MasukNag-aantay ako ngayon sa labas kakarating lang namin at kinakabahan talaga ako, nagulat kase ako sa dugo na nasa paa nya kanina ass in sobrang dami non.
Feeling ko tuloy ako ang may kasalanan kung bakit sya nagka ganon. Kanina pa kami nag-aantay habang ang lalaking tumulong saken ay nasa loob.
“Ms?.”
Napatingin ako sa lalaking kasama ko kanina sa sasakyan, pawisan kase ito na parang nanggaling sa bakbakan.
“Po?.”Saad ko.
“What is the real happened?.”Tanong nito.
Nagdadalawang isip pa akong magsalita dahil sa baka saktan ako nito, ma tsugi pa ako. Pero ngumiti ito saken kaya naman napabuntong hininga ako.
“Ah kase po, tinulungan nya lang ako kanina may kumuha kase ng bag ko at nakita nya iyon kaya tinulungan nya ako. Wag nyo po akong sasaktan, oo kasalanan ko pero dko naman intention 'yon.”Takot kung wika.
“Why would I? I just want to say thank you for saving my boss.”Wika nito na kinagulat ko.
“Ha?.”I ask.
Bumuntong hininga ito at pinunasan ang kanyang pawis naglakad sya kaya sumunod ako. Tiningnan nya ang silid ng kanyang boss, napakunot nalang din ang noo ko.
“Thank you, dahil kung wala ka siguro di namin sya natulungan. Where did you live ba?.”Tanong nito.
“Ah, andon lang naman malapit narin ako dito.”Saad ko tumango lamang sya.
Napatango din ako, Akala ko kung ano na gagawin nya saken eh mabait din naman pala. Lumabas na ang doctor kaya agad syang lumapit dito na kina sunod korin.
“How's the condition of my boss, Doc?.”He ask, tiningnan kami ng doctor pati ako tiningnan rin.
“The patient is stable now, and it's good that you brought him to the hospital right away. However, it's unfortunate that he suffered a permanent injury. The damage to the bones in his foot was extensive, which resulted in his inability to walk properly.”
Nagulat ako sa sinabi nito, the h*ll injury? Totoo nga dahil grabe ang tama nya sa kanyang paa kanina at sobrang pagdudugo nito kanina.
“What do you mean by 'injury'? Is it possible that he won't be able to walk anymore?.”Tanong pa nito.
“The damage to the bones in his foot is extensive, so he won't be able to walk anymore. I've done everything I can to try and help him regain mobility, but unfortunately, it's not possible.”Wika ng doctor.
Nagkatitigan kami ng lalaki, napaalam narin ang doctor dahil may gagawin padaw ito. Sinundan ko ang lalaking pumasok sa silid.
Pagkapasok ko ay nakita ko ang lalaking tumulong saken nakaramdam ako ng awa, dahil saken hindi na sya makakalakad pa.
Hindi ako gaano lumapit dahil ang daming tao rin na nasa loob na alam kung kasamahan lang sya nong lalaking kausap ko kanina.
“What the fvck? I can't walk.”Sigaw nito.
Sinubukan nya kaseng bumangon pero hindi sya nakatayo mabuti nalang at nasalo sya agad nong lalaking kausap ko kanina.
“The doctor said the damage to your bones is severe, so you won't be able to walk, and he doesn't know if there's still a chance for you to walk again, boss.”Rinig kung saad nito.
“The h*ll.”
Tiningnan ako ng lalaki pero di naman sya nagpakita ng galit saken kundi seryoso lamang ito. Pero nahahalata ko naman sa mga titig nya sa 'ken eh.
Magsasalita sana ako dahil na konsensya ako sa nangyare sa kanya ng may biglang babaeng dumating nagulat pa ako dahil napaka lakas ng pagbukas nya ng pintoan.
“Oh my gosh, babe! I just found out what happened to you, and I'm so worried. Why did you do that, anyway?.”Agad na tanong ng babae.
Napangiwi ako grabe naman sya magsalita ang oa kase, pinagmasdan kolang sila girlfriend nya siguro ito mahahalata naman sa pag-asta ng babae.
“I helped the woman because she needed it, but I didn't know that the thief had many accomplices.”Saad nito habang nakatingin saken.
Tiningnan ako nong babae kaya labis na akong nahiya pa pero bumalik din ang tingin nga sa boyfriend nya.
