FAZER LOGIN"Ito na nga ba ang sinasabi ko sa iyo dati pa, Pare. ano ngayon, naglayas na ang anak mo. Naglayas man o nagtanan ganoon pa rin iyon. Dahil sigurado akong nagmamahalan sila ng dalagang Mondragon," sabi ni Jhay-R sa kaibigang hindi mapakali.
Paanong hindi siya aligaga samantalang huli na rin nang nalaman niyang anak ng may-ari ng MARGARITA INTERNATIONAL CRUISE SHIP ang nobya ng anak niya. Magsisi man siya ay huli na dahil wala nang nakakaalam kung nasaan ang mga ito. Kahit ang mga tauhan nito ay wala silang makuhang sagot kahit takutin niya. Mga sworn brothers nitong kahit yata tanggalin niya sa trabaho ay wala ring saysay. At sa kaisipang iyon ay napahinga ng malalim si Boss Jolbon. Maaring hindi mahintay ng kaibigan niyang sasagot siya kaya't muli itong nagwika.
"Manugang ng kambal ko ang kapatid itinanan niya, pare. Panganay na anak ni Clarence ang manugang namin kay Agatha kaya't sigurado akong hindi sila titigil hangga't wala silang nalalaman. Alam kong hindi ka magpapatalo sa yaman kung sa pera ang pag-uusapan pero sa lead pa lang talo na tayo. Wala namang problema kung gusto nilang magpakasal. Dahil parehas silang nasa tamang gulang.
"Subalit sa imahe ng mga tao maliban sa katulad nating nakakakilala sa kaniya ng lubusan ay isa siyang kriminal, sanggano, labas-pasok sa kulungan. Let's say walang magkakagusto sa taong preso. Hindi rin natin alam kung nagtapat ba ito sa dalagang Mondragon. Umaasa na lamang ako na tayo ang unang makahanap sa kanilang dalawa kaysa ang mga Mondragon," muli ay wika ni Jhay-R.
SA pahayag ng kaibigan niya ay muli siyang nagpakawala ng malalim na hininga. Hindi niya akalaing ang anak niyang maiksi ng pasensiya ay tuluyang naging sarado. Ganoon pa man ay nahamig niya ang sarili kaya't nagsalita na rin siya sa wakas mula sa malalim at masusing pag-iisip.
"Wala na akong pagpipilian kundi ang ilantad siya, pare. Alam kong nagmamahalan sila kaya't nagawa nilang nagtanan. Walang problema sa pera alam mo iyan, Pare. Ang iniisip ko ngayon ay kung paano niya tatanggapin ang tunay niyang pagkatao. He's one of the heir of Xavier Training Center in Thailand or should I say siya lang ang tagapagmana ng training center na iyon. The last royal heir standing in Thailand.
"He's just an infant way back then noong ipinatayo iyon ni Papa ngunit ngayon ay triyenta na siya. Kaso ewan ko, Pare. Hindi ko alam kung tama ba ang ginawa kong pagpaalaga sa ibang tao sa kaniya. Kahit pa sabihing nasubaybayan ko ang paglaki niya." Sa pagkakaalala sa kaniyang nakaraan ay napahinga siya ng malalim.
"Pare, pare ko. Para sa akin ay walang masama sa ginawa mo. Nagkataon lang na sira-ulo ang kapatid ng Papa mo kaya't ninais niya kayong ipapatay lahat. Kung tutuusin nga ay wala siyang karapatan dahil wala naman siyang naiambag kahit isang pako sa training center. Pero ano ang ginagawa ninyong mag-ama dito sa Pilipinas? Pare, masaya akong nakilala ka, naging kaaway sa giyera at higit sa lahat masaya akong naging kaibigan kita. You're my best friend, parekoy.
"Sa ngayon ay unahin mo ang kausapin sina Clarence at ang asawa niya upang ipaalam sa kanila ang tunay na pagkatao ni Luther. Kapag nagawa mo iyan ay si Skyler ang isunod mo. He deserves too to know everything. Don't worry too much, Pare. Dahil hindi kita pababayaan. I'll go with you with this battle of yours." Tumatangong tapik ni Jhay-R sa balikat ng kaibigan.
