ตอนที่ 7 เด็กมันดื้อ

    แสนดีถึงกับพูดไม่ออกกับจำนวนเงินที่เขาพูดออกมาพี่ชายเธอไปกู้อะไรมามากมายขนาดนั้น

" หึ ถึงกับพูดไม่ออกเลยล่ะสิ พี่ชายเธอมันติดการพนันแล้วก็เซ็นต์เอกสารกู้เงินไปจากฉันหลายฉบับ สุดท้ายมันก็ไม่มีปัญญามาชดใช้ แต่ไม่ต้องห่วงไปหรอกนะ ฉันได้ให้ลูกน้องไปยึดบ้านและทรัพย์สมบัติของพี่ชายเธอทั้งหมดไปขายหมดแล้ว ยังเหลือหนี้ที่เธอต้องรับผิดชอบแทนพี่ชายหัวแก้วหัวแหวนของเธออีก 300 ล้าน "

    แสนดีตวัดตามองเขาด้วยความโกรธเมื่อเขาจับมือเธอเดินมาที่โต๊ะทำงานพร้อมกับเอาเอกสารการกู้ยืมให้เธออ่าน เธออ่านมันทุกบรรทัดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

" คุณมันเลว! "

    วินซ์ยกมือหนาจับปลายคางเรียวของเธอเชิดขึ้น ดวงตาคมกริบส่องประกายเย็นชาจนแสบวาบ

" ในโลกของฉันไม่มีคำว่าดีหรือเลวมีแต่คำว่าได้ผลประโยชน์กับเสียผลประโยชน์ ซึ่งตอนนี้ฉันกำลังเสียผลประโยชน์และฉันต้องได้มันกลับคืนมา "

    เธอดิ้นสุดแรงจนเขาต้องบีบแน่นขึ้น แต่สายตาแสนดีกลับไม่ยอมแพ้ ดวงตากลมโตฉายแววแข็งกร้าวอย่างน่าประหลาด วินซ์เผลอหยุดนิ่งชั่วครู่ ความดื้อดึงในแววตาของผู้หญิงตรงหน้าชั่วครู่หนึ่งทำให้เขารู้สึกสงสาร แต่สุดท้ายแล้วเขาคือนักธุรกิจและผู้หญิงสำหรับเขาไม่ได้สำคัญไปมากกว่าเงินทอง เมื่อเห็นว่าเธอหยุดดิ้นจึงปล่อยเธอให้เป็นอิสระ

" พี่ชายฉันอยู่ไหนฉันอยากคุยกับเขา "

    วินซ์โน้มตัวลงมากระซิบข้างใบหูเสียงทุ้มต่ำแฝงไปด้วยความอันตราย

" ขอโทษทีนะแต่เธอไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะมาต่อรองได้ ดูนี่ซะ "

    วินซ์ยื่นโทรศัพท์ให้เธอได้ดูคลิปวีดีโอที่ลูกน้องของเขาซ้อมพี่ชายของเธอปางตาย แสนดีมองดูภาพนั้นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มด้วยความสงสารพี่ชายของตัวเองจับใจ พร้อมกับตัดพ้อในใจว่าทำไมเธอถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้เลยนะ เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้พี่ชายของเธอยังจะปิดเธอเอาไว้อีก นี่ถ้าเธอไม่ถูกจับตัวมาเธอคงไม่มีทางรู้เรื่องนี้เลย หลังจากที่ดูคลิปวีดีโอจบเธอถึงกับผลักอกร่างสูงที่อยู่ตรงหน้าเธออย่างแรงด้วยความโมโหสุดขีด ซึ่งวินซ์ก็ยืนให้เธอได้ระบายอารมณ์อย่างนิ่งๆ ทั้งที่ถ้าเป็นคนอื่นป่านนี้คงไม่มีสิทธิ์มาทำอะไรกับเขาแบบนี้หรอก

" คนบ้า คุณทำแบบนี้กับพี่เอกทำไม เขาเป็นหนี้ก็ให้เขาหาเงินมาชดใช้สิไม่ใช่มาทำร้ายร่างกายกันอย่างป่าเถื่อนแบบนี้ เขาจะไม่ไหวอยู่แล้วคุณไม่เห็นบ้างหรอ "

    ร่างเล็กใช้มือน้อยๆของตัวเองทุบตีเขาเป็นพัลวันแก้แค้นแทนพี่ชาย เธอเจ็บเธอจุกไปทั้งหัวใจพี่ชายเพียงคนเดียวของเธอโดนทำร้ายคนเป็นน้องแบบเธอเจ็บยิ่งกว่าซะอีก ในตอนนี้เธอเกลียดเขาเกลียดที่เขาทำแบบนี้กับพี่ชายของเธอ

" หยุด! ผมบอกให้หยุด! "

    วินซ์พยายามรวบมือทั้งสองข้างของเธอที่ใช้ทุบตีอกแกร่งของเขาเอาไว้ แต่ดูเหมือนว่าคนพยศแบบเธอจะไม่ฟังเขาเลยสักนิด

" ฉันไม่หยุด "

" ดี งั้นก็ลองดิ้นดูสิ ดิ้นให้เยอะๆ ยิ่งดิ้นผมยิ่งอยากจะปราบพยศ ผมจะปราบพยศคุณด้วยวิธีของผม "

    วงศกรจับเธออุ้มพาดบ่าแกร่งพร้อมกับเดินดุ่มๆไปที่โซฟาตัวใหญ่ตรงมุมห้องแล้วเหวี่ยงเธอลงอย่างแรงทำเอาแสนดีจุกไปหมด พร้อมกับตัวเขาที่ทาบทับเธอเอาไว้ใต้ร่างไม่ให้เธอดิ้นไปไหนได้อีก

