LOGINSino siya? Will, siya lang naman ang lalaking nagpabaliw sa akin ng ganito. Kilala nila ako bilang isang inosenteng babae and that's true. Ayaw kong makarinig ng mga malalaswang bagay galing sa kahit sino.. kahit sa best friend ko na kilalang playgirl. Pero noong nakilala ko siya, doon ko natutunan lahat ang natutunan ng best friend ko. Halos lahat ng bagay binigyan ko ng meaning. Naging dirty minded ako dahil sa kanya. Pero iyun ang gusto ko, iyung ang ginusto ko, doon ko siya nakilala so bakit ako mag pabebe? Mahal ko siya at hindi ako mag rereklamo kong ano man ang nagawa niya sa akin. Masaya ako dahil sa kanya ko natutunan lahat. I don't care what they say. I don't care if magagalit ang best friend ko. Pero hindi siya nagalit sa akin kundi sa lalaking mahal ko. Super protective and that's fine with me. Until everyone's know. I'm a model and he's a billionaire. They say, hindi ako nababagay sa kanya. They say, hihilain ko lang siya pababa. Hindi ako kagaya ng best friend ko na palaban. I'm sensitive so after hearing those words from his supporters, it's hurt a lot and I left him. Yes, I left him for my peace of mind. I don't deserve him. Ang bilis ko lang siyang iwan. Deserve niya ang babaeng hindi siya iiwan para sa sarili niya, gaya ng ginawa ko. But can I stay? Why? Cause I love him.
View MoreNesse momento eu olho o caixão de madeira. No exterior estou calma, composta, quase serena. Uma aparência de uma normalidade devastadora.
O som das ferramentas batendo na terra úmida ecoa dentro de mim como se fosse meu próprio coração sendo enterrado aos poucos. E cada golpe é um ponto final numa história que ainda ficou pela metade.
Minha mãe está ali dentro daquele caixão. Uma grande mulher que teve a vida encerrada tão precocemente aos 39 anos.
Eu tinha tanta coisa para dizer; tanta coisa para fazer por ela. Eu prometi que um dia iria ganhar muito dinheiro e que ela não limparia mais o chão de ninguém. Eu ia dar uma vida boa para ela. Minha mãe viveria sentada, lixando as unhas e cuidando do jardim. Era assim que eu a imaginava no futuro em alguns anos, quando eu pudesse lhe dar uma vida mais confortável. Mas não deu tempo e ela se foi. Se foi para sempre.
Aperto com força a mão de Jana, minha melhor amiga desde a adolescência. Ela é o único ponto firme neste chão que parece querer me engolir. Seus dedos quentes contrastam com os meus que estão gelados e dormentes.
— Tenha calma! E não olhe para esse monstro.
Jana percebe quando meu corpo endurece, porque eu olho para alguém que está à minha frente e sinto vontade de desaparecer.
Meu padrasto Gino está a alguns metros de distância, com o semblante sério que nunca correspondeu ao que ele realmente era. As pessoas o cumprimentam, dizem “meus sentimentos”, e ele agradece com a cabeça baixa, ensaiando um sentimento que nunca vi quando minha mãe estava viva.
Seus olhos, no entanto, encontram os meus. E não há luto ali. Há algo pior. Há uma ameaça sádica que me faz arrepiar por dentro. Percebi que ele nem se deu ao trabalho de usar óculos escuros; talvez para me intimidar no pior momento da minha vida.
Desde sempre, na ausência da minha mãe, Gino tinha olhares demorados demais na direção dos meus peitos e da minha bunda. E fazia comentários desconfortáveis sobre as roupas que eu usava. Sempre que passava perto de mim, suas mãos roçavam a minha pele, fingindo ser algo casual. Muitas vezes eu evitava jantar na mesa com eles, porque Gino, passava os dedos dos pés nas minhas coxas por debaixo da mesa, enquanto conversava com minha mãe calmamente.
Eu vivia sempre tensa. Aprendi a me esconder dentro de casa, a trancar a porta do quarto, a fingir que dormia. Nunca contei para minha mãe. Ela nunca soube, ou talvez soubesse e preferisse não enxergar. Nunca saberei, pois agora ela não está mais aqui.
