LOGINCHAPTER 65Ang sabi nila, kahit anong dilim ang sinapit ng buhay mo, patuloy pa ring iikot ang mundo. Na kapag lumabas ka at nagmasid sa paligid. Mapagtatanto mo na patuloy pa ring namumuhay ang mga tao-- isang normal na araw ang masisilayan mo. Na maging sila ay may pinapasan din ngunit lumalaban pa rin.Everyone seems to move on. At marami akong natutunan sa mga nagdaang araw na halos kasuklaman ko na maging ang mundo. Things really happened, and it's up to you if you take it through this continuous life. Because time wouldn't stop for you just so you could grieve all the things that needed to be mourned and cried over. It was your choice whether you would forget it or carry it all the way to the grave where you would one day be buried.Hindi naging madali para sa amin nina Mama at Julie ang mag-adjust. Isang buwan na nang nakakalipas matapos ng trahedya na naganap. Nanatili kami sa puder nina Ayannah, sa bago nilang bahay.Kahit na gustuhin ko
CHAPTER 64I was in a cell, sitting on the cold cement floor. My knees were pulled close, almost touching, as my back and hips pressed against the freezing wall. Natigil na ako kakaiyak at ngayon ay tulala na lamang sa kung ano ang mangyayari sa akin.It’s over now. Am I satisfied with my action? As long as they would be held accountable for what they did to my father, it felt like enough. Not perfect. Not peaceful. But enough to breathe a little.Pabalik-balik sina Talia sa presinto at panay ang usap sa chief na naroroon. Nanonood lang ako. Si Ayannah ay hindi pa rin umaalis kahit sa malayo siya nakaupo. Nag-aalala na sa kaniya ang asawa niya habang paminsan-minsan ay sinasapo nito ang tiyan ni Ayannah.They all looked so worried because of me. I gave a small, bitter smirk. What I did felt right in my heart, but at the same time, everything about it felt so wrong. I knew it was wrong.Hindi ko alam kung ilang oras na ang lumipas. Minsan
CHAPTER 63Nakalabas na ako ng building na iyon. Suot ko na ulit ang damit ko kanina. I was traumatized to hop into a taxi, but that's what I did. Nandoon ang taxi ni Matthew, kinuha ko at minaneho. I learned it because Anton taught me using his car.All I could feel was rage. I raked my hair as I drove and sniffed at myself. Wala ako sa sarili ngayon, iniwan ko si Matthew na duguan at nagsisigaw sa abandonadong building na ’yon. Iniisip ko ngayon, kung ganoon din ang kalagayan ni Mayor, kung duguan din siya dahil sa akin, baka mas ikasaya ko iyon.After all I’ve known about him? All I wanted was to kill him myself.He killed my father… a man who did nothing but be a good friend to him. My father died as someone who treated everyone like family, even people who did not deserve it. He killed the very person my mother loved with her whole life.Si Mama… kung hindi namatay si Papa, hindi rin siya masisiraan ng bait. At hindi pa natatapos ang
CHAPTER 62"Don't ever fucking touch her!" sigaw ko sa kaniya.At first glance at Cherry... she looked afraid but I also saw some rage in her eyes. Nanlaki ang mata ko nang mas humigpit ang hawak niya sa girlfriend ko.Damn you, Matthew! I swear I'll destroy every single part of you!Hot liquid began pouring down my cheeks. The two of them moved closer to the camera, and I felt my entire body go numb when I realized they were both completely undressed except for their underwear.Matthew framed her to make me believe that they were together. I sensed it."Istorbo ka rin, Limuel eh! Ipapasok ko na sana kaso tumawag ka bigla! Sarap na sarap na kami ni Cherry oh!" halakhak ni Matthew.But something stabbed in my chest when I saw that he was holding a gun. A freaking fucking gun. Natuliro ako. That's when terror seized me completely. I immediately pulled my car to an abrupt stop in the middle of the road, and my entire body w
CHAPTER 61LIVEUXX AMUELO BUENAVENTURA GARCIA"Kami ang bahala, hijo. Magaling kaming magtanim!" maligayang sambit ni Tiya Vangie.Marami sila ngayon dito, mga sampung babae na tagarito lang din. May mga dala silang bulaklak na iba-iba ang klase at laki. May mga gamit din silang pananim, at sa suot nila ay mukhang handang-handa silang pagandahin ang tree house ko.I smiled at them."Gusto kasi ni Cherry ang maraming bulaklak. Gusto ko lang siyang i-surprise ngayon," saad ko.Naghagikhikan ang iba. "Naku naman! Pambawi rin namin sa kaniya ito! Nakonsensiya na kami dahil palagi naming inaaway iyon lalo na si Nessia. Huwag ka na ring mag-alala, mas gusto namin dito kaysa sa party ng mayor, pareho lang naman ang handa doon at dito!"Napakamot ako ng batok. Alam kong gusto nilang um-attend sa birthday celebration ni Dad sa bayan pero heto sila't inaabala ko. Aniya'y ayos lang daw at hanggang gabi rin naman ang party roon.
WARNING: SENSITIVE TOPICS (read at your own risk)CHAPTER 60He stopped. Ganoon ulit ang nangyari! Tumayo ulit siya kaya napabalikwas din ako at pinagtiklop ang nakasiklop kong tuhod. Tumalikod siya at may kinuha sa lamesa. Cellphone niya iyon at binuksan din ang laptop na ngayon ko lang nakita na nandoon din pala.He's laughing while he's looking at his phone as if he's watching some funny videos. Napatingin siya sa akin, hindi pa rin maalis ang ngisi at halakhak."Sinend ko na 'to kay Limuel..."The brightness of his phone was too high as he laid it to me that I needed to narrow my eyes to adjust my vision. May text messages doon at sa baba n'on ay ang mga nude photos ko rito sa kama habang nakahubad at walang malay... May iilang pictures pa na magkatabi kami ni Matthew at nakawak sa maseselan na parte ng aking katawan. There's one picture that he's sucking my boobs!Doon ako nabagsa







