ตอนที่ 8 ท้าทายระบบ(1)

    แสนดีหลังจากที่พูดจบก็จ้องตาของวินซ์อย่างไม่เกรงกลัวพร้อมกับปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายเพราะตอนนี้เธอเจ็บปวดไปทั้งหัวใจและไม่รู้ว่าจะต้องรับมือกับเรื่องไหนก่อนดี

    วินซ์เมื่อไม่ได้ดั่งใจเขาถึงกับขบกรามแน่นพร้อมกับหายใจเข้าลึกๆแล้วเงยหน้าขึ้นมองเพดานอยู่ชั่วครู่ หลังจากนั้นจึงได้ปล่อยร่างบอบบางของแสนดีให้เป็นอิสระพร้อมกับตัวเขาเองที่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวใหญ่ของตัวเองอีกครั้ง

" แล้วแฟนที่เธอซื่อสัตย์นักหนาไม่ยอมให้ฉันทำอะไรเธอตอนนั้นมันโอเคหรอ หึ แต่ช่างเถอะ ในเธอเลือกทางนี้เองนะสาวน้อย "

    วงศกรยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจพร้อมกับยกบุหรี่ตัวแพงขึ้นมาพ่นควันลอยคลุ้งในอากาศเพื่อดับความร้อนรุ่มที่มีในใจ เขารู้ว่าจากสายตาของเธอแล้วเธอเป็นคนพยศพอสมควรแค่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้ เธอบ้าดีเดือดกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก ยอมแม้กระทั่งนอนกับผู้คนมากมายเพราะเกลียดเขา

" แล้วเมื่อไหร่คุณจะปล่อยพี่เอกไป คุณจะกักขังเขาไว้แบบนี้ไม่ได้นะ คุณต้องพาเขาไปโรงพยาบาลเขาจะไม่ไหวอยู่แล้ว "

    แสนดีใช้น้ำเสียงที่ดูอ่อนลงไปมากเมื่อพูดถึงเรื่องพี่ชาย เธอไม่สนใจคำถามเรื่องแฟนบ้าบออะไรนั่นด้วยซ้ำ เรื่องพี่ชายเธอสำคัญที่สุดเธอต้องพึ่งเขาและขึ้นอยู่กับเขาเพียงแค่คนเดียว แต่ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าของเธอจะไม่ใส่ใจความปลอดภัยของพี่ชายเธอเลยสักนิด

" ปล่อยมันไว้อย่างนั้นแหละมันไม่ตายง่ายๆ หรอก "

    วินซ์หงุดหงิดขึ้นมาทันทีเมื่อไม่ได้รับคำตอบเรื่องไอ้ผู้ชายคนนั้น

" คุณ!! "

    แสนดีถึงกับอยากถลาเข้าไปตบหน้าเขาสักทีสองทีอยากรู้นักว่าเขายังมีความรู้สึกอยู่หรือเปล่า

" หึ ฉันจะปล่อยมันก็ต่อเมื่อฉันมั่นใจว่าจะได้เงินคืน แต่นี่ยังไม่ทันเริ่มงานด้วยซ้ำจะให้ปล่อยแล้วหรอขอกันง่ายไปหรือเปล่า "

    วินซ์พูดออกมาอีกครั้งพร้อมกับจ้องใบหน้าของแสนดีอย่างไม่หลบสายตาจนตอนนี้เป็นแสนดีเองที่ต้องหลบสายตาอันแสนร้อนแรงของเขา

" คุณก็ร่างสัญญามาฉันจะเซ็นต์แล้วก็ปล่อยพี่ชายของฉันไปสักทีหนี้ที่เหลือฉันจะชดใช้ให้คุณเอง รับรองว่าไม่โกงแน่นอนขอแค่คุณปล่อยพี่ชายของฉันเป็นอิสระ "

    แม้ว่าเธอจะร้องขอเขาแต่ดูเหมือนว่าความเฉยเมยของเขามันคือคำตอบได้อย่างดีมากกว่า วินซ์ยื่นเอกสารให้คนพยศตรงหน้าได้อ่าน และแสนดีก็รับมาอ่านอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเขาที่บอกรายละเอียดคร่าวๆให้เธอได้ฟัง

" อ่านดู ในสัญญาระบุชัดเจนว่าเธอจะต้องทำงานทุกอย่างเพื่อชดใช้หนี้ไม่ว่าฉันจะให้เธอทำอะไรก็ตาม และในตอนนี้เธออยากขายตัวให้กับผู้ชายมากหน้าหลายตาฉันก็จะจัดให้ ฉันจะหักหนี้จากเธอ 90% แล้วที่เหลือเธอก็เก็บไว้ใช้ ตอนกลางวันอนุญาตให้ไปทำงานตามปกติได้แต่ตอนกลางคืนต้องทำงานใช้หนี้พูดง่ายๆก็คือถ้ายังอยากออกไปทำงานตามปกติก็ต้องทำงานทั้งวันทั้งคืนทำได้ไหมล่ะ "

    หน้าเลือด!! ในหัวของเธอตอนนี้มีแต่คำว่าหน้าเลือดเต็มใบหน้าของเขาไปหมด

" ถ้าจะหักขนาดนี้ไม่เอาไปให้หมดเลยล่ะคะ "

" ประชดหรอ ได้สิ ถ้าอย่างนั้นฉันจะหักจากเธอ 100% "

    แสนดีถึงกับทำหน้าเหวอ นี่เธอแค่ประชดแต่เขาเอาจริงหรือนี่ แต่ก็ช่างเถอะลำพังเงินเดือนของหมอเธอก็ใช้ไม่หมดอยู่แล้วเพราะเธอไม่ได้เป็นคนใช้จ่ายสิ้นเปลืองอะไร แต่สิ่งที่ทำให้เธอคิดหนักตอนนี้ก็คือความปากดีของตัวเอง เธอไม่อยากเป็นของเขาและเธอก็ไม่อยากเป็นของใคร

