เข้าสู่ระบบ[หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป]
"เจ้ ทางนี้ๆ" พอเห็นพี่รหัสคนสวยเดินมา 'โซ่' ก็รีบลุกขึ้น ยืนโบกมือบอกตำแหน่งให้กับ 'เจ้' หรือ 'พี่ไอริส' รุ่นพี่ปีสี่ที่รุ่นน้องทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า 'แจ่ม' ใช่ครับ แรกพบสบตาเจ้ก็สวยแจ่มดี แต่พอได้รู้จักดีๆ ความสวยของเจ้ก็คือภาพลวงตา รุ่นน้องทุกคนรู้ รุ่นพี่ทุกคนเห็น และเจ้ก็คือตำนาน 'สวยประหาร' ที่รุ่นน้องปีหนึ่งทุกคนต่างให้ความเคารพยำเกรง เรียกได้ว่าเป็นตัวเป้งของคณะวิศวะเลย ก็นะ...วันเข้าเชียร์เจ้แกเล่นสวมบทพี่ว้ากสุดโหดมาสามปีซ้อน กฏคือกฏ ระเบียบคือระเบียบ ถ้าใครทำผิด ถ้าใครคิดแหก ถ้าเจ้รู้ เจ้ไม่ปล่อย กวักมือเรียกเข้าห้องเย็น เรียกได้ว่าจัดหนัก จัดเต็ม จัดจนรุ่นน้องปีหนึ่งร้องไห้โฮๆ ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉายา หรือว่าเจ้สวมบทโหดสมจริงเกินไป ผลลัพธ์ที่ได้คือ...เจ้โสดจริง โสดจัง โสดแบบไม่มีใครกล้ามาจีบเลย!! ความสวย ความน่ารัก ของเจ้ไม่ช่วยอะไร เมื่อถูกลมปากของคนที่ไม่รู้อะไรพูดต่อๆ กันว่า สวยแต่โหด ดุยิ่งกว่าบางแก้ว และอีก บลา บลา บลา ซึ่งมันไม่จริงเลย พอพวกผมเสนอตัวว่าจะช่วยแก้ข่าวให้ เจ้ก็ส่ายหน้ารัวๆ บอกว่า "ไม่ต้อง" เจ้บอกว่า "ไม่มายด์" แต่พวกผมมายด์มาก สายรหัสที่ขึ้นชื่อว่าหน้าตาดี แต่จะมาจบที่เจ้ 'ไม่มีแฟน' มัวหมองมาก ไม่ได้ ยังไงก็ไม่ได้!! โซ่คิดขณะมองรุ่นพี่สุดสวยที่นั่งตรงตำแหน่งหัวโต๊ะ "รวมสายทั้งที วันนี้ไม่เมาไม่เลิก" รุ่นพี่ใหญ่ปีสี่ยกแก้วเหล้าชูขึ้นเปิดสาย บรรยากาศในโต๊ะตอนนี้เต็มไปความสนุกสนานเฮฮา รุ่นน้องเท รุ่นพี่ยก รุ่นน้องยก รุ่นพี่เท สลับกันอย่างรู้ใจ เหล้าขวดที่หนึ่งหมดไป ขวดที่สอง สาม สี่ก็ตามมา เรียกได้ว่าสายแข็งไม่ต้องพักหายใจกันทีเดียว พอเริ่มเมา มันก็ต้องหาอะไรสนุกๆ ทำ งานนี้ก็จัดไปสิกับ 'เกมส์ราชา' ใครหยิบได้ไม้ยาวสุด ก็มีอำนาจล้นมือ จิ้มนิ้วไปที่ใคร คนนั้นก็ต้องทำตามคำสั่ง ไม่มีคำว่า รุ่นพี่ รุ่นน้อง งานนี้อยากแกล้งใคร จัดไปได้ไม่ต้องกลัว ถ้าใครไม่อยากทำ ก็ต้องโดนปรับด้วยการยกเหล้าดื่มเพียวๆ แดกให้อ้วกแตกไปเลย "เจ้ได้ไม้ยาวสุด เจ้สั่งเลย" โซ่ผู้สนุกไปกับทุกสิ่งกำลังลุ้นไปกับคำสั่ง "งั้นมึง ไอ้ไซ่ ใช้หน้าหล่อๆ ของมึงให้เป็นประโยชน์ด้วยการไปจีบสาวนมโต หน้าหมวยคนนั้นสิ เอาเบอร์โทรมาให้ได้ ถ้าทำได้ก็ถือว่าผ่าน แต่ถ้าทำไม่ได้ ฮึๆ มึงต้องโดนไอ้โก้จูบแก้มแล้วถ่ายรูปอัพ SBOOK หนึ่งวันเต็มๆ ห้ามลบ" "ไม่นะเจ้!!" โก้ร้องขึ้นมา เมื่อถูกลากไปเอี่ยวด้วย "ห้ามปฏิเสธ" เรียวปากสวยกระตุกยิ้ม พร้อมกับแกว่งไม้ยาวไปมา เพื่อแสดงให้ทุกคนเห็นว่าเธอคือราชาที่จะสั่งให้ทำอะไรก็ได้ "เกมส์ก็คือเกมส์เว้ย" "แต่กูไม่อยากจูบมึง กูจะอ้วก" โก้ทำท่าพะอืดพะอม "ทำไม มึงคิดว่ากูทำไม่ได้" โซ่ผู้ซึ่งมั่นใจในความหล่อของตัวเองถามเพื่อนในสายที่ทำเหมือนกับว่าเขาจะจีบสาวไม่สำเร็จ ก็แค่ไปขอเบอร์โทร มันจะยากอะไรวะ!! "เออ!!" "ไอ้สัด กูจะทำให้มึงดู คนหล่ออย่างกู แค่เบอร์โทร บอกเลยว่าเบๆ สบายๆ" ความมั่นหน้ามาพร้อมความมั่นใจ โซ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดผมให้เป็นทรงนิด จัดเสื้อให้ดูเข้าที่หน่อย โอเค!! พร้อมลุย หยิบแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มย้อมใจไปอึกใหญ่ๆ ก่อนจะเดินตรงไปยังโต๊ะของสาวๆ ที่กำลังร่อนเอวส่ายสะโพกอย่างเมามันส์ไปกับจังหวะของเสียงดนตรี สายตาทุกคู่จับจ้อง ไอ้โซ่จะทำภารกิจสำเร็จไหม มันคือคำตอบที่ทุกคนกำลังลุ้น "หนึ่งพัน ไอ้โซ่ทำสำเร็จ" "กูให้สองพัน ทำไม่สำเร็จชัวร์" ระหว่างรอเริ่มมีการวางเดิมพัน ผ่านไปพักใหญ่ คนที่บอกว่ามั่นใจก็เดินกลับมาด้วยสีหน้าเซงๆ พร้อมกับบอกว่า.... "น้องเขาให้เบอร์รองเท้ากูว่ะ" อนิจจา.... เหมือนเข็มทิ่มกลางใจโก้ กูไม่อยากจูบมึง กูไม่อยาก "ไอ้เหี้ย!! ไหนว่ามึงทำได้" โก้เริ่มโวยวาย "ก็น้องเขาเล่นตัว จีบยากฉิบ" คำตอบของโซ่ทำโก้ถอนหายใจ สุดท้ายก็ต้องทำตามกฎอย่างเลี่ยงไม่ได้ โก้กลั้นหายใจ หลับตา พร้อมกับพุ่งตัวไปจูบที่แก้มไอ้โซ่ให้มันจบๆ ไป มือหนายกขึ้นมาเช็ดปาก แม่งเอ้ย!! กูอยากอ้วก เมื่อเริ่มแล้ว ก็ต้องเล่นต่อ...