BASKETBALL 2

BASKETBALL 2

“เรื่องมันยาวเหรอคะ?”

“นิดหน่อยลูก”

“อย่าเพิ่งขัดพ่อระหว่างเล่านะ”

“ได้ค่ะ”

“พ่อขอเล่าเท้าความก่อนนะ เมื่อสองเดือนที่แล้วแสนแสบมีแข่งบาสนัดฤดูร้อนครั้งที่ 1 กับทีมเพอร์ดิกส์จากโรงเรียนอินเตอร์ชื่อดัง ‘เปกาซัส’  ทีม ‘เพอร์ดิกส์’ นั่นคือสุดยอดแชมป์ติดต่อกันหลายสมัยเลยละ ส่วนพี่เราอยู่ทีม ‘แบล็คเลเวล’ จากโรงเรียนชายล้วนเทพนิมิต นัดนั้นเป็นการแข่งขันนัดตัดสิน แต่พี่เรากลับไปเจอดีซะก่อน แสบไปได้ยินเพื่อนร่วมทีมร่วมมือกันวางแผนกำจัดเพอร์ดิกส์ ด้วยวิธีสกปรกคือวางยาถ่าย พี่เราไม่เห็นด้วยจึงจะไปบอกคณะกรรมการ แต่ก็ดันถูกเพื่อนร่วมทีมรู้ทันก่อนจะได้ทำตามสิ่งที่คิด คนที่ได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนกันมาตั้ง 2 ปี ก็เลยเกิดความไม่พอใจที่ แสบไม่ยอมร่วมมือด้วย จึงรวมหัวกันรุมซ้อม จนพี่เราแข่งนัดสำคัญนัดนั้นไม่ได้ สรุปสุดท้ายเพอร์ดิกส์ก็แพ้ไปเพราะโดนวางยาไม่มีใครจับได้ หลังจากนั้นพี่เราแค้นเพื่อนทีมตัวเองมากจึงลาออกจากโรงเรียนเทพนิมิต ซึ่งเป็นช่วงปิดเทอมใหญ่ของ มัธยม 5 พอดี แสบลาออกแล้วไปต่อ มัธยม 6 ที่เปกาซัส เพื่อที่จะไปล้างแค้นส่วนตัวกับแบล็คเลเวล ในการแข่งครั้งใหม่ของฤดูร้อนครั้งที่ 2 ในฐานะทีมเพอร์ดิกส์ และเพื่อแทนคำขอโทษที่ไม่สามารถปกป้องทีมในดวงใจได้ ใช่!! เพอร์ดิกส์ คือทีมบาสที่พี่เราใฝ่ฝันอยากจะเข้าร่วมทีมสักครั้ง อยากจะแข่งด้วยสักครั้ง จนมาเกิดเรื่องวางยาและเรื่องโดนทำร้าย พี่เราก็เลยมาปรึกษาพ่อ แล้วก็ตัดสินใจย้ายเข้าเปกาซัสทันที โชคดีที่พ่อรู้จักกับผู้อำนวยการโรงเรียนจึงทำเรื่องย้ายได้ แต่ว่าจะเปิดเทอมในอีกสามวันนี้แท้ๆพี่เราก็จะได้ทำตามฝันแล้ว แต่ว่า...”

“แต่ว่าอะไรคะ?”

          ฉันถามเสียงสั่นทั้งแค้นแทนพี่ ทั้งกลัวคำตอบต่อไปที่จะได้ยินทำไมมันสังหรณ์ใจไม่ดีเลย เกิดอะไรขึ้นกันแน่?!

“แต่ว่า เมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว พี่เราโดนรถชน ตอนนี้นอนไม่ได้สติอยู่ห้องไอซียู คนชนเหมือนจะถูกว่าจ้างมาเพราะคนเห็นเหตุการณ์ เล่าว่า ตั้งใจขับชนแล้วหนี พ่อคิดว่าอาจจะเป็นพวกนั้น”

          พ่อพูดจบน้ำตาฉันก็ไหลอาบแก้มทันที ทำไมกัน!! ไม่ได้เจอกันตั้งหกปี พอกลับมา...พอฉันกลับมา ทำไมพี่ต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ!! โชคชะตาเล่นตลกอะไรกันห๊ะ!! ให้เกิดมาเป็นแฝดกันแต่ทำไมต้องมาแยกกันอยู่แยกจากกันตลอด!! ฉันโผเข้ากอดพ่อทั้งน้ำตาทันที

