อยากได้เบอร์เธอ

"ไอ้วิน มึงแต่งตัวมาหล่อไปป่ะวะ"

"ทอย" ว่าให้เพื่อนสนิทที่หน้าตาดีไม่พอยังเสือกเซตผมมาอย่างเท่เลย หุ่นสูงๆ กับใบหน้าที่ละม้ายคล้ายกับพระเอกดังในซีรี่ย์เกาหลีทำให้กวินทร์โดดเด่นสะดุดตา ถึงแม้ว่าโต๊ะที่พวกเขาจองไว้จะอยู่ในมุมที่ไม่ค่อยโดนแสงไฟก็ตาม

"กูก็แต่งปกติ"

กวินทร์ตอบขณะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เพื่อน ชีวิตนักศึกษาแพทย์อย่างพวกเขาเรียนหนักมาตลอดห้าปี พอขึ้นปีที่หกถึงจะเรียนน้อยลง แต่ก็ต้องฝึกงานในโรงพยาบาลมากขึ้น ความรับผิดชอบคือสิ่งสำคัญ ดังนั้นนานๆ ทีถึงจะมาดื่มกันบ้างเป็นครั้งคราว

"ว่าแต่กู ดูตัวเองรึยัง"

กวินทร์พูดพลางตวัดมองการแต่งตัวของเพื่อนที่ไม่มีตรงไหนพร่อง

"กูก็แต่งปกติเว้ย"

ทอยผู้อ่านสีหน้าของไอ้วินออกรีบแก้ตัว

"เหรอ"

คิ้วเข้มเลิกสูงขณะมองหน้าเพื่อนสนิทในคณะ ถ้าเขาเชื่อคำพูดของไอ้ทอยก็โง่สุดๆ แล้วไหม ทั้งเสื้อผ้า หน้า ผม แม่ง!! จัดหนักจัดเต็ม แถมกลิ่นน้ำหอมยังฟุ้งกระจาย ไม่ทิ้งลายเสือ คาสโนว่าตัวพ่อจริงๆ

และด้วยความที่ทั้งสองคนเป็นหนุ่มโสด หน้าตาดี ไม่มีเมียมานั่งคุม ยิ่งทำให้ทุกสายตาของสาวๆ ในร้านจับจ้อง คนหนึ่งหล่อแบบตี๋ๆ แบดๆ ดูกร้าวใจ ส่วนอีกคนก็หล่อคมให้ลุกส์พระเอกซีรี่ย์เกาหลีเลย

โอ้ย!! เลือกไม่ได้

อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน!!

นั่นคือความในใจของสาวๆ ที่พุ่งเป้าไปยังสองหนุ่มหน้าตาดี ดวงตาที่เป็นประกายมีความหมายแอบแฝงว่าคืนนี้พวกเธอจะลองใช้เสน่ห์ยั่วยวนดู

ถ้าได้เป็นผัวสักคืนจะลืมไม่ลง

ฉันจองคนนั้น

ส่วนฉันจะเอาคนนั้น

เสียงซุบซิบมาพร้อมกับสายตาเชิญชวน อยากเข้าไปทักทาย แต่ทว่าใบหน้าของผู้ชายหนึ่งในนั้นถึงจะหล่อแต่ก็ดูนิ่งมากจนน่ากลัว อารมณ์กลัวหน้าแตก ก็เลยเนียนๆ ส่งยิ้มให้ ประเมินท่าที ถ้าผู้ชายยิ้มตอบก็แสดงให้รู้ว่า "คลิ้ก" หลังจากนั้นก็ลุยเลย!!

"เมื่อไหร่มึงจะมีแฟน"

ทอยถามกวินทร์ที่แค่นั่งดื่มเงียบๆ ออร่าความหล่อของมันก็ดึงดูดให้สาวๆ เดินเข้ามาทักทายไม่ขาด แต่อย่างว่าไอ้วินมันยาก ถ้า "ไม่ใช่" ก็ไม่คุย จนสุดท้ายผู้หญิงก็ท้อไปเอง

"ทำไม ความโสดกูไปหนักหัวมึงว่างั้น"

"ก็ไม่เชิง"

ทอยยักไหล่ตอบ ก่อนจะพูดติดตลกว่า

"อดทนไว้นานๆ ระวังฝันเปียกนะเว้ย"

"ฝันเปียกก็ยังดีกว่าติดโรคล่ะวะ"

แอบกัดเพื่อนที่ขยันเปลี่ยนแฟนบ่อย

"กูป้องกันเว้ย"

"แต่ก็ไม่ทุกครั้งป่ะวะ"

