LOGIN"Ano 'yan?" tanong ni Carol habang tinutukoy ang box na dala-dala ko. Nagkasalubong kami sa may gate at napagdesisyunan naming sabay nang pumasok sa classroom."Wala naman. Cupcakes lang," sagot ko at sinubukan ko na ring itago ang kahon mula sa mga kaklase ko, kasi for sure maku-curios sila at iintrigahin ako kung ibebenta ko ba iyon o kung ibibigay kung kanino. Pero mukhang mas kapanipaniwalang may pagbibigyan ako at hindi nila ako titigilang usisain kung sino. Ganoon naman palagi. Hindi natitigil ang mga tanong nila. And I am sick of that; they are just curious about me but don't care about me at all."Cupcakes? As far as I know, hindi ko naman birthday." May halong pagtataka ang mukha ng best friend ko nang lingunin niya ako."Dahil hindi naman ito para sa 'yo," sagot ko."Gano'n? Eh, kanino pala? Sa ex-boyfriend mo?" nakataas ang kilay niyang tanong sa akin. Binigyan ko siya ng ano-bang-pinagsasasabi-mo look."Of course not!" Hindi ko alam bakit biglang nagbago ang timpla ko nang
"B-baby?" windang na tanong ni Dean."I mean our dog po, Dean." Napayuko ako nang muling maalala ang nangyari sa aso naming inalagaan ko nang matagal. Sana hindi ko na lang iyon isinauli sa kaniya noong nagkahiwalay kami. Kung alam ko lang."What do you mean 'our dog'? Are you in a relationship with that transferee?" tanong niya. Hindi ko na ito gusto pang pag-usapan, pero mukhang kailangan niyang malaman."N-no, Dean, hindi ko na po siya boyfriend. Naghiwalay na po kami noong nakaraang taon," paliwanag ko.She stares at me with all the sympathy she can muster. "I'm telling you, Alliah, I'm not pressuring you. If you still dream about graduating with flying colors, watch your actions. Remember your priorities. I am just here to remind you why you started all of these. We are waiting for a time to make your parents proud, Alliah, so don't get distracted by some other guys who'll ruin you. You should keep on track." She smiled, sending me all her trust. "I promised that I would make yo
"Hey, are you hooking up with the new transferee?"Naramdaman ko ang mga tingin ng mga kaklase ko sa akin. Ngayon nagiging interesado na silang muli sa kung anong nangyayari sa buhay ko. Naghahanap talaga sila ng butas at baho sa isang Valleroso."Where did you make out? We're interested in what you did together." Another one lit up from the wick."Yes! We are curious why both of you leave and come together!"I gritted my teeth, but the loud thud of chairs broke the heavy atmosphere inside the four corners of this room. Nakita ko si Elton sa upuan sa likod na suot ang naiinis na mukha dahil naabala sa pagtulog niya. Mas lalong napakunot ang noo ko."Who shouted?" He walks towards us. "Who interrupts my sleep?" he added with the authority of a prince who we shouldn't interrupt."Tsk. Bakit ka ba kasi natutulog sa classroom? Bahay mo ba 'to?" Someone murmured; unfortunately, Elton and I heard it."Sinasagot mo ba ako nang pabalang?" Elton clenched his fist and held my classmate's collar
"A-ano palang gusto mo?"Lumingon ako sa likod nang tanungin ko siya, pero isa iyong pagkakamali dahil sa ginawa ko ay napakaliit na lang ng pagitan namin sa isa't isa. Nararamdaman ko ang hininga niyang tumatama sa leeg ko. At ang mga tambol sa puso ko ay nagsimula nang dumagundong. Hindi ko pa ito nararamdaman sa buong buhay ko. Nakakabaliw! Lalo ngayong nakikita ko ang buong mukha niyang napakalapit sa akin na para bang humihila sa mga kamay ko na haplusin ito. Hindi! Nababaliw ka na, Alliah!Nakita ko ang paglunok niya sa gilid ng mata ko. Shit. Nakakahiya. Bakit ba ako nagre-react na parang nasa isang pelikula?Lumayo siya at tumawa. "If you saw your reaction, you'd laugh," sambit niya. I glanced at him and felt my chest about to explode, even though my cheeks were burning."Hey, why are your cheeks red?" dagdag pa niya. I had to avert my eyes. Did he see me blushing? I am such an open book!"Alliah..." Nawala naman ang mga ngiti ko nang tawagin ako ng katabi ko na walang iba kun
"Sigurado ka ba? Baka nailagay mo lang kung saan o naiwan mo sa locker mo," komento niya."Hindi. Sigurado akong nilagay ko iyon sa bulsa ko. What the hell?" Sigurado ako. Narito lang iyon kanina."Chill, hanapin na lang natin pagkatapos ng lunch. Ako muna ang magbabayad for you."I pouted. "Thank you, Carol…""Maliit na bagay."Nginitian ko siya at pinanood habang binabayaran niya ang pagkain namin. Pagkatapos ay umupo kami sa usual table namin at nagsimula nang kumain. Pero wala na akong gana. Hindi ako maka-focus sa pagkaing nasa harap ko dahil ang utak ko ay nag-iisip kung saan ko ba posibleng nawala ang wallet ko."Pumunta tayo sa guidance office pagkatapos," suhestiyon niya. I can admit, mukha akong kawawang bata na umiiyak dahil nawalan ng lobo. Eh, anong gagawin ko? I hate it when I lose something important. And I hate myself for losing it.***"R-red wallet with a heart pattern, ma'am. It has two thousand and some coins," I described. I bit my nails while apprehensively inqui
"Alliah, akin na iyang papel mo. Palitan daw..." Jireh gets my answer sheet and gives me his own. I rolled my eyes. I can't help but do that every time I see him. Like, he's a plain bad view in my sight."Yeah, right, doon ka naman magaling. Sa palitan..." I murmured while checking his paper when all I wanted to do was cross out all of his answers and tear it. Suddenly, our attention went to the door when someone knocked. Professor opened it and got the folder from someone who I still could not see. "Transferee? Again? Why are you all transferring at the end of the year? Come in."Titingnan ko na sana iyong transferee nang tanungin akong muli ni Jireh tungkol sa papel niya. Bakit ba kasi katabi ko itong nilalang na ito?"Ilan ang mali ko?" he asked.Again, I rolled my eyes. "Sigurado kang tinatanong mo sa akin ang mali mo?"Tumango siya na para bang inosente sa lahat ng kamaliang ginawa niya sa akin. Tsk. Maang-maangan pa."Isa!" sigaw ko na sapat lang para marinig naming dalawa."Tal







