Share

3. Bölüm

Author: Acı Kavun Omleti
Aylar sonra Derya sonunda eve döndü.

Ama ev bomboştu. Alp’ten hiçbir iz yoktu.

Kaşları çatıldı. Telefonunu çıkarıp Alp’in numarasını aradı.

Alp’in kendisini bile şaşırtan bir şey oldu: Telefon açıldı.

Hattın öbür ucunda sessizlik vardı.

Derya hiç şaşırmadı.

Alp altı yıl önce sesini kaybetmişti. Aralarındaki nadir telefon konuşmalarının hepsinde Derya konuşur, Alp dinlerdi.

Soğuk bir sesle konuştu: "Alp, neredesin? Sakın Ege geldi diye özellikle saklanıyorum deme."

Cevabı yine sessizlik oldu.

Derya hafifçe iç çekti, kaşlarının arasını ovdu, sesine biraz sabır katmaya çalıştı.

"Ege’nin senin yurt dışında okuma fırsatını elinden aldığını düşündüğünü biliyorum. Ama o zaman Ege gerçekten Ay Işığı Müzik Akademisi’nin kabul mektubunu almıştı. Annen onu yurt dışına göndermeyi seçtiyse buna karşı çıkılamaz.

Üstelik bu Ege’nin suçu değil. Hep seninle barışmak istedi, bu yüzden..."

Derya bir an durdu. Sesi biraz daha alçaldı.

"Alp, bunca yıldır senden hiçbir şey istemedim. Ama bu sefer kardeşinin konserine gelmeni istiyorum. Yarın gelebilirsen... bir çocuk sahibi olmayı düşünebiliriz."

Yanındaki Alp’in ruhu hafifçe titredi.

Bunca yıldır Derya soğuk olsa da isteklerini neredeyse hep yerine getirmişti.

Alp deniz kenarında evlenmek istemişti. Derya deniz kenarında bir malikâne seçmiş, her ayrıntısıyla bizzat ilgilenmişti.

Annesi aralarının uzak olmasını sevmiyordu. Derya, Liman Şehir Üniversitesi’nden gelen yüksek maaşlı teklifi reddetmiş, onunla birlikte başkentte kalmıştı.

Ama çocuk konusunda asla geri adım atmamıştı.

Alp hep bir çocuk istemişti. Derya ise işini bahane ederek hep reddetmişti.

Derya’nın gerçekten çocuk sevmediğini sanmıştı.

Ama şimdi, yalnızca kardeşinin bir dileği için onunla çocuk sahibi olmayı kabul ediyordu.

Alp bunca yıldır gösterdiği çabayı ve ihtiyatlı davranışlarını düşündü. Birden hepsi bir şakaya dönüşmüş gibi geldi...

Ama...

Derya.

Biliyor musun?

Artık seninle çocuk sahibi olamam...

Ama Derya ne şart öne sürerse sürsün, Alp’in gelmesi artık imkânsızdı.

Ertesi gün büyük şehir filarmoni topluluğunun başkentteki son konseri “Gecenin İtirafı” vardı.

Ege kulisteydi. Gözlerindeki ışık umuttan sönüşe dönüştü.

Sahne yönetmeni acele edince acı acı güldü: "Demek ki abim hâlâ beni affetmek istemiyor..."

Gizem yanında sabırsızlandı. "Bence onu hiç umursama, ne yapsa... bir dakika, Ege, ağlıyor musun?"

Derya aniden başını kaldırdı ve Ege’nin yüzünden bir damla berrak gözyaşı süzüldüğünü gördü.

Farkında olmadan elini uzattı. Gözyaşı parmak ucuna düştüğünde yakıcı bir sıcaklık hissetti.

Ama Ege hâlâ zorla gülümsüyordu. "Önemli değil, belki abimin sadece biraz zamana ihtiyacı vardır. Ben sahneye çıkıyorum..."

Aceleyle kalkmak istedi ama Derya onu tuttu.

Ege şaşırıp başını kaldırdı ve Derya’nın zarif gözleriyle karşılaştı.

"Sen güzelce konserini ver." Alçak sesle, son derece yumuşak konuştu. "Konser bitmeden Alp’i buraya getireceğimden emin ol."

Derya otoparka doğru hızlı adımlarla yürürken Alp’i bir kez daha aradı.

Telefon açıldığı anda soğuk bir sesle konuştu.

"Alp, neredesin? Merkez Konser Salonu’na neden gelmiyorsun!"

Cevabı yine hattın öbür ucundaki sessizlik oldu.

Derya’nın sesi daha da soğudu.

"Evvelsi gün Ege’yi havalimanında tam üç saat bekletmişsin. Bugün de gelmedin mi?

Alp, sen gerçekten yurt dışında okuma fırsatını kaybettiğin, sesini kaybettiğin için bütün dünyanın sana borçlu olduğunu mu sanıyorsun!"

Yanındaki Alp’in ruhu inanamayarak karşısındaki kadına baktı.

