ACADEMIC AFFAIRS [SPG]

ACADEMIC AFFAIRS

Sa likod ng tahimik na kampus ng San Rafael National High School, isang bagong estudyante ang biglang naging sentro ng usapan—Xyrel Rivera, isang misteryosang dalagang transferee sa ika-apat na taon ng high school. Tahimik, seryoso, at palaging nag-iisa.

Sa unang tingin ay tila ordinaryo lamang siya, ngunit may kung anong kakaibang awra na hindi maipaliwanag ng sinumang makakakita sa kanya—lalo na ni Prof. Ederson Nolasco, ang istriktong guro sa paaralan at isa sa pinakagalang.

Si Prof. Ederson ay kilala sa pagiging istrikto ngunit makatarungan—isang guro na ginagalang ng lahat dahil sa kanyang talino, disiplina, at malasakit sa kanyang mga estudyante. Ngunit bukod sa kanyang pagiging mahusay na guro, hindi rin maikakaila ang taglay niyang karisma. Matangkad, maporma, at may malamig na tinig na agad nagpapatahimik ng buong klase sa tuwing magsisimula siyang magturo.

Marami sa mga estudyante—lalo na ang mga babae—ang hindi makaiwas mapatingin sa kanya.

May mga lihim pang nagkukwentuhan tuwing recess, biro-birong sinasabing si “Sir Ederson” daw ang “campus crush” ng San Rafael.

Ngunit sa kabila ng mga papuri at titig na iyon, nananatiling propesyonal at seryoso si Ederson; walang kahit sinong nakakabasa sa likod ng malamig niyang mga mata.

Ngunit nang dumating si Xyrel, tila may kung anong pagbabago sa kanya.

Sa una’y awa lamang ang naramdaman niya para sa dalaga—lalo na’t narinig niya ang mga bulung-bulungan tungkol sa malungkot nitong nakaraan at kung bakit ito biglang lumipat ng paaralan.

Ngunit habang mas nakikilala niya ito, unti-unti niyang napansin na may kakaiba sa dalaga—isang uri ng presensiyang hindi niya maipaliwanag… isang tahimik na pang-akit na unti-unting gumugulo sa kanyang mundo.

Sa likod ng katahimikan ni Xyrel, may mabigat na dahilan. Lumaki siya sa hirap ng buhay, sa piling ng inang halos hindi na makabangon sa pagod, at sa ilalim ng kamay ng isang amain na madalas magpakita ng galit kaysa malasakit. Dahil sa pagnanais niyang makaalis sa ganoong uri ng pamumuhay at maiahon ang kanyang ina sa kahirapan, pinangarap niyang makapag-aral ng kolehiyo—isang bagay na alam niyang halos imposibleng abutin.

At nang tuluyang hindi na kayanin ng kanyang ina na pag-aralin siya, napilitan si Xyrel na kumapit sa patalim. Sa murang edad, natutunan niyang gamitin ang tanging puhunan na mayroon siya—ang kanyang sarili. Sa kagustuhang makaipon para sa kolehiyo, pumasok siya sa mundong hindi niya kailanman inakalang susuungin.

Hanggang sa isang araw, sa gitna ng kanyang desperasyon, isang pangalan ang pumasok sa isip niya—si Prof. Ederson, ang guro na unang nagpakita ng tunay na malasakit sa kanya. Sa halip na tulong-pinansyal na hihingiin, isang alok ang kanyang ginawa—isang alok na ikinagulat at ikinabagabag ng guro.

Hindi makapaniwala si Prof. Ederson sa narinig. Sa mga mata ng dalaga ay bakas ang pagod, ang takot, at ang desperasyong hindi kayang itago ng kahit anong ngiti. Alam niyang mali, alam niyang kasalanan, ngunit sa bawat sandaling magkasama sila—sa bawat malambing na tinig, sa bawat inosenteng tingin—unti-unti siyang natutunaw sa karisma ni Xyrel.

Minsan ay sinasabi niya sa sarili na awa lamang iyon. Na tungkulin lamang ng isang guro ang tumulong. Pero bakit sa tuwing nagtatama ang kanilang mga mata, tila lumalabo ang linya sa pagitan ng tama at mali? Bakit sa bawat pag-iwas niya, mas lalo siyang nahuhulog?

