ไอริสคนโสด

"เจ้ โทรศัพท์ดัง"

โซ่บอกรุ่นพี่ที่นั่งชิวๆ เขาเห็นมันสั่นมาพักใหญ่ ว่าจะไม่พูด แต่ก็นะ...มันอดไม่ได้ เขาชี้นิ้วไปยังโทรศัพท์ที่เจ้าของดูเหมือนไม่ค่อยสนใจ ก่อนจะพูดต่อว่า

"ให้ผมรับให้ไหมเจ้"

ไอริสปรายตามามอง และพูดแค่ว่า

"ไม่ต้องสนใจ"

พูดจบก็หยิบขนมเข้าปากต่อ

"มีหนุ่มโทรมาจีบเหรอเจ้"

โซ่ถามยิ้มๆ เผินๆ ดูเหมือนก็แค่แกล้งแซวขำๆ แต่ทว่าแววตาที่มองมานั้นเต็มไปด้วยความอยากรู้ ในใจของโซ่คืออยากเผือก อยากเสือกเรื่องของเจ้สุดๆ

"จีบบ้าจีบบออะไร ก็แค่ผู้ชายโรคจิต"

"อ้าวไอ้สัด!! ให้ผมด่าให้ไหมเจ้"

พอรู้ว่ามีโรคจิตโทรมาหาเจ้ รุ่นน้องในสายรหัสก็คันปากยุบยิบ อยากจัดเน้นๆ ให้สักดอก ไม่รู้ว่ามันเป็นใคร แต่รู้แค่ว่ามันกล้ามากที่มากระตุกหนวดเสือสาวอย่างเจ้

"ไม่ต้อง เจ้จัดแล้ว"

มือเรียวโบกสะบัดไปมา อันที่จริงเธอแค่บล็อคเบอร์ไปก็จบ แต่เธอมันเป็นคนประเภทอยากโทร ก็โทร แต่ฉันไม่อยากรับ จะทำไม!! เดี๋ยวผ่านไปสักพัก ก็คงเลิกโทรเอง

"วันนี้เจ้ไม่มีเรียนบ่ายเหรอ"

"ถ้ามีเจ้จะมานั่งหัวโด่ตรงนี้เหรอ ถามโง่ๆ"

ครับ!! โดนไปหนึ่งดอกเต็มๆ ผมก็แค่ถามเฉยๆ เจ้ไม่เห็นต้องเกรี้ยดกราดใส่เลย โซ่คิดพร้อมกับยิ้มแหยๆ

"สั่งน้ำสิ เจ้เลี้ยง!!"

นี่ล่ะครับ!! เจ้ไอริสคนดีคนเดิม เพิ่มเติมคือชอบตบหัวแล้วลูบหลัง แล้วอย่างนี้ใครมันจะไปโกรธเจ้ลง ถึงเจ้จะเป็นคนปากหนักไปนิด นิสัยห้าวเกินหญิงไปหน่อย แต่ที่จริงแล้วคือเจ้ใจดีมากๆ ใจดีสุดๆ ใจดีถึงขั้นที่ว่าใครมีปัญหาก็มาปรึกษาเจ้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน เรื่องเมีย เรื่องสอบ ยันไปถึงเรื่องกิ้กที่แก้ไม่ตก เจ้แกจะรับฟังหมด ช่วยได้ไม่ได้ไม่รู้ แต่กูจะช่วยก่อนคนแรกเสมอ นั่นคือคติประจำใจเจ้ แล้วดูสิครับ!! เจ้ดีอย่างนี้ถ้าไม่ให้พวกผมเคารพรักเจ้ แล้วจะให้เคารพรักหมาที่ไหน

"เจ้ถามจริงๆ นะ"

โซ่ที่นั่งดูดน้ำจนเกือบจะหมดแก้วรวบรวมความกล้าถาม

"ถามอะไร"

ไอริสหรี่ตามองรุ่นน้องที่แม่งวันนี้ทำตัวแปลกๆ อยู่ๆ ก็ทำหน้าจริงจัง แววตาดูขึงขัง ราวกับว่าเรื่องที่จะพูดต่อไปนี้คือเรื่องซีเรียส

"เจ้ไม่เหงาเหรอ"

ถามพร้อมกับมองตาเค้นเอาความจริง

"ไม่!!!"

