Chapter 3 - วางแผนขับไล่ 3/4

“หึ... ยอมลงทุนกันหน้าดูนะ” จอมทัพแค่นหัวเราะในลำคอ ยอมรับคำท้าอย่างไม่สะทกสะท้าน “งั้นก็ตามนี้ ใครล่อลวงอิงอักษรให้หลงรัก ยอมอ้าขาให้บนเตียง แล้วถ่ายคลิปตอนที่ยัยนั่นกำลังร่านสวาทเก็บไว้เป็นหลักฐานได้ก่อน... คนนั้นคือผู้ชนะ กินของเดิมพันทั้งหมดรวบยอด”

“โอเค ดีล”

“ตามนั้นครับเฮีย”

“แต่ฉันมีข้อแม้...” จอมทัพตวัดสายตาดุดันมองน้องชายทั้งสองคนเพื่อประกาศกฎเหล็ก “เกมนี้คือการล่อลวง พวกแกต้องทำให้มันสมยอม คลานเข่ามาอ้อนวอนขอร้องให้อยู่ใต้ร่างเอง ห้ามให้เห็นว่าใช้กำลังขืนใจเด็ดขาด ถ้าจับได้ว่าขืนใจ ถือว่าฟาวล์และถูกปรับแพ้ทันที เข้าใจไหม!”

เงื่อนไขที่ถูกโยนลงมากลางวงนั้นทั้งท้าทายและบีบคั้น การทำให้กวางป่าที่แสนพยศยอมศิโรราบด้วยความเต็มใจ ย่อมกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าของพวกเขาให้พุ่งพล่านถึงขีดสุด

“ทำให้มันรักจนโงหัวไม่ขึ้น ถ่ายคลิปแบล็กเมลส่งให้แม่มัน ข่มขู่ให้ออกไปจากบ้านหลังนี้ แล้วก็เขี่ยยัยนั่นทิ้งซะ”

ประโยคเด็ดขาดที่หลุดออกจากปากจอมทัพนั้นไร้ซึ่งความเห็นใจใดๆ มันคือคำสั่งประหารที่ถูกส่งตรงไปยังเหยื่อตัวน้อยที่เพิ่งก้าวเข้ามาในกรงขังแห่งนี้

ในขณะที่ตรีทศยกวิสกี้ขึ้นจิบจนหมดแก้วด้วยความตื่นเต้น สิบทิศกลับนั่งนิ่ง รสชาติคาวเลือดที่มุมปากยังคงเด่นชัด ภาพใบหน้าหวานที่เปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความโกรธแค้น แววตาที่เย่อหยิ่งท้าทายไม่ยอมจำนน และความนุ่มละมุนของริมฝีปากที่เขาเพิ่งบดขยี้มาเมื่อครู่ วนเวียนกลับมาฉายซ้ำในหัว

สัญชาตญาณดิบในกายของเขาร่ำร้องอยากจะปราบพยศผู้หญิงอวดดีคนนั้นให้อยู่หมัด อยากเห็นเธอทุรนทุรายครางชื่อเขาด้วยความเต็มใจใต้ร่าง เพื่อพิสูจน์ความภักดีต่อตระกูล และเพื่อตอบสนองแรงปรารถนาดำมืดของตัวเอง สิบทิศกระโจนลงสู่เกมเดิมพันมูลค่ามหาศาลนี้อย่างเต็มตัว

ทว่าในขณะที่น้องชายคนเล็กกำลังเดือดพล่าน ตรีทศกลับลอบยิ้มอย่างเป็นต่อ เขาไม่จำเป็นต้องใช้กำลังป่าเถื่อนเหมือนสิบทิศ หรือใช้อำนาจบาตรใหญ่เหมือนจอมทัพ เพราะเขาได้เริ่ม ‘เดินหมาก’ ของตัวเองไปแล้ว...

ภาพเหตุการณ์เมื่อช่วงค่ำย้อนกลับมาในหัวของตรีทศ ขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นวายอยู่กับมื้ออาหาร เขาแอบลอบเข้าไปในห้องนอนของอิงอักษร กลิ่นหอมละมุนของไม้หอมที่อวลอยู่ในห้องกระตุ้นความกระสันในกายเขา ตรีทศเปิดลิ้นชักตู้เสื้อผ้าของเธออย่างถือวิสาสะ นิ้วเรียวยาวไล้ไปตามเนื้อผ้าซาตินและลูกไม้บางเบา ก่อนจะหยิบบราเซียร์ลูกไม้สีดำขึ้นมาพิจารณา

“คัพ C ซ่อนรูปไม่เบานี่”

ชายหนุ่มยกผ้าชิ้นนั้นขึ้นสูดดมกลิ่นหอมเฉพาะตัวของหญิงสาว หลับตาจินตนาการถึงเรือนร่างขาวผ่องที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้าเหล่านั้น ความปรารถนาทางเพศที่วิปริตพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อนจะวางมันกลับคืนที่เดิม ทว่าจงใจวางให้ ‘ผิดองศา’ ไปจากเดิมเพียงเล็กน้อย ทิ้งร่องรอยคุกคามทางจิตวิทยาเอาไว้ให้เหยื่อได้ระแวงเล่น