Kaibigang naging madugong kaaway din sa giyera noong panahong nasa militar pa silang dalawa kasama ang kani-kanilang mga tauhan. Ganoon pa man ay magkaibigan kapag wala sa battlefield. Kaya't nang nagretero na silang dalawa ay naging best of friends na rin.
Tama naman kasi ang kaibigan niya(Jolbon), dayo lang silang mag-ama sa bansang Pilipinas. Thailand is their root of origin pero dahil sa kagustuhang iligtas ang anak niya ay ipinauwi niya ito sa katulong nilang Filipina. Laking Tondo ito kaya't doon din niya ito hinanap nang nakatakas siya sa mapagmasid niyang tiyuhin. Ang tiyuhin niyang umangkin sa kayamanan ng mga Xavier. Ilang dekada na rin ang nakaraan simula ng iniwan niya ang bansang pinagmulan pero sa tulong ng makabagong teknolohiya ay naging updated siya sa kaganapan sa Chang Mae.
Aroon Sud Xavier is the only heir of Xavier family in Thailand who owns the Xavier Training Centre to the whole Thailand. They belongs to royal family in the country. And his (Luther) name prove it all. Aroon Sud is a combination names of a Thai mythology and a man as brave as the tiger. They name him after his proper bloodline from the royal family.
And yes! Xavier family belongs to the royal family in Thailand. But because of Ram, Jolbon's half brother they left the palace where they belong. And the worst thing ever happened to them is, he let his son live in poverty. In other word, he abandoned him just to save him from the hands of his uncle, Ram. His father half brother, a ruthless man who will kill everyone who will get along his way. The tragic death of their family proves it all nor how ruthless he is.
Kapalit nang pag-aalaga ng Pinay maid nila sa kaniyang anak ay ang pagpapaaral at pagbigay ng marangyang buhay sa anak nitong tatlong taong gulang na walang iba kundi si Skyler Xavier who's originally Steven Baldemor. Kumbaga, nagpalit sila nang inalagaang bata with different valid reasons.
"Thank you, Pare. Hindi ko alam kung paano ako makabayad sa ito--- hey, man! What's on that punch again?!" Magpasalamat pa lamang siya rito kaso sinuntok naman siya sa balikat. Kaya't napalakas ang boses niya.
"Utter another word of 'makabayad' and I'll get you some medical team," nakangisi nitong tugon.
"On what ground you will need the medical staff?" tanong niya.
Aba'y wala naman silang sakit sa pagkakaalam niya. Aanhin nito ang mga manggagamot, huh!
"Well, matagal na rin tayong walang practice, Pare. Kaya't sabihin mo pa ang 'makabayad' ay talagang gawin kitang punching bag. Naturally, kailangan mo ang gagamot sa mga magiging sugat mo," mapang-asar nitong tugon.
Kaya naman ay napailing na lamang siya. Parehas lang silang expert pagdating sa martial arts ang pag-uusapan. Ngunit wala sila kung ang kambal nito ang kaharap. Ang kambal nitong kagaya ng nawawala niyang anak na mainitin ang ulo ngunit assets naman nila.
SA kabilang banda, sa Albay kung saan nagtungo ang mag-asawang Mariz Kaye at Luther.
"Marunong ka pa lang magluto, wifey?" tanong ng huli sa asawang nakasuot pa ng apron at kasalukuyang nasa harap ng kalan.
"Oo naman, 'heart ko. Aba'y ano ang akala mo sa akin pang-theatre lang?" sagot nito sa kaniya.
"Hmmm... that's not what I mean, wifey. Kasi sa tulad mong anak mayaman ay talagang bihira ang kagaya mong marunong sa pagluluto. Tulad ngayon ilang araw na tayo rito pero masasabi kong pati gawaing bahay ay bihasa ka." Nakangiti siyang lumapit dito saka niyakap mula sa likod.
"Heart ko, tama ka. Kaming magkakapatid even my big brother, kaming tatlo ay mahilig sa pagluluto. About household chores is it's just self-discipline---hey, 'heart ko ano'ng ginagawa mo?" maang na tanong ni Mariz Kaye.
Aba'y masusunog ang dinner nila kapag nagkataon! Di yata't naglalambing ito kahit nakasuot siya ng apron. Ang palad nito ay hindi lang nakayakap kundi marahan at may paggalang na humahaplos-haplos.