ต่างคนต่างรู้ทันกัน สุดท้ายก็เลยจบที่

"เออ!! งั้นมึงก็จงโสดต่อไป"

กวินทร์ไม่ตอบ เขามองไปที่แก้วเหล้าในมือ ภาพของใครบางคนสะท้อนไหวในความทรงจำ ใช่ว่าเขาไม่คิดจะมีแฟน แต่ผู้หญิงที่ผ่านเข้ามาแต่ละคนแรกๆ ก็ดี หลังๆ ก็เริ่มเอาแต่ใจ ถ้าเขาไม่มีเวลาให้ก็ทำตัวง้องแง้ง งอแง สุดท้ายความสัมพันธ์ที่ไปต่อไม่ไหวก็จบลง คิดว่าจะพอแล้ว คิดว่าคงจะโสดไปยาวๆ ถ้าว่างๆ เหงาๆ ก็เข้าฟิตเนสพอ จนกระทั่ง...

ได้เจอกับเธอคนนั้น

เคยคิดเอาเองว่ามันคงเป็นแค่ความประทับใจ แต่พอเขานึกถึงใบหน้าสวยๆ แววตาเฉี่ยวๆ มีเสน่ห์คู่นั้นทีไรเขาก็ได้แต่นึกด่าตัวเองในใจเป็นร้อยครั้งว่าทำไมถึงไม่เข้าไปขอเบอร์โทรเธอ

"น้องคนนั้นมองมึงว่ะ"

ทอยชี้นิ้วไปยังสาวนมโตที่ขยิบตาให้สองสามที ท่าทีอย่างนี้มั่นใจร้อยเปอร์เซนต์เลยว่าสนใจไอ้วินชัวร์ๆ

"ไปจีบดิ ทอดสะพานให้ขนาดนี้แล้ว"

อดไม่ได้ที่จะยุเพื่อนที่นั่งเป็นตอไม้

"ไม่ดีกว่าว่ะ ไม่ใช่สเป็ค"

กวินทร์ส่ายหน้าปฏิเสธ

"งั้นกูเอานะโว้ย"

"แล้วแต่มึงเลย"

ซึ่งคำตอบที่ได้ฟังก็ทำให้ทอยรู้ได้ทันทีว่าสาวสวยหน้าหมวย หุ่นทรมานใจชายคนนี้ไม่ได้โดนใจหรือทำให้ท่อนล่างในกางเกงของไอ้วินคึกคักอยากจะสานสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วย

"งั้นกูถามอะไรมึงหน่อย"

ทอยยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ดวงตาขี้เล่นเต็มไปด้วยความอยากรู้ คนนี้ก็ไม่โดน คนโน้นก็ไม่ใช่ แล้วคนสวยๆ ในสายตามึงเป็นยังไง กูนี่อยากรู้จริงๆ

"ถามอะไร"

กวินทร์ทำเสียงรำคาญใส่

"สเป็กมึงเป็นยังไง คนนั้นป่ะ"

ชี้ไปยังสาวแว่น ผมยาว ดูเรียบร้อยดี

"ไม่ใช่"

"งั้นคนนั้นไหม ดูสวยดี"

ทอยชี้ไปยังสาวสวย หุ่นนางแบบ

"ไม่ใช่"

กวินทร์ยังคงคำตอบเดิม ถ้าถามว่าคนที่ไอ้ทอยชี้ให้ดูเมื่อกี้สวยไหม ก็สวยนะ แต่มันยังไม่โดนใจ สายตาคมก็เลยตวัดกลับมาดังเดิม เพิ่มเติมคือบอกเพื่อนว่า

"พอเลย กูไม่ชอบสักคน"

ทอยแสร้งทำหน้าตกใจ ก่อนจะชี้นิ้วไปยังเกย์หนุ่มกล้ามปู อู้หู~ กล้ามนี่ใหญ่กว่าหัวกูอีก

"ไอ้สัด!! กวนตีน"

กวินทร์ด่าเพื่อนที่หัวเราะขำ

"อ้าว กูก็นึกว่ามึงไม่มองหญิงแล้ว"

ทอยพูดไปขำไป พอคุยเรื่องนี้จบไป ทอยก็สรรหาเรื่องใหม่มาคุย เดี๋ยวเรื่องเรียนบ้าง เดี๋ยวเรื่องสาวๆ ในสต็อกบ้าง ซึ่งนานๆ ทีได้มาผ่อนคลาย สองหนุ่มก็เลยนั่งฟังเพลง ดื่มเหล้าไปเรื่อยๆ ชิวๆ ถ้าเมาก็กลับ ไม่เมาก็นะ...ดื่มต่อ