“ฮืออออ พ่ะ...พ่อคะ แล้วจับมันได้ไหมคะ คนที่ชน”

“ยังไม่ได้เลยลูกมันชนแล้วหนี ตอนนี้พ่อกำลังตามคดีอยู่”

“หนู...หนูอยากไปหาพี่”

“ไว้พรุ่งนี้นะคะเด็กดี พ่อจะพาไปหาพี่เราแต่เช้านะ”

          พ่อกอดปลอบก่อนจะลูบหัวฉันด้วยความรักมากมายที่ฉันสัมผัสมันได้ในอ้อมกอดนี้  นี่ถ้า...ถ้าฉันไม่กลับมาพ่อจะอยู่กับใครนะ พ่อจะอยู่ยังไงกัน แล้วยังต้องมารู้เรื่องที่แม่แต่งงานใหม่อีก พ่อฉันจะเจ็บปวดขนาดไหนนะ ถึงพ่อจะบ้างานแต่ก็รักแม่มาก

“พ่อต้องจับมันให้ได้นะคะ”

“พ่อสัญญาลูกรัก อาบน้ำแล้วนอนได้แล้วพรุ่งนี้พ่อจะพาไปเยี่ยมพี่เราแต่เช้า”

“ค่ะ พ่อพี่แสบยังต้องอยู่ห้องไอซียูอีกนานไหมคะ”

“ไม่ลูกพรุ่งนี้พี่เขาก็ออกจากห้องไอซียูได้แล้ว สงสัยพี่เขารู้แน่เลยว่าลูกจะมาเลยรีบหาย”

“ต้องใช่แน่ๆเลยค่ะ”

“เอาละๆรีบๆนอนพรุ่งนี้เจอกันนะลูกรัก จุ๊บ”

          พูดจบพ่อก็จุ๊บที่ขมับฉันเบาๆก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ พี่แสนแสบ พรุ่งนี้ฉันจะไปเยี่ยมแล้วนะ รีบตื่นขึ้นมาทำตัวแสบเหมือนเดิมด้วย

-โรงพยาบาล-

          เช้านี้ฉันตื่นแต่เช้าก่อนจะรีบออกไปหาพี่แสบที่โรงพยาบาล ไปถึงก็เห็นหมอกำลังย้ายเตียงพี่แสบจากห้องไอซียูไปห้องพิเศษที่พ่อขอไว้ ฉันกับพ่อเดินตามเตียงพี่แสบไปเรื่อยๆ จนถึงห้องแล้วก็รอจนพยาบาลจัดการทุกอย่างเสร็จ จากนั้นฉันก็เดินเข้าไปหาพี่แสบทันที สายน้ำเกลือระโยงระยาง ขาซ้ายกับแขนขวา แล้วก็คอเข้าเฝือกอยู่ ใบหน้าที่เหมือนกับฉันราวกับคนคนเดียวกันไม่ได้มีรอยช้ำหรืออะไรแต่ว่าใบหน้าซีดเซียวหาความสดใสที่เคยเห็นเหมือนก่อนนั้นไม่เจอเลย

         อึก!! บ้าจริงน้ำตาไหลอีกแล้ว!! ฉันไม่ใช่คนอ่อนแอสักหน่อย!! ปกติฉันไม่ได้เป็นเด็กเจ้าน้ำตาแบบนี้สักหน่อยแต่เพราะพี่แสบคนเดียวเลย!!

“ไอ้พี่บ้า ฉันอุตส่าห์มาหา แกกับมานอนสบายใจแบบนี้ได้ไง รีบตื่นขึ้นมากอดฉันเลยนะ มีความสุขมาหรือไงทำให้ฉันร้องไห้นะห๊ะ ฉันไม่ได้ร้องไห้มาหกปีแล้วนะตั้งแต่ตอนจากกันคราวนั้น มาคราวนี้พบกันทำไมพี่ต้องมาทำให้ฉันร้องไห้อีกห๊ะ ไม่ยุติธรรมเลย รีบๆตื่นเลยนะ ฮือออออๆๆ”

“ซีซ่าส์อย่าร้องเลยลูกเดี๋ยวพี่เขาก็ตื่นนะ ให้เจ้าแสบนอนพักก่อนนะ”

“นอนอะไรนานๆ ไอ้พี่บ้า”

