เข็มจ๊ะ

ปี2537 โรงเรียนสตรี... ดังย่านฝั่งธนฯวันนี้เป็นวันปฐมนิเทศ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ถึงวันนี้จะไม่ตื่นเต้นเท่ากับตอนเข้ามัธยมศึกษาปีที่ 1 แต่ก็รู้สึกตื่นตัวอยู่ดี เพื่อนบางคนก็มาใหม่ แต่เพื่อนส่วนใหญ่ก็มาจาก มัธยมฯต้นด้วยกัน รุจิรา ชื่อเล่น เข็ม อายุ 16 เธอเกิดก่อนเพื่อนๆ 1 ปี แต่เกิดปลายปี รูปร่างไม่อ้วน ไม่ผอม จัดว่าเป็นคนกระดูกใหญ่ ผิวขาว เธอมีนิสัยกล้าแสดงออก เข้ากับคนง่าย แต่ความจริงเธอก็แอบขี้กลัวคน และ เป็นคนเงียบๆ เล็กน้อย แถมขี้หงุดหงิดนิ่มจัง อายุ 16 เท่าเข็ม แต่เกิดกลางปี สาวร่างใหญ่แต่สมส่วน เพราะออกกำลังกาย สาวร่าเริงสดใส กล้าแสดงออกสุดๆ เธอชอบบุรุษเป็นอย่างมาก เธอเฮฮารักเพื่อนสุดๆ เธอเก่งภาษาอังกฤษมากๆ ระวีวรรณ อายุ 15 เกิดต้นปี สาวตัวกลมร่างเล็กสมส่วน นิสัยคิกขุอาโนเนะ ผิวขาว หน้ากลม ปากเล็ก ชอบหยิบ ลิปมันมาทาปากตลอดเวลา ลัดดาภรณ์ อายุ 15 เกิดต้นปี เพื่อนใหม่จากโรงเรียนอื่น เธอเพิ่งย้ายมาตอน ม.4 เธอมีรูปร่างสูงโปร่ง ชอบเบรคเพื่อน บ้างครั้งใช้คำว่า กวนทรีน ได้เลย สุธิดา อายุ15 เกิดปลายปี เพื่อนใหม่จากห้องอื่น สาวอวบร่างเล็ก ผิวสีน้ำผึ้ง เธอเป็นเทพธิดาพยากรณ

เข็มว่าเข็มตื่นเช้าแล้วนะ ตื่นตั้งกะตีห้าครึ่ง นี่หกโมงจะครึ่งแล้วยังไม่ได้กินข้าวเลย "แม่!เข็มไม่กินข้าวนะ ไม่ทันแล้ว" เข็มบอกแม่แล้วรีบคว้ากระเป๋านักเรียนคาร์เมล ที่ก้นกระเป๋าใช้ตัวหนีบใหญ่ๆหนีบไว้ให้แบนๆ ใส่รองเท้าที่ป้ายครีมทารองเท้าบาจาแบบน้ำ รองเท้าจึงเงาวับ ดึงประตูเหล็กชั้นนอกออก ก็รีบเดินจ้ำอ้าวออกจากซอย บ้านเธอเป็นอาคารพาณิชย์ ตึกแถวอยู่ในชุมชนคนจีน ใกล้ศาลเจ้าจีน เข็มเดินออกมารอรถเมล์ที่ป้ายรถเมล์ รถเมล์สายนี้ นานๆถึงจะมาสักคัน อันที่จริง ถ้าข้ามสะพานลอยไปป้ายฝั่งตรงข้าม จะมีรถเมล์หลายสายมากกว่า ใช้เวลาเดินทางใกล้กว่า แต่คนโดยสารรถเมล์แน่นมาก ทุกครั้งเข็มต้องมายืนตรงประตูบ้าง บันไดบ้าง อันนั้นพอทนแต่ครั้งหนึ่ง เธอถูกคนโรคจิต มาจับที่ต้นแขน เข็มตกใจมาก รถเมล์ก็กำลังวิ่งขึ้นสะพาน เธอก็อยู่ตรงบันไดประตู โชคดีที่พี่กระเป๋าเห็น จึงดึงเธอขึ้นมาด้านบน เมื่อถึงป้ายถัดมาจึงไล่ คนโรคจิตคนนั้นลง ตั้งแต่นั้นเธอเลยรอรถเมล์ฝั่งนี้ ใช้เวลารอนาน แต่คนไม่แน่น แล้วไม่ต้องไปต่อมอไซด์คิว เดินเข้าโรงเรียนได้เลย แต่ต้องออกเช้าไม่เกินหกโมงครึ่ง ไม่งั้นจะไปโรงเรียนสายวันนี้พวกเธอนัดเจอกันที่โร

