LOGIN"Alliah, akin na iyang papel mo. Palitan daw..." Jireh gets my answer sheet and gives me his own. I rolled my eyes. I can't help but do that every time I see him. Like, he's a plain bad view in my sight.
"Yeah, right, doon ka naman magaling. Sa palitan..." I murmured while checking his paper when all I wanted to do was cross out all of his answers and tear it. Suddenly, our attention went to the door when someone knocked. Professor opened it and got the folder from someone who I still could not see. "Transferee? Again? Why are you all transferring at the end of the year? Come in."
Titingnan ko na sana iyong transferee nang tanungin akong muli ni Jireh tungkol sa papel niya. Bakit ba kasi katabi ko itong nilalang na ito?
"Ilan ang mali ko?" he asked.
Again, I rolled my eyes. "Sigurado kang tinatanong mo sa akin ang mali mo?"
Tumango siya na para bang inosente sa lahat ng kamaliang ginawa niya sa akin. Tsk. Maang-maangan pa.
"Isa!" sigaw ko na sapat lang para marinig naming dalawa.
"Talaga? Lemme see!" I was about to throw his paper on his face when my eyes went all over to that handsome transferee guy in front of us.
"Good morning, everyone. I am Elton Zavalla. I am 21 years old, and I am your Mr. Right."
I don't know if it was just me who imagined him saying that last line. He's looking at me, and I can't stop smiling. Gosh, am I in heaven? Why am I seeing such an angel in this place?
My jaw dropped, and my eyes followed him while he was walking to his chair at the back of mine. Oh my! Nakatingin ba siya sa buhok ko? Maganda ba? Nakapagsuklay ba ako kanina? Wait, gusto kong malaman kung maayos ba ang itsura ng buhok ko! Nakakahiya!
***
"Girl, nakikinig ka ba?"
"Yeah."
"Talaga? Sabihin mo nga kung anong iyong mga sinabi ko." Carol crossed her arms like we were in a police station and interrogated me for telling lies.
I smiled, showing my defeat. "What is it again, Carol?"
"Kalimutan mo na! Wala ka na naman sa sarili mo! Huwag mong sabihing iniisip mo 'yong ex-boyfriend mo?"
Nanlaki ang mga mata ko. "No way!" Umiling ako at saka ngumiti nang pagkalapad nang maalala ko kung sino ang iniisip ko. "Alam mo Carol, sa tingin ko, nahanap ko na siya."
"Siya? Sinong siya?" She seems confused.
"My Mr. Right." Nakita ko kung paano nag-iba ang itsura niya. Binigyan niya ako ng pambihirang tingin.
"Ano? Saan? Kailan? Paano?" sunod-sunod niyang tanong na hindi man lang ako binigyan ng pagkakataong sumagot. "Anong ibig mong sabihing nahanap mo na ‘yung Mr. Right mo? What the hell are you talking about? We were just talking about that this morning, and yet you immediately found him."
"Ano kasi… ‘yung gwapong transferee sa likod ko. Siya si Mr. Right," bulong ko. Tumingin siya sa likod ko bago kumunot ang noo.
I rolled my eyes. "I mean, in our class, Carol, the handsome transferee guy," I shyly respond by talking about that angelic guy who transferred to our class a while ago. She was shocked and speechless for a couple of seconds. "You mean Elton Zaval—?"
Tinakpan ko ang bibig niya bago siya makapagsalita ng mga kahihiyan. "Seryoso ka ba d'yan?" she blurted out in disbelief.
"I am. Believe me, it was my instinct. The moment I saw him enter the class, I knew he was the one," I snapped.
"You fucked up, Alliah. Kailangan mo nang dalhin sa mental hospital, I mean right now,” she grimaced.
"I'm not kidding. It must be love at first sight, Carol."
