Chapter 05: Can I Get a Kiss First?

Hindi makapaniwala ang Lolo ni Tanya sa narinig niya. Matapos nitong uriratin at siguraduhin ang lahat, bigla itong humalakhak nang mas malakas at mas masigla kaysa kanina.

“Sige, basta kasal na kayo, okay na ako! Kailan mo ba dadalhin ’yang asawa mo rito sa bahay para makakain man lang kasama si Lolo?”

Sunod-sunuran namang sumagot si Tanya, “Opo, Lolo, sige po.”

Pagkababa ng telepono, dahan-dahang bumukas ang p***o ng master bedroom.

Pumasok si Jared, malalaki ang hakbang ng mahahabang binti nito patungo sa kaniya. Ang tindig nito ay napaka-noble at kagalang-galang—may matatalas na kilay at mapupungay na mata. Sobrang guwapo talaga.

Napatigil sa paghinga si Tanya at napatingala sa kaniya. “Nandiyan ka na pala.”

Isang tipid na “Mm” ang isinagot ni Jared, paos ang boses. “Kakasal lang natin, kaya umuwi talaga ako para sabayan ka mag-dinner.”

Biglang naging warm ang puso ni Tanya sa narinig. “Salamat.”

Naalala niya bigla, noong sila pa ni Jace, tuwing nagpaplano silang kumain sa labas, kaya siya nitong paghintayin ng ilang oras sa restaurant nang walang dahilan. Pagkatapos, malalaman na lang niya na tinawagan pala ito at pinuntahan si Nicole.

Kahit simpleng pagbahing lang ni Nicole, natatarantang isasugod na ito ni Jace sa hospital.

Laging si Tanya ang iniiwan sa ere. At kapag nagalit siya, sumasama pa ang loob ni Jace at sasabihan siyang masyadong ma-issue, toxic, at mababaw ang utak.

Inalog ni Tanya ang kaniyang ulo para alisin ang negativity. Isinarado niya ang kaniyang laptop, basta na lang inilagay sa tabi ng bintana, tsaka tumayo at binigyan si Jared ng isang tipid na ngiti. “Pero alam mo, hindi mo naman kailangang magmadali pauwi para lang samahan ako. I’m completely fine alone.”

Flash marriage lang naman ’to kung saan pareho nilang nakuha ang gusto nila.

“Obligasyon kong samahan ka.”

Tumitig nang may lambing si Jared sa kaniya. “Sabi ko sa ’yo, ang gusto ko ay isang totoong kasal. Yung magkasama sa buhay, at magkatabi sa kama.”

Bahagyang may kumurot na kilig sa puso ni Tanya, pero hindi na niya ito binigyan ng malalim na kahulugan. Alam niyang sadyang mature at seryoso lang talaga si Jared bilang tao, hindi dahil special siya rito.

Tumango na lang siya. “Sige, maghuhugas lang ako ng kamay tapos susunod na ako sa baba para kumain.”

Naglakad siya patungo sa banyo. Pinanood ni Jared ang kaniyang pag-alis, at lalong lumalim ang titig nito habang nakatanaw sa kaniyang likod.

Sa dining room sa unang palapag, magkaharap silang naupo sa isang square table habang ang madidilim at madidilaw na ilaw ay banayad na nakatama sa kanila.

A handsome man and a beautiful woman—it looked like a perfect, cozy scene from a movie.

Ang nakahandang mga pagkain sa mesa ay puro paborito ni Tanya. Hindi niya akalaing pareho pala sila ng panlasa.

Tuwid na tuwid ang upo ni Tanya habang tahimik at pormal na kumakain.

Biglang kumuha si Jared ng isang piraso ng fried pork ribs gamit ang sandok at inilagay ito sa mangkok ni Tanya. “Paborito mo ’yan, kumain ka nang marami.”

Nagtatakang nag-angat ng tingin si Tanya. “Paano mo nalamang paborito ko ’to?”

“Kung gusto mong alamin, madali lang.”

Diretsong tumitig sa kaniya ang madidilim na mga mata ni Jared. Mababa at natural ang boses nito na tila ba walang malisya. “Mag-asawa na tayo. I will put effort into knowing you more.”

Ang linyang ’yun ay sapat na para biglang mangilid ang luha sa mga mata ni Tanya sa tindi ng emosyon.