"พี่เข็มเลิกเรียนแล้ว ไม่กลับบ้านหรอ จะนอนห้องพี่เขาหรือไง" เสียงภัทรตะโกนอยู่หน้าห้องวิทย์เข็มที่นอนโอดโอยอยู่ที่โต๊ะเรียนวิทย์ "ไอ้หมาภัทร เดี๋ยวนี้แกเอาใหญ่แล้วนะ มานี่เลย" พูดไม่เข้าหู เข็มลุกจากโต๊ะ เตรียมกระโจนใส่ แต่ตัวเธอไม่พ้นห้องวิทย์ ข้างหน้าคือ ไอ้หมาภัทร ที่ตอนนี้ทำหน้าไม่สบอารมณ์เข็มเหมือนตัวลอยๆ ห้อยต่องแต่ง เมื่อเธอหันหน้าไปก็ต้องสบตาระยะประชิดกับ ไอ้พี่ตะวัน อะไรอีกเนี้ย อีกแล้วหรอ ตะวันขวางเข็มไว้ด้วยแขนข้างเดียว อันที่จริงเข็มแม้ตัวจะเล็กกว่าตะวัน แต่เธออ้วนกว่า น้ำหนักไม่ใช่น้อยๆ ตะวันนั้นสูงโปร่ง ขาเล็กกว่าแขนเธอด้วยซ้ำ แต่กลับอุ้มเธอลอย หลายครั้งแล้ว"ไปเก็บกระเป๋าให้เรียบร้อย คนอื่นเขาต้องใช้ห้องต่อ" ตะวันสั่ง"แล้วอย่าโวกเวกเล่นกันตรงทางเดิน มันเสียงดังรบกวนคนอื่น และอันตราย" ตะวันว่าให้ ยิ่งกว่าอาจารย์ฝ่ายปกครองเข็มรีบเก็บกระเป๋าแล้วใช้ตีนหมาวิ่งกลับห้องตนเองทันทีเข็มเคลียร์ข้าวของเสร็จแล้ว ก็เดินลงบันไดกลับบ้าน วันนี้มีไอ้หมาภัทรกับเพื่อนของมันไปด้วย 1 คน เฮโลสนุกสนาน แน่นอนพวกเข็มยังไม่กลับบ้าน แต่จะไปต่อที่ห้างเดิม ห้างประจำ"เข็มฉันว่าแก วันนี้ไม่ต้อ

"เชอะ ทำไมรีบหนีล่ะ ไม่แน่จริงนี่" เข็มทำอวดเก่ง"ใครใช้ให้เข้าไปร้องคาราโอเกะในห้องคนเดียว ไม่รู้หรือไงว่ามันอันตราย" ตะวันหันมาเล่นงานเข็มทันที เมื่ออยู่กันแค่สองคน"ใครๆ เขาก็เข้าไปร้องกัน ไม่เห็นเป็นไร" เข็มเถียง"ยังมาเถียง มันน่าให้ช่วยไหม" ตะวันต่อว่า"โอ้ย!ล้มกองไปแบบนั้น สบายเข็มอยู่แล้ว" เข็มยังคุยโว"เก่งจริงแม่คุณ" ตะวันขี้เกียจมายืนเถียงกับคนช่างมึน จึงจะกลับ"เดี๋ยวสิ พี่ตะวัน เข็มขอโทษ" เข็มรั้งพี่ตะวันไว้แล้วเอ่ยขอโทษ"ขอโทษเรื่องอะไร" ตะวันถามนั่นสิขอโทษอะไร เข็มที่รู้แต่ว่า เธออยากขอโทษ อยากขอบคุณ เธอจะบอกพี่ตะวันหรอ เหตุผลไม่มี แค่อยากขอโทษ อยากขอบคุณ พี่ตะวันคงตลกเธอแย่"ไม่รู้ ลืมๆ มันไปเหอะ!! นึกว่าเข็มไม่เคยพูดละกัน" เข็มพูดตัดบท"น่ารำคาญ" ตะวันพูดดุใส่เข็มเมื่อเข็มได้ยิน ความน้อยใจที่ยังไม่หายจากเหตุการณ์หน้าห้าง มันก็กลับมาอีก เข็มเลยงอน สะบัดหน้าเดินหนีพี่ตะวัน เข็มเดินไปไม่ถึงสิบก้าว ก็ต้องเซออกจากเส้นทางเดิน เมื่อถูกดึงเข้ามาในตู้สติ๊กเกอร์ "โอ้ย! อะไรเนี้ย พี่ตะวัน รำคาญไม่ใช่หรอ รำคาญแล้วมาดึงทำไม" เข็มต่อว่าด้วยความน้อยใจ"ขอโทษนะ" ตะวันเอ่ยขอโทษ เ