          หลังจากร้องไห้จนน้ำตาแห้งไปแล้วฉันกับพ่อก็นั่งเฝ้าพี่แสบไม่ไปไหน เปิดทีวีดูบ้างแก้เหงา ไปแกล้งดึงขนจมูกพี่แสบบ้างเผื่อมันจะตื่นแต่ก็ไม่ได้ผล ผ่านไปครึ่งค่อนวัน จนกระทั่งฉันกับพ่อหลับกันไปตื่นหนึ่งก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะฟื้น จริงสิมีสิ่งหนึ่งที่ฉันอยากจะทำพอมานึกๆดูเรื่องที่พ่อเล่าให้ฟังแล้ว พอพ่อเดินออกจากห้องน้ำมาฉันจึงเรียกพ่อไว้

“พ่อคะหนูมีเรื่องอยากจะคุยด้วย”

“เรื่องอะไรเหรอลูก”

“ตอนนี้หนูเรียนจบมอหกแล้ว กำลังจะต่อมหาลัย แต่ว่าที่นี่ก็ปิดรับไปหมดแล้ว เพราะงั้นเท่ากับว่าหนูจะว่างหนึ่งปี”

“อ่า จริงด้วย หนูเรียนเร็วไปปีหนึ่งนิ”

“ค่ะ แล้วอีกอย่างตอนนี้พี่แสบก็ยังไม่ฟื้น ไม่มีท่าทีว่าจะฟื้น แถมไม่รู้ว่าเมื่อไรอีกนานแค่ไหนด้วย”

“ละ ลูกอย่าบอกนะว่า...” พ่อหน้าซีดลงไปถนัดตาเหมือนกับว่าพ่อจะรู้ว่าฉันกำลังจะพูดอะไร ช่างเดาใจกันเก่งเหมือนแต่ก่อนจริงๆเลยนะ

“ค่ะ หนูจะไปเรียนแทนพี่แสบ ถ้าพี่แสบตื่นมาพี่แสบจะได้มาเรียนต่อจากหนูไปเลย หนูจะได้เข้ามหาลัยพร้อมพี่แสบ พี่แสบจะได้ไม่ต้องเรียนช้าไปอีกปี แล้วก็ที่สำคัญหนูจะทำตามฝันให้พี่แสบ จะไปล้างแค้นไอ้พวกที่กระทืบพี่ แล้วก็จะเข้าร่วมทีมเพอร์ดิกส์ เอาถ้วยรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่ง การแข่งบาส ฤดูร้อนครั้งที่ 2 มาให้พี่ให้ได้ พ่ออย่าห้ามหนูเลย สนับสนุนหนูเถอะค่ะ หนูจะทำเพื่อพี่แสบนะคะ”

          ฉันพูดไปน้ำตาคลอไป พร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนพ่อไปด้วย ฉันทำเพื่อแกขนาดนี้รีบฟื้นมาสานต่อด้วยละเฟ้ยไอ้พี่แสบ

“ทำแบบนี้มันผิดกฎหมายเลยนะลูก”

“พ่อคะ นะคะแด๊ดดี้ หนูทำเพื่อพี่แสบของเรานะ ตื่นมาจะได้ไม่ต้องไปเรียนซ้ำชั้นไง”

“เฮ้อ!! เอาเถอะ ถึงห้ามลูกก็คงจะไปอยู่ดี ระวังตัวด้วยแล้วกันลูก งานนี้รับศึกหนักเลยนะ เพราะพี่ลูกมาจากทีมแบล็คเลเวล แด๊ดว่าพวกเพอร์ดิกส์ อาจจะไม่อยากต้อนรับเราเท่าไรนะ”

“เรื่องนั้นสบายหายห่วงได้เลยค่ะ”

“อ้อ อีกเรื่อง นั่นเป็นโรงเรียนสหศึกษา แต่ว่า ลูกต้องอยู่หอนะกับพวกผู้ชาย ลูกไหวเหรอ”

“โหยยย จิ้บๆ ไปอยู่กับตามา มีแต่ลูกน้องผู้ชายทั้งนั้น”

“ก็ได้ลูกแต่ว่าถ้ามีอะไรต้องรีบโทรบอกแด๊ดทันทีเข้าใจไหม”

“ได้คะ รับทราบ รักแด๊ดที่สุด”

