Masuk"พี่วินหล่อเนอะเจ้""ถ้าหัวไม่ดี คงเรียนหมอไม่ได้"พูดไปก็แอบมองหน้าเจ้ไป คิดว่าเจ้อาจจะสนใจ แต่แม่ง!! ที่พูดๆ มาไม่ได้ลอยเข้าหูของเจ้เลย เจ้ยังคงนั่งกินขนมชิวๆ พร้อมกับเปิดซีรี่ย์เกาหลีดู คือแบบเจ้ครับ เจ้จะปล่อยให้ผู้ชายดีๆ อย่างพี่วินหลุดมือไม่ได้นะ โซ่คิดในใจก่อนจะแสร้งทำทีพูดลอยๆ แต่เน้นหนักตรงคำว่า..."ได้ข่าวว่าโสดเหมือนเจ้เลย""แล้วไง"ไอริสเงยหน้าขึ้นมาตอบ เสียงของโซ่ที่เอาแต่พูดนั่น พูดนี่ ทำให้เธอดูซีรี่ย์ไม่รู้เรื่อง "ก็ไม่แล้วไงครับ""งั้นก็หุบปากไปเลย เจ้รำคาญ!!"โซ่รีบรูดซิปปากทันที เพราะนี่ถือเป็นคำเตือน ถ้าเขายังเสร่อพูดต่อ รับรองได้เลยว่าจะต้องโดนฝ่ามือของเจ้ฟาดเข้าที่หลังคอเต็มๆทำไงดีวะ!!โซ่พึมพำ เมื่อเห็นได้ชัดว่าเจ้ไม่ได้สนใจผู้ชายที่เขาพร่ำพรรณาถึงข้อดีร้อยแปดอย่าง ความหล่อ ความเท่ ของพี่วินไม่ได้มีผลต่ออัตราการเต้นของหัวใจ เจ้ดูเฉยมาก เฉยสุดๆ พระเอกในซี่รี่ย์ยังดึงดูดความสนใจเจ้ได้มากกว่าเลยไม่ได้การ...ถ้ายังเป็นอย่างนี้ต่อไปเจ้ได้โสดขึ้นคานคาคณะแน่ๆ!!"เจ้พรุ่งนี้ว่างไหม"โซ่พูดขึ้นมาหลังจากที่นั่งเงียบไปนาน"ทำไม"ดวงตาคู่สวยตวัดมอง"ไปดูหนังกัน ผมเลี้ยง
"ถ้าน้องไม่ตอบ มึงก็คอลหาเลยสิ""จะดีเหรอวะ"ใบหน้าหล่อเหลาของกวิทร์ดูลังเล อันที่จริงเขาก็อยากทำตามคำแนะนำของไอ้ทอยนะ แต่เข้าใจไหมว่าคนมันมีประสบการณ์เรื่องโทรไปแล้วโดนเมิน ก็เลยจำฝังใจ ถ้าหากเขาโทรไปก็กลัวว่าน้องจะไม่รับอีก"ดีสิวะ!!"ทอยตอบกลับเสียงดัง ในสายตาของเขาความ "ซื่อ" ของไอ้วินคืออุปสรรคอันใหญ่ยิ่งที่ต้องก้าวผ่านให้ได้ ทอยเหลือบมองหน้าหล่อๆ ของเพื่อนแล้วก็ถอนหายใจ เพราะถ้าเป็นเขา ระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมามันมีค่ามากนะบอกตรง มึงต้องมีตัวตน มึงต้องเข้าไปอยู่ในสายตา แต่ทว่า...หน้าจอสนทนาหนักขวาที่กระแทกตา ทำให้เขาอดด่าไม่ได้ว่า "มึงทำบ้าอะไรลงไป!! "แต่กูกลัวน้องไม่รับ"คำตอบของกวินทร์ทำเอาทอยถึงกับถอนหายใจแรง คนอย่างไอ้ทอย ไม่เคยมีคำว่า "กลัว" อยู่ในสมอง ถ้าคิดว่าจะจีบแล้ว ก็ต้องมั่นหน้าให้สุด แล้วหยุดที่คำว่า "จีบสาวให้ติด" คำว่า "นก" คืออะไร เสือทอยสะกดไม่เป็น"กูจะบอกให้นะ หน้าหล่อๆ อย่างมึง ไม่มีอะไรให้ต้องกลัว เพราะเปอร์เซ็นต์ในการจีบผู้หญิงติดคือสูงมาก ถ้าไม่เชื่อ มึงก็ลองยิ้มให้ผู้หญิงที่นั่งโต๊ะนั้นดูสิ อ่อ!! แล้วมึงเล็งที่คนสวยที่สุดเลยนะ กูพนันได้เลยไม่ถึงห้านา