ตำแหน่งของราชาถูกเปลี่ยนไปตามคนที่จับได้ไม้ยาวที่สุด คำสั่งก็มีเบาบ้าง แรงบ้าง จนกระทั่งคนที่ได้ไม้ยาวสุดครั้งนี้ก็คือโก้ "ทีนี้ตากูบ้าง" โก้พึมพำ ก่อนจะชี้นิ้วไปยังคนที่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง แต่เกมส์ก็คือเกมส์ไง ไม่มีคำว่ารุ่นพี่รุ่นน้อง เพราะนาทีนี้มีแต่คำว่า 'เอาคืน' ล้วนๆ "ราชาโก้ขอสั่งให้เจ้ไปเอาเงินคนที่ไม่รู้จักมาห้าร้อยบาท ถ้าเจ้ทำได้ก็ดีไป ถ้าเจ้ทำไม่ได้จะต้องโดนลงโทษด้วยการแต่งชุดคอสเพลย์เป็นน้องแมวร้องเมี้ยวๆ ลง SBOOK" เฮ้ย!! แรง มึงกล้ามากไอ้โก้... ทุกคนในโต๊ะต่างกลืนน้ำลายมองมายังหัวโต๊ะที่มีไอริสนั่งอยู่ เธอยกแก้วเหล้าในมือขึ้นดื่ม ไปอึกใหญ่พร้อมๆ กับมองไปยังราชาที่ยิ้มกริ่ม แน่นอนว่าเธอกำลังโดนไอ้โก้เอาคืน แต่แล้วไง!! ใครกลัว ในเมื่อมันคือเกมส์ เธอก็แค่ต้องทำตาม รุ่นพี่ปี่สี่อย่างเธอเก๋าพอที่จะรับคำท้าด้วยสีหน้ามุ่งมั่นพร้อมลุย "ได้!! เจ้จะทำ" พอตกปากรับคำว่าจะทำ ก็ต้องมองหาเป้าหมาย แน่นอนว่าต้องเป็นผู้ชาย เพราะไม่อยากทำให้เพศเดียวกันต้องกลัว คนนั้นไม่โอ คนนี้ไม่ได้... ไอริสเลือกนานจนรุ่นน้องเริ่มโวยวาย สุดท้ายราชาก็เลยอาสาเลือกให้จบ "เอาผู้ชายคนนั้นล่ะกันเจ้" โก้ที่มีอำนาจล้นมือชี้ไปยังผู้ชายตัวสูงหน้าตาดูนิ่งๆ เอาคนนี้ล่ะวะ ดูยากดี!! โก้ผู้โดนเจ้เล่นงาน ตอนนี้ถึงเวลาจะผงาดเอาคืนเจ้บ้าง "เจ้สู้ๆ" "เจ้ทำได้" "ทำให้ไอ้โก้มันดูเจ้" ศักดิ์ศรีของรุ่นพี่มันค้ำคอ ไอริสก็เลยพยักหน้าพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจว่า "เชื่อมือเจ้ได้เลย" ตอนนี้ไม่ว่าจะต้องทำวิธีไหน เธอก็จะต้องเป็นผู้ชนะในเกมส์นี้ให้จงได้ สองขาเรียวเดินดุ่มๆ ตรงไปยังโต๊ะของเป้าหมายที่อยู่ไม่ไกล ระหว่างนั้นเธอก็คิดหาวิธีว่าจะต้องทำยังไงถึงไม่ต้องทนใส่ไอ้ชุดเสร่อๆ นั่น "รุ่นน้องหมดความเคารพพอดี" ไอริสพึมพำพร้อมกับสลัดภาพชุดแมวในหัวออกไป ทางเดียวที่เธอจะไม่ต้องใส่ไอ้ชุดคอสเพลย์นี่ก็คือต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จเท่านั้น ห้ามบอกว่าเป็นเกมส์ ห้ามบอกว่าโดนสั่งมา นั่นคือสิ่งที่กำหนดไว้ ถ้าถามว่า "ยากไหม" มันก็ไม่ยาก แต่ก็ไม่ง่าย ผู้หญิงสตรองอย่างเธอ จุดเด่นคือ พูดหวานไม่เป็น ดัดจริตไม่ได้ มารยาหญิงคืออะไร บอกเลยว่า "ใช้ไม่เป็น" ดังนั้นจะให้เธอไปยืนฉีกยิ้มสวยๆ พูดจาหวานๆ ว่า "พี่คะหนูขอเงินหน่อย..." โอ้ย!! ไม่ได้อย่างแรง แค่คิดก็กระดากปาก รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองยังไงพิกล บอกตามตรงว่า "ทำไม่ได้" ในเมื่อเธออยากชนะ ก็คงต้องใช้ไม้แข็ง ฟาดม้วนเดียวให้มันจบๆ ไอริสคิดในใจ ก่อนจะเดินตรงเข้าไปสะกิดแผ่นหลังของผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นอย่างไม่ลังเล ปั้นหน้าดุๆ สักนิด มองด้วยแววตาโหดๆ สักหน่อย แล้วพูดออกไปด้วยความมั่นใจว่า "เฮ้ย!! ไอ้หน้าจืด" พอผู้ชายหันมา ไอริสก็พูดต่อว่า "ถ้าไม่อยากเจ็บตัว..." เสียงหวานกดต่ำให้ดูน่ากลัว ท่าทางที่ดูจริงจังมาพร้อมกับแววตาที่ดุดันไม่เกรงใจ ตาสบตาแล้วยังไง แค่ได้เงินมาก็พอ ไอริสคิดในใจ มือเรียวยื่นออกไป ก่อนจะพูดประโยคที่ไม่ต่างจากนักเลงเก็บดอกเบี้ยร้ายวัน "เอาเงินมาห้าร้อย""ไอ้สัดโซ่ นัดไม่เป็นนัด!!"ไอริสสบถด่ารุ่นน้องอยู่หน้าโรงหนัง มันโทรมาบอกให้เธอซื้อตั๋วหนังไว้รอก่อนได้เลย อีกสิบห้านาทีถึง ถึงเหี้ยอะไร พอโทรกลับไปเสือกบอกว่า "ขอโทษเจ้ ผมมีธุระ" โอ้ย!! แล้วจะให้ทำยังไงกับตั๋วที่เหลืออีกใบ คืนก็ไม่ได้ ไอริสคิดขณะก้มมองตั๋วที่อยู่ในมือ อีกเดี๋ยวหนังก็จะฉายแล้ว ถ้าโทรชวนคนอื่นมาก็คงไม่ทัน สงสัยเธอคงต้องเข้าไปดูหนังคนเดียวจริงๆ ตริ้ง~เสียงข้อความที่ดังขึ้นทำให้ไอริสเพิ่งรู้ตัวว่าลืมปิดเสียงโทรศัพท์ เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ จัดการกดปุ่มปิดเสียง ก่อนจะเปิดเข้าไปในไลน์ คิดว่าต้องเป็นไอ้โซ่ที่ไลน์มาบอกว่า "เปลี่ยนใจ" แต่ที่ไหนได้กลับเป็นรุ่นพี่ต่างคณะที่ตั้งแต่ได้ไลน์เธอไปก็ขยันส่งรูปภาพสวัสดีวันจันทร์ถึงวันอาทิตย์มาหาเธอและอย่างว่า...เธอไม่รู้ว่าจะตอบอะไรก็เลยเลือกไม่ตอบซะเลย!!ไอริสมาดูหนังเหรอครับข้อความที่พิมพ์มาทำเอาคิ้วเรียวขมวดย่นเข้าหากัน พี่เขารู้ได้ยังไงว่าเธอมาดูหนัง?? ไอริสคิดในใจ และเมื่อสงสัยนิ้วเรียวก็พิมพ์ข้อความถามไปอย่างรวดเร็ว อืม...แล้วพี่รู้ได้ไง พอรู้ว่าผู้ชายที่ไถเงินไปวันนั้นอายุมากกว่าเธอตั้งสองปีก็เลยต้อง