-ตึ้ง ตึ่ง ตึ้ง ตึ่ง ตะ ตึง ตึง ตื่ง-

พ่อฉันเดินไปรับโทรศัพท์ ก่อนจะทำหน้าเครียดๆ สงสัยจะงานเข้าอีกแล้วสิท่า

“ฮาโหล ว่าไง....... ได้ๆฉันจะรีบไป”

“ซ่าส์ แด๊ดมีงานด่วนน่ะ อาจจะกลับดึกๆไม่ก็อาจจะไม่กลับนะลูก ลูกกลับบ้านเองได้ใช่ไหม”

“ได้ค่ะหนูว่าจะโทรหาเพื่อน นัดเจอมันพอดี แด๊ดดี้ไปเถอะไม่ต้องห่วงหนูนะ ตั้งใจทำงานนะคะ จุ๊บๆ”

          ฉันพูดจบแด๊ดดี้ของฉันก็วิ่งแจ้นออกไปเลย สงสัยท่าจะรีบจริง พอพ่อออกไปฉันก็ต่อสายหายัยอลิซทันที เพื่อนสุดแซบคนเดียวที่รู้จักในไทย ยัยนั้นไปเรียนแลกเปลี่ยนที่อเมริกาอยู่สามปี ทำให้ฉันรู้จักกับอลิซ ยัยอลิซกลับมาไทยได้สองปีแล้วไม่รู้จะแซ่บขึ้นอีกหรือเปล่า เธอเป็นลูกครึ่งไทยเกาหลี สวยแซ่บอย่าบอกใครเลยละ เราติดต่อกันผ่านเมล์ ผ่านเฟสกันบ่อยๆ

ตรู้ดดดดด ตรู้ดดดดดดด

{ โหลใครว่ะ โทรมาไม่แหกตาดูเวลาเลยหรือไงหา คนจะหลับจะนอน }

รับสายช้าแล้วยังจะมาด่าฉันอีกนะยัยนี่

“เพราะแหกตาดูแล้วไงฉันถึงโทรมา นอนกินบ้านกินเมืองจริง”

{ แกเป็นใครห้ะ กล้าดียังไงมาด่าฉัน ฉันจะนอนกินบ้านกินเมืองก็เรื่องของฉันโว๊ยยย }

“จะมีกี่คนกัน ห๊ะ!! ที่กล้าด่าแกเนี้ย”

{ สามคน!! }

“ใครบ้างละ”

{ พ่อ แม่ แล้วก็เพื่อนฉันที่อยู่อเมริกา แกเป็นใครจะมาเป็นคนที่สี่หรือไงฝันไปเถอะ }

“ฉันเป็นคนที่สามย่ะ เลิกเมาขี้ตาได้แล้ว นี่มันจะสามโมงแล้วนะเว้ย”

{ ใครวะ..... กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ยัยซีซ่าส์ แกเองเหรอ!!!}

อ้ากกกกกกหูอื้อ ยัยบ้านี่ กรี๊ดมาได้ยังไงฟร้ะ!!

“แกทำประสาทหูพังแล้วยัยอลิซ”

{ แกจริงๆด้วยซีซ่าส์ หายหน้าหายตาไปเลยนะย่ะ คิดถึงที่สุด เมื่อไรแกจะมาหาฉันที่ไทยบ้างเนี้ย }

“ยังเมาขี้ตาอยู่อีกหรือไงวะ ฉันอยู่ไทยแล้วโว๊ย แหกตาดูเบอร์บ้างสิย่ะ”

{ กรี๊ดดดดดดดดดดดด จริงๆด้วยยยย }

โอ๊ยหูฉัน ยัยบ้านี่ขอกรี๊ดคืนบ้างเถอะ

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด หูหนวกแล้วโว๊ยยยยยยยย”

{ โอ๊ยแกจะกรี๊ด หาป้าเหรอย่ะ แสบหู }

“แกแค่แสบ แต่หูฉันหนวกแล้วโว๊ย”

{ เออๆๆ แกอยู่ไหนฉันจะไปหา ไปแดนซ์กันไหมวันนี้ }

“อยู่โรงบาลราชาวดี ถ้าจะไปแดนซ์ไปตายที่ไหนก็เตรียมชุดมาให้ด้วย ขี้เกียจกลับไปเปลี่ยน”

