Chapter 1

"Shaira! Shaira!" mabilis akong lumabas sa kitchen nang marinig ang tawag sa akin ni sir Maverick.

"Po? Anong problema, sir?" kinakabahang tanong ko sa kaniya.

"Samahan mo akong kumain" iminuwestra niya ang upuan sa harap niya.

Laging ganito ang setup namin. Sa lahat ng katulong dito sa bahay ay ako ang lagi niyang tinatawag upang samahan siyang kumain. Hindi lingid sa kaalaman ko ang nararamdamdan ni sir sa akin. Lagi ko siyang naririnig na pinupuri ako dahilan kung bakit maraming galit na katulong dito sa mansyon ng mga Arañez.

"Umupo ka. Hindi dapat nagpapalipas ng gutom ang isang magandang katulad mo" puri niya sa akin.

Ang anak ng boss ko na si sir Maverick Arañez ay isang bachelor. Twenty seven years old na siya ngayon ngunit wala pa siyang ipinakilalang babae sa mga magulang niya. Lagi niyang sinasabi na may nagugustuhan siya ngunit hindi niya maaaring sabihin.

"Kumusta pala ang trabaho mo, Sir?" tanong ko upang maiwasan ang ilang na namagitan. "Pwede ba akong mag-apply sa kompanya mo?" biro ko.

Si sir Maverick na ngayon ang humahawak sa kompanya nang magkasakit ang kaniyang ama. Magaling siyang magpatakbo at mabilis din siyang nakilala sa industriyang ito.

"Bakit kailangan mo pang mag-trabaho kung pwede ka namang maging kabiyak ko?" deretsong sagot niya.

Napatanga ako sa sinabi niya? Nag-propose ba siya sa akin? At paano ako matatanggap ng pamilya niya gayong isa lamang akong katulong na walang ibang maipagmamalaki kundi ang sipag.

"Do me a favor. Pakasalan mo ako upang tuluyan nang mapasaakin ang kompanya ni papa" seryosong aniya.

Lumingon-lingon ako baka may makarinig at mas lalo na naman akong pag-initan ng mga dalagang katulong.

"Huwag kang mag-alala. Ililihim natin ang pagpapakasal. Hindi kita ipakilala bilang asawa ko. Wala kang ibang gagawin. Papakasalan mo lang ako at ililihim natin ito. Babayaran kita ng malaki"

Ang mga puri niya sa akin ay isang hakbang upang maisagawa ang hindi magandang plano. Hindi ibig sabihin nito ay nagugustuhan niya ako. Gusto niya lang makuha ng tuluyan ang kompanya ng papa niya. Kapag naikasal siya sa akin ay ipapangalan na sa kaniya ang kompanya. At kapag nangyari iyon ay babayaran niya ako ng malaki na makatutulong sa pagpapagamot sa may sakit kong ina.

"Ano? Payag ka?" nginitian niya ako.

"Payag ako, ngunit ipangako mo sa akin na tutulungan mo akong mapagamot si nanay" matapang kong ani.

Mas lalong lumawak ang ngisi sa kaniyang mukha. "Maliit lang ang magagastos sa pag papa-opera sa nanay mo. Deal"

Ngumisi ako at tinanggap ang pakikipag-kamay sa kaniya. Handa kong isugal ang kapayapaan ko para sa nanay ko. Handa akong isuko ang lahat.

Nang araw ding iyon ay sabay kaming pumunta sa isang malapit at pribadong law office para sa isang sibil na kasal. Walang nakakaalam sa plano namin maliban kay tiya Annabelle na siyang nagsisilbing witness ng aming kasal.

"Gawin mong pendant ang singsing upang hindi malaman ng iba na kasal ka na" utos niya sa akin.

Patuloy pa rin ako sa pagiging house maid. Walang nakakahalata sa namamagitan sa amin ni sir. Kahit si tiya Annabelle ay nanatiling tahimik. Halos hindi na rin ako kinausap ni sir Maverick. Nakaramdam ako ng konting hapdi sa aking puso. Ngunit hinayaan ko na lang dahil natupad naman niya ang kahilingan kong ipagamot si nanay.

Lumipas ang mga araw, madalang ko na lang makikita si sir Maverick. Marahil ay busy sa trabaho o kaya ay iniiwasan ako. Nasasaktan ako sa huling naiisip. Nagkaroon din ng munting selebrasyon ang mga Arañez nang malamang kasal na si sir Maverick. Hinahanap pa sa kaniya ang napangasawa ngunit hindi niya naman pwedeng sabihin na ako ang pinakasalan niya.

"Iho, kung hindi mo maipakilala sa amin ang asawa mo ngayon, ipakilala mo siya sa amin sa susunod na taon. Gusto kong makilala ang manugang ko" nakangiting hiling ni Mr. Melchor Arañez sa anak.

