Beside you เคียงข้างคุณ

[หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป]"เจ้ ทางนี้ๆ"พอเห็นพี่รหัสคนสวยเดินมา 'โซ่' ก็รีบลุกขึ้น ยืนโบกมือบอกตำแหน่งให้กับ 'เจ้' หรือ 'พี่ไอริส' รุ่นพี่ปีสี่ที่รุ่นน้องทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า 'แจ่ม' ใช่ครับ แรกพบสบตาเจ้ก็สวยแจ่มดี แต่พอได้รู้จักดีๆ ความสวยของเจ้ก็คือภาพลวงตารุ่นน้องทุกคนรู้รุ่นพี่ทุกคนเห็นและเจ้ก็คือตำนาน 'สวยประหาร' ที่รุ่นน้องปีหนึ่งทุกคนต่างให้ความเคารพยำเกรง เรียกได้ว่าเป็นตัวเป้งของคณะวิศวะเลย ก็นะ...วันเข้าเชียร์เจ้แกเล่นสวมบทพี่ว้ากสุดโหดมาสามปีซ้อน กฏคือกฏ ระเบียบคือระเบียบ ถ้าใครทำผิด ถ้าใครคิดแหก ถ้าเจ้รู้ เจ้ไม่ปล่อย กวักมือเรียกเข้าห้องเย็น เรียกได้ว่าจัดหนัก จัดเต็ม จัดจนรุ่นน้องปีหนึ่งร้องไห้โฮๆซึ่งไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉายาหรือว่าเจ้สวมบทโหดสมจริงเกินไปผลลัพธ์ที่ได้คือ...เจ้โสดจริง โสดจัง โสดแบบไม่มีใครกล้ามาจีบเลย!! ความสวย ความน่ารัก ของเจ้ไม่ช่วยอะไร เมื่อถูกลมปากของคนที่ไม่รู้อะไรพูดต่อๆ กันว่าสวยแต่โหดดุยิ่งกว่าบางแก้วและอีก บลา บลา บลาซึ่งมันไม่จริงเลย พอพวกผมเสนอตัวว่าจะช่วยแก้ข่าวให้ เจ้ก็ส่ายหน้ารัวๆ บอกว่า "ไม่ต้อง" เจ้บอกว่า "ไม่มายด์" แต่พวกผมมายด์

"ถ้าอยากรู้เบอร์โทร...""ผมต้องจ่ายเพิ่มอีกเท่าไหร่"กวินทร์มองใบหน้าสวยๆ ที่ดูงงๆ เธอคงแปลกใจมั้งที่อยู่ๆ เขาก็อยากได้เบอร์โทรถึงขนาดที่ว่าเสนอเงินให้เลย"เอาไปทำไม"ไอริสถามพร้อมกับดึงข้อมือกลับ เพื่อนก็ไม่ใช่ คนรู้จักก็ไม่เชิง แต่เสือกจับมือเธอตามอำเภอใจ ผู้ชายอะไรมือไวสุดๆ เลย ถ้าไม่ติดเกรงใจเงินห้าร้อยบาทนั่น เธอคงต่อยไปแล้ว"ก็เห็นว่าร้อนเงิน"ถึงจะเป็นคำตอบที่กวนส้นตีน แต่มันก็มีเหตุผลในตัว เขายังไม่รู้จักเธอดีพอ เธอเองก็เหมือนกัน ดังนั้นถ้าเขารุกเร็วเกินไป ก็อาจจะทำให้ไก่ตื่นหนีไปซะเปล่าๆค่อยเป็น ค่อยไป ค่อยๆ แทรกเข้าไปในหัวใจทีละนิด น่าจะดี"ก็ไม่ได้ร้อนเงินอะไร"ไอริสตอบไปตามจริง เพราะที่เธอทำไปนั้นมันคือเกมส์ ในเมื่อได้เงินมา "ห้าร้อย" ครบตามจำนวนไม่ขาดไม่เกิน ก็ถือว่าเคลียร์ภารกิจได้สำเร็จ แค่นี้เธอก็ลอยตัว ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วบอกเลย"แต่มีเผื่อไว้ก็ดีไม่ใช่เหรอ"กวินทร์โน้มน้าว แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล ความหวังในใจหล่นวูบ เมื่อเธอตอบกลับมาว่า"ไม่เป็นไร""แต่...""ฉันไปก่อนนะ ฉันรีบ"ไม่ทันที่คนตัวสูงจะพูดจบ ไอริสก็รีบตัดบทขึ้นมาซะก่อน เธอหันหลังเดินห่างออกไปโดยไม่ทันได้เห็นแ