{ ไปฉีดกันพิษสุนัขบ้าที่โรงพยสบาลหรือไง ฮ่าๆๆๆ เจอกันอีกชั่วโมง เดี๋ยวไปหา อ๋อ!! ไปแดนซ์โว๊ย ไม่ได้ไปตาย จบนะ บาย แยก }

ตรู้ดดดๆๆๆๆๆ อ้าวเพื่อนเวรนี่ ด่าเสร็จแล้วรีบวาง จริงๆเลยอย่าให้เจอนะ แม่จะกอดให้หายคิดถึงเลย ฮ่าๆๆๆ แล้วชวนฉันไปแดนซ์บ้าแดนซ์บออะไรนี่คนกำลังเครียดอยู่นะ เครียดๆแบบนี้ต้องหาไรกินสิถึงจะถูก นี่สายแดกนะ

-2 ชั่วโมงต่อมา-

          ฉันนั่งรออลิซมาสองชั่วโมงแล้วก็ยังไม่เห็นเงาหัวมันโผล่เลย ไหนมันบอกว่าอีกชั่วโมงไงห๊ะ นี่มันกี่โมงกันแล้วเนี่ย

แอ๊ดดดดดด

          บ่นไม่ทันไรก็มีคนมาเปิดประตูห้องพักของพี่ฉันโดยที่ไม่เคาะ ไร้มารยาทแบบนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก...

“ซีซ่าส์!!! คิดถึงแกสุดๆเลยยยยยย”

“นี่!! เบาๆสิ นี่โรงพยาบาลนะเว้ย เกรงใจคนป่วยหน่อย”

“ชะอุ้ย โทษทีลืมตัวไปหน่อย”

“ไม่หน่อยละมั้ง แหม่!!”

“มากอดให้หายคิดถึงเดี๋ยวนี้เลย”

          พูดจบยัยอลิซก็ดึงฉันเข้าไปกอด ฉันเลยกอดตอบให้หายคิดถึง แต่กอดได้เดี๋ยวเดียวก็รู้สึกแปลกๆ จนต้องก้มมองแถวๆหน้าอกก่อนจะเห็นว่ายัยเพื่อนตัวดีมันจับน่าอกฉันอยู่!!! ไม่พอยังบีบแถมทำหน้าหื่นใส่อีก!!

“ถ้าแกเป็นผู้ชายสาบานเลยว่าฉันจะทำให้แกเป็นมัมมี่เหมือนพี่ชายฉันแน่!!”

“แหม่จับนิดจับหน่อยทำหวง ให้จับคืนเลยเอา”

          พูดจบมันก็ยื่นหน้าอกมาให้ฉันจับในขณะที่มือมันก็ยังไม่ปล่อยจากหน้าอกฉัน -*- ดูมัน!!

“จับพอยังวะ!! ไม่พอแกเป็นมัมมี่แน่ๆไอ้อลิซ”

“พอก็ได้ ฟินนนน นมแกใหญ๊ใหญ่อิอิ”

           พอมันเลิกหื่นใส่ฉัน ฉันเลยลากมันมานั่งที่โซฟาแล้วเริ่มเล่าเรื่องต่างๆที่เกี่ยวกับพี่แสบให้มันฟังแถมด้วย เล่าเรื่องที่ฉันจะทำให้มันฟังด้วยพร้อมทั้งกำชับปนข่มขู่ว่าแกต้องช่วยฉัน ซึ่งอลิซเองก็ไม่ได้บ่นว่าอะไรสักคำนอกจากพยักหน้าเห็นด้วยราวกับเจอเรื่องสนุก

“นี่แล้วแตงโมสองลูกของแกนั่นจะเก็บยังไงให้มิดวะ ฉันนึกภาพไม่ออกเลย"

          พูดจบมันก็เอานิ้วมาจิ้มๆที่นมฉันเล่นอีกรอบ จะเอากลับไปเล่นที่บ้านเลยไหมห๊าาาาาา ของตัวเองก็มี

“ฉันมีวิธีน่าอยู่อเมริกาฉันก็ปลอมตัวเป็นผู้ชายออกจะบ่อย"

“จริงดิ!! ทำไงอะ”

