Chapter 6

Chapter 6

 “ฮึก~ หนูไม่ไหวแล้วค่ะพี่คิม” พริกหวานร้องไห้สะอื้นออกมาเสียงดัง ตอนนี้เธอมีความต้องการเรื่องอย่างว่าเป็นอย่างมาก เธอรู้ว่าเขาพาเธอมาที่นี่เพราะต้องการอะไร แต่เธอไม่อยากมีเซ็กซ์เพราะยา แค่คืนนั้นเธอก็รู้สึกแย่กับตัวเองมากอยู่แล้ว อีกทั้งมันเกิดขึ้นเพราะความเมา มันเป็นเซ็กซ์ไร้รักที่เธอรู้สึกละอายใจ ที่ผ่านมาเธอไม่เคยถูกเขารัก ก็รู้สึกเจ็บปวดใจมากพออยู่แล้ว

“เดี๋ยวพี่เช็ดตัวให้” คิมหันต์จัดการถอดเศษผ้าออกจากเรือนร่างขาวชมพูที่ตัวอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรง มือสากใช้ผ้าสีขาวสะอาดเช็ดกลุ่มผมเช็ดตัวให้หญิงสาวแบบรีบๆ  แต่ทำแบบนุ่มนวล จากนั้นเขาก็อุ้มร่างบางไปนั่งที่ปลายเตียง ก่อนที่เขาจะเดินไปโซนวอล์กอินคลอเซต รีบดึงผ้าเช็ดตัวออกจากเอวสอบ แล้วสวมชุดลำลองด้วยความเร่งรีบ

เขาเลื่อนสไลด์ตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อยืดสีดำตัวใหญ่กับบ็อกเซอร์เดินออกมาหาหญิงสาวที่นั่งปลายเตียง

“อื้อ...พี่คิม~” พริกหวานครางกระเส่า เพียงแค่ถูกเขาสัมผัสผิวกาย ในขณะที่เขาสวมเสื้อผ้าให้เธอ มันก็รู้สึกวูบวาบซาบซ่านไปหมด

“ใจเย็นเด็กน้อย ยกขาขึ้นเร็ว” เขายกขาเรียวสอดใส่ไปที่ขากางเกง พอแต่งตัวให้พริกหวานเรียบร้อย เขาก็อุ้มเธอในท่าเจ้าสาว เดินลงจากชั้นสองของบ้านไปที่รถและขับมุ่งหน้าไปที่โรงพยาบาลทันที

ก่อนหน้านี้เขากะจะสั่งสอนหญิงสาวด้วยเซ็กซ์ แต่พอเห็นเธอพยายามต่อสู้กับฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์ บอกตามตรงว่าเขาทำไม่ลง รู้สึกสงสารมากกว่าความใคร่ที่มี

เมื่อมาถึงโรงพยาบาล คุณหมอจัดยานอนหลับให้หญิงสาว เพียงไม่นานเธอก็หลับไป คิมหันต์นั่งมองหญิงสาวที่หลับสนิทอย่างครุ่นคิด นึกถึงแววตาที่ปืนมองพริกหวานด้วยแววตาโกรธแค้น โดยที่ไม่มีแววตาเสน่หาเหมือนที่เคยมองพริกหวานในคืนวันส่งท้ายปีสักนิด

ใบหน้าสวยซีดกะพริบเปลือกตาถี่ๆ เพื่อปรับสายตาให้เข้ากับแสงที่เล็ดลอดเข้ามาภายในห้องสี่เหลี่ยมในยามเช้า เธอกวาดตามองภายในห้องที่มีเฟอร์นิเจอร์หรูหราจัดวางอย่างเป็นระเบียบ หากเธอไม่มีสายน้ำเกลืออยู่หลังมือ เธอก็คงคิดว่าที่นี่คือโรงแรมอย่างแน่นอน

หัวใจดวงน้อยเต้นโครมคราม เมื่อหันไปทางด้านซ้ายมือ เจอเข้ากับชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่ง เขามีรูปร่างดีราวกับนายแบบผิวพรรณของเขาขาวสะอาด ตอนนี้เขานอนเหยียดตรงเอาแขนแกร่งรองที่ศีรษะนอนหลับสนิทอยู่ที่โซฟา ยามที่เขาหลับใหลในสภาพทรงผมไม่เซต เขาดูอ่อนวัยเหมือนชายหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ ทั้งที่ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเจ็ดปีแล้ว

เขาเป็นผู้ชายที่เธอตกหลุมรักตั้งแต่เด็ก แต่ความรักต้องกลายเป็นความลับที่ต้องเก็บซ่อนไว้ในใจ เพราะคนที่เขาเลือกในตอนนั้นไม่ใช่เธอ นอกจากเขาจะไม่ได้รักเธอแล้ว เขายังยัดเยียดสถานะน้องสาวให้เธออีก

.