"Doing my chores to my wife. Well..." tugon nito pero ang mga mata ay nagniningning habang nakatitig sa kaniya. Mula sa pagkayakap sa kaniyang likuran ay pinaikot siya nito.
"Heart naman, ...hmmmm... saglit lang at papatayin ko ang gas aba'y---"
Pero hindi na natapos ni Mariz Kaye ang pananalita dahil inunahan na siya nito. Ang isang braso ay nanatiling nakayakap sa kanya samantalang ang isa ay inabot ang gas sabay off.
"Thank you for coming with me here, wifey. I may not rich as you are but I'll assure you that you will never regret your decisions. I'll love you for the rest of my life, wifey. And hopefully, when you will learn the real me, you will stay still with me. You're my life and I can give up everything just for you. I love you that much wifey," Luther huskily said barely infront of his wife while hugging her.
Sa tinuran ng asawa ay hindi maiwasang kiligin ni Mariz Kaye. Well, ano ang magagawa niya kung talagang kinililig siya! Malambing man kasi ito sa kanya. Pero ang mas nakakakilig ay ang English speaking ito with fluently accent. Sa tono nito ay hindi mo malalamang isa itong "sanggano". Pero dahil alam naman niya ang tunay nitong trabaho ay hindi na siya nagtaka. Instead, mas humanga pa siya dito. Sabi nga nito time will come when he will let her know who really he is and she will wait for that time.
Kaso!
"Ouch! Naman heart eh, bakit ka namimingot?" nakanguso niyang tanong.
Aba'y masakit kaya! Ang asawa niyang panira nang pag-iimadyen niya.
"Wifey, alam kong inlove ka sa akin pero hindi kaya ako matutunaw sa paraan nag pagtitig mo sa akin? Alam ko namang love na love mo ako kaso ang napapangiti ka habang nakatitig sa akin ay iba na iyan wifey. Baka naman may mini-Mariz Kaye na tayo sa lagay na iyan," anito.
Kaya naman!
Nakaisip din siya ng kapilyahan! H******n niya ito sa labi. Mapusok na halik! Ramdam niyang napakislot ito lalo at siya ang naunang kumilos.
Then...
"Wala pa sa ngayon, 'heart ko. Pero magkakaroon na kapag uunahin natin ang desert kaysa hapunan," pilya niyang saad nang kinapos siya ng hangin kaya't ihinawalay ang labi sa labi ng asawa.
"Sure wifey, we will. I love that too." Napangiti din si Luther dahil sa kapilyahan ng mahal niyang asawa saka sinunggabang muli ang labi ng asawa.
Tuloy!
Imbes na magluto sila ng kanilang hapunan ay hindi na. Dahil binuhat ni Curly Boy ang pinakamamahal na asawa at dinala sa kanilang kuwarto. Ang kuwartong naging saksi sa kanilang pagmamahalan simula nang dumating sila sa Albay.
HINDI na siya nagulat nang naramdaman ang malambot na kama sa kaniyang likod. Sa lalim nang pinagsasaluhan nilang halik ay wala na siyang paki-alam sa paligid. She is lost with their passionate and sweet kiss. Nakakadarang at nakakalasing ang halik nitong puno ng pagmamamhal at respeto. Mula sa kusina kung saan sila nagluluto ay lumipat sila sa kanilang silid.
Hinigpitan niya ang pagpulopot ng kamay sa leeg nito para mas dumikit pa ang kanilang katawan. She love the heat coming from his body that collided with hers. She incircled her legs around his waist when his lips travel around her face and showered small wet kisses. She moan always when he lovingly carress her breast with his free hand while the his other hand is supports his weight preventing him to collapse on her top. It's not their first time to have love making but they're still passionate as their first intimate night together.
"I love you so much, wifey," masuyo at paanas na bulong ni Luther sa mismong punong-taenga ng asawa nang dumako ang labi niya sa leeg nito.
Kaso wala siyang nahintay na sagot dahil kapwa sila darang na darang sa init ng kani-kanilang katawan. Kaya't nagpatuloy siya sa pagsamba sa alindog nitong hindi kayang baliwalain ng kaniyang sarili.
