2- Ina ba kita?

Leah

“Mom! James!” bulalas ko. Bakas sa tinig ang sakit at pagkabila dahil sa tagpong nasaksihan. Nakakapit si Mommy sa mababang cabinet na nakasandal sa dingding ng kanyang silid habang nakatalikod kay James na nakahawak sa balakang niya at inaangkin na akala mo ay normal lang iyon.

Mabilis na nag-unat ng likod si Mommy matapos hugutin ni James ang kanyang ari. Ngunit hindi sila lumayo sa isa’t-isa. Bagkus, mabilis kinuha ng aking boyfriend ang kumot na nasa ibabaw ng kama at tinakpan ang hubad na katawan ng aking ina.

Gusto kong matawa dahil sa ginawa niya. Normal na lang sa aming mag-ina na makita kaming walang damit. Pero heto si James, umaaktong akala mo ay kailangan niyang protektahan si Mommy mula mismo sa akin na sarili niyang anak.

“Leah, anak. I can explain…” 

“Explain what? Kung paano nagsimula ang kababuyan niyo?” galit kong tanong habang nagsisimula ng manlabo ang aking paningin dulot ng mga luha na wala ng tigil ang pag-agos mula sa aking mga mata.

“Leah, Mommy mo ang kausap mo. Pwede kang magsalita ng hindi sumisigaw.” Agad akong nagbaling ng tingin kay James.

“Yes. Alam mo pa rin pala na Mommy ko ang kinakalantare mo! Saan ka kumuha ng apog para gawin yon? Ano? Libog na libog ka na dahil hindi kita pinagbibigyan? Hindi mo magawang mahintay na ipagkaloob ko ang sarili ko sayo?” galit kong sabi. Puno ng hinanakit at kung nakakamatay lang ang tingin, malamang, ay bumulagta na siya.

“Anak, hindi ganon..”

“At ano yon, Mi? Pinagtatanggol mo ang kalibugan niya? Bakit? Dahil tigang na tigang at kating-kati ka na rin at hindi mo na rin napigilan kaya kahit na alam mong boyfriend ko ay pinatos mo?”

Isang malakas na sampal ang binigay sa akin ng aking ina. Pumaling ang aking mukha sa lakas. Masakit dapat iyon, ngunit mas masakit ang tagpong nadatnan ko at ang katotohanan na ang taong nagdala sa akin sa mundong ito at nag-aruga sa akin ay siya pa lang magbibigay ng sakit na walang katulad.

“I- I- I’m so sorry, anak. Hindi ko sinasadya na–”

“Hindi mo sinasadya? Kagaya ng pagtuwad mo at hayaan kang galawin ng boyfriend ko? Hindi mo sinasadya na masarapan ka habang inaangkin ka niya? Ano yon, hindi mo rin ba sinasadya na nahubaran ka at bumuka ang mga hita mo?”

“Leah!” sigaw ni James na ngayon ay nakapantalon na. Ngunit hindi ko na nakaya pa. Yung baling ko sa kanya ay siya ring pagdapo ng palad ko sa kanyang pisngi.

“Wala kang karapatang sigawan ako!” sigaw ko rin pagkatapos.

“Anak, please…. Listen to me and let me explain...”

“Sige, makikinig ako. Kailan kayo nagsimulang lokohin ako?” Halos basag na ang boses ko na may kasama ng pagpiyok.

“Sa maniwala ka sa hindi, talagang hindi namin sinasadya ang lahat ng ito, Leah.” Tinignan ko si James. Kailanman ay hindi siya pumalya ng pagtawag sa akin ng “honey o hon”. Pero ngayon, pangalan ko na lang ang lumabas sa kanyang bibig. Biglang pumasok sa isip ko, sa tuwing dinadalaw niya ako dito sa bahay at nasa paligid lang ang aking ina ay wala din ang endearment niya.

“Kung ganon, kailan? Kailan nagsimula ang hindi sinasadya na sinasabi nyo?” tanong ko ngunit hindi siya nakasagot at bigla na lang napayuko.

There’s something in me na bigla, parang gusto ko na lang bumulagta. Sa reaksyon niya, kahit hindi niya sabihin ay naiisip ko ng matagal na rin ang kanilang relasyon. Matagal ng may nangyayari sa kanila habang buo ang tiwala at paniniwala ko na mahal nila ako.

