Kabanata 2

Anya Therese Bennett’s POV

Nakatayo ako sa tapat ng napakataas na glass tower sa gitna ng business district ng lungsod. Pagkatapos ng anim na taong pagtatago at pagtitiis sa pinakadulong probinsya para takasan ang mga naghahabol na loan sharks sa pamilya ko, sa wakas ay nakabalik din ako. Maayos na ang lagay ni Mama at unti-unti na rin naming nabayaran ang mga dating utang ni Papa. At ngayon ay natanggap ako bilang secretary sa Vitale Group of Companies — ang pinakamalaking korporasyon sa buong bansa. Ito na ang bagong simula na matagal kong ipinagdasal.

Puno ako ng pag-asa habang umaakyat ang VIP elevator patungo sa executive floor. Sinabihan ako ng HR na dumiretso sa top floor ng building dahil ang mismong CEO ng kumpanya ang kakausap sa akin.

Nang bumukas ang p***o ng elevator sa 40th floor, pumasok ako sa isang napakalaki at napaka engrandeng jopisina. May malapad na ngiti sa mga labi ko habang dahan-dahan akong naglalakad patungo sa silid ng CEO.

"Good morning po. Ako po ang bagong hire na sekretarya niyo, Mr. Vitale…" masaya kong panimula habang itinutulak ko ang mabigat na p***o ng opisina pero natigilan ako.

Napawi ang ngiti sa mga labi ko at napatitig ako sa lalaking nakatayo sa tabi ng malaking glass window. Pamilyar ang kaniyang bulto sa akin sa hindi ko malamang dahilan. Nakasuot siya ng tailored dark suit. Maayos ang buhok at may hawak na baso ng whisky.

Nang dahan-dahan siyang humarap sa akin, nanigas ang buong katawan ko. Napasinghap ako nang malakas at halos mabitiwan ko ang mga folder na hawak ko.

“L-Luca," bulong ko.

Malayo na ang hitsura niya sa simpleng bokalista na may lumang gitara at simpleng kasuotan. Hindi na rin mahaba ang kaniyang buhok. Mas malinis na siyang tingnan ngayon at mas…mas guwapo. Ang bawat tindig niya ay puno ng kapangyarihan, yaman, at awtoridad. Malayong-malayo siya sa Luca na nakasama at minahal ko.

"L-Luca?" nauutal at halos walang boses kong ulit sa pangalan niya. Nanlalabo ang mga mata ko sa gulat habang bumibilis ang tibok ng dibdib ko.

Walang gulat sa mukha ng lalaking hanggang ngayon ay may puwang pa rin sa aking puso. Malamig at matalim ang tingin niya sa akin. Halatang pinaghandaan niya ang sandaling ito.

Dahan-dahang naglakad si Luca patungo sa executive desk niya. Bawat hakbang ng sapatos niya sa marmol na sahig ay parang tambol na kumakaba sa dibdib ko.

"Vitale?" pabulong kong ulit sa sarili ko habang nagdudugtong-dugtong ang lahat sa isip ko. Ang lalaking iniwan at niloko ko six years ago, ang lalaking itinapon ko at sinabihan kong mahirap at walang mararating ay ang mismong tagapagmana ng pinakamayamang pamilya sa bansa? How did it happen? He never mentioned it to me before.

Inilagay ni Luca ang baso sa ibabaw ng mesa at itinukod niya ang kaniyang dalawang kamay sa desk habang nakatitig nang diretso sa namumutla kong mukha.

"I prefer you call me Mr. Vitale," malamig at baritonong sabi ni Luca. May bahid ng panunuya sa mga labi niya. "Welcome to my company, Miss Anya Therese Bennett. Inaasahan kong pagbubutihan mo ang pagtatrabaho sa akin."

Nanghina ang mga binti ko. Gusto kong tumakbo palabas ng silid pero tila naputol ang koneksyon ng utak ko sa mga paa ko. Ang hawak kong mga folder ay dahan-dahang nadulas sa nanginginig kong mga kamay hanggang sa kumalat ang mga papel sa makintab na sahig.

"P-Pasensya na, Mr. Vitale..." nauutal kong sabi. Mabilis akong lumuhod para pulutin ang mga natapon.

Habang nakayuko ako at natataranta sa pag-aayos ng mga papel, nakita ko ang mamahaling sapatos ni Luca na dahan-dahang huminto sa tapat mismo ng kamay ko. Amoy na amoy ko ang mamahaling pabango niya. Malayo ang amoy na iyon sa murang amoy ng sigarilyo at pawis na nakasanayan ko noong nag-pe-perform pa siya sa mga bar.

Paano nangyari ito? Sa pagkakaalam ko, ang apelyido ni Luca ay hindi Vitale kundi Samaniego.

Inangat ko ang tingin ko. Nakaupo na si Luca sa swivel chair niya at matamang nakatingin sa akin.

"Nagbago ka na pala, Therese," panimula niya, punong-puno ng panunuya ang kaniyang boses. "Dati, mahilig ka sa mga lalaking mayaman at kayang ibigay ang lahat sa iyo. Nasaan na si Jacob? Iniwan ka rin ba niya tulad nang palagi niyang ginagawa sa mga babae niya sa tuwing nakukuha na niya ang gusto niya?"

“Mr. Vitale, with all due respect—”

"Respect begets respect, Miss Therese. You have no right to ask for it lalo na ngayon na nasa harapan kita para sa limos na sweldo mula sa kumpanya ko."

Napalunok ako at ang mga kamay ko ay awtomatikong kumuyom. Bawat salita ni Luca ay parang kutsilyong sumasaksak sa akin. Pero alam kong wala akong karapatang magalit dahil ako mismo ang gumawa ng halimaw na nakatayo sa harap ko ngayon. Wala akong nagawa kundi tanggapin ang lahat ng mga salitang binitiwan niya.

"Trabaho lang po ang nais ko, Mr. Vitale," mahina kong pakiusap habang dahan-dahan akong tumatayo, bitbit ang naayos na mga folder. Iniiwas ko ang tingin ko dahil hindi ko na kayang salubungin ang galit sa mga mata niya. "Kung... kung ayaw niyo po sa akin dito, p'wede naman po akong mag-resign—"

"Sino'ng nagsabing pinapayagan kitang mag-resign?" mabilis na putol ni Luca sa akin.

Napatingin ako sa kaniya. Dahan-dahang lumapit si Luca hanggang sa ilang pulgada na lang ang layo namin sa isa't isa.

Umatras ako hanggang sa tumama ang likod ko sa malamig na pader ng opisina. Itinukod ni Luca ang kanang kamay niya sa pader, sa gilid mismo ng ulo ko, para harangan ang daan ko. Hindi ako makahinga. Pakiramdam ko ay kailangan ko ang hanging nagmumula sa labi niya.