Kasi ang totoo, kung talagang gusto mong kilalanin ang isang tao, maraming paraan. Si Jace, hanggang ngayon, hindi pa rin kabisado kung anong gusto niyang kainin o inumin. Allergy si Tanya sa mangga, pero noong nakaraan, umorder si Jace ng Mango Graham shake para sa kaniya—kasi ’yun ang paboritong inumin ni Nicole.

“Jared…” medyo paos ang boses ni Tanya.

Malamig ngunit may lambing na sumagot si Jared, “I’m here.”

Tinitigan siya nang diretso ni Tanya ng ilang segundo bago naglakas-loob na magtanong. “Akala ko ba galit ka sa akin at ayaw mo sa akin dati? Bakit bigla mo akong ginaganito ngayon?”

Unti-unting nawala ang seryosong tingin sa mga mata ni Jared, at napalitan ito ng isang misteryoso at nakakabaliw na ngiti. “Gagawin ng asawang lalaki ang lahat para sa asawa niya, hindi ba natural lang ’yun?”

Hindi nakuha ni Tanya ang totoong sagot kaya balak na sana niyang hurngahan ang usapan, nang biglang bumanat ulit si Jared gamit ang matatalas nitong salita. “At saka, ang totoo niyan… masyado ka kasing tanga noon kaya nakakairita ka tingnan.”

Tahimik nilang tinapos ang pagkain at wala nang muling nagsalita sa kanila. Matapos kumain, dumeretso agad si Jared sa kaniyang study room.

Nang sumapit ang gabi, bitbit ni Tanya ang isang thermos cup na may mainit na tsaa na ipinahanda niya kay Manang Elsa, tsaka kumatok sa p***o ng study room. Tungkol sa pagbisita sa Lolo niya, gusto niyang hingin ang opinyon ni Jared.

“Pasok,” narinig ang malalim na boses ni Jared mula sa loob.

Binuksan ni Tanya ang p***o, lumapit sa harap ng executive desk, at inilapag ang mainit na tsaa sa kanang bahagi ng lalaki. “Uminom ka muna ng tsaa.”

“Salamat.”

Uminom ng isang higop si Jared, tsaka biglang nag-angat ng tingin. May naglalarong nakakalokong ngiti sa mga mata nito. “Mulberry at Goji berry tea? Mrs. Montenegro, may ipinapahiwatig ka ba sa akin?”

Umakyat ang matinding init sa mga pisngi ni Tanya. Bigla niyang naalala ang usapan nila kaninang umaga tungkol sa kung ‘tinatayo’ o hindi. Mabilis siyang nag-explain, “Hindi, no! Si Manang Elsa ang nagtimpla niyan!”

Pagkasagot niya, agad siyang nagsisi. Bakit ba parang alam na alam niya ang ibig sabihin ng tsaa na ’to? Masyado ba siyang madumi mag-isip?

Nang makita ni Jared ang pulang-pula na mukha ni Tanya na parang isang takot na takot na puting kuneho, nakaramdam ito ng awa at lambing. Hindi na niya ito tiniis na asarin pa.

Tila ba nagmakaawa ito ng grasya kaya itinigil na ang usapan.

Biglang tumayo si Jared, at ang matangkad nitong pigura ay tuluyang lumilim sa harap ni Tanya. May iniabot itong isang maliit na black velvet box sa kaniya.

“Para sa ’yo.”

“Ano ’to?” nagtatakang tanong ni Tanya habang tinatanggap ang kahon at binubuksan ito.

Nang makita ang isang pares ng mamahaling wedding rings para sa lalaki at babae, hindi niya mapigilang magulat.

Mababa at baritono ang boses ni Jared. “Masyadong mabilis ang kasal natin kahapon. Ito ang kulang na proposal ring para sa ’yo.”

“Do you like it?”

Napakalalim ng tingin nito sa kaniya habang nagtatanong. Binalot ng kaba ang paghinga ni Tanya. Kahit alam niyang flash marriage lang ang mayroon sila, hindi niya kayang pigilan ang sarili na ma-touch sa ganitong uri ng pag-aalaga.

Todo-tangong sumagot siya, “Oo, nagustuhan ko.”