E de repente, um pensamento surge com força brutal: vamos voltar para casa sozinhos, apenas eu e ele. O que vai acontecer comigo? Não tenho para onde ir. Toda a família que eu tinha era minha mãe, agora acabou. Não tenho mais ninguém e tudo isso me faz sentir náusea. Engulo em seco com a garganta ardendo.
Jana aperta minha mão ainda mais. E eu queria poder ficar nesse cemitério frio, apenas para não dar o próximo passo. Porque o próximo passo é entrar em casa com ele, sem minha mãe.
O padre fala alguma coisa sobre descanso eterno, sobre Deus acolher os bons. Eu não escuto. Fico olhando para o caixão descendo, tentando gravar cada detalhe. Quero lembrar do cheiro do cabelo dela, do jeito como cantava desafinado enquanto lavava roupa, do toque áspero e acolhedor das suas mãos, do beijo de boa noite. Quero lembrar que fui amada. Preciso lembrar disso para continuar viva.
Quando tudo termina e as pessoas começam a ir embora, sinto o pânico se instalar de vez. Minha respiração fica curta e meus ombros tremem.
Meu padrasto se aproxima e coloca a mão no meu ombro demorando mais do que o necessário. Meu corpo reage antes da minha mente: eu me afasto. Ele sorri de canto, um sorriso malicioso que me dá vontade de correr.
— Vamos, Marja — ele diz, com uma voz que tenta soar protetora.
Sinto vontade de gritar para que todos ouçam: “Não quero ir para casa com você. Estou com medo”. Mas não digo nada. Minha voz ficou enterrada junto com o caixão.
Enquanto caminhamos para fora do cemitério, olho uma última vez para trás, para a terra recém-fechada, para minha mãe. Prometo em silêncio que não vou desistir, que vou continuar lutando, que vou cuidar de mim, que vou sobreviver, mesmo com o coração em pedaços.
Naquele momento, tudo o que sinto é o peso esmagador da ausência… e o terror do que me espera dentro de casa.
Seguimos lado a lado, eu no meio, Jana de um lado e o meu padrasto do outro. Quando chegamos no estacionamento, ele abre a porta do carona ao lado do motorista para eu sentar.
Esse era o lugar da minha mãe.
VANESSA POVSasabihin ko kay Layviel agad. Alam kong magagalit siya pero kailangan kong sabihin sa kanya."Tawagan ko si Layviel."Napailing siya at tumango rin pagkatapos. Nakahiga kami sa kama ngayon habang nakayakap siya sa akin."Ayaw na ayaw ng kaibigan mo sa akin," simpleng sabi niya. Ngumisi ako sa kanya."Nag-alala lang 'yun sa akin," mahinahong sabi ko. Tumango naman siya sa akin, naintindihan ang sinabi ko.Denial ko na ang number ni Layviel at sumagot naman ito agad."[Yes Ven?]" tanong niya agad sa akin pagkasagot niya sa tawag ko. "Good morning, Lay!" masayang bati ko. Hindi ko mapigilang maging masaya kaya napatingin ako kay Ivan na nakangisi sa akin ngayon. Alam kong nagtataka si Layviel ngayon pero naghintay lang ako sa itatanong niya."[Wala kang trabaho?]" tipid niyang tanong. Alam kong nagtataka na talaga siya."Mamaya pa," masaya pa ring sagot ko sa kanya."[Masaya ka ata ngayon,]" simpleng sabi niya. Tumawa ako sa tuwa, there you go!Alam kong hindi niya ako huh
"How about your family?" tanong ko. Napansin kong si Layviel lang binaggit niya."Si Layviel muna, wag muna sila," seryosong sabi niya."Why?"Bumugtong hininga siyang tumingin sa akin."Si Layviel na naman ang sisihin niya kahit choice ko naman ang nangyari," pairap niyang sabi kaya napatingin ako sa kanya.Tahimik lang akong nakikinig kaya nagpatuloy siya."Kasalanan na naman ni Layviel kahit ginusto ko naman," inis niyang sabi.Ginusto niya?"You like it?" nakangising tanong ko. Namula naman siyang nag-iwas ng tingin sa akin kaya ngumisi ako ng malaki."Palitan mo na nga yang bed sheet ko!" galit niyang sabi habang namumula pa rin.She like it.Masaya kong inayos ang higaan bago jo siya inalalayang humiga ulit.Hinawakan ko ang dalawang tuhod niya at binukaka iyun para makita ang nangyari sa ari niya."Anong ginawa mo?" gulat niyang tanong kaya natawa ako."Tingnan ko lang baka naging harsh lang ako masyado," nakangiting sabi ko.Hinayaan niya lang ako.Kinuha ko ang tissue na dala