"พี่วินหล่อเนอะเจ้""ถ้าหัวไม่ดี คงเรียนหมอไม่ได้"พูดไปก็แอบมองหน้าเจ้ไป คิดว่าเจ้อาจจะสนใจ แต่แม่ง!! ที่พูดๆ มาไม่ได้ลอยเข้าหูของเจ้เลย เจ้ยังคงนั่งกินขนมชิวๆ พร้อมกับเปิดซีรี่ย์เกาหลีดู คือแบบเจ้ครับ เจ้จะปล่อยให้ผู้ชายดีๆ อย่างพี่วินหลุดมือไม่ได้นะ โซ่คิดในใจก่อนจะแสร้งทำทีพูดลอยๆ แต่เน้นหนักตรงคำว่า..."ได้ข่าวว่าโสดเหมือนเจ้เลย""แล้วไง"ไอริสเงยหน้าขึ้นมาตอบ เสียงของโซ่ที่เอาแต่พูดนั่น พูดนี่ ทำให้เธอดูซีรี่ย์ไม่รู้เรื่อง "ก็ไม่แล้วไงครับ""งั้นก็หุบปากไปเลย เจ้รำคาญ!!"โซ่รีบรูดซิปปากทันที เพราะนี่ถือเป็นคำเตือน ถ้าเขายังเสร่อพูดต่อ รับรองได้เลยว่าจะต้องโดนฝ่ามือของเจ้ฟาดเข้าที่หลังคอเต็มๆทำไงดีวะ!!โซ่พึมพำ เมื่อเห็นได้ชัดว่าเจ้ไม่ได้สนใจผู้ชายที่เขาพร่ำพรรณาถึงข้อดีร้อยแปดอย่าง ความหล่อ ความเท่ ของพี่วินไม่ได้มีผลต่ออัตราการเต้นของหัวใจ เจ้ดูเฉยมาก เฉยสุดๆ พระเอกในซี่รี่ย์ยังดึงดูดความสนใจเจ้ได้มากกว่าเลยไม่ได้การ...ถ้ายังเป็นอย่างนี้ต่อไปเจ้ได้โสดขึ้นคานคาคณะแน่ๆ!!"เจ้พรุ่งนี้ว่างไหม"โซ่พูดขึ้นมาหลังจากที่นั่งเงียบไปนาน"ทำไม"ดวงตาคู่สวยตวัดมอง"ไปดูหนังกัน ผมเลี้ยง
"ถ้าน้องไม่ตอบ มึงก็คอลหาเลยสิ""จะดีเหรอวะ"ใบหน้าหล่อเหลาของกวิทร์ดูลังเล อันที่จริงเขาก็อยากทำตามคำแนะนำของไอ้ทอยนะ แต่เข้าใจไหมว่าคนมันมีประสบการณ์เรื่องโทรไปแล้วโดนเมิน ก็เลยจำฝังใจ ถ้าหากเขาโทรไปก็กลัวว่าน้องจะไม่รับอีก"ดีสิวะ!!"ทอยตอบกลับเสียงดัง ในสายตาของเขาความ "ซื่อ" ของไอ้วินคืออุปสรรคอันใหญ่ยิ่งที่ต้องก้าวผ่านให้ได้ ทอยเหลือบมองหน้าหล่อๆ ของเพื่อนแล้วก็ถอนหายใจ เพราะถ้าเป็นเขา ระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมามันมีค่ามากนะบอกตรง มึงต้องมีตัวตน มึงต้องเข้าไปอยู่ในสายตา แต่ทว่า...