“What happened to your foot, babe? The injury looks pretty bad. Have you eaten? And how are you feeling?.”Sunod na sunod na tanong ng babae pero hindi sumagot ang boyfriend nito.
“Unfortunately, boss won't be able to walk anymore due to the severe damage to the bones in his foot. The doctor said there's possibly no other way for him to regain mobility.”Saad nito na kinagulat ng babae.
Syempre ako rin naman nagulat din sa nangyare hindi korin naman aakalain na mangyayare ang mga iyon dahil saken kaya nangyare yan.
“What? It's that true?.”Malakas na boses ang pagkakasabi ng babae.
“Yah, babe wait.”Pigil ng lalaking tumulong saken sa girlfriend nya.
Kinabahan din kase ako dahil papalapit ito saken galit na galit syang nakatingin saken, hindi nya rin pinapansin ang pagtatawag ng kanyang boyfriend.
Kinaladkad nya ako papunta sa labas kaya ng makalabas kami ay tinulak nya ako kaya napaupo ako sa sahig, Ang sakit ng pw*t ko.
“Ikaw babae ka, kung hindi kalang naman naging pabida hindi mapipilayan ang boyfriend ko.”Sigaw nito.
“Siguro pakana mo ang mga nangyare noh?.”
“Nako, hindi po talagang napaka bait lang ng boyfriend mo kaya tinulungan nya ako di gaya sayo na ang sama sama ng ugali.”Hininaan ko ang boses ko sa huling sinabi ko.
“What did you say?.”Tanong nito.
“Sabi ko ho tinulungan lang talaga ako ng boyfriend nyo.”Pag-uulit ko.
“Nakakainis ka, umalis ka nanga wag na wag munang ipapakita saken ang pagmumuka mo.”Anya.
Napalaki nalang ang mata ko umalis ito sa harapan ko kaya sinilip ko, nakita ko kung pano nya yakapin ang lalaking tumulong saken.
Pero ang pagmumuka ng babae parang nandidiri na ito pero ang boyfriend masaya. Ano 'yon?.
Napairap nalang ako bago umalis sa lugar na 'yon kailangan kunang umuwi gabing gabi na baka ano pa sasabihin ni mama.
Naglakad na ako pa-uwi alam ko naman ang daan kaya kaya kopang mag lakad naman, nasa kalagitnaan ako ng aking paglalakad ng may humintong sasakyan sa gili ko na kinagulat ko.
“Sh*t!.”
“Oh sorry, did I scared you? I'm sorry sienna.”
Napahinto nalang ako ng makita na si sir Jason ang nasa harapan ko ngayon, napaka gwapo nya talaga pero biglang sumagi sa isip ko ang lalaking tumulong saken kanina.
Parang crush ko narin iyon, pero no bawal may girlfriend na sya baka sabunutan pa ako at kalbohin.
“Sir? Bakit po?.”Tanong ko.
“Jason nalang, I just saw you walking akala ko ba naka-uwi kana kanina kapa nakaalis sa resto diba?.”Tanong nito.
“Ah, oo may nangyare lang.”Wika ko.
“Ano naman?.”Tanong nito.
“Wala Jason naayos narin naman ang lahat, ikaw ano ang ginagawa mo dito? Gabi na ah dapat naka-uwi kana.”Saad ko.
“Pa-uwi na sana ako but I saw you, sumabay kana saken.”Saad nito.
“Ay hindi wag na kaya ko namang maglakad.”Saad ko.
Ngumiti ito saken na para bang hindi sya sang-ayon sa sinabi ko, bumaba ito at umikot para pagbuksan ako ng pintoan.
“Come in, I drive you.”Anya, napahawak ako sa katawan ko dahil sa sinabi nito.
I drive you? Iba ang pagkakaintindi ko.
“No, bata pa ako marami pa akong pangarap sa buhay kahit crush kita sir dko ibibigay ang aking kabuhayan.”Saad ko habang nakapikit.
Tama naman sinabi ko, sumilip ako at nakita ko syang pinagmasdan lang ako ayay ang muka nyang napaka gwapo ay nakatingin saken ngayon.
Sir, naman tumigil kana.
“So you have an crush on me?.”Mapaglaro nitong tanong.
Nagulat ako sa tinanong nito na parang napako ako sa kinatatayoan ko, pinagmasdan ko sya at bigla nalang ako natulala sa pagmumuka nito.
Baliw na talaga ako.
“Sienna?.”
“Heyyy!!.”
“Ha?.”Gulat kung wika.
“I'm serious.”Anya.
Ha? Anong serious? Ano ba ang sinabi nya? Hindi ko kase narinig dahil mas nag focus ako sa muka nito napaka pogi kase naman ni sir.
“I like you and I love you.”Anya na kina gulat ko.
Ehhh??
FLASHBACK...We all prepared today because we're going to where Betyni is hiding. We need to save baby Rhett before his wife finds out. She'll be mad and worried about our baby.Kanina ko pa nalaman, we're hacking her location at nalaman namin kung nasaan ito.She's still sleeping, nagpapahinga dahil sa nangyare sa kanya, kaya mas may oras kami ngayon para kumilos.I'm her brother, Cian. Tutulungan niya akong mabawi ang anak namin ni Sienna. Lumabas na matapos maghanda.I looked at all my men to see if everyone was ready. They're all set except Cian, who's talking to Papa. Alam kong nag-aalala rin si Papa kaya nilapitan ko ito. Hindi kami pwedeng mabigo ngayon.“Gawin niyo ang lahat para mailigtas ang apo ko, anak. Ayokong ma-stress na naman ang kapatid mo,” wika ni Papa.“Yes, Dad. I will do everything para mabawi si baby Rhett. Kasama ko naman si Hendry, alam kong gagawin niya ang lahat para sa anak niya,” saad naman nito.“Don't worry. I know what to do. We need to save baby Rhett,
Ramdam ko agad ang malamig na hangin ng aircon pagpasok ko sa bridal room. Maaga akong ginising ng kaba, pero mas malakas pa rin ang saya na parang hindi ko talaga maipaliwanag.Ito ang pinaka-masayang nangyari sa buhay ko—ang ikasal ako sa taong mahal ko. Ikinasal naman kami, pero iba ngayon dahil ihaharap niya ako Altar. Hindi kagaya nang unang kasal namin, di namin mahal ang isa’t-isa and now kita mo naman na papakasalan ko ang lalaking nagnakaw nang puso ko. Hindi ko alam kung anong ginagawa ni Hendry ngayon kasi bawal naman niya talaga akong makita. Ikinasal na kami pero hindi sa simbahan, sa papel lang, kaya mas masaya ang gaganapin ngayon.Habang nakaupo ako sa harap ng malaking salamin, nagsimula nang gumalaw ang mga make-up artist. May nag-aayos ng buhok ko, may naglalagay ng foundation, may nagba-brush ng eyeshadow.May humihila sa bangs, may nag-aangat ng belo. Lahat sila busy—pero ako, nakaupo lang, pinagmamasdan ang sarili ko habang dahan-dahang nagiging “bride” sa hara
(STILL HENDRY FLASHBACKS)“Bakit niyo nagawa kay mommy ’yun?” seryosong tanong ko.“What do you mean, son?” tanong niya rin.I wanted to laugh at what he said because it’s like he doesn’t know what he did. I even saw the woman; she’s here too.Mukhang pinaninindigan nila ang ginagawa nila. Ayoko silang makita. Nawala si mommy dahil sa kanila. Sila ang may kasalanan.“You think I don’t know what you’ve done, Dad? Why did it have to come to this? You could’ve just told mommy you don’t love her anymore, instead of bringing a woman into our home,” I said.“Anak, ano ang sinasabi mo?”Napatingin ako kay Tita Silvia nang magsalita siya. Ngumiti lang ako. She was my dad’s sister, and best friend niya si mommy. Sobrang close nila.Napansin ko sa mukha ni Daddy na galit ito. I don’t care kahit saktan niya ako. Sobrang sakit na ang pagkawala ng mommy ko.“I saw Dad bringing a woman home. They had sex while mommy was struggling to breathe, Tita,” I said.It wasn’t just Tita who was shocked by wh
