Simula: Bianca

I groaned when a sudden headache hit me. Pero mas nagulat ako nang mag-ring ang cellphone ko. Lumingon ako sa side table pero wala ’yon doon, kaya hinayaan ko lang at bumalik sa pagtulog. Halos lumalim na ulit ang tulog ko nang biglang may sunud-sunod na katok sa pinto ng unit ko.

“Fuck…” mariing mura ko.

I dragged myself up as I struggled to put on my silk robe. Lulugo-lugo kong hinawi ang buhok ko saka walang ganang lumapit sa pintuan.

“Sinong—”

The door flew open when Dad and Mom suddenly barged in.

“What the hell are you doing here?” gulat na tanong ko.

Pero imbes na sagot ang ibigay sa ’kin ni Daddy ay isang malutong na sampal ang sumalubong sa pisngi ko.

“Rodrigo!” sigaw ni Mommy.

I touched my heated cheek and just grinned. “Good morning to you, too, Dad.” It came out very sarcastic.

Tinangka ulit akong sampalin ni Dad pero hindi ako natinag sa kinatatayuan. Sa halip, pilit siyang hinawakan ni Mommy sa braso.

“Let go of me, Leonor! Tuturuan ko ng leksyon ang walang hiya mong anak!”

“Please… tone down your voice, hon,” pakiusap ni Mommy. “Kausapin mo siya nang maayos.”

Dad just shrugged her off, then looked at me. “You will go back to Iloilo,” mariing utos niya.

Mas nangamba pa ako sa sinabi ‘yon ni Dad kaysa sa pagsampal niya. Tiningnan ko agad si Mommy, sinubukang humingi ng tulong, pero yumuko lang siya.

My jaw clenched. “Y-You can’t do that…”

“Bakit hindi? Sumosobra ka nang bata ka! Hinayaan ka naming dito sa Maynila kahit kung anu-anong eskandalo ang inihatatid mo sa pamilya. But this time… this will be the last. Santiago is filing a case against you! Umuwi ka ngayon doon at makipag-usap nang matino. You know Santiago is a big fish we couldn’t afford to have bad blood with. Pero anong ginawa mo? Isinangkot mo pa ’yung tao sa katarantaduhan mo!”

Hindi na ako nagulat sa reaksyon ng ama ko. Of course, he cared so much about reputation—about everything he could gain from connecting with influential people.

Kaya tinalikuran ko sila saka itinali ang buhok ko. “You want coffee?” alok ko.

Nasulyapan ko ang pamumula sa galit ni Rodrigo. “Bianca Ylondra!”

Pero imbes na makinig pa sa ama ko ay binalingan ko si Mommy. “Ikaw, ’My? Juice or tea? I have new hibiscus tea from your favorite brand,” pinasigla ko ang boses.

“Ylondra… please, makinig ka naman muna, anak,” she pleaded.

My hand stopped before I could reach the kettle. “’Edi magsampa siya ng kaso kung gusto niya. As if he was the only victim in that party. Biktima rin naman ako. Pero I won’t file a case because… well… I enjoyed him?”

Pareho silang napasinghap.

“Napaka-walang modo mo talagang bata ka!” singhal pa ni Daddy. “Look what Manila did to you!” Sinuri niya ako mula ulo hanggang paa.

But I just shrugged. Pati desisyon kong manatili sa Maynila ay ginawa na rin niyang issue. I stayed away because I wanted to live simply… away from them.

“Hindi mo na nirespeto ang dating nobyo ng kapatid mo!” sumbat pa ni Dad.

Natigil ang paglalagay ko ng tubig sa kettle. “Here we go again…”

“Rodrigo, please…” si Mommy.

“Bakit? Hindi ba’t totoo naman? She doesn’t honor her own sister!” Dad burst out.

Then, a loud thud of the kettle echoed in my entire unit. Huminga ako nang malalim saka pumikit. “Dad, please. Wala ako sa mood to even talk about this right now,” I dismissed.

“Ynes died because of you! And now, pati dating nobyo niya isinangkot mo pa dahil sa pagiging iresponsable mo. Hindi ka na nahiya kay Santiago! Your sister is dead, so the least you can do is respect her and Santi!” mariing saad ni Daddy.

Putang ina…

It really didn’t matter what that asshole Santiago thinks about me. Pero nang banggitin muli ng ama ko ang namayapa kong kapatid, it felt like reopening an old wound that never fully healed.

Nanginig ang kamay ko. “I respect Ynes, Dad…” pilit kong pinakalma ang boses ko.

Rinding-rindi na ako sa ganitong klaseng usapan dahil alam kong hindi maganda ang kahahantungan nito. Kaya mas mabuting tapusin na lang.

“Then fix this—”

“I will,” putol ko. “Kakausapin ko si Santi. And I’ll make sure this won’t even make a dent in your reputable name, Dad,” mariin kong saad.

Tumikhim lang si Dad at wala nang nasabi pa.

Totoo naman. Kulang na lang ay halikan niya ang mga paa ng lalaking ’yon. The only reason he was so mad was because I was dragging Santi into this issue. Hindi ito tungkol sa ’kin—hindi sa eskandalong nangyari. At lalong hindi dahil sangkot ako na anak niya. Galit si Dad dahil hindi niya kayang mawala ang loob sa amin ni Santiago.

Losing Santiago meant losing almost the entire Iloilo region.

He was the Sugar Kingpin, after all.