Chapter 07: Sibling Love

End of call.

In an instant, napa-pukpok si Jace sa steering wheel ng kotse niya. A surge of pure irritation and unease welled up in his chest. Napansin niyang nanginginig ang mga kamay niya sa galit—lahat nang dahil sa boses ng lalaking 'yon sa kabilang linya.

Sino 'yon? Iyon ba ang bagong pinalit sa kanya ni Tanya nang ganun-ganun na lang?

Pero agad din namang napangisi nang pagalit si Jace. Tsk. Classic Tanya.

Gusto lang siya nitong gantihan at pagselosin para magmakaawa siya pabalik. Gagawin talaga nito ang lahat, gagamit pa ng ibang lalaki, para lang sa mga pa-drama nito at para maitakwil na naman si Nicole!

Meanwhile, inside the luxury villa.

"The call was hung up." Inabot ni Jared ang phone pabalik kay Tanya. His dark, piercing eyes were fixed on her face, searching for any reaction. "Magagalit ka ba sa akin because I acted on my own?"

Umiling si Tanya nang walang pag-aalinlangan. "No. Not at all."

Agad na natunaw ang lamig sa mga mata ni Jared, and a faint, subtle smile touched his lips. "Good. You're growing up."

Itinaas niya ang kamay niya at dahan-dahang ginulo ang buhok ng dalaga—a surprisingly gentle gesture that caught her off guard.

Napayuko nang bahagya si Tanya, then slowly lifted her eyelids to meet his gaze.

Wala na 'yung dating napakalamig at nakakatakot nitong aura. Jared was looking at her with a pair of deep, warm, smiling eyes. Parang isang nakatatandang kapatid na buong-pusong nag-aalaga sa kanya.

Napalunok si Tanya. His charm was dangerously effortless.

Naisip niya, baka naaawa lang talaga si Jared sa pinagdaanan niya kay Jace. Baka nakikiramay lang ito at gustong bumawi sa pagkakamali ng kapatid nito. Still, hindi niya pa rin talaga mawari kung bakit pumayag itong pakasalan siya agad-agad.

Gathering her thoughts, she softly cleared her throat. "Kuya Jared... I mean, Jared, may hihilingin sana akong pabor."

Naisip kasi niyang siguradong hahanapin siya ni Jace sa lumang condo niya. She wanted zero contact with him. Completely erased.

Biglang napakunot ang noo ni Jared sa narinig. "What did you just call me?"

Napatigil si Tanya ng ilang segundo, getting nervous. Subok niyang itinama ang sarili. "I mean, Jared?"

Her voice was soft and uncertain, looking like a timid kitten scared of getting scolded.

Seeing her cute reaction, Jared's forehead relaxed, unable to stay stern with her. "Spill it. Anong pabor 'yon?"

Nakahinga nang maluwag si Tanya. "I want to sell my condo. Can you help me handle it?"

A mysterious glint flashed across Jared's dark eyes. "Sure. I'll have Kevin handle the paperwork."

Ngumiti si Tanya nang napakatamis. "Thank you."

The soft warm lights overhead cast a glowing halo around her, making her fair skin look so radiant and angelic. That single, genuine smile was enough to melt anyone's cold heart.

Napatitig nang matagal si Jared, his gaze burning with an intensity he couldn't hide.

Pero mabilis ding tumalikod si Tanya palabas ng bedroom, completely oblivious to the fiery look he gave her.

And damn, Jared moves fast.

In just a few days, nakahanap agad si Kevin ng buyer at mabilis na naayos ang Deed of Sale.

Kailangan na lang balikan ni Tanya ang lugar para mag-impake ng mga mahahalagang gamit, kaya pinalabas ni Jared ang sasakyan para ihatid siya nang personal.

Kabababa lang nila ng kotse sa tapat ng condominium tower nang biglang tumunog ang phone ni Jared.

Inisip niya muna ang tawag. His thick brows furrowed slightly. "Understood. I'll be there."

Inilayo niya ang telepono at tumingin kay Tanya, his expression softening instantly. "Business emergency. I need to take care of something first. Okay ka lang bang umakyat mag-isa?"

Tumango si Tanya. "Oo naman! Go ahead, matatagalan din ako mag-pack."

"Are you sure? Kaya mo talaga?" Jared asked, his tone laced with genuine worry like he was leaving a helpless child behind.

"I'm not a kid anymore, Jared! Kaya ko 'to," patawang sagot ni Tanya, standing tall and obediently in front of him.

She couldn't help but admire how sweet and attentive he was. Malayong-malayo sa Jared Montenegro na kinatatakutan niya noong araw.

Natawa nang mahina si Jared. He leaned in slightly, his sharp eyes narrowing with playful tease. "You're not a kid... pero mas madali kang utuin sa bata."

"..."

Natulala si Tanya, completely speechless.

Bago pa siya makareact, pumasok na ulit si Jared sa sasakyan at umalis. Naglakad na si Tanya papasok sa lobby ng condo na dalawang linggo niya ring hindi nababalikan.

Pagka-tap ng fingerprint scanner niya, bumukas ang glass doors. Agad siyang bati ng lobby guard. "Ma'am Tanya! Akala ko po kung ano nang nangyari sa inyo!"

Napatigil si Tanya at napatingin sa security guard.