"มีคนขอเพลงมา เพลงเก่าหน่อย แต่ความหมายดี ถ้าใครบังเอิญได้เจอกับคนที่ใจบอกว่าใช่ ขอนะครับ...อย่าปล่อยเธอไป เพราะโอกาสครั้งที่สอง ใช่ว่าจะมีได้ทุกคน"

นักร้องเสียงดีประจำผับกำลังพูดเกริ่นนำ ก่อนจะเริ่มร้องเพลงที่มีคนเขียนขอขึ้นมา ซึ่งแน่นอนว่าคำพูดนั้นมันโดนใจเขาชะมัดเลย

จังหวะที่กำลังคิดถึงใบหน้าสวยๆ ใสๆ ของใครบางคน อยู่ๆ ก็รู้สึกว่าแผ่นหลังเหมือนโดนสะกิด ด้วยความสงสัยเขาก็เลยหันหน้ามาดู

วินาทีที่ได้สบตา...

เขาก็สตั้นท์ไปสามวินาทีได้ ตัวเล็กๆ หน้าสวยๆ มีจุดเด่นที่ทำให้เขาลืมไม่ลงคือดวงตาสีน้ำตาลที่มีเสน่ห์สะกดใจจนทำให้เขาละสายตาจากเธอไม่ได้เลย และเพราะไม่อยากจะเชื่อว่าคนๆ นั้นจะมายืนอยู่ตรงหน้า เขาก็เลยคิดว่า

เมาแล้วตาฝาด??

คิดถึงมากไปจนเพ้อ??

ถามตัวเองที่กระพริบตาขึ้นลง แต่คนตรงหน้าก็ยังเป็นเธอไม่เปลี่ยนแปลง บังเอิญสุดๆ บังเอิญมากๆ และเพราะความดีใจคำพูดมากมายก็เลยจุกแน่นที่คอ เขามองเธอ เธอเองก็มองเขา และใช่ครับ!! คนที่พูดขึ้นมาก่อนก็คือเธอ

"ถ้าไม่อยากเจ็บตัวเอาเงินมาห้าร้อย"

ได้แต่ร้อง "ห๊ะ" ในใจ เพราะไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน และถ้าเขาฟังไม่ผิดจริงๆ เธอกำลังข่มขู่อยู่ใช่ไหม ถามตัวเองที่มีคำตอบอยู่ในใจ

"หูตึงรึไง ห้าร้อยน่ะมีไหม"

เสียงหวานแต่แฝงด้วยความดุดันถามย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเป้าหมายยังนั่งนิ่งเป็นตอไม้ ไม่หือ ไม่อือ ไม่ตอบโต้ห่าเหวอะไร ตกลงจะให้เงินเธอป่ะเนี่ย ไอริสเริ่มกังวล หรือเธอจะยังแสดงได้ไม่นักเลงพอ คิ้วเรียวขมวดตึงขณะคิดว่าเธอต้องเพิ่มความเกรี้ยวกราดลงไปให้ดูสมจริง

"เฮ้ย!! น้อง ถ้าเมาแล้วก็ไปนอนไป"

เป็นทอยที่พูดแทรกขึ้นมา

"ไม่ได้เมา แค่อยากได้เงิน"

ไอริสหันมาตอบอีกฝ่ายคาดว่าน่าจะเป็นเพื่อนของผู้ชายที่เธอกำลังไถเงิน ตอนที่เขานั่งหันหลังให้ เธอเรียกว่า "ไอ้หน้าจืด" แต่พอลองมองดีๆ คำว่า "หน้าจืด" มันไม่คู่ควรกับเบ้าหน้าหล่อๆ นี้เลยสักนิด จะให้ถอยกลับก็คงไม่ได้เพราะไอ้โก้มันรอเล่นอยู่

ขอโทษนะ...

ไอริสขอโทษชายหนุ่มในใจ ก่อนจะแสร้งเค้นเสียงให้ดูน่ากลัวๆ ข่มขู่ผู้ชายตรงหน้าที่ไม่ตอบโต้อะไรเลย เขานิ่งมาก นิ่งจริงๆ นิ่งจนเธอเดาไม่ออกว่าเขาคิดอะไร กลัวเธอไหม ก็ไม่รู้!! ความเงียบทำให้ไอริสเริ่มหวั่นใจ เพราะกลัวว่าผู้ชายตรงหน้าจะไม่ให้เงินเธอ

ทำไงดี...