Lahat ng katas na lumabas sa akin pinutok ko sa loob niya. Wala naman siyang reaction sa ginawa ko. Pagod lang siyang tumingin sa akin kaya niyakap ko siya habang nasa loob niya pa rin ang alaga ko, gusto ulit maka isa pero ayaw kong mapagod siya ng husto."B-bakit hindi mo binunot? paano kung mabuntis ako," mahinahong tanong niya habang halata sa mukha niyang pagod na tumingin sa akin."Papakasalan naman kita," nakangising sagot ko sa kanya. Nakita kong nagulat siya sa sinabi ki at unti-unti ring ngumiti at napalitan din ng nguso."Hindi naman kita boyfriend," nakangusong sabi niya."Hindi nga, you're my fiancee now," nakangising sabi ko."Na saan ang singsing ko kung ganun?" sabi niya at pinakita ang kamay niya, handa ng isuot ang singsing na hiningi niya.Nagulat pa ako ng kunti pero ngumiti lang din ng malaki sa kanya."Papayag kang magpakasal tayo?" natutuwang tanong ko. Wala ng mas ikasaya pa sa araw na ito."Hindi mo nga inalis yung alaga mo sa loob ko," puna niya kaya nagsimul
"Bakit sa ibang babae ang bilis mong gawin! ba't sa akin hindi?" galit niyang tanong. Mas lalo akong nagulat sa binitawan niyang salita."Dahil hindi ka 'ibang babae' lang Vanessa. I respect you!" sagot ko habang namanghang tumingin sa galit niyang mukha.Seryoso ba siya?"Tsk."Oh, how cute.Ngumisi ako at nagsimula siyang halikan sa leeg. How can I say no to this?"You're going to regret this," bulong ko habang hinalikan siya sa tainga pababa sa kanyang dibdib."Let's try then," bulong niya rin at agad din napa-ungol ng hinawakan ko ang dalawang dibdib niya."Pagkatapos nito, hindi ako papayag na may ibang lalaking gagawin sayo ng ganito," bulong ko habang narinig kong mahina siyang napa-ungol sa ginawa ko.Matagal bago siya nakasagot."A-at gawin mo t-to sa ibang babae?" umuungol niyang sabi.Hinalikan ko siya sa bibig at tinugunan niya naman agad.Tiningnan ko siya pagkatapos at ngumiti."Hindi," sagot ko at tumingin sa ibaba para tingnan at unti-unting pagkaisa ng katawan namin.
Natigil lang ako sa pag scroll sa kanyang Instagram ng makitang naluto na ang fried rice ko. Bago ako umalis doon sa profile niya finollow ko muna siya at nakangiting kumain na.Madaling araw pa naman pero parang yung energy ko mataas na dahil lang sa nakita ko. Napatitig ako sa pagkain ko habang kum
Nang kinagabihan, tinawagan ko si Layviel. Alam kong nakauwi na siya dahil nakausap na kami ni ate. Kakatawag niya lang kay Layviel, kaya ngayon ako naman ang tatawag sa babaeng yun. Nakakainis, hindi pa siya umalis pero na miss ko na agad siya.Sinagot naman agad ni Layviel ang tawag ko. Dapat lang
"Bakit hindi magawa ni Mr. Yanetta iyan sa kaibigan ko?" hindi ko na mapigilan man tanong lalo na't nagawa naman ni Ivan para sa akin."[Oo nga't pareho silang mayaman dahil pareho silang billionaire pero magkaiba silang dalawa Vanessa,]" seryosong sabi ni ate."Anong magkaiba ba?" takdng tanong ko."[
Naiinis lang ako habang nagbabasa ng negative comment tungkol sa kanya.Hindi rin nagtagal dinelete ko na ang account na iyun at nilayuan na ang laptop ko. Wala talaga akong magagawa sa isang araw kundi umupo lang at kumain, matulog din kung inaantok. Kapag ganito ako isang buwan, tataba talaga ako.N












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews