LOGIN"Melissa..." Blane moaned her name as he finally entered her. "Ahh!" Bahagyang napalakas ang boses niya dahil sa kakaibang sensasyong lumukob sa buong pagkatao niya nang maramdaman niya ang pagkalalaki nito sa loob niya. And when Blane slowly thrust his hips, shaping himself deeper into her, she felt a shiver run down her spine. "Hmm... Blane... harder," sabi niya. Sumunod naman ito. Binilisan nito ang paggalaw, at kakaibang sarap ang naramdaman niya. Nakakawala iyon ng huwisyo. Habang gumagalaw ito, kumilos din ang mga kamay nito at sinakop ng malalaking palad ang kanyang dalawang dibdib. Mas lalo iyong nagdagdag ng init sa kanyang katawan. He pinched her nipples, drawing another soft moan from her lips. Maya-maya ay nagsawa ito sa kasalukuyan nilang posisyon. Binuhat siya nito at isinandal sa dingding. Doon ay nagpatuloy ang ritmo nito. Mahigpit naman ang kapit niya sa malapad nitong mga balikat. "Melissa..." anas nito. Sinalubong niya ang mukha nito at muling nagtag
"Ahhnn..." pag-ungol ni Melissa nang maramdaman niya ang mainit na dila ni Blane sa kanya. It was crazy. It was driving her crazy. The sensation was intoxicating. Habang nakasubsob ito sa gitna ng kanyang mga hita, mahigpit siyang nakahawak sa gilid ng bar counter. His tongue playfully teased her, then slid deeper. "Blane..." Napapaluha na siya sa tindi ng sensasyong nararamdaman. Hindi niya maintindihan ang nararamdaman niya, but it felt so good. She couldn't believe this cold and ruthless man was doing this to her. Halos kapusin na siya ng hangin. Ang kilabot na nararamdaman niya ay tila umaabot hanggang sa kaibuturan ng kanyang pagkatao. Mas nadagdagan pa ang nakakabaliw na sensasyon nang maramdaman niya ang mga daliri nito. He slid his fingers inside her, moving them back and forth. Her body arched from the overwhelming sensation. "Just feel it," anas nito. Her body stiffened when she felt something building up inside her. Napahawak siya sa balikat ni Bla
Nagtriple ang tibok ng puso ni Melissa nang maramdaman niyang lalo siyang hinapit ni Blane. Dahil hawak pa rin niya ang bote ng wine, hindi niya nagawang maglagay ng distansya sa pagitan nilang dalawa. At nang tuluyan nang magdikit ang kanilang mga katawan, tila biglang nawala ang buong mundo sa paligid nila. Ramdam niya ang init na nagmumula sa katawan ng binata. Maging ang mabango nitong amoy ay tila unti-unting sumisingit sa kanyang sistema, lalo siyang pinanghihina sa paraang hindi niya maipaliwanag. Nanatiling nakatitig si Blane sa kanya, matiim na para bang kinakabisa ang bawat sulok ng kanyang mukha. "Melissa..." mahina nitong sambit. Parang awtomatikong napahinto ang paghinga niya. "You don't know how long I've waited for this moment." Napakurap siya. Hindi niya alam kung ang wine ba ang dahilan o ang lalaking nasa harapan niya pero bawat salitang lumalabas sa bibig nito ay diretsong tumatama sa puso niya. "I told myself I'd wait," pagpapatuloy nito. Bahag
Bumalik sa kasalukuyan ang isip ni Melissa. Napangiti siya nang bahagya habang inuubos ng alaala ang katahimikan sa pagitan nila. Parang ang tagal na noon, pero malinaw pa rin sa kanya ang lahat kung gaano sila kalapit ni Blane noong mga bata pa sila, kung gaano kadali noon na maging totoo lang sila sa isa’t isa. “You know what? Hindi ka pa rin pala talaga nagbago, no?” basag niya sa katahimikan, may bahid ng lambing sa boses. Tumingin siya sa basong hawak nito. Kanina pa nito iniikot-ikot ang yelo sa loob, parang may iniisip na hindi maipaliwanag. “Why do you say that?” curious na tanong ni Blane, hindi inaalis ang tingin sa kanya. “You’re still quiet and you like being alone,” sagot niya, bahagyang natawa. “Naalala ko noon, madalas kang mag-isa. Kaya palagi kitang sinasamahan.” Sandaling katahimikan pagkatapos ay tumingin ito diretso sa kanyang mga mata. “You know why I was always alone that time?” tanong nito, mababa ang boses. Natigilan siya, saka ngumiti nang kaun
Flashback – Twenty Three Years Ago Sa loob ng Angels Haven Orphanage, tahimik na hapon ang bumabalot sa malawak na bakuran. Sa ilalim ng isang malaking punong akasya, nakaupo ang batang si Dos sa damuhan. Nakayuko ito, tila malalim ang iniisip, habang ang hangin ay marahang humahaplos sa kanyang buhok. Hindi kalayuan, hingal na hingal na dumating si Isay, bitbit ang lumang notebook na puno ng kanyang mga drawings. Lumiwanag ang mukha niya nang makita ang batang kanina pa niya hinahanap. “Dos!” masiglang tawag niya. Dahan-dahang nilingon siya ng bata. Halos magkasing edad lang sila, buwan lang ang tanda nito sa kanya, mga bata pa lamang ay madalas na silang magkasama. Tahimik lang ito samantalang maingay siya at palaban. Natigilan siya nang makita ang ekspresyon nito. “Bakit mag-isa ka na naman dito?” tanong niya habang umuupo sa tabi nito. “Ikaw lang talaga ang batang kilala ko na malungkot dahil aampunin.” Sinubukan niyang magbiro habang bahagyang natawa pa. “Sina Tot
Kanina pa si Melissa sa kanyang silid, ngunit kahit nakahiga na siya sa kama, hindi pa rin siya dalawin ng antok. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga sinabi ni Blane. Ang paraan ng pagtitig nito, ang tono ng boses nito at ang kakaibang init na naiiwan sa dibdib niya sa tuwing malapit ito. Napabuntong-hininga siya. Nilingon niya ang digital clock sa bedside table, halos alas-dose na ng madaling-araw. Mukhang wala talaga siyang balak patulugin ng utak niya. "Kailangan ko ng pampatulog..." bulong niya. Naalala niya noong isang gabing niyaya siya ni Wade na tikman ang isa sa mga koleksiyon nitong red wine. Ilang lagok pa lamang noon ay parang inaantok na siya. Marahil iyon ang kailangan niya ngayon. Dahan-dahan siyang bumangon at lumabas ng silid. Tahimik ang buong mansion. Karamihan sa mga ilaw ay nakapatay na. Tanging ilang wall lamps lamang ang nagbibigay-liwanag sa malawak na hallway. Ilang minuto pa ay nakarating na siya sa mini bar area ng mansion. Agad siyang
Hindi maintindihan ni Melissa kung anong mayron sa mga halik ni Blane Han na nagdudulot ng kakaiba sa kanya. Each claiming of her lips seemed to ignite a fire within her, sending flames of desire coursing through her veins. Subalit ng bumaba ang labi nito sa leeg niya, she knew she had to stop h
Narinig ni Melissa ang mahinang pagtawa nito. Takang-taka naman siya. Hindi ba ito nagagalit? O baka totoo ang chismis tungkol dito. Hindi siya kaagad nakakilos ng bigla nitong ilapit ang mukha sa kanyang mukha. Her heart pounded wildly in her chest. "If there's really a rumor about me being ga
“Want your forgiveness? Then earn it. Beg, and maybe - just maybe - I'll show you kindness." As the man turned to face her, Melissa's eyes collided with Blane's, and for a heartbeat, she forgot how to breathe. Was there a man on this planet who rivaled his raw, masculine beauty? Her gaze devoure
Hindi maalis sa dibdib ni Melissa ang matinding kaba habang papasok sa opisina ni Mr. Blane Han, iyon ang unang beses na makikita niya ang lalaki at alam niya kung anong klaseng tao ito. Blane Han was known for his unyielding determination to protect his territorry, and no one dared to stand in h