"เจ้ โทรศัพท์ดัง"โซ่บอกรุ่นพี่ที่นั่งชิวๆ เขาเห็นมันสั่นมาพักใหญ่ ว่าจะไม่พูด แต่ก็นะ...มันอดไม่ได้ เขาชี้นิ้วไปยังโทรศัพท์ที่เจ้าของดูเหมือนไม่ค่อยสนใจ ก่อนจะพูดต่อว่า"ให้ผมรับให้ไหมเจ้"ไอริสปรายตามามอง และพูดแค่ว่า"ไม่ต้องสนใจ"พูดจบก็หยิบขนมเข้าปากต่อ "มีหนุ่มโทรมาจีบเหรอเจ้"โซ่ถามยิ้มๆ เผินๆ ดูเหมือนก็แค่แกล้งแซวขำๆ แต่ทว่าแววตาที่มองมานั้นเต็มไปด้วยความอยากรู้ ในใจของโซ่คืออยากเผือก อยากเสือกเรื่องของเจ้สุดๆ"จีบบ้าจีบบออะไร ก็แค่ผู้ชายโรคจิต""อ้าวไอ้สัด!! ให้ผมด่าให้ไหมเจ้"พอรู้ว่ามีโรคจิตโทรมาหาเจ้ รุ่นน้องในสายรหัสก็คันปากยุบยิบ อยากจัดเน้นๆ ให้สักดอก ไม่รู้ว่ามันเป็นใคร แต่รู้แค่ว่ามันกล้ามากที่มากระตุกหนวดเสือสาวอย่างเจ้"ไม่ต้อง เจ้จัดแล้ว"มือเรียวโบกสะบัดไปมา อันที่จริงเธอแค่บล็อคเบอร์ไปก็จบ แต่เธอมันเป็นคนประเภทอยากโทร ก็โทร แต่ฉันไม่อยากรับ จะทำไม!! เดี๋ยวผ่านไปสักพัก ก็คงเลิกโทรเอง "วันนี้เจ้ไม่มีเรียนบ่ายเหรอ""ถ้ามีเจ้จะมานั่งหัวโด่ตรงนี้เหรอ ถามโง่ๆ"ครับ!! โดนไปหนึ่งดอกเต็มๆ ผมก็แค่ถามเฉยๆ เจ้ไม่เห็นต้องเกรี้ยดกราดใส่เลย โซ่คิดพร้อมกับยิ้มแหยๆ "สั่งน้ำสิ

