Masuk‘ทำไมมึงดูหนักใจ ไหนบอกคบกับพี่เขาเพราะอยากเอาชนะอีฟ้าใส’‘คิดไว้รึยังจะบอกเลิกตอนไหน’‘ตอนเขาเรียนจบ’‘โอ้โห้ เลือกเล่นช่วงสำคัญซะด้วย ถ้ากูเป็นเขาแล้ววันจบโดนบอกเลิกโคตรเจ็บเลยขอบอก เรียนจบแล้วยังโดนขอเลิกอีก’มือที่ถือกุญแจรถค่อยๆ กำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว บทสนทนาในคลิปเสียงที่ฟ้าใสเปิดให้ฟังไม่ต้อง
ผ่านมาหลายเดือน ความสัมพันธ์ของคเชนทร์กับนัตตี้ยังคงราบรื่นไปด้วยดี มีทะเลาะประปรายตามประสาคู่รัก แต่ทุกครั้งก็ลงเอยด้วยการปรับความเข้าใจกันเสมอครอบครัวของคเชนทร์รับรู้เรื่องความสัมพันธ์ของทั้งคู่ตั้งแต่คบกันได้เพียงเดือนกว่า พ่อและน้องสองคนต่างยินดีกับความรักครั้งนี้ มีเพียง ‘คุณหญิงรัมภา’ ผู้เป็น
“พี่ไม่ได้สนใจ”ภีมสะกิดบอกว่าฟ้าใสมาแต่เขาไม่ได้สนใจ เพราะคนเดียวที่เขารอคือยัยแฟนคนสวยคนนี้เท่านั้น หลังจากมีแฟนก็มีคนนำของมาให้แต่เขาไม่รับแล้ว ปฏิเสธทุกคนรวมถึงของจากฟ้าใสด้วยเช่นกัน“จริงเหรอคะ?”“พี่จะโกหกให้เราทะเลาะกันทำไม เราก็น่าจะรู้จักพี่ดีนะ”นัตตี้ยิ้มออกมา ก่อนจะเปลี่ยนจากจับมือเป็นสอ
พวกเธอมาทำอะไรอยู่ตรงนี้?เหมือนโต๊ะอาหารกลางวันของคนโสดสองคน กำลังถูกยึดพื้นที่โดยคู่รักป้ายแดงอย่างสมบูรณ์“เลิกเรียนพี่มีซ้อมบอล มาเฝ้าไหมครับ”เพียงเคยได้ยินคำลงท้ายว่า ‘ครับ’ จากปากคเชนทร์ หัวใจดวงน้อยก็สั่นไหวอย่างง่ายดายนัตตี้เม้มริมฝีปากกลั้นยิ้ม พยายามเก็บอาการเขินที่กำลังแล่นขึ้นมาบนใบหน้
วันเวลาผ่านไปเดือนครึ่ง คเชนทร์กับนัตตี้ตกลงคบกัน ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วโรงเรียนรวดเร็วราวไฟลามทุ่ง สร้างความฮือฮาไม่น้อย โดยเฉพาะในหมู่ผู้หญิงที่ชอบคเชนทร์ ต่างพากันอกหักระนาวราวกับหัวใจถูกเคาะร้าวในคราวเดียวเสียงแบ่งออกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจน บางคนร่วมยินดีกับความรักของทั้งคู่ บางคนบอกว่าพวกเขาไม่
“คือมาเอาพาวเวอร์แบงค์ของพี่ภีม มันบอกให้มาเอา”“เหมือนไอ้ต้นน้ำจะใช้อยู่”“จิ๊! อุตส่าห์บอกไว้แล้วว่าจะยืม” เสียงหงุดหงิดหลุดออกมาจากริมฝีปากสีระเรื่อเมื่อพบว่าตัวเองเดินมาจากโรงอาหารไกลขนาดนี้แต่กลับเสียเที่ยว คนที่ตั้งใจมาเอาพาวเวอร์แบงค์ก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา“เอาของพี่ไปใช้ก่อนไหม พี่ไม่ไ
“ทำไมป้าถึงไม่บอกขิม ว่าลูกชายเจ้านายป้าอยู่ห้องตรงข้ามขิม!”“ฉันไม่รู้เรื่องนั้น รู้แค่คุณเทรย์ซิสอยู่คอนโดนั้น” หยกตอบกลับหลานสาว ขณะเดินดูความเรียบร้อยของอาหารเย็น โดยมีหลานสาวเดินตามต้อยๆ“ไม่รู้ได้ไง ขิมไม่เชื่อ”“เด็กคนนี้นี่…” หยกหันไปมองหน้าหลานสาวแล้วส่ายหน้าไปมาด้วยความเอือมระอา “ฉันไม่รู้
ปัง…. สายขิมปิดประตูห้องลง ถอดรองเท้าออกแล้วเดินเท้าเปล่าไปเปิดตู้เย็น มือเล็กหยิบน้ำฝรั่งที่ตัวเองชอบดื่มมาเทลงแก้ว จากนั้นเดินตรงไปทิ้งตัวนั่งลงโซฟา วิวตรงหน้าทำให้รู้สึกผ่อนคลาย ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันเบาบางลง นี่สินะชีวิตดีๆ ที่ลงตัว การได้อยู่ในสถานที่ดีๆ มันมีผลต่อจิตใจอย่างนี้นี่เอง
ปัง… เธอปิดประตูลงแล้วยืนนิ่งราวกับยังไม่เชื่อ ว่าเพิ่งเจอผู้ชายคนนั้นที่นี่ ยกมือตีแก้มตัวเองเบาๆ ไม่เพียงแค่นั้นยังหยิกแก้มเพื่อเช็กดูว่านี่ความฝันหรือเรื่องจริง “โอ๊ย!” เจ็บแบบนี้แสดงว่าไม่ใช่ความฝัน และที่เธอเห็นเขาอีกครั้งก็คือเรื่องจริง “โลกกลมจังวะ” เธอเดินไปวางถุงข้าวเย็นบนโต๊ะ มือเล็กหยิ
“พวกท่านใจดีกับแกมากขนาดนี้ อย่าทำให้พวกเขาผิดหวังล่ะ” “…” “ได้อยู่คอนโดห้องล่ะยี่สิบกว่าล้าน บุญวาสนาของแกแล้วสายขิม” “…” “ทำตัวให้ดีๆ ถ้าแกทำตัวไม่ดีป้าจะบอกคุณเซนต์ส่งแกกลับไปอยู่ที่เดิม” เสียงบ่นดังต่อเนื่องตลอดทาง จนสายขิมหยิบหูฟังแบบสายขึ้นมาเสียบเข้าโทรศัพท์แล้วนั่งฟังเพลงแทนการฟังป้าบ่







