5

Sa club party, nakaupo si Assistant Brown hindi kalayuan kay Damian. Tiningnan niya ang kanyang telepono.

[Dumating na ang dalaga at pumasok na siya sa loob.]

Ibinalik niya ang phone sa loob ng jacket niya.

"Damian, kamusta ang wedding party mo?" tanong ng isa sa mga bisita—isang batang entrepreneur.

Bahagyang itinataas ni Damian ang baso. Agad namang hinawakan ito ng babae sa tabi niya at inilagay sa kamay niya.

Hindi umiinom ng alak si Damian. Habang lahat ay nag-chi-champagne, ang hawak niyang baso ay tubig lang.

"Bakit hindi ka rin nagpakasal, kung curious ka naman?"

Tumawa ang grupo.

Inabot ni Damian ang buhok ng babae sa tabi niya. Napahinga ito sa gulat sa biglaang galaw.

Namula ang kanyang mga pisngi. Tinitigan siya ng may paghanga at pagnanasa—pero hindi siya naglakas-loob na hawakan. Wala siyang tapang.

Sinasabi sa chismis na gabi-gabi ay iba-ibang babae ang kasama ni Damian, pero sa totoo lang, bihira silang makalapit sa kanya. Puwede silang maupo sa tabi niya, ibuhos ang inumin niya, tumawa sa biro niya—yun lang.

At kahit ganoon, gusto pa rin nila siya.

Patuloy ang tawanan sa marangyang silid, humahalo sa banayad na boses ng babaeng umaawit sa stage. Relaxed ang mga bisita, humihigop sa inumin habang nag-uusap-usap sa mabagal na musika.

Tumayo si Assistant Brown nang may marinig siyang kaguluhan malapit sa pinto. Bago siya makalapit, bumagsak ang mga pinto nang malakas.

Pumasok si Clarissa, kasama ang dalawang bodyguard na tila kinakabahan sa likod niya.

"Pasensya po, Sir. Ayaw tumuloy ni Miss Clarissa sa labas," bulong ng isa sa kanila, nakayuko.

"Hindi niyo kaya ang isang babae lang?" madilim ang mukha ni Brown habang lumalakad papunta sa kanila.

"Pasensya po, Sir—"

"Umalis kayo sa harap."

Binangga ni Clarissa ang mga guwardiya, tumingin kay Brown ng galit, at diretso siyang naglakad papunta sa private room.

Lahat ng mata ay nakatutok sa kanya habang papalapit siya sa upuan ni Damian. Sinusunog ng kanyang tingin ang dalawang babae sa tabi niya. Sa isip niya, hinahaplos na niya ang mga mukha nila.

"Kayong mga walang kwentang babae!" pang-aalipusta niya. "Lumayo kayo kay Brother Damian! Hindi kayo karapat-dapat umupo sa tabi niya!"

Alam ng lahat kung sino si Clarissa. Noon, marahil, puwede pa niyang sabihin ang anuman at makakalusot—pero ngayong gabi, iba ang hangin. Nakatingin sila kay Damian, naghihintay sa kanyang reaksyon.

"Miss Clarissa, pakiusap lumabas po," sabi ni Brown, matatag ang boses. "Nasisira mo ang atmospera."

"Oo, Clarissa. Huwag magpakita ng eksena. Gabi ito ni Damian," dagdag ng isa pang bisita.

"Hindi ito ang lugar o oras para magpatalo."

Walang pakialam si Clarissa. Lumapit siya at hinawakan ang braso ng mga babae sa tabi ni Damian. "Umupo kayo dito at nagpapanggap na nag-eenjoy, pero hindi niyo man lang siya matutouch! Ano bang silbi niyo?!"

"Miss!" Tumayo si Brown, handang makialam.

"Lahat, labas."

Tahimik ang buong silid sa sinabi ni Damian. Walang pag-aatubili, tumayo ang mga bisita at unti-unting lumabas. Sumunod ang mga babae, nakayuko. Si Brown lang ang naiwan.

"Ikaw rin, Brown," malamig na dagdag ni Damian.

Nag-bow si Brown nang may respeto, binigyan si Clarissa ng huling warning glare bago umalis.