ในเมื่อก้าวขาไม่ออก ก็ถอยหลังกลับมาตั้งหลัก เขาเลือกหลบตรงมุมที่เขาคิดว่าปลอดภัย ไม่อยู่ในรัศมีสายตาของคนตัวเล็กที่กำลังมองซ้าย มองขวาและตะโกนถามเสียงเข้มตาเขียวเหมือนไม่สบอารมณ์ว่า..."อยากมีเรื่องรึไงห๊ะ!!"ไม่พูดเปล่า สองมือก็ถลกแขนเสื้อช็อปขึ้น ท่าทางไม่กลัวใคร มาพร้อมกับแววตาพร้อมบวก เธอคงอยากจะชกหน้าไอ้คนที่ทำ และคนๆ นั้นก็คือผมเอง!! กวินทร์คิดในใจขณะแอบมองคนที่กำลังโวยวายว่า "อย่าให้ฉันรู้นะว่าใครลอบกัด"โธ่!! ผมไม่ได้ลอบกัดผมแค่อยากจะเข้าไปทักแต่มันผิดพลาดทางเทคนิค!!แน่นอนครับว่าผมรู้สึกผิด ผมไม่ได้ตั้งใจ และผมอยากเดินเข้าไปบอกว่า "ผมทำเอง" แต่ทว่าเสียงในหัวเตือนเขาว่า "อย่า" เพราะมันคงไม่ใช่จังหวะที่เหมาะสมเท่าไหร่ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เพราะเขากำลังคิดว่าต้องทำยังไง ตริ้ง~ทำสำเร็จไหมวะ!!ทอยพิมพ์ข้อความมาถาม พอกวินทร์เปิดเข้าไปอ่านก็ได้แต่ถอนหายใจ เพราะแค่เขาจะเดินเข้าไปใกล้ๆ ยังไม่กล้าเลย เขาเหลือบมองแก้วกาแฟในมือของไอริสแล้วก็เซง ถ้าหากไม่สะดุดหินก้อนนั้น ถ้าหากเขาจับแก้วไว้ให้ดี ถ้าหากเขาเดินเลี่ยงไปอีกทางไม่แน่...ตอนนี้เขาอาจจะได้คุยกับเธอ!!กวินทร์เดินกลับมาขึ้น

"ชอบเจ้ใช่ไหม"โซ่ถามซ้ำเมื่อเห็นอีกฝ่ายยังยืนนิ่ง ไม่มีคำตอบให้ เข้าใจว่าคงแอบงงๆ ว่าเขารู้ได้ยังไง แต่เคยได้ยินไหมว่า "ดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ" ถึงไอ้พี่หน้าหล่อจะไม่ตอบอะไร แต่เขาก็มั่นใจเกินเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์ว่า แม่ง!! ชอบเจ้กูชัวร์ "เจ้ไม่มีแฟนนะรู้ยัง..."ในเมื่อไม่ตอบผมก็จะบอกข้อมูลของเจ้ให้หมด คิดว่าเดาไม่ผิด คิดว่าดูออก ก็เลยใส่ข้อมูลความชอบส่วนตัวของเจ้ให้ไอ้พี่หน้าหล่อคนนี้รู้ซะเลย ก็นะ...ตั้งแต่เข้าคณะวิศวะมา บอกเลยว่ายังไม่มีผู้ชายคนไหนเข้าตา ดูดีเหมาะกับเจ้เท่ากับคนตรงหน้าเลย ถึงจะดูเงียบไปนิด ถึงบุคลิกจะดูเนิร์ดๆ นิ่งๆ ไปหน่อย แต่เซ้นส์ของเขามันบอกว่า "ใช่" ผู้ชายคนนี้ล่ะเหมาะกับเจ้ที่สุด รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปาก ก่อนจะพูดต่อว่า"ผมรู้จักเจ้ดีที่สุด"เฮ้ย!! พูดมาซะขนาดนี้ คุณพี่ครับ คุณพี่กรุณาตาสว่างและช่วยตอบ "ตกลง" ผมเร็วๆ เถอะ ผมลุ้นจะแย่แล้วเนี่ย คนถามก็นะถามไป ส่วนคนตอบก็ยังลังเล เชื่อได้ไหมวะ...กวินทร์คิดพลางมองหน้าหล่อๆ ของรุ่นน้องต่างคณะที่อยู่ๆ ก็มายื่นข้อเสนอให้ แววตาดูไม่ค่อยน่าไว้ใจ ส่วนท่าทางก็ล่อกแล่กยังไงพิกล อยากตอบว่า "โอเค" แต่ แต่ แต่