"Oo, nga kuya. Gusto kong makita kung maganda ba siya" sabat ni Mikaela—ang nag-iisa niyang kapatid.

"Huwag niyo ngang pinipilit ang anak ko. Magsasabi siya kung kailan niya gusto" saway naman ni madam Theresa sa mag-ama.

Nakita ko ang pag-alpas ng ngiti ni sir Maverick sa kakulitan ng pamilya. Nagulat din ako nang bigla siyang tumingin sa akin. Nakangiti pa rin at puno ng mangha ang mukha.

Nakapila kaming lahat na mga katulong dito sa gilid. Nasa gitna ako at kaharap pa mismo sa inuupan niya kaya madali niya akong makita. Kung babanggitin ng mag-anak ang salitang asawa ay napapatingin siya sa akin. Kinakabahan ako baka may makakahalata.

"May binili akong penthouse. Sumama ka sa'kin upang maaalagaan kita ng maayos"

Biglang sumulpot si sir Maverick sa tabi ko pagkatapos ng handaan. Malalim na ang gabi, marahil tulog na ang lahat pero heto ako at nagmumuni-muni pa sa labas. Kung hindi lang ako ginulat ni sir ay baka naiiyak na ako sa sobrang lungkot.

"Ako dapat ang nag-aalaga sa'yo dahil katulong lang ako" tanging sagot ko na lang.

"Hindi ba't inaalagaan ng mga lalaki ang kanilang asawa? Happy wife, happy life, ika nga" inismiran ko siya sa sinabi niyang ito.

Kung hindi niya lang ako binayaran ay hindi ako papayag na magpapakasal sa kaniya. Kay layo ng agwat ng aming buhay. Siya ay nasa ibabaw at nagsasaboy ng mga pagkain habang ako naman sa ibaba ay tumutuka lang upang mabuhay.

"Katulong pa rin ako. Nagta-trabaho ako sa inyo upang mabuhay" bumuntong-hininga ako.

"Kung iyan ang inaalala mo, maaari ka pa ring manilbihan sa akin. Sumama ka sa akin sa penthouse at doon mo ako pagsilbihan"

Hinawakan niya ang kamay ko. Napabuntung-hininga ako dahil alam kong hindi na ako makakatanggi sa gusto niya. Kahit hindi niya ako pilitin, napapayag niya pa rin ako sa simpleng hawak niya sa kamay ko.

"Bakit ka nga pala hindi umuuwi ng ilang araw?" sa halip ay tanong ko.

"Nagtatampo ka ba?"

Mabilis akong lumayo sa kaniya. Wala ako sa lugar para magtampo. Isa lamang akong hamak na katulong. Kahit pinakasalan niya ako ay hindi pa rin maaalis ang katotohanang pera lang ang nagdugtong sa aming dalawa. Umiling ako kahit alam kong nasasaktan ako sa pag-Iwas niya sa akin.

"Shaira, ang ganda mo" biglang puri niya.

Binigyan ko siya nang hindi makapaniwalang tingin. Nakuha na niya ang gusto niya. Bakit kailangan pa niyang magsinungaling? May kailangan pa ba siyang iba?

"Sabihin mo na kung anong gusto mo, Sir?" deretsang tanong ko.

Isang beses siyang bumuntong-hininga bago sumagot sa tanong ko.

"Gusto ni papa ng apo"

Natutop ako sa kinatayuan ko. Hindi ko maibigay ang kaniyang kahilingan. Hindi dapat ako ang magbibigay sa kaniya ng anak. Sa katunayan nga, hindi dapat ako ang pinakasalan niya. Alam kong may nagugustuhan siyang babae. Maraming babae ang nagkakandarapa sa kaniya dahil sa angking kagwapuhan at tikas ng katawan.

"Hindi ko kayang ibigay ang kahilingan mo, Sir"

"Alam ko. Sinasabi ko lang baka sakaling pagbibigyan mo ako" dumaan ang sakit sa mata niya, hindi lang ako sigurado dahil sa dilim. "Gusto kita, Shai. Hindi ang kompanya ang rason ko kung bakit kita pinilit na pakasalan ako. Gusto kita, matagal na"

Hindi ko alam kong paano ko nakayanan ang gabing iyon. Mayroon akong nalaman tungkol sa kaniyang nararamdaman. Noong inalok niya ako ng kasal ay nawaksi sa isipan ko ang pagtingin niya sa'kin. Kaya ngayong inamin niya ang nararamdamdan para sa'kin ay muling nanumbalik kung paano niya ako titigan. Sumilay ang maliit na ngiti sa aking labi nang mapagtantong isa akong masuwerteng babae. Hindi lang nagkakagusto sa akin ang lalaking pinangarap ng iba, pinakasalan pa. Kaya naman, kahit lihim ang relasyon namin, habang-buhay ko itong iingatan.