" โอ้ย! เจ็บนะเหวี่ยงมาได้ ปล่อยเดี๋ยวนี้ "

    ร่างเล็กตะโกนใส่หน้าเขาพร้อมกับที่วงศกรรวบเมื่อทั้งสองข้างของเธอด้วยมือหนาเพียงข้างเดียวของเขาและพันธนาการเอาไว้เหนือศีรษะของเธอ ส่วนมือหนาอีกข้างของเขาก็จับปลายคางของเธอและบีบมันเอาไว้แน่น

" เห็นปากเล็กๆนี่ก็ช่างปากดีจริงๆเลยนะแม่คุณ "

" ไอ้เลว อื้อ.... "

    ร่างเล็กที่ก่นด่าออกไปได้แค่นิดเดียวก็ถูกคนตัวโตกว่าอย่างวินซ์ก้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาประกบจูบกับริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดแต่ถึงอย่างนั้นวินซ์ก็ยังไม่คิดจะพอคราวนี้เขาใช้ความช่ำชองที่มากกว่าสอดลิ้นร้ายเข้าไปควานหาน้ำหวานภายในโพรงปากหวานอย่างถือวิสาสะ และแสนดีเองก็ไม่ยอมแพ้เธอพยายามต่อต้านทุกทางจนท้ายที่สุดเธอกัดลิ้นของเขาอย่างแรงจนเขาต้องผละออกมาเอง

" โอ้ย! นี่เธอเป็นหมาหรอกัดมาได้ "

    วงศกรถึงกับชาไปทั่วทั้งปากได้กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งไปหมด เธอกัดลิ้นเขาจนรู้สึกเจ็บ ในขณะที่ริมฝีปากล่างของเธอก็โดนเขาขบกัดมาก่อนหน้านี้แล้วเช่นกัน

" สมน้ำหน้าไอ้คนทุเรศ ไอ้คนฉวยโอกาส ไอ้คนหน้าด้าน ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ "

    ร่างเล็กที่พยายามดิ้นสุดแรงแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะเขาทับเธอเอาไว้ทั้งตัวจนเธอรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

" หยุดพยศสักทีแซนดี้ ไม่สิ ต้องเรียกแสนดีถึงจะถูก "

    เมื่อไม่เห็นประโยชน์ที่จะดิ้นอีกต่อไปแสนดีจึงหยุดอยู่นิ่งๆ และวินซ์เมื่อเห็นว่าเธอเลิกพยศจึงพูดกับเธอขึ้นมาในขณะที่ร่างกายของเขาก็ยังไม่ยอมขยับเขยื้อนออกไปไหน

" เธอต้องอยู่ที่นี่กับฉัน ทำงานชดใช้หนี้จนกว่าหนี้ของพี่ชายเธอจะหมด "

" คุณจะให้ฉันทำอะไร ฉันเป็นหมอ ขอเวลาสักนิด ร่างสัญญามาก็ได้ ฉันต้องหาทางเอาเงินมาคืนคุณให้ได้ "

" แล้วมันต้องนานเท่าไหร่ล่ะครับคุณหมอคนสวย 300 ล้านนะครับไม่ใช่ 300 บาท ต่อให้คุณทำอาชีพหมอคุณคิดว่าต้องทำงานไปอีกกี่ร้อยปีล่ะถึงจะใช้หนี้ผมหมด ผมไม่ได้มีเวลาว่างมานั่งรอคุณขนาดนั้นหรอกนะ "

" แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไง "

    ร่างเล็กตะโกนถามออกไปอย่างเหลืออด เงินมากมายขนาดนั้น จะให้เธอหามาให้เขาแค่วันสองวันนี้หรอ

" ไม่มีเงินใช้หนี้ ก็เอาร่างกายของเธอมาชดใช้แทน ฉันอยากให้เธอมาเป็นผู้หญิงของฉัน "

" ไม่ ฉันจะไม่เป็นนางบำเรอของใคร "

    เขาก็ยังไม่ได้พูดสักคำว่าจะให้เธอเป็นนางบำเรอ แต่ก็นั่นแหละถึงยังไงเธอก็ต้องเป็นผู้หญิงในความลับของเขาอยู่ดี

" เธอไม่ได้มีทางเลือกมากมายขนาดนั้นเลือกเอาว่าจะเป็นของฉันแค่คนเดียวหรือจะออกไปเป็นผู้หญิงของผู้ชายทั่วไปมากมายแล้วให้ฉันหักหนี้จากตรงนั้นแทน "

    เธอได้ฟังแบบนั้นถึงกับตกใจ นี่เขาจะให้เธอไปเป็นผู้หญิงขายตัวหรอ แล้วเธอต้องขายมากเท่าไหร่ล่ะถึงจะมีเงิน 300 ล้านมาคืนเขา เขามันคนใจจืดใจดำเหมือนยักษ์จริงๆ

" นี่มันมัดมือชกกันชัดๆ "

" มันคือทางเลือกต่างหาก เธอมีสิทธิ์เลือกตั้งสองทาง เลือกเอาว่าจะเป็นผู้หญิงของฉันแค่ 3 ปีแล้วฉันจะปล่อยเธอไป ฉันมันคนขี้เบื่อคงกักขังเธอไว้ไม่นานหรอก หรือจะใช้ร่างกายของเธอไปนอนกับใครต่อใครแล้วให้ฉันหักหนี้จากตรงนั้นแทนก็ได้นะเลือกมาสิ "

นี่เขาเรียกมันว่าทางเลือกหรอสำหรับเธอมันคือทางตันต่างหาก

" ได้! ฉันเลือกทางที่สองเพราะฉันเกลียดคุณ เกลียดเข้ากระดูกดำ!!! "