หน้าจอสนทนาหนักขวาที่กระแทกตา ทำให้เขาอดด่าไม่ได้ว่า "มึงทำบ้าอะไรลงไป!! "แต่กูกลัวน้องไม่รับ"คำตอบของกวินทร์ทำเอาทอยถึงกับถอนหายใจแรง คนอย่างไอ้ทอย ไม่เคยมีคำว่า "กลัว" อยู่ในสมอง ถ้าคิดว่าจะจีบแล้ว ก็ต้องมั่นหน้าให้สุด แล้วหยุดที่คำว่า "จีบสาวให้ติด" คำว่า "นก" คืออะไร เสือทอยสะกดไม่เป็น"กูจะบอกให้นะ หน้าหล่อๆ อย่างมึง ไม่มีอะไรให้ต้องกลัว เพราะเปอร์เซ็นต์ในการจีบผู้หญิงติดคือสูงมาก ถ้าไม่เชื่อ มึงก็ลองยิ้มให้ผู้หญิงที่นั่งโต๊ะนั้นดูสิ อ่อ!! แล้วมึงเล็งที่คนสวยที่สุดเลยนะ กูพนันได้เลยไม่ถึงห้านา
"ชอบเจ้ใช่ไหม"โซ่ถามซ้ำเมื่อเห็นอีกฝ่ายยังยืนนิ่ง ไม่มีคำตอบให้ เข้าใจว่าคงแอบงงๆ ว่าเขารู้ได้ยังไง แต่เคยได้ยินไหมว่า "ดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ" ถึงไอ้พี่หน้าหล่อจะไม่ตอบอะไร แต่เขาก็มั่นใจเกินเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์ว่า แม่ง!! ชอบเจ้กูชัวร์ "เจ้ไม่มีแฟนนะรู้ยัง..."ในเมื่อไม่ตอบผมก็จะบอกข้อมูลของเจ้ให้หมด คิดว่าเดาไม่ผิด คิดว่าดูออก ก็เลยใส่ข้อมูลความชอบส่วนตัวของเจ้ให้ไอ้พี่หน้าหล่อคนนี้รู้ซะเลย ก็นะ...ตั้งแต่เข้าคณะวิศวะมา บอกเลยว่ายังไม่มีผู้ชายคนไหนเข้าตา ดูดีเหมาะกับเจ้เท่ากับคนตรงหน้าเลย ถึงจะดูเงียบไปนิด ถึงบุคลิกจะดูเนิร์ดๆ นิ่งๆ ไปหน่อย แต่เซ้นส์ของเขามันบอกว่า "ใช่" ผู้ชายคนนี้ล่ะเหมาะกับเจ้ที่สุด รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปาก ก่อนจะพูดต่อว่า"ผมรู้จักเจ้ดีที่สุด"เฮ้ย!! พูดมาซะขนาดนี้ คุณพี่ครับ คุณพี่กรุณาตาสว่างและช่วยตอบ "ตกลง" ผมเร็วๆ เถอะ ผมลุ้นจะแย่แล้วเนี่ย คนถามก็นะถามไป ส่วนคนตอบก็ยังลังเล เชื่อได้ไหมวะ...กวินทร์คิดพลางมองหน้าหล่อๆ ของรุ่นน้องต่างคณะที่อยู่ๆ ก็มายื่นข้อเสนอให้ แววตาดูไม่ค่อยน่าไว้ใจ ส่วนท่าทางก็ล่อกแล่กยังไงพิกล อยากตอบว่า "โอเค" แต่ แต่ แต่
อย่าเสือก!!สองคำทำเอารอยยิ้มหล่อละลายใจค่อยๆ เลือนหายไปในชั่วพริบตา เสียงหวานที่กดต่ำลงนั้นทำเขาพูดไม่ออก บอกไม่ถูก แววตาที่มองสบมาทำให้เขารู้ว่าเธอกำลังอารมณ์ไม่ดี ชายหนุ่มลอบกลืนน้ำลายลงคอดัง "อึก" เมื่อถูกดวงตาคู่สวยหรี่มอง เธอจ้องแล้ว จ้องอีก จ้องจนเขาเริ่มระแวง กลัวว่าเธอจะจับได้ว่าเขาคือตัวต้นเหตุที่ทำให้ผมของเธอเต็มไปด้วยกาแฟไม่น่าเชื่อไอ้ทอยเลย...