“Tita Silvia?.”Napatingin ako sa pintoan ng biglang dumating ang Asawa ko nakangiti ito. Lumapit siya saken upang halikan ako at talagang sa labi pa talaga. At anong Tita? Kilala niya ang mama ko?. “Allen what are you doing here? I haven't seen you in a long time, how are you?.”Ngiting tanong ni mama. Sa nakikita ko mukang magka sundong magka sundo sila, nakakapagtaka tuloy. “This is my house Tita, and I should be the one asking why you're here? You're missing me maybe?.”Pabalik nitong tanong kay mama.“Matagal na kitang hindi nakita, Tshaka, it's nice that my daughter Sienna is also living here, the one I've been looking for a long time.”Wika nito. Napatingin saken ang Asawa ko ng walang expression sa muka. Kahit paman ganon ay nanatili parin akong naguguluhan sa nangyare. “Teka nga, anong pinagsasabi niyo? Ma kilala moba ang Asawa ko?.”Tanong ni Sienna sa Ina niya. Nagkatitigan sila ni Hendry na mas lalo ko na namang kina gulo pa. Hindi ko alam kung ano pang sekrito nilang h
“Sino ang hahanapin niyo?.”Kumunot ang noo ni Hendry dahil sa matagal na pagsagut ni Justine sa kanya. Lumapit siya doon at nag tanong ulit. Pero bago paman siya maka pag salita ay dumating ang Isa sa mga katulong niya at sinabing....“Sir, nawawala po si baby Rhett.”Saad ng maid. Gulat na nakatingin si Hendry at agad na tumakbo papunta sa loob. Habang si Justine naman ay napa pikit na lamang. Pino-problema niya talaga kung pano mabawi ang pamangkin niya. Dahil ayaw niya ring malaman ng kapatid niya na nawawala ito. “Guys, bumalik muna tayo sa mansion ko we need to talk something important.”Saad nito. “Yes boss.”Naunang sumakay si Justine sa kotse niya at sumunod naman ang mga tauhan niya. Habang ang mga tauhan ni Hendry ay nakatingin lang sa kanila. Wala silang ibang ginawa kundi sundin lamang ang kanilang boss na si Hendry. Wala silang ibang sinusunod kundi ang boss lamang nila. “Good evening, ma.”Agarang bati ni Justine sa kanyang Ina, ngunit ang kanyang Ina ay nagtaka ku
“It's been a while since we last fight, Allen. Why did you leave your position as leader? Were you scared of me?.”Ngising tanong ni Cian kay Hendry. Nakatingin lamang si Hendry kay Cian, hindi siya na apektohan sa sinabi ni Cian at napangiti lang. “Why would I be scared of you? I beat you, didn't I? So why would I be scared if I beat you in a fight? You haven't won when I'm the opponent, so why would I be scared?.”Matapang na sagot ni Hendry. Nagsimulang nagsuntokan ang dalawa habang paulit ulit naman umilag si Hendry dahil ayaw niyang saktan si Cian. Naging mag kaibigan sila noon pero dahil sa inggit ni Cian nasira ang pagkakaibigan nilang dalawa. Napuruhan si Cian at naka higa na ito ngayon sa sahig habang si Hendry naman ay nakatayo. Hindi niya napigilan ang sarili niyang wag saktan si Cian dahil siya ang masasaktan pag hindi siya lumaban. Nakatitig lamang si Hendry kay Cian na ngayon ay umiinda sa sakit. Pero tumawa lang din ito ng makita si Hendry na hindi man lang nagka s
Napa smirk ako ng makita ko itong lasing na wala kaming ma pag-usapan kapag ganyan siya. Pero sayang ang oras kapag diko pa talaga 'to kinausap. Napabuntong hininga na lamang ako tshaka tuluyang pumasok. Hindi niya ako napansin dahil ang tingin niya nasa wine lang, napanguso ako grabe naman talag
Kinulong ko ang sarili ko sa kwarto naiisip ko parin ang nangyare kanina. Wala akong balak na lumabas o kumain man lang.Kanina pa ako tinatawag ni papa pero ayoko talaga wala naman kase akong gana. Sinabi ko na sa kanila na lalabas nalang ako mamaya kapag gusto kuna kumain.Pero wala talaga akong
Nagulat ako ng humarap ito at nabunggo sa dibdib ko kaya naman napatingin ako sa muka nito. I was shock ng makita ko ang muka niya. Sh*tt is this my wife???...What the hell??“Wife is that you?? Sh*t I miss you.”I said. Agad ko itong niyakap I really miss her so bad. Pero natigilan ako ng may ma
Maaga kaming umalis sa mansion nakita korin si Betyni na umalis din nauna sya sa'min. Nasa loob ako ng kotse ngayon nasa back seat katabi ko si Hendry, naka focus lang sya sa cellphone nya habang ako naman ay bitbit ang laptop nya. Napatingin ako sa bintana umuulan ngayon at mahina lang ang pagta