ไอริสตอบห้วนๆ ทุกวันนี้เธอก็สบายดี เลิกเรียนก็ไปนอนดูเน็ตฟลิกซ์สบายใจ ไม่มีเวลาให้มานั่งเหงาอะไรเลย

"มึงเหงาเหรอ"

ไอริสถามกลับ ดวงตาคู่สวยหรี่มองผู้ชายตรงหน้าที่อยู่ๆ ก็เปิดประเด็นความเหงาขึ้นมา อย่าบอกนะว่า...

"โดนสาวในสต็อกเทมาใช่ไหม??"

ไอริสถาม เพราะรู้นิสัยไอ้โซ่ดี ชีวิตนี้แม่ง!! ขาดผู้หญิงไม่ได้ ซึ่งถ้าให้เดาเหตุเกิดจากความเหงา มันอาจโดนสาวในสต็อกเทก็เลยว่างมานั่งกินขนมเป็นเพื่อนเธอ

"โหยเจ๊!! หน้าหล่อๆ โดนใจสาวๆ อย่างผมนี่นะโดนเท ประวัติมีแต่เทสาวก่อนตลอดบอกเลย"

โซ่ผู้ซึ่งไม่เคยมีคำว่า "เหงา" ในหัวใจแย้ง

"งั้นมึงถามเจ้ทำไม"

"ก็ผมเป็นห่วง"

โซ่มองรุ่นพี่ที่มีหน้าตาเป็นอาวุธ ดึงดูดให้หนุ่มๆ มอง แต่ แต่ แต่ นิสัยและท่าทางของเจ้ เฮ้อ!! มันสวนทางกับหน้าตา และนี่ก็คือปัญหาที่ทำให้เจ้ไม่มีแฟน

"ถามจริงนะเจ้ ไม่ชอบผู้ชายเหรอ"

น้ำแทบพุ่งออกจากปากเมื่อไอริสได้ยินคำถามที่เอ่อ...ก็นะคิดไปได้ เธอนี่นะไม่ชอบผู้ชาย อยากถามกลับไปจริงๆ ว่า ไอ้โซ่มึงเอาสมองส่วนไหนมาคิดดดดดด

"กูดูเหมือนเลสว่างั้น"

"ไม่ใช่เจ้ ไม่ใช่"

โซ่ส่ายหน้าเป็นพัลวัน ก่อนจะขยายความเพิ่มเติมเสียงสั่นๆ เพราะเกรงว่าฝ่ามือของเจ้จะฟาดมาซะก่อน

"งั้นมึงอยากถามอะไร พูดมาตรงๆ จะอ้อมโลกไปเพื่อ..."

พอโดนจับได้ โซ่ก็เลยไม่มีทางเลือก ตอนแรกก็ว่าจะถามอ้อมๆ แต่เมื่อเจ้บอกว่าให้เขาพูดตรงๆ เอาว่ะ!! ตรงก็ได้

"เจ้ไม่อยากมีแฟนเหรอ"

"....."

ไอริสไม่ตอบ โซ่ก็เลยพูดต่อทันทีว่า

"ให้ผมแนะนำให้ไหม ชอบแบบไหน ฝรั่ง ไทย จีน เกาหลี แค่เจ้บอกมา ผมจะหามาให้เจ้เลือกเอง"

เสนอสุดๆ หน้าสวยๆ อย่างเจ้ ใครเห็นครั้งแรกก็ชอบ แค่เจ้ลองสงบปากนิด สงบคำหน่อย รับรองความสวยของเจ้จะนำพาให้เจ้ได้ใช้ช่วงเวลาดีๆ กับใครสักคนที่ทำให้หัวใจเป็นสีชมพู

"มึงอ่านปากเจ้นะ..."

ไอริสชี้ที่ปากจิ้มลิ้มของเธอ

"ไม่เอา"

"ทำไมล่ะเจ้!!"

โซ่รีบถามทันควัน

"อยู่คนเดียวสบายใจดี จบไหม!!"

คำตอบของไอริสทำเอาโซ่ถึงกับยกมือขึ้นกุมขมับ เจ้โสด เจ้ก็ว่าดีแต่ถ้าเจ้ได้ลองมีคู่ชีวี เชื่อเถอะ!! เจ้จะไม่อยากกลับไปโสดอีกเลย โซ่เหลือบมองใบหน้าของรุ่นพี่รหัสตรงที่จัดได้ว่าสวยมากๆ คนหนึ่ง ถ้าให้เจ้แต่งหน้าเข้มอีกนิด ลองจับให้เจ้ใส่ชุดนิสิตรัดรูปหน่อยๆ เชื่อเถอะ หนุ่มๆ ตามมาขายขนมจีบถึงคณะแน่ๆ

คิดไว้อย่างนั้น

แต่ความเป็นจริง....

