Beside you เคียงข้างคุณ

"ป้า ลุกหน่อย"

เสียงหวานแต่ดูนักเลงของใครบางคนในรถไฟฟ้าดังเข้าหูของ "กวินทร์" ที่กำลังก้มหน้าอ่านหนังสือ

"ป้า หูตึงรึไง"

เจ้าของเสียงนั้นดูเหมือนไม่พอใจ และใช่!!มันดังมากพอที่จะดึงดูดความสนใจของคนในรถไฟฟ้าให้หันมามองเป็นตาเดียว

"อีหนู ระวังปากหน่อย"

ป้าผมหยิกที่เป็นคู่กรณีตอกกลับ ดวงตาแข็งกร้าวสาดใส่ แค่มองดูจากมุมไกลๆ ก็รู้ว่ากำลังโมโหพร้อมบวก

"ทำไมหนูต้องระวังปากด้วยคะ"

คนที่เด็กกว่าถามกลับ ท่าทีไม่ได้สะทกสะท้านหรือกลัวใดๆ ไม่ได้อยากจะสนใจ แต่บังเอิญหูมันได้ยิน ก็เลยต้องเงยหน้าขึ้นมอง

ผู้หญิงตัวเล็ก ผมยาว...

ที่สำคัญผิวขาวๆ ของเธอตัดกับเสื้อช็อปสีแดง ท่าทางไม่กลัวใครของเธอ ทำให้เขาสนใจ หนังสือในมือที่เปิดค้างไว้ถูกพับปิด นัยน์ตาคมเปลี่ยนมาจับจ้องผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ยังคงต่อปากต่อคำกับมนุษย์ป้าที่แค่ฟังอยู่ไกลๆ เขายังแอบปวดหัวแทนเลย

"เฮอะ!! มนุษย์ป้า"

หญิงสาวแค่นเสียง และนั่นก็ทำให้คนที่ถูกเรียกว่า "มนุษย์ป้า" หน้าแดง ตวาดกลับเสียงดังเหมือนคนที่คุมอารมณ์ไม่อยู่ว่า "ไม่มีมารยาท" เหตุการณ์เริ่มร้อนแรงเมื่อต่างคนต่างไม่มีใครยอมใครเลย

"ถามจริง...ป้าจะลุกไหม"

หญิงสาวทำสีหน้าเบื่อเต็มทน นี่ล่ะนะความเห็นแก่ตัวของคนที่ไม่มีน้ำใจ

"ไม่ลุก!!!"

เพราะไม่อยากแพ้ก็เลยตีมึนนั่งต่อไป

"เห็นแก่ตัว"

หญิงสาวพึมพำพลางส่ายหน้าไปมาอย่างระอาใจ "มนุษย์ป้า" ก็คือ "มนุษย์ป้า" นิสัยไร้เหตุผล และชอบคิดเอง เออเองว่า "กูไม่ผิด!!"

"ฉันจ่ายเงิน ฉันมีสิทธิ์นั่ง"

ท่าทางและคำพูดของมนุษย์ป้าที่ดูไม่ได้สำนึกอะไรทำเธอทนต่อไปอีกไม่ไหว ครั้งนี้คงต้องพูดตรงๆ เอาให้อายจนหน้าเหี่ยวๆ นั้นชาไปเลย จะได้จำๆ และไม่กล้าไปทำที่ไหนอีก หญิงสาวคิดก่อนจะจงใจพูดเสียงดังๆ ให้คนได้ยินทั่วกันไปเลยว่า

"อยากนั่ง นั่งได้นะคะ แต่ที่ๆ ป้านั่งอยู่ตอนนี้มันคือที่สำหรับเด็กและคนชรา ป้าจะมาแย่งนั่งทำไม เท่าที่หนูดูป้าก็ยังแข็งแรงดี ให้เดินเป็นสิบกิโลก็ยังไหว แต่ทำไมป้าถึงได้เห็นแก่ตัวและมักง่ายอย่างนี้ล่ะคะ เฮ้อ...อย่าหาว่าหนูสอนเลยนะ แต่ป้าต้องรู้จักเคารพกฏส่วนรวมด้วย"

พอหญิงสาวพูดจบ เสียงปรบมือก็ดังขึ้น แน่นอนว่าทุกคนในรถไฟฟ้าเห็นด้วยกันกับเธอสุดท้ายแล้วมนุษย์ป้าผู้ฉุนเฉียวก็ทนกับสายตาตำหนิและเสียงซุบซิบไม่ไหว หอบข้าวของดันตัวเองลุกขึ้นยืน แต่ก่อนที่จะไปก็ไม่ลืมทิ้งคำด่าที่เผ็ดร้อนให้คนฟังแสบไปถึงทรวงว่า "เสือก!!"

นั่นล่ะครับ...

ครั้งแรกที่ผมได้เจอเธอ

ตอนนั้นผมคิดว่าเธอ "เจ๋งดี" ใบหน้าสวยๆ บวกกับแววตาดุๆ ชวนหาเรื่อง บอกเลยว่าดูไม่เหมือนใคร เธอดูสวย ดูโดดเด่น และดวงตาสีน้ำตาลมีเสน่ห์ที่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยวคู่นั้นก็ดึงดูดให้ผมต้องแอบมองเธอซ้ำๆ มันคือความประทับใจแรกที่เกิดขึ้นในชั่วพริบตา คิดว่าถ้าบังเอิญได้เจอกันอีกครั้งก็คงดี

แต่อนิจจา....

พอเจอเธอเป็นครั้งที่สอง

ผู้หญิงที่ผมเคยคิดว่า "เจ๋งดี!!"

ทำไมถึงได้มาขู่ไถเงินผมได้ละครับ!!