" หน้าเลือด!! "

" ผมคือนักธุรกิจ และธุรกิจที่ผมลงทุนไปก็ไม่เคยขาดทุน อ่านเสร็จแล้วก็เซ็นต์ซะ "

" ถ้าฉันเซ็นต์คุณปล่อยพี่ชายฉันไปได้ไหม ฉันขอร้องล่ะ "

    สายตาออดอ้อนราวกับลูกกวางน้อยน่าสงสารคู่นั้น ทำเอาวงศกรรู้สึกใจสั่นแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ต้องทำใจแข็ง แม้ว่าเธอจะถูกชะตาเขาตั้งแต่แรกเห็นแต่ก็ไม่ได้สำคัญไปกว่าเงินก้อนโตจำนวนนั้นหรอก

" ได้ ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายร่างกายมันอีก แต่จะให้ปล่อยตัวไปง่ายๆ ตอนนี้คงไม่ได้ เอาเป็นว่าฉันจะย้ายมันไปอยู่ในที่ที่ดีกว่านั้นก็แล้วกัน เธอใช้หนี้หมดเมื่อไหร่พี่ชายของเธอก็เป็นอิสระเมื่อนั้น "

    แสนดีพยักหน้าเข้าใจได้แค่นี้ก็ดีกว่าปล่อยให้พี่ชายของเธอต้องนอนอยู่ในที่ที่แสนน่ากลัวแบบนั้น แม้ว่าพี่ชายของเธอจะขาดอิสระไปบ้างแต่แค่ไม่โดนทำร้ายร่างกายแค่นี้ก็พอแล้ว เธอจะตั้งใจหาเงินมาคืนเขาให้ได้ ร่างเล็กจรดปลายปากกาลงไปเซ็นต์ชื่อทันที วินซ์ยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ ต่อจากนี้เธอเป็นของเขาแล้วและเขาก็จะให้เธอได้ลิ้มลองถึงความกล้าบ้าดีเดือดของตัวเอง

" เธอต้องพักที่คาสิโนแห่งนี้ เธอคงไม่คิดว่าฉันจะพาเธอไปพักที่คอนโดหรูๆ หรอกนะ "

" ไม่กล้าคิดค่ะ ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ใจดีขนาดนั้น "

    แสนดีรู้สึกกลัวอยู่เล็กน้อยเพราะที่นี่มันน่ากลัวเกินไปแต่ถึงอย่างนั้นตอนนี้เธอก็ไม่ได้มีทางเลือกมากมายนักหรอก

" หึ รู้ก็ดี ฉันจะให้นทีพาเธอไปดูห้องพัก อ่อ แล้วของของเธอคนของฉันขนมาไว้ให้หมดแล้ว "

    เพราะตอนที่จับตัวเธอมาเห็นกระเป๋าเดินทางของเธอซึ่งก็คงเดาได้ไม่ยากว่าเธอกำลังจะเดินทางกลับเพราะกระเป๋าของเธอมีหลายใบอีกทั้งใบใหญ่ๆ ทั้งนั้นแต่เธอไม่เอ่ยแม่แต่คำขอบคุณ

" คืนนี้เริ่มงานเลย เตรียมตัวไว้ให้ดีถึงเวลาแล้วจะให้นทีไปตาม คืนแรกรับแขกซักสิบคนเป็นไง "

    แสนดีถึงกับทำตาโตเท่าไข่ห่านเมื่อได้ฟังคำพูดนั้นจากคนใจร้ายแบบเขาพร้อมกับหน้าเสียไปเมื่อนึกว่าครั้งแรกของตัวเองที่อุตส่าห์จะเก็บเอาไว้ให้ชายผู้เป็นที่รักกลับต้องมาเสียให้กับใครก็ไม่รู้

" สะ....สิบคน "

    วินซ์ถึงกับยิ้มมุมปากเมื่อเห็นร่างบอบบางตรงหน้าลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ คนที่ปากดีกับเขาเมื่อสักครู่หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ตอนนี้เขาเห็นแต่ลูกกวางน้อยที่ดูน่าสงสาร

" ทำไม หรือว่าน้อยไป "

" นี่คุณกะจะฆ่าฉันให้ตายตั้งแต่วันแรกเลยหรือไง "

" หึ ปกติเด็กที่นี่ก็รับงานกันที 20 คนขึ้นไปเลยนะ "

    วงศกรขู่ออกไปให้เธอกลัวไปอย่างนั้น เพราะที่นี่เขาไม่เคยทำอะไรแบบนั้นหรอก เขาเปิดคาสิโนก็จริงแต่มันก็ถูกกฎหมาย เขาทำธุรกิจอย่างถูกกฎหมายถูกต้องทุกอย่าง เรื่องค้ามนุษย์ไม่เคยมีเลยสักครั้ง

    แสนดีเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าที่ตัวเองตัดสินใจไปมันถูกหรือเปล่า แต่ไม่ลองก็ไม่รู้ก็เธอเกลียดเขานี่นา ในตอนนี้เธอไม่อยากเข้าใกล้เขาเลยด้วยซ้ำแค่หน้ายังไม่อยากจะมองเลย และด้วยความปากดีของเธอเอง ความไม่ยอมคน ความไม่เคยแพ้ใครเธอจึงเลือกที่จะพูดออกไปอีกครั้งอย่างไม่ลังเลโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าได้ทำให้ใครบางคนแทบคุมสติตัวเองไม่อยู่แล้ว

" ได้สิ คืนนี้มากกว่าสิบคนก็ยังไหว "