She's tapping my shoulder while nodding. "Baliw ka na at assuming. Siguro naisip mo iyan dahil nakita mo siyang palagi kang tinitingnan kanina pero wala iyong ibig sabihin, Alliah. He may find you attractive, but that doesn't mean he wants to date you or something. He may be the type who will only make you fall for him and then leave you. We are surrounded by playboys right now sa mundo. Hindi mo ba nakikita? Remember about your great ex-boyfriend."
"Aware naman ako roon, but boys are not all the same. I mean, there are boys, there are guys, and there are men. Maybe Elton is different. You said it, he's looking at me. Maybe he's interested in me. What if it's also love at first sight?" I was full of hope. I don't know. Every time I remember his face, I can't stop smiling.
"Honestly, Alliah, matalino ka pero bobo ka sa mga ganitong bagay. I swear I know how your mind works. Alam mo? Kumain na lang tayo!"
She clings her arm to mine, and we both go to the cafeteria to have some lunch. Magbabayad na sana ako nang hindi ko nakita ang wallet ko. Tiningnan ko rin ang bulsa ko, pero wala rin ito rito.
"Nawawala ko."
Carol saw me panicking. "What? Ano na naman ang nawala mo?"
"Nawawala iyong wallet ko."
"Ano 'yan?" tanong ni Carol habang tinutukoy ang box na dala-dala ko. Nagkasalubong kami sa may gate at napagdesisyunan naming sabay nang pumasok sa classroom."Wala naman. Cupcakes lang," sagot ko at sinubukan ko na ring itago ang kahon mula sa mga kaklase ko, kasi for sure maku-curios sila at iintrigahin ako kung ibebenta ko ba iyon o kung ibibigay kung kanino. Pero mukhang mas kapanipaniwalang may pagbibigyan ako at hindi nila ako titigilang usisain kung sino. Ganoon naman palagi. Hindi natitigil ang mga tanong nila. And I am sick of that; they are just curious about me but don't care about me at all."Cupcakes? As far as I know, hindi ko naman birthday." May halong pagtataka ang mukha ng best friend ko nang lingunin niya ako."Dahil hindi naman ito para sa 'yo," sagot ko."Gano'n? Eh, kanino pala? Sa ex-boyfriend mo?" nakataas ang kilay niyang tanong sa akin. Binigyan ko siya ng ano-bang-pinagsasasabi-mo look."Of course not!" Hindi ko alam bakit biglang nagbago ang timpla ko nang
"B-baby?" windang na tanong ni Dean."I mean our dog po, Dean." Napayuko ako nang muling maalala ang nangyari sa aso naming inalagaan ko nang matagal. Sana hindi ko na lang iyon isinauli sa kaniya noong nagkahiwalay kami. Kung alam ko lang."What do you mean 'our dog'? Are you in a relationship with that transferee?" tanong niya. Hindi ko na ito gusto pang pag-usapan, pero mukhang kailangan niyang malaman."N-no, Dean, hindi ko na po siya boyfriend. Naghiwalay na po kami noong nakaraang taon," paliwanag ko.She stares at me with all the sympathy she can muster. "I'm telling you, Alliah, I'm not pressuring you. If you still dream about graduating with flying colors, watch your actions. Remember your priorities. I am just here to remind you why you started all of these. We are waiting for a time to make your parents proud, Alliah, so don't get distracted by some other guys who'll ruin you. You should keep on track." She smiled, sending me all her trust. "I promised that I would make yo