กวินทร์คิดในใจ มือที่ยื่นห่อทิชชูออกไปหดกลับแนบลำตัวดังเดิม คำว่า "อย่าเสือก" มันทำให้คำพูดทุกอย่างที่เขาเตรียมมาไปต่อไม่ได้ สมองมันตื้อตัน ส่วนสองขานั้นก็ก้ำกึ่งจะถอยดีหรือว่าไม่ถอยดีผมควรพูดไหมหรือควรอยู่นิ่งๆถามตัวเองที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์กดดัน จะพูดอะไรขึ้นมาสักคำก็ต้องคิดให้ดี เพราะเมื่อกี้เขาเพิ่งถูกด่าไปสดๆ ร้อนๆ เลย "ผมแค่หวังดี"ทำใจดีสู้เสือพูดออกไป และนั่นก็ทำให้ดวงตาคู่สวยจ้องเขม็ง "รู้จักกันเหรอ"ไอริสถามเสียงขุ่น เธอกำลังอารมณ์ไม่ดี ถ้ามีใครมาวุ่นวาย วอแวว เธอด่าเปิงทุกคน แน่นอนว่ารุ่นพี่รู้ รุ่นน้องรู้ จนถึงขนาดต้องบอกเตือนปากต่อปากว่าถ้าเห็นเจ้หน้าบูด อย่าไปพูดด้วยคือดีที่สุด ตอนด่าแทบไม่มองหน้า แต่พอมองให้ด
ในเมื่อก้าวขาไม่ออก ก็ถอยหลังกลับมาตั้งหลัก เขาเลือกหลบตรงมุมที่เขาคิดว่าปลอดภัย ไม่อยู่ในรัศมีสายตาของคนตัวเล็กที่กำลังมองซ้าย มองขวาและตะโกนถามเสียงเข้มตาเขียวเหมือนไม่สบอารมณ์ว่า..."อยากมีเรื่องรึไงห๊ะ!!"ไม่พูดเปล่า สองมือก็ถลกแขนเสื้อช็อปขึ้น ท่าทางไม่กลัวใคร มาพร้อมกับแววตาพร้อมบวก เธอคงอยากจะชกหน้าไอ้คนที่ทำ และคนๆ นั้นก็คือผมเอง!! กวินทร์คิดในใจขณะแอบมองคนที่กำลังโวยวายว่า "อย่าให้ฉันรู้นะว่าใครลอบกัด"โธ่!! ผมไม่ได้ลอบกัดผมแค่อยากจะเข้าไปทักแต่มันผิดพลาดทางเทคนิค!!แน่นอนครับว่าผมรู้สึกผิด ผมไม่ได้ตั้งใจ และผมอยากเดินเข้าไปบอกว่า "ผมทำเอง" แต่ทว่าเสียงในหัวเตือนเขาว่า "อย่า" เพราะมันคงไม่ใช่จังหวะที่เหมาะสมเท่าไหร่ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เพราะเขากำลังคิดว่าต้องทำยังไง ตริ้ง~ทำสำเร็จไหมวะ!!ทอยพิมพ์ข้อความมาถาม พอกวินทร์เปิดเข้าไปอ่านก็ได้แต่ถอนหายใจ เพราะแค่เขาจะเดินเข้าไปใกล้ๆ ยังไม่กล้าเลย เขาเหลือบมองแก้วกาแฟในมือของไอริสแล้วก็เซง ถ้าหากไม่สะดุดหินก้อนนั้น ถ้าหากเขาจับแก้วไว้ให้ดี ถ้าหากเขาเดินเลี่ยงไปอีกทางไม่แน่...ตอนนี้เขาอาจจะได้คุยกับเธอ!!กวินทร์เดินกลับมาขึ้น







