Chapter 04: Broke Up with Him

Buti na lang, biglang sumigaw ang ringtone ng cellphone ni Tanya, kaya nasalba siya sa super awkward na sitwasyon na ’yun.

“Hello?”

Kasing bilis ng karera ang tibok ng puso ni Tanya habang dali-dali niyang sinasagot ang tawag.

Mula sa kabilang linya, boses agad ng kanyang bestfriend na si Mandy—isang top model—ang narinig niyang nang-aasar. “So, kamusta ang marriage life natin, Miss Tanya? Nagka-ceremony na ba kagabi? Ready ka na bang lumamon ng karne tonight?”

Sobrang lakas ng boses nito mula sa speaker.

Biglang naalala ni Tanya na nandoon pa pala si Jared sa kuwarto, kaya mabilis niyang nilingon ang p***o. Buti na lang, palabas na ito at nakarating na sa may pambungad bago tuluyang umalis.

“Kasado na ang marriage certificate,” bulong ni Tanya habang nakahinga nang maluwag. “Pero walang karne. Puro gulay.”

“Ha?! Five years kayong magkarelasyon ng ex mo, para lang kayong mga ibon na nagtutuka-tuka at nagpapakipot, tapos never niyo man lang ginalaw ang isa’t isa…”

Napasigaw si Mandy sa kabilang linya. “Huwag mo namang sabihin sa akin na kung kailan kayo kinasal, doon mo lang nalaman na may erectile dysfunction ang asawa mo at hindi niya kayang itayo ’yan?!”

Sa sobrang emosyonal ni Mandy, lalong lumakas ang boses nito.

Eksakto namang bumukas ang p***o at pumasok ulit si Jared para may kunin. Rinig na rinig nito ang huling linya: ‘...hindi kayang itayo ’yan.’

Biglang napataas ang dulo ng mga mata ni Jared habang nakatitig nang diretso kay Tanya.

Hindi ko kayang itayo?

Nang marinig ang kaluskos, napatingin din si Tanya sa may pintuan. Ang sandaling nagtagpo ang mga mata nila, parang nabulunan si Tanya sa sarili niyang laway.

Walang kamalayan si Mandy sa nangyayaring tensyon sa kabilang linya at patuloy pa rin sa pagbibigay ng advice. “Girl, hindi pwede ang ganiyan! Kailangan niyo nang pumunta sa hospital para magpa-check up agad-agad.”

“Kung hindi talaga keri, mag-isip-isip ka na kung kaya mo ba ang buhay na puro Platonic love lang—”

Nag-short circuit ang utak ni Tanya sa tindi ng hiya, kaya mabilis niyang pinatayan ng tawag si Mandy. End call.

Pilit niyang iniunat ang kaniyang labi para mag-plastic ng isang awkward na ngiti. “B-Bakit ka bumalik?”

“Nakalimutan ko yung relo ko.”

Mabilis na kumuha si Jared ng isang luxury mechanical watch mula sa walk-in closet. Habang isinusuot ito ay dahan-dahan siyang naglakad pabalik sa harap ni Tanya.

Pagkalapit niya, biglang itinatag ang kaniyang mahabang braso sa ibabaw ng dressing table, kalahating ikinulong si Tanya sa kaniyang dibdib gamit ang kaniyang katawan.

Sumandal nang bahagya si Jared pababa, inilapit ang mukha sa tapat ng mga mata ng babae habang dinig ang mainit nitong paghinga. “Kung kaya ko bang itayo o hindi… bakit hindi mo subukan mamayang gabi para malaman mo?”

Napaupong tuwid at matigas si Tanya, habang awkward na kumukurap ang mga mata. “H-Hindi naman ako ang nagsabi nun.”

Bahagyang gumuhit ang ngisi sa labi ni Jared. “Mrs. Montenegro, hintayin mo ako. Mamayang gabi, titingnan natin kung gaano kataas ang kaya nitong itayo.”

Nang walang ibinigay na pagkakataon para mag-explain si Tanya, malalaking hakbang na nilisan muli ni Jared ang silid.

Nakahinga nang malalim si Tanya, tsaka mabilis na tinawagan ulit si Mandy. “Hoy! Nagkakamali ka ng akala!”

“Anong mali? Bigla mo akong pinatayan ng tawag, napikon ka ba?”

“Dahil lang ba sinabi kong walang kakayahang itayo ni Jace ang bandera niya?”

Parang sirang gripo si Mandy na walang tigil sa pagbuhos ng mga tanong at hinala.

Huminga nang malalim si Tanya. “Hindi si Jace. Si Jared.”

Dahil takot siyang ma-misunderstand ulit, mabilis niyang idinagdag, “Kahapon… ang pinakasalan ko ay si Jared.”

“WHAT THE F—?!” sigaw ni Mandy.