Sa pagitan ng moralidad at damdamin, pinilit ni Prof. Ederson na lumayo—ngunit paano kung si Xyrel mismo ang gumawa ng hakbang para mas mapalapit? Paano kung sa likod ng kanyang katahimikan ay isang pusong matagal nang nagmamahal… at isang lihim na maaaring makasira sa reputasyon ng taong tanging nakapagpatibok ng kanyang puso?

Habang patuloy na lumalalim ang ugnayan nila, unti-unting mabubunyag ang mga lihim ni Xyrel—ang tunay na dahilan ng kanyang paglipat, ang mga sugat na tinatakpan ng kanyang mga ngiti, at ang koneksiyong magbubunyag na marahil, hindi aksidente ang kanilang pagkikita.

“Academic Affairs” ay isang romantikong drama na sumasalamin sa mga delikadong damdamin sa pagitan ng guro at estudyante—isang kwento ng mga pusong ipinaglalaban ang nararamdaman kahit alam nilang mali sa paningin ng mundo.

Sa dulo, sino ang mananaig—ang puso o ang propesyon?

At gaano kalayo ang kayang tahakin ng isang pag-ibig na nagsimula sa awa, tumindi sa pagkauhaw sa katotohanan, at nagtapos sa kasalanang tinatawag na pag-ibig?

Ngunit sa mundong ginagalawan nila, saan nga ba nagtatapos ang malasakit at nagsisimula ang kasalanan?

Sa bawat titig na nagtatago ng damdamin, sa bawat yakap na hindi dapat mangyari, at sa bawat lihim na unti-unting binubura ang guhit ng tama at mali—hanggang saan ang kaya nilang ipaglaban?

Sa pag-itan ng kahirapan at pag-asa, ng pagtuturo at pag-ibig, may dalawang pusong handang sumugal… kahit kapalit ay reputasyon, pangarap, at dangal.

At sa huli—kapag ang pag-ibig ay naging kasalanan—pipiliin mo pa rin bang mahalin, o iiwan mo na lang sa mga pahina ng nakaraan?

🖤🖤🖤🖤🖤🖤

AUTHOR’S NOTE

Una sa lahat, taos-puso kong ipinapaabot ang aking pasasalamat sa lahat ng patuloy na sumusuporta sa bawat kuwento kong nililikha — sa mga nagbabasa, nagko-comment, at nagbibigay ng inspirasyon sa akin na ipagpatuloy ang pagsusulat kahit sa mga panahong pakiramdam ko’y wala nang bagong ideyang maibubuo. 💜

Ang nobelang ito, “Academic Affairs,” ay isa sa mga pinakamalapit sa puso ko. Hindi lamang ito tungkol sa isang bawal na pag-ibig, kundi tungkol sa mga taong natutong magmahal sa maling panahon, sa mga pusong natutong umintindi kahit walang kasiguraduhan, at sa mga aral na natutunan sa likod ng katahimikan.

Isinulat ko ito hindi upang ipakita ang kasalanan, kundi upang iparamdam na may mga damdaming minsan ay hindi natin pinipili—ngunit kailangan nating harapin.

Ang bawat eksena, bawat linya, at bawat emosyon dito ay bunga ng mahabang gabi ng pag-iisip, pagod, at inspirasyong galing sa mga taong naniniwala sa akin bilang manunulat.

🙏 Paalala lang po:

Ang nobelang ito ay orihinal na gawa ng may-akda. Ipinagbabawal ang pangongopya, pagre-reupload, o paggamit ng kahit anong bahagi ng kuwentong ito nang walang pahintulot. Respeto po sa ideya at sa hirap ng bawat manunulat na nagsusulat mula sa puso. 💔✍️

Maraming salamat sa bawat isa sa inyo — sa mga bagong mambabasa at sa mga matagal nang sumusuporta sa lahat ng gawa ko. Ang bawat pagbabasa ninyo, komento, at pag-share ng akdang ito ay sobrang halaga sa akin.

Dahil sa inyo, patuloy kong napapatunayan na ang mga salita ay may kapangyarihang magparamdam, magpatawa, at minsan… magpasakit.

Mahal ko kayong lahat, at sana ay maramdaman ninyo ang puso ng istoryang ito.

Manatiling inspiradong magmahal — kahit minsan, bawal. 🌹

— [MS. YAEN]

✨ “Some lessons are never meant to be taught.” ✨