"ชอบเจ้ใช่ไหม"โซ่ถามซ้ำเมื่อเห็นอีกฝ่ายยังยืนนิ่ง ไม่มีคำตอบให้ เข้าใจว่าคงแอบงงๆ ว่าเขารู้ได้ยังไง แต่เคยได้ยินไหมว่า "ดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ" ถึงไอ้พี่หน้าหล่อจะไม่ตอบอะไร แต่เขาก็มั่นใจเกินเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์ว่า แม่ง!! ชอบเจ้กูชัวร์ "เจ้ไม่มีแฟนนะรู้ยัง..."ในเมื่อไม่ตอบผมก็จะบอกข้อมูลของเจ้ให้หมด คิดว่าเดาไม่ผิด คิดว่าดูออก ก็เลยใส่ข้อมูลความชอบส่วนตัวของเจ้ให้ไอ้พี่หน้าหล่อคนนี้รู้ซะเลย ก็นะ...ตั้งแต่เข้าคณะวิศวะมา บอกเลยว่ายังไม่มีผู้ชายคนไหนเข้าตา ดูดีเหมาะกับเจ้เท่ากับคนตรงหน้าเลย ถึงจะดูเงียบไปนิด ถึงบุคลิกจะดูเนิร์ดๆ นิ่งๆ ไปหน่อย แต่เซ้นส์ของเขามันบอกว่า "ใช่" ผู้ชายคนนี้ล่ะเหมาะกับเจ้ที่สุด รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปาก ก่อนจะพูดต่อว่า"ผมรู้จักเจ้ดีที่สุด"เฮ้ย!! พูดมาซะขนาดนี้ คุณพี่ครับ คุณพี่กรุณาตาสว่างและช่วยตอบ "ตกลง" ผมเร็วๆ เถอะ ผมลุ้นจะแย่แล้วเนี่ย คนถามก็นะถามไป ส่วนคนตอบก็ยังลังเล เชื่อได้ไหมวะ...กวินทร์คิดพลางมองหน้าหล่อๆ ของรุ่นน้องต่างคณะที่อยู่ๆ ก็มายื่นข้อเสนอให้ แววตาดูไม่ค่อยน่าไว้ใจ ส่วนท่าทางก็ล่อกแล่กยังไงพิกล อยากตอบว่า "โอเค" แต่ แต่ แต่
อย่าเสือก!!สองคำทำเอารอยยิ้มหล่อละลายใจค่อยๆ เลือนหายไปในชั่วพริบตา เสียงหวานที่กดต่ำลงนั้นทำเขาพูดไม่ออก บอกไม่ถูก แววตาที่มองสบมาทำให้เขารู้ว่าเธอกำลังอารมณ์ไม่ดี ชายหนุ่มลอบกลืนน้ำลายลงคอดัง "อึก" เมื่อถูกดวงตาคู่สวยหรี่มอง เธอจ้องแล้ว จ้องอีก จ้องจนเขาเริ่มระแวง กลัวว่าเธอจะจับได้ว่าเขาคือตัวต้นเหตุที่ทำให้ผมของเธอเต็มไปด้วยกาแฟไม่น่าเชื่อไอ้ทอยเลย...กวินทร์คิดในใจ มือที่ยื่นห่อทิชชูออกไปหดกลับแนบลำตัวดังเดิม คำว่า "อย่าเสือก" มันทำให้คำพูดทุกอย่างที่เขาเตรียมมาไปต่อไม่ได้ สมองมันตื้อตัน ส่วนสองขานั้นก็ก้ำกึ่งจะถอยดีหรือว่าไม่ถอยดีผมควรพูดไหมหรือควรอยู่นิ่งๆถามตัวเองที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์กดดัน จะพูดอะไรขึ้นมาสักคำก็ต้องคิดให้ดี เพราะเมื่อกี้เขาเพิ่งถูกด่าไปสดๆ ร้อนๆ เลย "ผมแค่หวังดี"ทำใจดีสู้เสือพูดออกไป และนั่นก็ทำให้ดวงตาคู่สวยจ้องเขม็ง "รู้จักกันเหรอ"ไอริสถามเสียงขุ่น เธอกำลังอารมณ์ไม่ดี ถ้ามีใครมาวุ่นวาย วอแวว เธอด่าเปิงทุกคน แน่นอนว่ารุ่นพี่รู้ รุ่นน้องรู้ จนถึงขนาดต้องบอกเตือนปากต่อปากว่าถ้าเห็นเจ้หน้าบูด อย่าไปพูดด้วยคือดีที่สุด ตอนด่าแทบไม่มองหน้า แต่พอมองให้ด