Paano siya makakasagot samantalang lumod na lukod siya sa maiinit na haplos at halik ng asawa niya. He reached for her nips and knead them simultaneously. Suck and licked it like a hungry baby crying for a milk. His touch and moves gives her a sweet yet addicting sensation that ignites her body to fire up. Bawat parte ng katawan niyang nadadaan ng haplos at labi nito ay nag-iiwan ng ilang libong boltahe sa bawat himaymay ng kanyang katawan.
"Ahhhhh...hmmm," a moaned escaped from her.
Kaso mas bapaigtad siya nang naramdaman ang isa nitong palad sa kaniyang kaselanan. Teasing her gem, tracing her folds and playing with her cl!t. She bite her lips to suppress her scream. It is so delightful that she wanted to cry out of pleasure.
"Sweetheart!" napasigaw siya dahil sa kiliting bumabalot sa buo niyang katawan. Abala nga ang labi nito sa paghalik sa kaniya ngunit ang palad ay nasa kaselan niya at bahagyang naglaro. Lalong-lalo na ang kaniyang t!ngg!l.
"S-sweetheart!" muli niyang tawag. Dahil mukhang nasisilihan siya sa puwet. Sa paraan pa lamang nang pagmasahe nito sa kaselan niya ay halatang nanggigigil na ito.
"I love it, sweetheart." Nagniningning ang mga mata na sambit ni Luther habang ang mga mata ay nakatutok sa kaselan ng asawa.
Pinaghiwalay niya ang hita nito and without further notice he dive down there. Licked and sucked as if he is kissing her torridly.
"Sweetheart! Hmmmm... Ahhhhh!" hindi niya napigilang sumigaw dahil habang tumatagal itong nakikipaghalikan sa kaselan niya ay mas nag-eenjoy siya.
This times she is screaming. His warm tongue enter her core and playfully explore her inside with his finger is slowly moving in and out of her. An immeasurable feeling starts to build up inside her. The feeling gets intense as he move his finger and tongue inside her. Her body is dancing with his tongue and finger until she reach her peak. She is panting heavily but smiling and her knees were trembling.
Wala silang pakialam sa mundo. Nagpapakalunod sila sa makamundong ligaya at wala silang kaalam-alam na pinaghahanap silang dalawa sa siyudad ng Manila.
"I love you, wifey," sambit ni Luther nang pumantay siya sa asawang nanginginig pa rin dulot nang paglaro niya sa kaselan nito.
"I love you even more, sweetheart." Ngumiti naman ito sa kaniya.
Kaya't hindi na siya nagsayang ng oras. He stand up and take off his clothes quickly. And before she could say a word, he is on her top again kissing her causing her body to ignite again. His hardness is poking rigth at the centre of her gem, so she spread her legs welcoming him to enter. Her excitement is increasing, she wanted to feel him inside her again and again. She love the feeling when their body unites and becomes one.
"Hmmmm... Sweetheart...!" a moaned escaped from them when they finally become as one.
When their body collides the both start to dance rhythmically to the music of love making. They dance until they both reached their climax and exploded.
"Wifey!"
"Sweetheart!"
They uttered in unison when they reached their climax of orgasms. Even they are both cathching their breath when they finished but a radiant of contentment and happiness were shining in their eyes.
"I love you, wifey," masuyong bulong ni Luther sa mismong punong-taenga ng asawa sabay paunan dito sa kaniyang braso.
"Hindi ako magsasawang sabihin sa iyo mahal na mahal kita, my Curly Boy. Wala akong pinagsisihan sa pagsama ko sa iyo rito as your wife," tugon naman ni MK saka iyinakap ang braso kahit pa nakahiga silang pareho.
Ang hapong pagluluto sana nila ng hapunan nila ay nauwi sa marubdubang pagniniig hanggang sa nakatulog silang dalawa. Hindi na nga nila namalayan ang oras.
KINABUKASAN...
"Sama ako, heart ko." Ungot ni MK sa asawang papaalis papuntang bukid.