Nahihiyang lumapit ang guard. "Naku, Ma'am, buti naman po nandidito kayo. Matagal niyo na po kasing hindi nababalikan 'tong unit. Tapos nitong nakaraang araw, may lalaking laging pumupunta rito. Disente naman tingnan pero kapag hinaharang namin, napakasungit! Ang lakas magprotesta at mangalampag sa p***o niyo. Nagrereklamo na nga po 'yung ibang homeowners."

Sa kwento pa lang ng guard, alam na agad ni Tanya kung sino 'yon.

Jace.

Kahit kailan, hindi ito nag-abala pumunta sa condo niya kaya hindi ito kilala ng building security.

All those three years silang magkasama, si Tanya lagi ang pumupunta sa bahay nito. Pag nalalasing si Jace kasama ang tropa nito, kahit madaling-araw, babangon si Tanya para lang ipag-luto ito ng mainit na sabaw para mabawasan ang hangover nito.

Bawat away nila, konting malamig na salita lang ni Jace, si Tanya agad ang sumusuko at nagmamakaawa. Nag-a-alarm pa siya nang maaga para lang tawagan ito at gisingin para sa mga appointments nito.

Ang mga kaibigan pa nga ni Jace, kung asarin si Tanya sa likod niya, "Marupok," "Tuta," "Patay na patay."

Deep down, everyone thought Tanya could never live without Jace Montenegro.

And honestly? For the past five years, that was true. She prioritized him over her own worth.

"Pasensya na po sa istorbo," Tanya apologized gracefully with a small bow. "Medyo busy lang po. But don't worry, naisangla at naibenta ko na po ang unit na 'to. The next time that guy shows up, feel free to call security and remove him from the premises."

Na-impress ang guard sa pagiging professional at kabaitan ni Tanya. "Walang problema, Ma'am! Sabihan niyo lang po kami kung kailangan niyo ng tulong sa pag-hahakot ng gamit."

Nagsalamat si Tanya at pumasok na sa unit niya.

Pumunta siya sa walk-in closet. Maraming mamahaling designer bags at branded clothes doon na regalo ni Jace sa kanya noon—mga gamit na pilit nitong ibinibigay para lang ipamukha sa kanya ang yaman nito.

Walang pag-aalinlangang inimpake iyon lahat ni Tanya sa malalaking kahon. She pulled out her phone and booked a courier service to deliver everything straight to Jace’s mansion.

Nang maihiwalay niya ang mga gamit ni Jace, na-realize niyang napakakaunti lang pala ng mga bagay na talagang sa kanya: a few casual clothes, her customized PC setup and mechanical keyboards in the study room, and a whole wall of her favorite romance books and web novels.

Nang matapos siyang mag-ligpit ng huling kahon, napatingin siya sa oras.

Two hours have passed already.

Dahil matagal-tagal na rin, itinapat niya ang phone sa tainga para tawagan si Jared.

Sakto namang nag-ring ang doorbell ng unit niya.

Thinking it was already Jared who came back for her, binuksan niya ang p***o habang nasa tainga pa rin ang telepono. "Ang bilis mo naman, katatapos ko lang mag—"

Napatigil ang boses ni Tanya.

The smile on her face completely vanished, replaced by an icy, disgusted expression.

"Anong ginagawa mo rito?"

Dahan-dahan niyang ibinaba ang phone mula sa tainga niya and ended the outgoing call without looking.

Nakatayo si Jace sa tapat ng p***o, dark and furious. "Mag-aakto ka na naman ba?! Two weeks, Tanya! Ni-block mo 'ko sa tawag, sa Viber, sa lahat! At ngayon lang kita mahuhuli rito?!"

Kumunot ang noo ni Tanya sa sobrang inis. "Bahay ko 'to, Jace. I don't owe you any explanation nor did I invite you over."

Gigil na gigil si Jace, his patience running dangerously thin. "Tanya, sumusobra ka na! Maawa ka naman sa sarili mo, stop making a damn scene!"

Meanwhile, inside the Executive Boardroom of Montenegro Group HQ.

One minute ago, habang nasa gitna ng important high-stakes meeting, tumunog ang phone ni Jared. Seeing Tanya’s caller ID, a soft smile automatically played on his lips.

Sinagot niya ito agad, expecting her gentle voice.

But instead, the arrogant, toxic voice of his younger brother echoed faintly through the line before Tanya could cut it off.

In an instant, the warm aura around Jared vanished. His face darkened into a terrifying, murderous expression.

Jared stood up abruptly, dragging his chair back. Without saying a word to the shocked board members, his tall, imposing figure stormed out of the boardroom straight into the private elevator.

"Get the car," Jared barked into his earpiece, his voice cold as ice. "We're going to my wife right now."

Back at the condo hallway.

Galit na nagtatagis ang mga bagang ni Jace. "Ano ba talagang problema mo?! Bakit ba init na init ang ulo mo kay Nicole?! She’s your sister! Pagpapakasalan na kita, sister-in-law mo pa rin siya!"

Tanya looked at him with pure disdain and an icy glare. "Wala akong kapatid na katulad niya. At kung sobrang mahal at alaga mo pala 'yang si Nicole, bakit 'di mo na lang kaya pakasalan? Totohanin niyo na 'yang 'sibling love' niyo. Magkaiba naman kayo ng tatay at nanay—legal na legal! Magpakasal kayo para magkaalaman na!"

"Tanya!" Jace’s face turned pale from rage. "Kailangan mo talagang maging ganyang kabastos?! Can't you be sensible for once, katulad ni Nicole?! Pinalayas mo na nga 'yung tao sa sarili niyang bahay for three long years! Ano pa bang gusto mo?! Drive her to death before you finally stop?!"