ไอริสโวยวายในใจ เพราะไม่เห็นวี่แววว่าผู้ชายตรงหน้าจะล้วงเอาเงินออกมาให้เธอ ขู่ก็แล้ว แสร้งทำหน้าดุก็แล้ว แต่มันก็นะไม่ได้ผล เฮ้อ!! หรือว่าฉันต้องแพ้และใส่ชุดเหมียวๆ นั่นโพสต์ลง SBOOK จริงๆ

ไม่นะ...

ฉันไม่อยากใส่ไอ้ชุดตลกๆ นั่น!!

ไอริสพึมพำ ในเมื่อวิธีนี้ใช้ไม่ได้ผล เธอก็คงต้องหาวิธีอื่น คนที่หลังชนฝาทำหน้าเคร่ง โอ้ย!! เครียดนะ เครียดมาก ใจคืออยากจะล้วงเอาเงินของตัวเองมาติ้งต่างให้มันจบๆ แต่ก็ทำไม่ได้ไง เพราะศักดิ์ศรีมันค้ำคอ

กำลังจะถอดใจ

แต่อยู่ๆ เสียงทุ้มก็ถามขึ้นมาว่า

"ชื่ออะไรครับ"

โอ้ย!! แล้วมันใช่เวลามาถามชื่อไหม คนยิ่งเครียดๆ อยู่ อยากจะด่า แต่ก็ยั้งปากทัน เธอมองใบหน้าหล่อๆ นั้นอย่างชั่งใจ เพราะไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงอยากรู้ชื่อเธอ

"บอกได้ แต่ไม่บอกฟรีๆ"

คนหัวไวลองหยั่งเชิงถามดู

"พันนึงพอไหม"

กวินทร์เสนอ

"ไม่!! ห้าร้อยพอ"

ไม่ได้อยากจะไถเงินใคร เธอก็เลยบอกจำนวนไปเท่าที่จำเป็น สายตาของเธอจ้องที่ธนบัตรสีม่วง เขายื่นออกมาให้เธอ พร้อมกับคำถามว่า "ไม่ได้ตั้งใจใช่ไหม"

ดูออกเหรอ??

ไอริสคิดขณะมองหน้าของผู้ชายที่ไม่รู้จัก เธอลังเลว่าควรจะพูดยังไง จะให้บอกว่ามันคือเกมส์ก็คงไม่ได้ ดังนั้นก็เลยเลือกที่จะพยักหน้าและพูดทิ้งท้ายว่า

"มันจำเป็น"

แค่คำสามคำก็เพียงพอแล้ว กวินทร์เชื่อในสายตาของตัวเอง เซ้นท์ของเขาบอกว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเธอถึงได้มาขู่เอาเงินเขาทั้งๆ ที่ไม่ได้รู้จักกันเลย เอาตรงๆ อยากรู้นะ แต่ดูเหมือนเธอไม่อยากบอก

"ฉันชื่อไอริส"

คนตัวเล็กบอกชื่อของตัวเอง เธอรับเงินมาเก็บไว้ในกระเป๋ากางเกง พอทำภารกิจสำเร็จ รอยยิ้มเล็กๆ ก็ปรากฎที่มุมปากสวย งานนี้บอกเลยว่าเธอชนะใสๆ พอได้เงินปุ๊บ ไอริสก็ขอตัวกลับทันที กำลังจะหันหลังเดินออกไป แต่ก็ถูกชายหนุ่มรั้งเอาไว้ด้วยการคว้าข้อแขนเธอ

"ถ้าใครบังเอิญได้เจอกับคนที่ใจบอกว่าใช่ ขอนะครับ...อย่าปล่อยเธอไป เพราะโอกาสครั้งที่สอง ใช่ว่าจะมีได้ทุกคน"

คำพูดของนักร้องวนเวียนในหัว เขารู้ดีว่าความหมายมันคืออะไร ยิ่งได้เห็นรอยยิ้มก็ยิ่งมั่นใจ จึงเป็นเหตุผลให้เขาไม่คิดจะปล่อยให้โอกาสดีๆ หลุดมือไปอีกครั้งอย่างแน่นอน

"เดี๋ยวก่อน"

มือหนาคว้าข้อแขนเรียวให้หันกลับมามอง คนตัวเล็กทำหน้างง และยิ่งออกอาการงงหนักกว่าเดิม เมื่ออยู่ๆ ผู้ชายที่เพิ่งถูกไถเงินไปกำลังถามเธอด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า

"ถ้าอยากรู้เบอร์โทร..."

"ผมต้องจ่ายเพิ่มอีกเท่าไหร่"