"Hey, are you hooking up with the new transferee?"Naramdaman ko ang mga tingin ng mga kaklase ko sa akin. Ngayon nagiging interesado na silang muli sa kung anong nangyayari sa buhay ko. Naghahanap talaga sila ng butas at baho sa isang Valleroso."Where did you make out? We're interested in what you did together." Another one lit up from the wick."Yes! We are curious why both of you leave and come together!"I gritted my teeth, but the loud thud of chairs broke the heavy atmosphere inside the four corners of this room. Nakita ko si Elton sa upuan sa likod na suot ang naiinis na mukha dahil naabala sa pagtulog niya. Mas lalong napakunot ang noo ko."Who shouted?" He walks towards us. "Who interrupts my sleep?" he added with the authority of a prince who we shouldn't interrupt."Tsk. Bakit ka ba kasi natutulog sa classroom? Bahay mo ba 'to?" Someone murmured; unfortunately, Elton and I heard it."Sinasagot mo ba ako nang pabalang?" Elton clenched his fist and held my classmate's collar
"A-ano palang gusto mo?"Lumingon ako sa likod nang tanungin ko siya, pero isa iyong pagkakamali dahil sa ginawa ko ay napakaliit na lang ng pagitan namin sa isa't isa. Nararamdaman ko ang hininga niyang tumatama sa leeg ko. At ang mga tambol sa puso ko ay nagsimula nang dumagundong. Hindi ko pa ito nararamdaman sa buong buhay ko. Nakakabaliw! Lalo ngayong nakikita ko ang buong mukha niyang napakalapit sa akin na para bang humihila sa mga kamay ko na haplusin ito. Hindi! Nababaliw ka na, Alliah!Nakita ko ang paglunok niya sa gilid ng mata ko. Shit. Nakakahiya. Bakit ba ako nagre-react na parang nasa isang pelikula?Lumayo siya at tumawa. "If you saw your reaction, you'd laugh," sambit niya. I glanced at him and felt my chest about to explode, even though my cheeks were burning."Hey, why are your cheeks red?" dagdag pa niya. I had to avert my eyes. Did he see me blushing? I am such an open book!"Alliah..." Nawala naman ang mga ngiti ko nang tawagin ako ng katabi ko na walang iba kun
"Sigurado ka ba? Baka nailagay mo lang kung saan o naiwan mo sa locker mo," komento niya."Hindi. Sigurado akong nilagay ko iyon sa bulsa ko. What the hell?" Sigurado ako. Narito lang iyon kanina."Chill, hanapin na lang natin pagkatapos ng lunch. Ako muna ang magbabayad for you."I pouted. "Thank you, Carol…""Maliit na bagay."Nginitian ko siya at pinanood habang binabayaran niya ang pagkain namin. Pagkatapos ay umupo kami sa usual table namin at nagsimula nang kumain. Pero wala na akong gana. Hindi ako maka-focus sa pagkaing nasa harap ko dahil ang utak ko ay nag-iisip kung saan ko ba posibleng nawala ang wallet ko."Pumunta tayo sa guidance office pagkatapos," suhestiyon niya. I can admit, mukha akong kawawang bata na umiiyak dahil nawalan ng lobo. Eh, anong gagawin ko? I hate it when I lose something important. And I hate myself for losing it.***"R-red wallet with a heart pattern, ma'am. It has two thousand and some coins," I described. I bit my nails while apprehensively inqui
"Alliah, akin na iyang papel mo. Palitan daw..." Jireh gets my answer sheet and gives me his own. I rolled my eyes. I can't help but do that every time I see him. Like, he's a plain bad view in my sight."Yeah, right, doon ka naman magaling. Sa palitan..." I murmured while checking his paper when all I wanted to do was cross out all of his answers and tear it. Suddenly, our attention went to the door when someone knocked. Professor opened it and got the folder from someone who I still could not see. "Transferee? Again? Why are you all transferring at the end of the year? Come in."Titingnan ko na sana iyong transferee nang tanungin akong muli ni Jireh tungkol sa papel niya. Bakit ba kasi katabi ko itong nilalang na ito?"Ilan ang mali ko?" he asked.Again, I rolled my eyes. "Sigurado kang tinatanong mo sa akin ang mali mo?"Tumango siya na para bang inosente sa lahat ng kamaliang ginawa niya sa akin. Tsk. Maang-maangan pa."Isa!" sigaw ko na sapat lang para marinig naming dalawa."Tal