Pagkalipas ng sampung minuto…

Matapos pakinggan ang buong kuwento ni Tanya, halos murahin at sunugin na ni Mandy ang pagkatao nina Jace at Nicole sa kaniyang mga salita. Sobrang lutong ng mga mura nito.

Nang mailabas na ni Mandy ang galit, medyo kumalma na ito at agad siyang binalingan ng comfort. “Pero honestly? Deserve! Tama lang ’yan para magsisi ang gagong ’yan habang buhay. Mula ex, ngayon tito na niya ang bago mo.”

“Tanya, infairness naman sa taste mo ngayon, ha. Upgrade na upgrade! Si Jared ang CEO ng Montenegro Group. Guwapo, bilyonaryo, tapos walang kahit anong issue o scandal. Isang milyong beses na mas superior kumpara kay Jace. Pero…”

“Sabi mo, pinakasalan ka lang niya para iwasan ang pressure ng pamilya niya na mag-settle down. Wala kayong emotional foundation, at saka hindi ba kayo magkasundo dati? Baka sa huli…”

Kahit hindi tapusin ni Mandy ang sasabihin, alam na ni Tanya ang ibig nitong iparating.

“It’s fine. We both get what we want,” matipid na sagot ni Tanya habang nakababa ang tingin.

Kagabi, dala lang ng galit kaya siya nakipag-civil wedding. Pero ngayong araw, nahimasmasan na siya. Natupad naman na niya ang huling habilin ng kaniyang ama bago ito namatay, kaya wala na siyang pakialam kung maghiwalay man sila balang araw.

“Sige, dahil sinabi mo ’yan, may ipapadala akong wedding gift sa ’yo. Hintayin mo na lang i-deliver diyan.”

“Anong regalo?” tanong ni Tanya.

Hindi sumagot si Mandy dahil tinatawag na ito para sa isang commercial shoot, kaya mabilis din nitong ibinaba ang telepono.

Samantala, sa Montenegro Group Headquarters.

Sa pinakatuktok na palapag ng CEO Office.

Matapos ang isang mahabang meeting, nakaupo si Jared sa kaniyang executive chair. Tuwid na tuwid ang kaniyang likod habang ang kaniyang dark suit ay lalong nagbibigay ng isang marangya, seryoso, at nakakapang-hinang presensya sa buong silid.

Nang hindi man lang itinataas ang ulo, agad niyang inutusan ang kaniyang chief assistant na si Kevin. “Pumili ka ng isang pares ng mamahaling wedding rings. At saka, ihanda mo ang isang stock transfer contract.”

Gumalang si Kevin. “Copy, Sir Jared.”

Nang mapansin niyang hindi pa rin ito umaalis, nag-angat ng tingin si Jared at nagtaas ng kilay. “Anything else?”

Sagot ni Kevin, “Nalaman na po ng Lolo niyo na nakabalik na kayo ng bansa. Tumawag po siya sa akin at sinabing kailangan niyang makita kayo ngayong gabi para mag-dinner sa ancestral house.”

Nagdilim ang mga mata ni Jared. “Sige, makakaalis ka na. Ako na ang bahala rito.”

Umalis si Kevin sa opisina.

Dinalot ni Jared ang kaniyang telepono para tawagan ang matanda. Bago pa siya makapagsalita, sinalubong na agad siya ng malulutong na sermon mula sa kabilang linya. “Lumapad na ba talaga ang pakpak mo, ha?! Nakabalik ka na pala ng lungsod pero hindi mo man lang ako sinabihan! Ni hindi kita mahanap! Ngayon ba, kung gusto kitang makita, kailangan ko pang magpa-appointment sa assistant mo?!”

“Magpalamig muna kayo ng ulo, Lolo. Nagka-jet lag lang ako kagabi kaya hindi ko kayo agad naabutan,” paliwanag ni Jared habang ang kaniyang mahahabang daliri ay marahang tinutuktok sa ibabaw ng lamesa.

Bumuga nang malalim ang matandang Montenegro. “Huwag mo akong daanin sa mga palusot mo! Tatlong taon ko nang paulit-ulit na sinasabi sa ’yo—bago ka bumalik dito, kailangan mong maghanap ng babaeng makakasama mo habang buhay. Magpakasal ka, magka-anak…”

“Huwag na huwag mong kakalimutan ’yan.”

Habang nakikinig sa paalala ng kaniyang lolo, biglang may pumasok na alaala sa isip ni Jared. Isang malambot at banayad na kislap ng lambing ang dumaan sa kaniyang mga mata.

“Huwag kayong mag-alala, Lolo. Malinaw na malinaw sa akin ang lahat.”

Bahagyang gumuhit ang ngiti sa manipis nitong labi. “I promise, masisiyahan kayo sa resulta.”

Sa kabilang dako, nagising na rin sa wakas si Jace mula sa matinding hangover.

Bahagyang nakapikit at nakadilat ang mga mata niya habang kinakapa ang kama para hanapin ang kaniyang cellphone sa ilalim ng unan.