And yes! They have a rice field. Kaya pala doon sila ipinaghanda ng mga kaibigan nila ng bahay dahil may malawak na palayan. Hindi man ito kasing-laki ng Hacienda Luisita pero masasabing subra-sobra na para sa kanilang mag-asawa. Kahit isama pa nila ang mga kaibigan nila ay hindi sila magugutom lalo at maaring kahit sunod-sunod ang planting.
"Dito ka lang sa bahay, wifey. Babalik ako agad lalo at alam kong maghihinay ka rito kaya't check ko lang ang tubig at uuwi rin ako," wika ni Luther.
"Alam mo naman, heartko. Matagal ko nang pinapangarap ang magkaroon ng bukurin tapos ngayong nandito tayo na eh pinipigilan mo ako? Hmmm basta sasama sa ako," malambing niyang sagot.
Kaya naman wala na ring nagawa si Luther kundi ang isinama ang asawa. At ilang sandali pa ay sabay na silang nagtungo sa bukid upang patubigan ang palayan para ma-cultivate at matamnan ng palay.
FEW days later..."Good morning, Mommy, Daddy, may bisita pala kayo. Akyat na lang muna kami ni Sean, mamaya na lang kami bumaba," ani MK.Hindi naman kasi niya akalaing may bisita ang mga magulang niya. Hindi tuloy siya nakapag-ayos, wala namang masama sa suot niya kaso pambahay. At isa pa ay mukhang kagalang-galang ang mga ito."Same to you, Hija. Good morning to you and our grandchild. Pero hindi kami ang may bisita kundi kayong mag-ina. Nagkataon lamang na kami ang nandito kaya hinarap na muna namin. Come here, Mariz anak." Tinapik ni MaCon ang katabing upuan tanda ng pagpapaupo sa anak."Tama ang Mommy mo, anak. Kayong mag-ina ang may bisita kaya halika na rito. Mamaya niyan eh magwawala ang FLYING DRAGON mo," nakangiti namang saad ni Clarence.Wala siyang maunawaan, paano nangyaring siya ang may bisita? Kung may bibisita man sa kaniya ay walang iba kundi ang asawa niya. Ang asawa niyang ilang araw na rin simula noong ihinatid silang mag-ina sa tahanan ng mga magulang niya. Ganoo
Samantalang pagkagaling ng apat sa tahanan ng mga Mondragon ay dumiretso sila sa dating bahay ni Luther."May dahilan din pala kung bakit hindi ko ipinagbenta ang bahay noon. Maaring marumi at wala sa ayos ang bahay pero babalik din sa dati kapag malinisan ng maayos," bulong niya saka iginala ang paningin."Brod, maaring magtanong?" Pukaw sa kaniya ng kaibigan. Marahil ay inakalang wala siya sa sarili."Of course, Pare. Ano ba iyon?" balik-tanong niya."May hindi ba kami nalalaman, bro? Bakit biglang nagbago ang desisyon mo? I mean, bakit hindi ka nagpakita sa mga biyanan mo? Sigurado namang matatanggap ka na nila dahil sa katotohanang hindi ka preso kundi team leader ng grupo, so ano ang nangyari?" muli ay tanong ni Bong-Bong.Kaya naman ay humarap siya sa mga ito. Iisa lang ang nagtanong ngunit alam niyang pare-parehas ang nilalaman ng isipan ng mga ito. Mas mabuti na ang isahang paliwanag. Lalo na sa tulad niyang maiksi ang pasensiya. Well, according to them, that's his assets by t
"Huh! What do you mean, sweetheart?" maang na tanong ni Mariz sa asawa.Buong akala niya ay sabay silang haharap sa mga magulang niya kaso silang mag-ina lang daw ayon dito. Kaya naman ay talagang naguguluhan siya sa naging desisyon nito o mas tamang sabihin na wala siyang maunawaan. Dahil ibang-iba iyon sa napagkasunduan nilang dalawa."Mahal na mahal kita tandaan mo iyan, wifey. Saan man ako mapadpad, ilang taon man tayong hindi magkita ay habang-buhay kang mananatili rito sa puso ko, kayo ni Sean. Gusto ko kayong kasama sa araw-araw pero kailangang harapin ko ang tunay kong mundo. Wala nang mas ligtas na lugar kundi dito sa piling ng magulang mo. Huwag kang mag-alala, wifey. Dahil darating din ang tamang panahon upang muli tayong magkita-kita at magsama," pahayag ni Luther."Alam ko iyon, sweetheart. Pero ano ang ibig sabihin nito? Akala ko ba ay napag-usapan na natin ito? Bakit kung kailan nandito na tayo sa harap ng bahay ay saka ka pa tatalikod? May hindi ba ako nalalaman, sweet