เฮ้อ!! ไม่อยากจะเซด!!

โซ่ไล่สายตาตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ผู้หญิงชอบแต่งตัว แต่งหน้ายังไง เจ้ไอริสไม่มีโมเม้นท์นั้นเลย หน้าสดยิ่งกว่าปลา ส่วนเสื้อนักศึกษาสีขาวที่ใส่มาก็โอเว่อร์ไซส์ไม่เน้นทรวดทรง ถ้าอยากเห็นเจ้ใส่กระโปรงทรงเอโชว์เรียวขาขาวๆ ยาวๆ ฝันไปเถอะครับ!! เพราะระดับเจ้ ต้องกางเกงยีนส์ ใส่แล้วใช่ ใส่แล้วทะมัดทะแมงสุดๆ ไปเลย อนิจจา....นี่ล่ะน้าาา คือเหตุผลที่สาวๆ ในคณะวิศวะถึงได้ขึ้นคาน

ไม่ได้การ

ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป

เจ้ได้โสดไปจนเรียนจบชัวร์ๆ

"แต่ถ้าเจ้เจอคนที่ใช่ ก็ไม่แน่นะเจ้"

โซ่ยังไม่เลิกละความพยายาม

"สเป็คเจ้แบบไหน บอกหน่อย ผมอยากรู้"

"สเป็คเหรอ??"

ไอริสขมวดคิ้วทำหน้าคิด ที่ผ่านมาเธอไม่ได้คิดอยากมีแฟน ก็เลยไม่มีสเป็คผู้ชายในหัวเลย

"ชอบแบบไหนเจ้"

โซ่เร่งเร้า เพราะเขาอยากรู้จริงๆ ว่าเจ้ชอบผู้ชายแบบไหน เผื่อว่าคนที่เขารู้จักๆ อาจจะใช่ หรือไม่ก็ตรงใจเจ้สักคน วันนี้เจ้ไม่สน วันหน้าเจ้อาจสนขึ้นมาก็ได้

สเป็คที่ชอบเหรอ??

ไอริสพึมพำ นาทีนั้นอยู่ๆ หน้าของใครบางคนก็ผุดแว่บขึ้นมาในสมอง เขาดูหล่อ เขาดูเท่ และดวงตาสีนิลคู่นั้นก็ดึงดูดให้มองได้ไม่รู้เบื่อ รัศมีความคูลที่แผ่ออกมามันช่างดูแตกต่างจากพวกผู้ชายในคณะของเธอมากมายเหลือเกิน

"ไม่รู้เหมือนกัน"

คำตอบของไอริสทำโซ่ลอบถอนหายใจ เพราะไม่ได้ข้อมูลที่มีประโยชน์ต่อการเสาะแสวงหาผู้ชายให้เจ้เลย

สตรองๆ อย่างเจ้

ผู้ชายแบบไหนถึงได้ใจเจ้วะ!!

นั่นคือคำถามที่ยังคงอยู่ในใจ และเพราะห่วงใย โซ่ก็เลยนั่งคิด นอนคิด และจบด้วยการสมัครหาคู่ในเพจที่กำลังฮิตให้เจ้ซะเลย

อย่าโกรธผมนะเจ้

ผมทำเพื่อเจ้จริงๆ

พูดไปก็พิมพ์ข้อมูลสวยหรูดูดีของเจ้ไป แน่นอนว่าอวยได้อวย โม้ได้โม้ ซึ่งเพจที่โซ่กดเข้าไปร่วมนั้นเป็นกลุ่มลับๆ ที่รู้กันในหมู่หนุ่มๆ สาวๆ ในมหาวิทยาลัยที่มีสถานะโสดๆ เหงาๆ เงื่อนไขก็คือ ห้ามแนะนำตัวเอง แต่จะต้องเป็นเพื่อนแนะนำให้ บอกไปให้ชัดเจนเลยว่าสนใจ "XX" หรือ "XY" และถ้าถูกตา ต้องใจ อยากจะทำความรู้จักกันก็แค่ทักอินบ็อคมา

ซึ่งพอโพสต์ลงไป

ผลตอบรับที่ได้คือ....

คนทักมาตะมุตะมิมาก!!

ข่าวลือของเจ้ทำให้เจ้ดูแย่

ข่าวลือของเจ้ทำให้ผู้ชายกลัว

อนิจจา....ถ้ายังเป็นอย่างนี้ต่อไป

แล้วเมื่อไหร่เจ้จะมีแฟน!!