Hinawakan ni Jared ang kamay niya, kinuha ang pambabaeng diamond ring, at dahan-dahang isinuot sa kaniyang ring finger. May halong awtoridad ang boses nito. “Huwag mo na ’tong huhubarin.”

Iniyuko nito ang mukha nito nang napakalapit. Sa ganitong distansya, lalong lumitaw ang matatalas at malalalim nitong anggulo. Awtomatikong pinigil ni Tanya ang kaniyang hininga, at ang puso niya ay parang tambol sa lakas ng tibok.

Matagal na hindi nakarinig ng sagot si Jared, akala niya ay ayaw ng babae, kaya bahagyang nagdilim ang kaniyang mga mata. “Ayaw mo ba?”

Mabilis na umiling si Tanya. “Hindi! Gusto ko. I mean, willing ako.”

Doon lang lumambot muli ang mukha ni Jared. Inilahad niya ang kaniyang kaliwang kamay—mahaba ang mga daliri at malilinis ang mga kuko. “Kung ganoon, maaari mo bang isuot ang singsing sa akin, Mrs. Montenegro?”

Pakiramdam ni Tanya ay obligasyon niya ’to, kaya malambing at dahan-dahan niyang kinuha ang panlalaking singsing at isinuot sa daliri nito. Ang lambot at kinis ng mga daliri ng babae na dumidikit sa balat ng lalaki ay lalong nagpainit sa atmospera ng silid.

Biglang hinawakan ni Jared ang manipis na baywang ni Tanya, hinila ito papasok sa kaniyang yakap, tsaka ibinaba ang tingin para titigan siya nang matalim. “Next… hindi ba dapat gawin na natin kung anong ginagawa ng totoong mag-asawa?”

Sa sinabi nito, lalong nagwala ang tibok ng puso ni Tanya. Nag-short circuit at tuluyang naging blanko ang utak niya. Matagal bago niya mahanap ang sarili niyang boses. “A-Anong ibig mong sabihin?”

Itinaas ni Jared ang kaniyang kamay, at ang kaniyang hinlalaki ay marahang hinaplos ang makinis na pisngi ng babae. May nagbabagang init sa kaniyang mga mata. “Mrs. Montenegro… huwag mong sabihing hindi mo pa nasusubukan ang ganitong bagay sa pagitan ng lalaki at babae?”

Iniyuko niya ang kaniyang ulo para halikan si Tanya, pero sa sobrang kaba ng babae, automatic na umurong ang katawan nito at umiwas ang mukha.

Nang maramdaman ang pag-iwas ni Tanya, unti-unting nawala ang init sa mga mata ni Jared. Binitawan niya ito. “It’s fine. I’ll give you time.”

Natigilan si Tanya.

Ibig sabihin… hangga’t hindi ako pumapayag, hinding-hindi niya ako gagalawin?

Hindi niya alam kung bakit, pero ang lalaking akala niya dati ay cold at mahirap pakiusapan, ngayon ay may taglay na kakaibang gentleness at lambing.

Hindi malaman ni Tanya kung bakit, pero nakaramdam siya ng matinding hiya sa ginawa niyang pag-iwas. Ibinaba niya ang kaniyang tingin. “Sorry… hindi pa kasi ako ready.”

Bahagyang gumuhit ang ngiti sa labi ni Jared, tsaka marahang ginulo ang buhok sa ulo ni Tanya. “Pati ba naman ang maliit na bagay na ‘to, hihingian mo ng sorry?”

“Sabi ko naman sa ’yo, bibigyan kita ng oras. Pero… huwag mo naman akong paghintayin nang ganoon katagal.”

Sa isang sandali, naramdaman ni Tanya na parang pinalalayaw at inaalagaan siya nang husto—isang bagay na kahit kailan ay hindi niya naramdaman noong kasama pa niya si Jace.

Matapos ang ilang saglit, masunurin siyang tumango at nagsabi ng “Sige.” Tsaka lang niya naalala ang totoong pakay niya roon. “Ah, by the way… gustong makipagkita ng Lolo ko sa ’yo. Pwede mo ba akong samahan na bisitahin siya sa probinsya?”

“Sure, pero…”

Lalong lumalim ang titig ng mga mata ni Jared habang inilalapit ang kaniyang mukha sa may tainga ng babae. Ang kaniyang baritono at mapang-akit na boses ay bumulong: “Mrs. Montenegro… can I get a kiss first?”