ในเมื่อก้าวขาไม่ออก ก็ถอยหลังกลับมาตั้งหลัก เขาเลือกหลบตรงมุมที่เขาคิดว่าปลอดภัย ไม่อยู่ในรัศมีสายตาของคนตัวเล็กที่กำลังมองซ้าย มองขวาและตะโกนถามเสียงเข้มตาเขียวเหมือนไม่สบอารมณ์ว่า..."อยากมีเรื่องรึไงห๊ะ!!"ไม่พูดเปล่า สองมือก็ถลกแขนเสื้อช็อปขึ้น ท่าทางไม่กลัวใคร มาพร้อมกับแววตาพร้อมบวก เธอคงอยากจะชกหน้าไอ้คนที่ทำ และคนๆ นั้นก็คือผมเอง!! กวินทร์คิดในใจขณะแอบมองคนที่กำลังโวยวายว่า "อย่าให้ฉันรู้นะว่าใครลอบกัด"โธ่!! ผมไม่ได้ลอบกัดผมแค่อยากจะเข้าไปทักแต่มันผิดพลาดทางเทคนิค!!แน่นอนครับว่าผมรู้สึกผิด ผมไม่ได้ตั้งใจ และผมอยากเดินเข้าไปบอกว่า "ผมทำเอง" แต่ทว่าเสียงในหัวเตือนเขาว่า "อย่า" เพราะมันคงไม่ใช่จังหวะที่เหมาะสมเท่าไหร่ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เพราะเขากำลังคิดว่าต้องทำยังไง ตริ้ง~ทำสำเร็จไหมวะ!!ทอยพิมพ์ข้อความมาถาม พอกวินทร์เปิดเข้าไปอ่านก็ได้แต่ถอนหายใจ เพราะแค่เขาจะเดินเข้าไปใกล้ๆ ยังไม่กล้าเลย เขาเหลือบมองแก้วกาแฟในมือของไอริสแล้วก็เซง ถ้าหากไม่สะดุดหินก้อนนั้น ถ้าหากเขาจับแก้วไว้ให้ดี ถ้าหากเขาเดินเลี่ยงไปอีกทางไม่แน่...ตอนนี้เขาอาจจะได้คุยกับเธอ!!กวินทร์เดินกลับมาขึ้น
"เจอไหม"กวินทร์ถามทอยขณะขับรถวนหน้าตึกคณะวิศวะเป็นรอบที่สิบ"ไม่เจอว่ะ"ทอยทำเสียงเซงๆ เพราะเขาเริ่มเวียนหัวกับการที่เพื่อนขับรถวนไปวนมา พอหาตรงนี้ไม่เจอ แม่งก็เสือกไม่จำ ขับวนซ้ำๆ จนเขาแทบจะจำทุกซอกในคณะวิศวะได้หมดแล้ว ทอยถอนหายใจ เพราะในคณะนี้ไม่มีอะไรดึงดูดให้เขาอยากมอง เฮ้อ!! ก็ดูสิครับ ประชากรผู้หญิงในคณะนี้มีน้อยมาก น้อยจริงๆ น้อยจนน่าตกใจ หันมองไปทางไหนก็หาความสดใสไม่เจอเลยแต่ก่อนเคยสงสัยว่า...ทำไมวิศวะถึงชอบมานั่งแซวสาวๆภาพจำคือมานั่งสุมหัวกันหน้าคณะ พอผู้หญิงขับรถผ่าน ก็พร้อมใจกันแซวจริง แซวจัง แซวจนโดนด่ายังไม่สะดุ้งเลย โอเค!! คนสวย อยากแซวพอเข้าใจ แต่กับบางคนที่ใส่หมวกกันน้อคไม่เห็นหน้า ผมถามจริงๆ นะครับแซวเพื่ออะไร ตอนนั้นผมงง แต่ตอนนี้เริ่มจะเข้าใจ คงเพราะเก็บกดที่ในคณะมีแต่ผู้ชาย ก็เลยต้องระบายด้วยการแซวสิ่งสวยๆ งามๆ ที่ผ่านหน้าคณะซะเลยตรงนั้นก็ผู้ชายตรงนี้ก็ผู้ชายแล้วไหนว่ะ!! น้องไอริสของไอ้วินทอยสบถในใจ แต่ก็ยังคงช่วยหาต่อไป เพราะถ้าวันนี้ไม่เจอ ไอ้วินจะต้องลากให้เขามาช่วยหาต่อพรุ่งนี้อีกแน่ๆ บอกตามตรงครับว่าไม่ไหว ถ้าให้ไปคณะบริหารเขาโอเค เพราะมีสาวๆ สวยๆ น่าร







