ตอนที่ 9 ท้าทายระบบ(2)

" ไม่น่าปากไวเลยเราทำไงดีล่ะทีนี้ยัยแสนดี "

    สถานการณ์ชีวิตตอนนี้เธออยากจะเปลี่ยนชื่อจากแสนดีเป็นแสนลำบากแสนลำเค็ญแสนทรหดเสียเหลือเกิน เธอเดาว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าบอดี้การ์ดของเขาต้องมาตามเธอออกไปทำงานแน่นอน เพราะตั้งแต่ที่เธอคุยกับคนใจร้ายคนนั้นคุณนทีก็พาเธอมาส่งไว้บนห้องพร้อมกับบอกว่าเดี๋ยวคืนนี้จะมาเรียกบอกให้เธอแต่งตัวสวยๆรอ แล้วใครจะมีอารมณ์แต่งสวยกันเล่า แล้วดูชุดที่ให้มาแถวบ้านเธอไม่เรียกชุดนะเรียกเศษผ้ายังจะดีกว่าถ้าจะปิดอะไรก็ไม่มิดขนาดนี้

" ใครจะไปกล้าใส่กันเล่า คนบ้าเอ้ย!! "

    ร่างเล็กได้แต่ก่นด่าเขาเพียงลำพัง เกิดมาเธอไม่เคยต้องใส่อะไรที่มันวาบหวิวขนาดนี้เลย เสื้อผ้าน้อยชิ้นที่เหมือนชุดว่ายน้ำแต่เป็นผ้าลูกไม้เพียงบางเบาสีแดงเพลิงถามว่าปิดตรงไหนได้บ้างตอบเลยว่าน่าจะปิดได้แค่จุกเล็กๆทั้งบนและล่างเท่านั้นแหละ

" เฮ้อ!!! อย่าให้ถึงทีบ้างนะจะเอาคืนให้หนักเลยไอ้มาเฟียบ้าอำนาจ! "

    แม้ว่าเธอจะบ่นไม่หยุดอยู่คนเดียวแต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมใส่ชุดนั้นอยู่ดีเพราะไม่มีทางเลือก แม้ว่าจะไม่มีความมั่นใจเอาเสียเลยแต่ตอนนี้เธอก็ใส่ชุดนั้นนั่งรอที่ปลายเตียงแล้ว

" สิ่งศักดิ์สิทธิ์ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ "

    ร่างเล็กได้แต่พนมมือสวดมนต์ภาวนาให้เขาเปลี่ยนใจฟังข้อเสนอของเธอบ้าง เธอรู้ว่าจำนวนเงินมันเยอะแต่ก็ไม่น่าจะต้องให้เธอมาทำอะไรแบบนี้นี่นา ถ้าเขาไม่ได้คิดดอกเบี้ยโหดจนเกินไปลำพังเงินเดือนหมอแบบเธอก็น่าจะผ่อนผันเขาได้บ้าง แต่เหมือนว่าคำขอของเธอจะไม่ได้ผลเมื่อตอนนี้เธอได้ยินเสียงเคาะประตูที่หน้าห้องเสียแล้ว แสนดีรีบนำเสื้อคลุมที่มีอยู่ในห้องนี้มาใส่ทันทีถ้าหากเธอออกไปแบบนี้เธอคงไม่กล้าเดินออกไปแม้แต่ก้าวเดียวแน่ เมื่อเปิดประตูออกมาก็เห็นบอดี้การ์ดของเขาอย่างนทีและอิฐที่มารอรับเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเล็กน้อยแต่ก็ไม่อาจทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาได้เลย

" ได้เวลาแล้วครับนายให้มาพาตัวคุณไปทำหน้าที่ครับคุณแสนดี "

    อิฐที่มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความชื่นชม เธอสวยมากจริงๆ มิน่าล่ะถึงมีอิทธิพลต่อจิตใจนายของเขาทั้งที่ปกตินายของเขาไม่ลงมาเล่นอะไรแบบนี้หรอก

" เอ่อ....คือ....เอ่อ... "

    ร่างเล็กอึกอักเพราะกำลังหาวิธีเอาตัวรอดอยู่แต่ตอนนี้เธอยังคิดไม่ออก ถ้าไม่ติดว่าพี่เอกยังตกอยู่ในอันตรายนะป่านนี้เธอปีนหน้าต่างหนีออกไปแล้วสูงก็สูงสิเธอกลัวที่ไหน

" มีอะไรหรือเปล่าครับ "

    คราวนี้นทีเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง เพราะผู้หญิงตรงหน้าเธอดูใสซื่อเกินกว่าที่จะเข้ามาอยู่ในวงการสีเทาแบบพวกเขา เขาจึงเกิดความรู้สึกสงสารอย่างบอกไม่ถูก และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาและอิฐพูดจาอ่อนโยนกับผู้หญิงขนาดนี้

" เอ่อ....เฮ้อ!!! ช่างเถอะค่ะไปกันเถอะ "