Bunca yıldır Derya ona hiç böyle konuşmamıştı.

Bunca yıldır soğuk olsa da isteklerine hep karşılık vermiş, nazik ve saygılı davranmıştı.

Bu yüzden Alp sadece kendisine aşkı olmadığını sanmıştı.

Ama o an birden fark etti...

Belki de Derya ondan nefret ediyordu.

Onun hayatını o gün kurtardığı için nefret ediyordu. Minnet borcunu kullanıp onunla evlendiği için nefret ediyordu. Kardeşinin peşinden gitme hakkını elinden aldığı için nefret ediyordu.

Zorla tuttuğu gözyaşları sonunda tek tek akmaya başladı. Alp başını eğdi.

Ama Derya...

Seni hiç zorla evlenmeye mecbur etmek istemedim.

Gönlünün başka birinde olduğunu bilseydim seninle asla evlenmezdim...

Ne yazık ki artık hiçbir "eğer" yoktu.

Alp artık kendini savunamıyordu. Yalnızca Derya’nın acımasızca, kelime kelime söylediklerini dinleyebiliyordu.

"Alp, sana son bir şans veriyorum. Daha ölmediysen hemen Merkez Konser Salonu’na gel!"

Bunu söyleyip telefonu kapattı.

Bir sonraki saniye arabanın kapısı sertçe açıldı. Gizem’in dehşet içindeki yüzü göründü.

"Kötü haber, Derya! Ege kaçırılmış!"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   26. Bölüm

    "Derya!"Yanındaki polis memuru haykırdı, ona inanamayarak baktı. O an sonunda anladı.Derya dışarıdan onlarla iş birliği yapıyor, katili yakalamak istediğini söylüyordu.Ama aslında çoktan kendi elleriyle yapmaya karar vermişti.Ama katil de kolay lokma değildi. Derya saldırdığı anda elindeki bıçağı da bir kez çekti.Derya’nın soluk borusu kesildi.İkisi birlikte yere yığıldı."Çabuk müdahale edin!""Ambulans!"Çevredekiler durmadan koşturuyor, bağırıyordu.Ama Derya artık hiçbir şey duymuyordu.Yere düştü. Boğulurken kanın durmadan aktığını hissetti.Bir an dalıp gitti.Yıllardır adli tıp uzmanıydı. Sayısız ceset incelemiş, sayısız ölüm görmüştü.Şimdi sonunda kendi ölümü gelmişti.Ama korku da, panik de yoktu.Aksine içinde bir rahatlama vardı.Usulca gözlerini kapadı.Alp.Senin intikamını aldım. Seni öldüren herkese bedelini ödettim.Ege. Bu katil.Bir de kendim...Evet.Derya aslında çoktan biliyordu. Alp’i gerçekten öldüren Ege de değildi, o fanatik hayran da.Kendisiydi.Kendi

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   25. Bölüm

    Alp’e âşık olduğu için onun ölüm haberini kabul edememiş, defalarca kendini kandırmıştı.Alp’e âşık olduğu için Ege’nin gerçek yüzü karşısında hiçbir şey hissetmemiş, bunun yerine Alp’in gidişine acı çekmişti.Belki de daha önceden.Çoktan âşık olduğu için onunla duygusal anlar yaşamıştı.Çoktan âşık olduğu için aklı onu üniversitede uzun süre yaşamaya, çılgınca çalışmaya, kendini uyuşturmaya itmişti.Ama gerçekten yorgun düştüğü her seferinde kendini tutamayıp bu eve dönüyordu, ona biraz daha bakmak için.Derya sonunda anladı.Aslında çoktan kalbi kaymıştı. Sadece kabul etmemişti.Gönlünün değiştiğini, zamanla gerçekten sevdiğini kabul etmek istemediği için kendini Ege’ye daha iyi davranmaya, eve gitmemeye zorlamıştı.Ama bu kendini beğenmişliği Alp’in ölümüne yol açmıştı.Derya acıyla başını tuttu.Çok geçti.Neden...Gerçek duygularını neden bu kadar geç fark etmişti?Ege yakalandıktan sonra sıra asıl katili yakalamaya gelmişti.O hayrana.Ama adam çok iyi saklanmıştı. Sonunda yine

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   24. Bölüm

    Dava sonunda sonuçlandı.O gece Gizem, Derya’yı alıp içki içmeye götürdü."Derya, çok üzülme." Gizem bir kadeh uzatıp iç çekti. "Gençken kim birkaç alçağa âşık olmamıştır? Fazla takma."Derya’ya baktı. Gözlerinde şefkat doluydu.Gerçekten endişeliydi.Hatta Alp’in ölüm haberini aldığı zamandan bile daha fazla.Derya’nın Alp’e karşı başlangıçta yalnızca minnet ve sorumluluk duyduğunu çok iyi biliyordu.Ama Ege için durum farklıydı. Bu, genç kızlığından yetişkinliğe kadar tüm yıllarında sürmüş en kızgın tutkuydu.Şimdi yıllarca gönül verdiği adamın bu kadar acımasız, yalancı, hatta insanları cinayete kışkırtabilen korkunç biri olduğunu öğrenmek herkes için dayanılmaz bir darbe olurdu.Ama Gizem’in beklemediği şey şuydu: Derya’nın üzerinde pek bir duygu dalgalanması görünmüyordu.Soğuk bir sesle konuştu: "Önemli değil. Hukukun cezasını nasılsa çekecek."Gizem şaşırdı.Dayanamayıp sordu: "Sen... üzülmüyor musun?"Derya aksine ona soğuk bir bakış attı. Sesi kayıtsızdı. "Üzülecek ne var?"Gi