“แกรู้จักเสื้อกล้ามทอมปะ คล้ายๆแบบนั้นแหละ แต่ฉันสั่งทำพิเศษเก็บนมได้มิดชิดดูเผินๆเหมือนมีกล้ามหน้าอก กล้ามท้องด้วยละ เพราะฉันชอบปลอมตัวไปเล่นบาสเถื่อน เลยสั่งทำพิเศษมา ดีนะเอามันมาด้วย ส่วนไอ้เป้าตุงๆนี่ก็กางเกงในสั่งพิเศษเช่นกัน หญิงใส่ละมีเป้า ชายใหญ่ก็ยิ่งตุง ฮ่าๆๆๆๆๆ”

“โหยแก สุดยอด มีของเล่นแบบนั้นได้ไงวะ”

“หึหึ ไม่แมนก็ให้มันรู้ไปสิงานนี้”

          หลังจากที่ตกลงเรื่องที่ฉันจะปลอมตัวเข้าไปในโรงเรียนเสร็จ ยัยอลิซก็ลากฉันมาเดินช้อปเลือกซื้อเสื้อผ้าผู้ชายที่จะเอาไว้ใส่ตอนเป็นพี่แสบไปหลายสิบชุดเลยทีเดียว แล้วก็ชื้อชุดผู้หญิงที่ถูกใจอีกสองสามชุด เดินตั้งแต่ห้าโมงยันสองทุ่มไม่ได้พักเลย

“ไปคอนโดฉันก่อนนะซีซ่าส์ ไปเปลี่ยนชุดกันจะได้ไปแดนซ์เลี้ยงส่งความเป็นผู้หญิงให้แกด้วย ผมแกค่อยตัดพรุ่งนี้เอา วันนี้ไปแรดเอาความเครียดออกไปก่อน ได้มาเมืองไทยทั้งทีจะมานั่งอ่อม นั่งเครียดแบบนี้ไม่ได้ อีกอย่างพี่แกก็ปลอดภัยหายห่วงแล้ว อย่าเศร้าให้มันมากเดี๋ยวหน้าจะแก่ก่อนวัย”

“ก็ได้ๆ ค่อยตัดพรุ่งนี้ เดี๋ยวโทรไปบอกแด๊ดดี้ก่อนว่าวันนี้ไม่กลับบ้านนอนคอนโดแกนี่แหละ ไม่เมาไม่เลิก แดกเข้าไปให้หายเครียด”

          ฉันตัดสินใจไปกับยัยอลิซอย่างง่ายดาย เศร้าก็ส่วนเศร้า ฉันมันพวกดื่มแล้วหายเศร้า หายเครียด ก็จริงอย่างมันว่า จะมานั่งเครียดทำไม พี่ฉันก็อยู่ในช่วงที่ปลอดภัยแล้ว ร้องไห้ไปก็ไม่ช่วยให้พี่ฉันหายไวขึ้น อีกอย่างถ้าพี่มันรู้ว่าฉันต้องมานั่งเศร้าเพราะตัวเองมันก็คงจะไม่สบายใจเท่าไหร่ สู้ฉันมีความสุขสื่อไปให้ถึงไอพี่แสบดีกว่า มันจะได้รีบๆฟื้นมาดูน้องสาวคนนี้

          พูดจบฉันก็โทรไปบอกแด๊ดทันทีนอกจากจะได้คำว่าอนุญาตมาแล้วยังได้คำตอบว่าวันนี้แด๊ดดี้ของฉันก็ไม่กลับบ้านเหมือนกัน ให้มันได้ยังงี้สิ ยังคงเป็นตำรวจที่บ้างานเหมือนเดิมเลย

            มาถึงคอนโดยัยอลิซ ยัยนั่นไล่ให้ฉันไปอาบน้ำจัดการธุระของตัวเองจนเสร็จ ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดคลุมอาบน้ำ ก่อนจะเห็นยัยอลิซนั่งแต่งหน้าอยู่ ชุดที่มันใส่เมื่อตอนกลางวันก็เปลี่ยนเป็นเกาะอกสีแดงเอวลอยกับกระโปรงหนังเอวสูงสีดำความยาวเหนือเข่ามาสองคืบได้ ผมยาวสีน้ำตาลเข้มก็ถูกดัดเซตทรงไว้อย่างดี ดูดีและเซ็กซี่สุดๆขนาดในสายตาผู้หญิงด้วยกันเองฉันยังมองมันเซ็กซี่เลยถ้าผู้ชายมองจะขนาดไหน แล้วยิ่งหน้าอกหน้าใจก็มีไม่ใช่น้อยเลยละมันดูดีทุกอย่างจริงๆยกเว้น...