“Anak, I’m really sorry. Hindi ko gustong saktan ka. Alam ng Diyos kung gaano ka kahalaga sa akin, kung gaano kita kamahal…” umiiyak na sabi ng aking ina. Agad na hinagod ni James ang likod niya at doon ko nakita kung gaano siya ka-worry para sa aking ina.

Bakit?

Bakit hindi ko ito nakita?

Bakit hindi ko napansin ang mga senyales na niloloko na pala ako ng mga taong mahal ko?

Ang sakit-sakit.

Tumingin ako sa aking ina na ngayon ay nakasubsob na sa dibdib ni James habang patuloy na umiiyak.

Mapakla akong ngumiti.

Noon, ang gusto ko sa lalaki ay yung may edad sa akin. Kagaya ng aking ama sa aking ina. Nakita ko kung paano alagaan ni Dad si Mommy.

Ngunit sa sigasig ni James, kahit na magkasing edad lang kami at hindi siya ang lalaking pinapangarap ko ay sinagot ko siya dahil sa kanyang sincerity.

Ngunit ano ito?

Ang aking ina ay may relasyon sa boyfriend ko!

Sa lalaking anak na niya dapat.

“Kung ganito ang pagpapahalaga at pagmamahal mo, ayaw ko na. Sarilinin mo na lang. I hate you” sabi ko na naging dahilan upang mas lalong umiyak ang aking ina.

Napailing ako. Lumaki akong nakikita si Dad na sinusuyo siya. Para sa akin ang cute niyang tingnan non.

Pero ngayon, ewan ko. Hindi ako makapaniwala na siya ang aking ina.

“Nagmamahalan kami ni Ella, Leah.”

Para akong sinaksak sa sinabi ni James. Paano niyang nagagawa na saktan pa ako ulit ng mga salita niya matapos ang nasaksihan ko? Natawa ako ng pagak. “Nagmamahalan kayo? Eh tayo, ano ang tawag mo sa atin?”

“I’m really sorry. Sasabihin ko sana sayo mamaya kaya lang–”

“Kaya lang, nahuli ko kayo?” putol ko sa anupaman na lalabas sa kanyang bibig. “At talagang binalak mong sabihin sa akin kung kailan ang first year anniversary ng pagiging magkasintahan natin? Anong akala mo sa damdamin ko? Anong akala mo sa akin, manhid?”

Pinunasan ko ang aking mukha dahil pakiramdam ko na basang-basa na iyon ng luha bago hinarap ang aking ina.

“At ikaw Mommy, kailan mo balak sabihin sa akin ang tungkol sa panloloko niyo sa akin? Teka lang, ina nga ba talaga kita?”

“Leah! Syempre, nanay mo ako!” bulalas niya na tila hindi makapaniwala. Ngunit siguro ay naisip niya kung ano ang kanyang ginawa kaya bigla na lang siyang napayuko tsaka nagsalita ulit. “Wag kang magalit sa akin, anak…”

“Wag akong magalit? Ano ang gusto mong maramdaman ko, matuwa dahil sa wakas niloko ako ng nanay at boyfriend ko? Ano akala mo sa akin, bato na walang pakiramdam?” Muling tumulo ang luha kong wala na yatang balak tumigil sa pagtulo.

“Hindi sa ganon, Leah, anak...”

“Wag mo akong tawaging anak. Dahil hindi magagawa ng isang ina ang ginawa mo sa akin.” Matigas at may diin ang bawat salitang lumalabas sa bibig ko.

Lumuluhang lumapit sa akin si Mommy at akmang aabutin ako ngunit mabilis kong iniiwas ang aking kamay. Napahawak siya sa kanyang bibig at muling umiyak.

“It’s so ironic. Ikaw na ang nanakit pero mas mukha ka pang biktima kaysa sa akin.” Pagkasabi ko non ay tumalikod na ako.

“Leah, ‘wag kang umalis. Ako na lang ang aalis. Masama pa ang loob mo baka kung ano pa ang mangyari sayo–”

Tumigil ako sa paglakad.

“Wala ng mangyayari pa sa akin na makakasakit sa akin than what you and James did to me. Kaya ‘wag ka ng magpanggap.” Tuluyan na akong lumakad palabas at pumunta sa aking silid para kunin ang talagang sadya ko sa pag-uwi.