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   23. Bölüm

    Ege’nin yüzü tamamen değişti.Derya’nın bakışı buz gibiydi. Sanki onun son maskesini de delip geçecekti."Ege, Alp’in telefonunu şimdiye kadar yanında tutmuşsun. Ne yapmaya çalışıyorsun?"Ege sonunda paniğe kapıldı.Artık kendini savunamayacağını biliyordu.Delil ortadaydı: Alp’in telefonu çantasındaydı.Çöktü, hıçkırıkla ağladı, sesi kısıldı. Her yolla kendini açıklamaya çalıştı."Derya, gerçekten bilerek yapmadım!"Yüzünden yaşlar akıyordu, sesi titriyordu."O deli hayran... Alp’i o öldürdü! Sonra beni tehdit etti. Alp’in telefonunu bende bıraktı. Çok korktum, söylemeye cesaret edemedim. Ağzımı açarsam beni de öldüreceğinden korktum...Ben telefonu abimin son hatırası olarak yanımda tuttum. Sonra sen arayınca endişelenmeni istemedim, o yüzden açtım.Alp’e zarar vermek istemedim. O benim öz abim! O öldüğünde herkesten çok ben üzüldüm!"Haykırıyordu.Ama sözlerinde bir sürü boşluk vardı.Eski Derya olsaydı, gençlik yıllarındaki hayranlığı yüzünden bunları belki göz ardı ederdi.Tıpkı h

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   22. Bölüm

    "Ne oldu Prof. Sezer?" Polis memuru onun değiştiğini fark etti.Ama Derya söylemedi. Yüzü kül gibiydi."Bir şeyi doğrulamam gerek."O gece Derya, Ege’yle bir Fransız restoranında buluştu.Mum ışığı titreşiyordu, ortam romantikti.Mum ışığında Ege hâlâ yakışıklıydı. Ama yüzündeki gülümseme biraz gergindi."Derya, bana açıklar mısın?"Sesi soğuktu."Neden o eski olayı internette bir kez daha açıkladın? Bu açıklamayla diplomamın geçersiz kılındığını, topluluğun sözleşmemi feshettiğini biliyor musun!"Birkaç gün önce Derya’nın Alp’in hesabını kullanıp yaptığı "açıklama" sayesinde kamuoyu tersine dönmüş, Ege topluluktaki yerini ve diplomasını kurtarmıştı.Şimdi Derya bir kez daha her şeyi tersine çevirip kanıtları herkesin önüne sermişti. Ege’nin dayandığı her şeyi tamamen yıkmıştı.Kovulmuş, diploması iptal edilmiş, topluluk sözleşmesi feshedilmişti. Ünü yerle bir olmuştu.İnternette herkesin hedefi hâline gelmişti.Özellikle polisin Alp’in "Ege’nin fanatik hayranı" tarafından öldürüldüğün

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   21. Bölüm

    Derya bizzat açıklama yaptı. O zamanki "sahte açıklama"yı Alp yayınlamamıştı. Alp’in hesabını izinsiz kullanıp Ege için sahte açıklamayı yazan kendisiydi.Alp’in menajerlik ekibiyle yaptığı bütün yazışmaları paylaştı. Profesyonel bir inceleme ekibi de tutup Alp’in piyano videosunun gerçek olduğunu, hiçbir sahtecilik bulunmadığını kanıtlattı.Haber çıkar çıkmaz bütün internet çalkalandı:"Ne oluyor? Meğer videodaki kişi gerçekten Alp’miş, Ege değil mi?""Demek beklemek gerekirmiş. Olay yine tersine döndü!""Dur bir dakika, yanlış hatırlamıyorsam bu Derya Sezer, programdan tanıdığımız ‘adli tıp tanrıçası’ değil mi? Ben bu kadınla Alp’i çift olarak desteklemiştim! Neden Ege için Alp’in hayatını mahvetsin?""Hâlâ anlamadın mı? Bildiğimiz bayağı bir iki kardeş arasında kadın kavgası.""İçeriden duydum. O zaman Alp’in boğazının yaralanmasının sebebi Derya’yı kurtarmakmış. Derya da minnetinden onunla evlenmiş. Asıl sevdiği kişi Ege!""Gerçekten mi?""Kanıtım var! Ege’nin birkaç konserine gitt

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status