“อลิซ แกไม่อาบน้ำเหรอวะ!!”

“ฉันเพิ่งอาบตอนก่อนจะออกไปหาแกเองจะไปอาบอีกทำไมเปลื้องน้ำ”

“เซ็กซี่ชะเปล่า ซกมกวะ”

“พูดมาก สวยงอน นั่นชุดแก” อลิซชี้ไปที่ชุดฉันที่แขวนอยู่ตรงตู้ก่อนจะหันหน้าไปแต่งหน้าที่หน้ากระจกต่อไม่สนใจฉันอีก

          ชุดที่อลิซเตรียมไว้ให้ฉันเป็นเกาะอกหนังสีดำกับกระโปรงเอวสูงยาวถึงตาตุ่มแต่เป็นแบบกระโปรงผ่าหน้าที่ผ่าลึกขึ้นมาจนแบบว่ารู้สึกว่าถ้าเทียบเป็นกระโปรงสั้นๆก็คงจะสั้นกว่ายัยอลิซแน่ๆ เป็นชุดที่เด็ดจริงๆ ฉันจัดการยัดตัวเองใส่ชุดที่ว่าจนเสร็จแต่มีบางอย่างที่เป็นปัญหา เกาะอกหนังของอลิซเมื่อมันมาอยู่บนตัวฉันมันทั้งสั้นกว่าและคับกว่าหลายขุมเพราะขนาดหน้าอกฉันเกือบๆคับดี ส่วนของอลิซแค่บีกว่าๆเกือบซี แล้วฉันก็สูงกว่ายัยอลิซตั้งเกือบ7เซน ทำให้พอฉันใส่เกาะอกออกมาเหมือนเป็นเสื้อในมากกว่าอีก!!

“อลิซมีเสื้อตัวอื่นอีกปะ คับวะ”

“ไหนๆ สุดยอดดดดดด-,.-”

            อลิซที่แต่งหน้าเสร็จแล้วหันมามองฉันก่อนจะทำหน้าพร้อมเสียงหื่นๆใส่ฉัน นี่มันเป็นเลสปะวะ ชักไม่แน่ใจ

“น้ำลายหก”

“ซู้ดดดด ใส่เนี้ยแหละฉันชอบบบบบบ><”

“แกชอบแต่ฉันไม่ชอบเว้ย ขนาดแกเป็นผู้หญิงยังทำหน้าหื่นใส่ขนาดนี้ ไปเจอผู้ชายในผับ ฉันจะไม่โดนฉุดเหรอวะ”

“ใครจะกล้าฉุดแกวะ โหดขนาดนี้ ฮ่าๆๆๆ”

“-*-”

“อิอิ ไม่มีแล้วเสื้อที่เข้ากับกระโปรงตัวนี้ เพราะงั้นแกต้องใส่ ปล่อยผมลงมาก็ไม่โป๊เท่าไรแล้ว ใส่เถอะ นะๆๆ”

“ฉิบ!! เออ มาแต่งหน้าให้ด้วยขี้เกียจ”

          ฉันเลิกเถียงกับอลิซแล้วนั่งลงตรงโต๊ะเครื่องแป้งให้อลิซแต่งหน้าให้ ใส่ก็ใส่ขี้เกียจเรื่องมากไหนๆก็ต้องไปเป็นผู้ชายละ งั้นวันนี้ขอแรดให้เต็มที่หน่อยเถอะ

“ซ่าส์แกไปสักมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ สวยอะ” อลิซพูดก่อนจะเอามือมาจับรอยสักตัวหนังสือ ZHEZA บนไหล่ซ้ายของฉัน

“สักตอนเรียนจบอะ สวยป่ะละ”

“สุดๆ เซ็กซี่โคตรๆ แต่แกระวังนะเว้ย โรงเรียน เปกาซัส ไม่ให้สัก ถ้าเจอจะโดนทำโทษ”

“เออน่า ใครจะมาเปิดไหล่ฉันดูละวะ”

“ก็เตือนไว้ก่อนไงย่ะ อะ เสร็จแล้ว สวยเลิศเลอไปเลย ไปกันเถอะได้เวลาแล้ว” จบคำฉันกับอลิซก็เดินออกจากคอนโดตรงไปที่รถทันที 4 ทุ่มแล้วนี่ เวลากำลังคึกเลยละ