"Ano sa tingin mo, Pare? I mean, hindi ba mas magandang ako na mismo ang pupunta at kausapin ang mga bata sa Albay?" isang araw wika ni Boss Jolbon sa best of friend niyang nasa siyudad ng Manila. Dahil na rin sa meeting ng organisasyon nila."Pare, nasaksihan na natin ang paglaki ng taong iyon. Sala sa init at sala sa lamig oo hindi iyan maipagkakamali dahil na rin sa tatak Tondo niya. Ngunit sa tanong mo ay hindi magandang ideya iyan. Matalinong tao ang anak mo. At sa oras na ito ay sigurado akong nakaamoy na iyon ng panganib," paliwanag naman ni Jhay-R."Sabagay tama ka, Pare. Pero alam mo ba kung ano ang nararamdaman ko ngayon? Oo, inaamin kong nagalit ako dahil sa bigla silang nagkahong magkakaibigan. Ngunit nang nakita ko sa malayuan ang apo ko ay napawi ang lahat. Bagkus ay mas humanga ako sa kaniya. Dahil kahit ampon siya ng organisasyon natin ay lumaki siyang may prinsipyo." Nagpakawala ng malalim na hininga si Boss Jolbon dahil sa muling pagkaalala sa anak.SA pahayag ng kai
*******"Ano sa tingin mo, Romano?" tanong ni Skyler sa kanang kamay niya."The truth, bossing? Wala akong ibang makitang dahilan kung bakit sumugod ang Daddy mo rito sa Albay." Napakamot sa ulo si Romano.Eh, ano ang magagawa niya kung iyon ang naisagot niya. Nagpakatotoo lang naman siya. Kaso agad-agad din niyang itinaas ang mga palad at nagmistulang kriminal dahil binalingan siya ng amo. Aba'y mahirap na baka magkaroon ng himala at sapakin siya nito."Tsk! Tsk! Ang labo mo talagang kausap, Romano. Paano natin malalaman kung bakit pinapahanap ni Daddy si Curly Boy kung ang tactician ko ay malabong kausap. Susme ikaw, Romano, gayahin mo nga si De Silva. Kayang-kaya niya ang lahat nang ipinapagawa ni Daddy. Mali pa rin, huwag mong gayahin kundi lampasan mo siya upang malaman natin kung ano ang puno't-dulo ng lahat." Napangiwi tuloy si Skyler dahil sa kausap.Minsan, gusto niya itong paghahagkan bigla na lamang siyang nagkaka-ideya sa mga binibitawan nitong salita. Kaso kagaya ng oras
"Ha! Sino ang nakita mo, boss?" hindi makapaniwalang tanong ni De Silva sa amo."Ikaw naman, De Silva. Ang linaw-linaw nang pagkasabi ko eh," nakangiwing tugon ni Boss Jolbon. Hindi naman siya galit sa paraan nang pagtanong nito pero hindi pa rin siya makapaniwala't makahuma sa nasaksihan. Mag-asawa na ang anak niya at dalaga ng mga Mondragon, at higit sa lahat ay may apo na sila. Nanganak na ang manugang niya.Kaso dahil na rin sa malaliman niyang pag-iisip ay maaring inakala ng right hand man niyang hindi siya nakikinig. Kaya't muli itong nagwika."Haist, bossing naman eh. Kanina pa ako daldal nang daldal dito sa harapan mo. Baka naman maaring sabihin mo sa akin kung bakit ka napatulala? Ah, mali pa rin. Ano ba kasi ang nakita mo, boss? Sabi mo malinaw ang pagkasabi mo pero hindi ko naman naunawaan." Sa pagtataka y kakamot-kamot na rin si De Silva sa ulo.Tama, tauhan lang siya ng boss Jolbon niya pero parehas silang pamilya ang turing sa isa't-isa. Sabi nga ng iba ay mag-asawa sil