May bahagyang smirk si Clarissa habang nagsasara ang pinto.

"Dalhan mo ako ng inumin," sabi ni Damian nang walang effort, flat ang boses.

Nagmadaling magbuhos si Clarissa ng soda sa baso at iniabot kay Damian, pagkatapos ay umupo sa tabi niya.

Humigop siya ng matagal.

"Huwag kang lalampas sa linya," babala niya.

"Brother Damian—"

"Alam mo namang hindi magpapigil si Brown sa susunod."

Naputol ang mukha ni Clarissa. "Bakit mo pinakasalan yung simpleng babae na yun? Hindi mo siya mahal. Pinakasalan mo siya para lang asarin ang kapatid ko, di ba?"

Umupo si Damian nang mas relax at huminga ng malalim. "Halika," sabi niya, ini-crook ang daliri.

Sumunod si Clarissa. Sa isang iglap, ilang pulgada na lang ang pagitan ng mukha nila. Dumampi ang daliri niya sa labi niya.

"Gusto mo bang palitan ang kapatid mo?"

Parang tumigil ang tibok ng puso niya. Naamoy niya ang soda sa hininga niya, ramdam ang init ng balat. Pumikit siya ng kaunti, bahagyang nakabuka ang labi sa anticipation.

"Pasok ka, Brown," matapang na sabi ni Damian, sapat ang boses para marinig sa labas.

Biglang bumuka ang mata ni Clarissa, namula ang mukha. Nakaupo na si Damian ng nakabalik sa upuan niya.

Bumukas ang pinto at pumasok si Brown.

"Dalhin mo siya palayo."

"Hindi! Brother Damian!" sigaw ni Clarissa, humahawak sa braso niya.

"Tigilan mo ang bastos na ito!" snap ni Brown, naubos na ang pasensya. Mahigpit niyang hinawakan ang braso ni Clarissa.

"Pakawalan mo, gago ka! Huwag mo akong hawakan!" sigaw ni Clarissa, pero hindi siya pinakawalan ni Brown.

Nagbuhos si Damian ng isa pang inumin at hindi man lang tumingin sa kanya.

"Pakawalan mo ako!"

Itinulak siya ni Brown palabas ng pinto.

"Ipauwi mo siya. Hindi na siya puwede bumalik dito," utos ni Damian.

"Yes, Young Master." Agad na humarang ang mga guwardiya sa kanyang daraanan habang sinusubukang bumalik si Clarissa.

"Magsisisi ka, Brown!" sigaw ni Clarissa. "Pagbalik ni Sister sa tabi ni Damian, aabutan ka sa kalye!"

"Looking forward ako sa araw na iyon, Miss," malamig na sagot ni Brown, bago siya lumingon at iniwan ang babaeng sumisigaw sa likod niya.

…

Samantala…

Kumilos si Livia sa pagtulog, unti-unting bumuka ang mga mata niya. Sandali lang, hindi siya sigurado kung nanaginip lang siya—may tumawag sa kanyang pangalan sa malayo.

Dahil sa antok, humalik siya at kinuskos ang mga mata.

Tok tok.

"Young Lady, puwede ka nang gumising?"

Tahimik na umungol si Livia. 'Anong oras na kaya?'

Hinila niya ang sarili palabas ng kama at dahan-dahang naglakad patungo sa pinto. Naroon na ang servant na nagdala sa kanya sa kwarto kagabi.

"Pasensya po sa paggising, Young Lady."

"Anong nangyari?" mahina niyang tanong.

"Bumalik na po ang Young Master. Nasa main gate na siya."

"At…?"

"Kailangan po natin siyang salubungin."

'What?! Salubungin siya? Ng ganitong oras?!'

Gusto niyang tumanggi, pero hindi niya magawa. Sa loob-loob ng isip, sumunod siya sa servant pababa, humihikab at humahawak sa railing na parang nakasalalay ang buhay niya dito.

Sa harap ng pinto, nakasandal siya sa frame, antok pa rin.

SCREECH!

Biglang nagising si Livia sa tunog ng preno ng sasakyan. Lumabas si Assistant Brown para buksan ang pinto kay Damian.