    เมื่อไม่รู้ว่าจะหาวิธีต่อต้านอย่างไรดีก็คงทำได้เพียงแค่ทำตามคำสั่งของพวกเขาเท่านั้น เธอเดินตามบอดี้การ์ดสองคนนี้ไปเงียบๆ สักพักก็มาถึงห้องๆ หนึ่งที่เมื่อเปิดเข้าไปอากาศจากแอร์ที่เย็นฉ่ำกระทบใบหน้าของเธอในขณะที่ในห้องนั้นมืดสลัวมีเพียงแค่แสงไฟสีแดงจางๆเท่านั้น แสนดีดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจอ้าปากเหวอแต่ทว่ากลับไร้เสียงเมื่อได้เห็นบรรยากาศในห้องนี้แล้ว หากเป็นช่วงเวลาของคู่รักปกติบรรยากาศแบบนี้คงเป็นบรรยากาศที่เซ็กซี่ชวนฝันแต่สำหรับเธอตอนนี้มันเป็นบรรยากาศที่วังเวงและน่ากลัวมากกว่า

" คุณนั่งรอที่นี่เดี๋ยวสักพักแขกคนสำคัญจะเข้ามาเอง เมื่อท่านพอใจแล้วผมสองคนจะพาคุณกลับเข้าไปพักผ่อนที่ห้องเดิมเอง "

    นทีเมื่อพูดจบก็เตรียมตัวหันหลังกลับแต่แสนดีกลับยื้อเอาไว้ก่อน ตอนนี้เธอมือไม้สั่นด้วยความกลัวไปหมดแล้ว เธอไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ ไม่สิ! เธอไม่เคยทำเรื่องแบบนี้เลยต่างหาก

" แล้วคืนนี้ฉันได้ค่าตัวสำหรับหักหนี้เท่าไหร่คะ "

    แม้จะฝืนใจแต่ก็ต้องกลั้นใจถามออกไป นทีและอิฐต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กเพราะเจ้านายไม่ได้บอกเรื่องนี้เอาไว้ล่วงหน้าเสียด้วย

" รอถามนายเองดีกว่าครับ พวกเราขอตัว "

" ไม่สิ ต้องไม่ใช่แบบนี้สิ คุณ! คุณ! "

    เมื่อพูดจบนทีและอิฐก็รีบออกไปจากตรงนี้ทันทีและแสนดีก็รั้งเอาไว้อีกครั้งแต่ไม่ทันเสียแล้ว

" บ้าเอ๊ย! ลืมถามนายนั่นด้วย "

    ร่างเล็กที่ไม่ยอมแพ้วิ่งออกไปที่หน้าประตูพร้อมกับเรียกบอดี้การ์ดทั้งสองให้หันกลับมาหาเธออีกครั้งเพื่อต่อรองแล้วก็เป็นผล

" คุณคะ แต่นี่คือครั้งแรกของฉัน ฉันอยากรู้ว่าฉันจะได้ราคาเท่าไหร่ "

    เมื่อไม่มีทางเลือกเธอจึงคิดว่าครั้งแรกของเธอมันควรจะหักลบหลบหนี้ได้ไม่มากก็น้อย เธอไม่ได้เก็บซิงไว้ชิงโชคแต่ตอนนี้ความซิงของเธอมันอาจตีมูลค่าเป็นตัวเงินได้บ้าง บอดี้การ์ดทั้งสองคนมองหน้ากันแล้วก็เป็นอิฐที่ตัดสินใจโทรหาเจ้านายพร้อมกับเล่าเรื่องราวเมื่อสักครู่ให้ฟังเพียงไม่นานก็วางสายไป

" ว่าไงคะ "

    แสนดีถามลุ้นจนตัวโก่งอย่างน้อยคืนนี้ใช้หนี้ก็ได้สักล้านสองล้านก็ยังดี

" นายบอกว่าเรทเดิมครับ 5 หมื่น "

" ห๊ะ!!! "

    แสนดีที่ไม่รู้จะตกใจอะไรก่อนดีระหว่างเขาไม่เห็นคุณค่าครั้งแรกของเธอหรือว่าค่าตัวของเธอที่มันผิดไปจากที่คิดไปมาก เธอเบิกตาโตเธอลืมตาใส่อีกฝ่ายในแววตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น

" คุณเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะครับ นายนั่งรออยู่ที่ห้องทำงาน แต่หลังจากนี้อีกไม่เกิน 1 ชั่วโมงนายของเราจะกลับแล้วครับหลังจากนั้นคุณจะไม่มีโอกาสได้เปลี่ยนใจอีก "

    อิฐที่เพิ่มความกดดันให้กับสาวสวยตรงหน้าเพราะเขาสังเกตเห็นแววตาของความสับสน แม้แววตาของเธอจะเต็มไปด้วยความเกลียดชังแต่ทว่าริมฝีปากและมือน้อยๆของเธอกลับสั่นระริกด้วยความกลัว เมื่อสักครู่นายของพวกเขาบอกว่าเธอมีแฟนอยู่แล้วเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะยังไม่เคยเพราะฉะนั้นเขาจึงปัดตกข้อเสนอของเธอซะ ต่อรองเรื่องอื่นพอว่าแต่มาต่อรองเรื่องที่ไม่เคยแต่มีแฟนอยู่แล้วนี่นะ พอเลยเถอะ

    แสนดีพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ด้วยความกดดันพร้อมกับถอยหลังไปสองสามก้าวแม้ว่าจะเสียใจมากที่ความบริสุทธิ์ของเธอมันไม่มีค่าเลยแต่ศักดิ์ศรีของเธอมันก็ค้ำคอเธอจะไม่มีวันง้อเขาเด็ดขาดจึงเอ่ยในสิ่งที่ทำให้บอดี้การ์ดทั้งสองคนต้องอึ้งในความพยศของเธอ

" ไม่ค่ะ ฉันไม่มีทางเปลี่ยนใจ ฉันจะรอแขกที่ห้องนี้ "