ย้อนกลับไปอดีต

เด็กนักเรียนมัธยมต้นลงจากรถแท็กซี่ด้วยท่าทีร้อนอกร้อนใจในเวลาช่วงสิบเอ็ดโมงเช้า

“วี้ดวิ้ว!! มาหาใครครับสาวน้อย”

หนุ่มมหา’ลัยที่นั่งอยู่ข้างล่างตึกวิศวกรรมศาสตร์ส่งเสียงแซวฮือฮาทำตาลุกวาวเป็นประกาย เมื่อเห็นเด็กนักเรียนหน้าตาสวยใส ผิวขาวราวกับน้ำนมกึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้ามาภายในอาคารเรียน

ถึงเด็กนักเรียนจะยังโตไม่เต็มสาวในวัยสิบสามปี แต่ทว่าเธอสวยน่ามองจนยากจะละสายตา 

พริกหวานไม่ได้สนใจเสียงแซวของหนุ่มมหา’ลัย ไม่ว่าผู้ชายคนไหนก็คงไม่น่าสนใจ เท่าคนของใจที่เธอกำลังมองหาอยู่ในตอนนี้

ที่เธอหนีเรียนและบุกมาถึงที่นี่ แค่อยากรู้ความจริงจากปากของเขา ว่าสิ่งที่เธอเห็นในไอจีเป็นเรื่องจริง หรือว่าหญิงสาวมหา’ลัยคนนั้นมโนขึ้นมาเอง

“มาหาใครที่นี่เหรอสาวน้อย?” หนุ่มมหา’ลัยหน้าตาหล่อตี๋เดินเข้ามาถามพริกหวานที่นั่งชะเง้อมองหาใครบางคนในตึกนี้ด้วยท่าทีร้อนอกร้อนใจ

 “หนูมาหาแฟนน่ะค่ะ”

“มาหาแฟนที่นี่เนี่ยนะ?” คำตอบของพริกหวานทำให้หนุ่มมหา’ลัยอึ้งเล็กน้อย ถ้าให้เดาเด็กสาวคนนี้น่าจะอายุราวสิบสามปี ถึงเด็กสาวจะหน้าตาสวยใส แต่ก็ไม่น่าจะมีแฟนเร็วได้ขนาดนี้ เธอยังดูไร้เดียงสา ใสซื่อเกินกว่าจะใช้คำว่าแฟนกับใคร โดยเฉพาะกับหนุ่มมหา’ลัย

“ใช่ค่ะ หนูมาหาแฟน นั่นไงแฟนหนูเดินมานู่นแล้ว” พริกหวานบุ้ยปากพร้อมทั้งชี้นิ้วไปที่แก๊งหนุ่มวิศวะปีหนึ่งสี่คนที่กำลังเดินออกจากลิฟต์ จากนั้นเด็กสาวก็รีบเดินเข้าไปหาคนตัวสูงที่เธอหมายปองทันที

“หลอกฟันเด็กนักเรียนเหรอวะ เดี๋ยวแม่งได้ติดคุกหัวโต” หนุ่มหน้าตาหล่อตี๋ส่ายหน้าอย่างระอาใจ เมื่อเห็นเด็กนักเรียนหน้าตาสวยวิ่งเข้าไปหาคิมหันต์หนุ่มสุดฮอตของคณะวิศวกรรมศาสตร์

 “สวัสดีค่ะเฮียๆ” พริกหวานยกมือไหว้ทักทายรุ่นพี่ที่รู้จักมักคุ้นกันเป็นอย่างดี ยกเว้นบิ๊กบอสที่พึ่งเคยเจอกัน แต่เธอก็ไม่มีเวลามาสนใจใครทั้งนั้น นอกจากพี่คิมหันต์สุดหล่อของเธอ

“ครับ” รันเวย์ ไรเฟิล พยักหน้าตอบรับคำทักทายลูกสาวเพื่อนสนิทพ่อของพวกเขา ถึงจะพอรู้ว่าพริกหวานนั้นตามติดคิมหันต์มาตั้งแต่เด็กตัวเล็กๆ จนถึงตอนนี้ แต่ก็ไม่คิดว่าจะใจกล้าหนีเรียนออกมาหาคิมหันต์ถึงมหา’ลัยได้