Nang makita niyang hapon na pala, biglang nawala ang antok niya at napaupong bigla sa kama.

May mahalaga siyang meeting kaninang umaga, pero never siyang tinawagan o pinaalalahanan ni Tanya.

Eksakto namang pumasok ang kaniyang assistant na halatang natataranta. Nang makitang gising na si Jace, agad nitong ibinaba ang ulo. “Sir Jace…”

“Bakit ngayon ka lang?” galit na tanong ni Jace. May mga missed calls din siya mula sa assistant.

“Akala ko po kasi may mas mahalaga kayong inaasikaso, kaya hindi ko na kayo sinubukang abalahin,” paliwanag ng assistant. Ang totoo kaya ito pumunta roon ay para ibalita ang pagbabalik ng panganay nitong kapatid na si Jared.

Ngunit bago pa ito makapagsalita, malamig na nagtanong si Jace: “Nasaan si Tanya?”

Natigilan ang assistant at umiling. Paano naman niya malalaman?

Sa nakalipas na limang taon, tuwing may mahahalagang meeting, hindi na kailangang mag-alala ng assistant dahil si Tanya mismo ang personal na nagpapaalala sa CEO. Ang bagay na ’to ay naging nakasanayan na ni Jace.

Kahit kailan at kahit anong mangyari.

Kahit pa may sakit si Tanya, laging nakakahanap ito ng paraan para tawagan siya isang oras bago ang meeting para gisingin at lambingin siya. Sa mga ganitong maliliit na bagay, never siyang binigo ni Tanya.

Pero ngayon? Dahil lang sa hindi natuloy ang kasal nila, sadya niyang ipinahiya at binalewala si Jace sa trabaho.

Masyado ko yata siyang kinunsinti at biniyan ng laya dati.

May madilim na galit sa mukha ni Jace habang tinatawagan ang numero ni Tanya.

Ngunit matapos ang isang ring, automatic na naputol ang tawag.

Sinubukan niya ulit, pero pareho pa rin ang resulta.

Binalandra at ni-block ang numero niya!

Lalong nagpalit-kulay ang mukha ni Jace sa tindi ng galit.

Agad niyang dinalot ang WeChat para mag-message kay Tanya, pero ang bumungad sa kaniya ay isang pulang exclamation mark at ang text na: “Message failed to deliver.”

Nag-apoy ang matinding galit sa mga mata ni Jace. Sa pagkakataong ’to, hinding-hindi na niya ito susuyuin. Kung gusto nitong makipagbalikan, kailangan nitong matutong magbaba ng kaniyang bratty at princess attitude!

Papalubog na ang araw.

Sa mansyon sa hilltop.

Sa loob ng master bedroom, nakaupo si Tanya habang naka-cross legs sa tabi ng malaking bintana. Nakapatong ang laptop sa kaniyang hita habang ang kaniyang mapuputing daliri ay mabilis na tumutuktok sa keyboard.

Buong araw siyang hindi umalis ng bahay dahil busy sa pag-aayos ng kaniyang script. Bilang isang scriptwriter, ang mga gawa niya ay nagkaroon na ng dalawang adaptation bilang web dramas, at ang ratings naman nito ay masasabing sakto lang—hindi flop, pero hindi rin naman super hit.

Biglang tumunog ang cellphone niya. Nang makita ang pamilyar na pangalan sa screen, malambing niya itong sinagot. “Lolo.”

“Apo, ang tagal mo nang hindi dinadalaw ang lolo mo rito sa probinsya, ah. Balita ko kahapon ang kasal niyo? Maghanap kayo ng oras para bisitahin ako rito… kasama si Jace.”

Natigilan si Tanya ng ilang segundo bago nagpasya na sabihin ang totoo. “Lolo… naghiwalay na po kami ni Jace.”

Narinig niya ang mahinang tawa ng kaniyang lolo sa kabilang linya, halatang sanay na sa mga away-bata nila. “O, ano na namang ginawa ng batang ’yan para galitin ka?”

Ang marinig ang pamilyar at kampanteng boses ng kaniyang lolo ay biglang nagpaalala kay Tanya sa lahat ng tiis at sakit na pinagdaanan niya sa nakalipas na limang taon. Biglang sumikip ang kaniyang dibdib at nakaramdam siya ng pait.

May pait sa boses na sinabi niya, “Lolo, seryoso po ako sa pagkakataong ‘to.”

Pagkatapos ng isang maikling katahimikan, idinagdag ni Tanya, “Hiwalay na kami ni Jace. At ang pinakasalan ko ngayon… ay si Jared.”

Sa tapat ng pintuan ng silid, eksaktong nakatayo si Jared na kapapasok lang. Ang kaniyang kamay na akmang hahawak sa hawakan ng p***o ay biglang natigilan sa ere. Ang kaniyang madidilim na mga mata ay lumalim, nagtatago ng isang emosyong hindi maipaliwanag.