Chapter 4: The Truth Begins to Surface

Mabigat ang katahimikan sa loob ng library ng Montenegro Mansion.

Mahigpit pa ring nakakuyom ang kamao ni Adrian habang nakatitig sa kanyang lolo.

“So… totoo nga?”

“Ikaw ang dahilan kung bakit nawala si Sophia sa buhay ko?”

Hindi agad sumagot si Don Alejandro. Tahimik niyang inilapag ang tasa ng tsaa sa mesa bago tumingin sa apo.

“I did what I thought was best.”

Napailing si Adrian.

“Best for who?”

“For this family.”

“For the company.”

“For your future.”

Napatawa si Adrian, pero halatang puno iyon ng galit.

“My future?”

“You separated me from the woman I loved!”

“At kung totoo ang sinasabi ni Sophia…”

“…may limang taon akong hindi nakilala ang sarili kong anak.”

Napayuko si Don Alejandro.

“She wasn’t the right woman for you.”

“Who decided that?”

“You?”

Tahimik ang buong silid.

Unang beses na nakita ng mga kasambahay na sumigaw si Adrian sa kanyang lolo.

“Did you even think about what I wanted?”

Mabigat ang boses ni Don Alejandro.

“Love fades.”

“But power lasts.”

Adrian laughed bitterly.

“That’s exactly why you’re alone.”

Natahimik ang matanda.

Wala siyang maisagot.

Lumabas si Adrian ng library nang hindi man lang lumilingon.

Sa sandaling nagsara ang pinto, napabuntong-hininga si Don Alejandro.

“Daniel…”

Mahina niyang bulong habang nakatingin sa lumang family picture.

“Pareho kayo ng ama mo.”

⸻

Kinabukasan…

Maaga pa lang ay gising na si Sophia.

Tahimik siyang naghahanda ng almusal habang pinapanood si Lily na natutulog pa.

Napangiti siya.

Ito ang dahilan kung bakit hindi siya sumuko sa buhay.

Kahit mahirap.

Kahit mag-isa.

Laging si Lily ang nagbibigay sa kanya ng lakas.

Biglang tumunog ang cellphone niya.

Unknown number.

Sandali siyang nagdalawang-isip bago sinagot.

“Hello?”

“Good morning, Ms. Sophia Reyes.”

Napakunot-noo siya.

“Sino po sila?”

“I’m Claire, executive assistant ni Mr. Adrian Montenegro.”

Nanahimik si Sophia.

“Mr. Montenegro would like to meet you.”

“Bakit po?”

“He wants to talk.”

Huminga siya nang malalim.

“Saan?”

“I’ll send you the location.”

Pagkababa ng tawag, napaupo si Sophia.

Hindi niya alam kung ano ang aasahan.

⸻

Alas-diyes ng umaga…

Isang tahimik na café ang napili ni Adrian para sa kanilang pagkikita.

Hindi ito mamahalin.

Hindi rin matao.

Pagdating ni Sophia, nakita niyang naghihintay na si Adrian.

Nakatayo ito at agad na hinila ang upuan para sa kanya.

“Thank you.”

“You don’t have to thank me.”

Tahimik silang naupo.

Ilang segundo ang lumipas bago nagsalita si Adrian.

“I’m sorry.”

Napatingin si Sophia.

“Para saan?”

“For not looking for you.”

Mahina siyang ngumiti.

“Hindi mo kasalanan.”

“Hindi.”

“I should’ve fought harder.”

Napabuntong-hininga si Sophia.

“Pareho tayong biktima ng mga desisyon ng ibang tao.”

Tahimik silang dalawa.

Parang bumalik ang mga alaala noong college pa sila.

Noong wala pa silang iniisip kundi ang mga pangarap nila.

⸻

“Mommy!”

Biglang tumakbo si Lily papunta sa kanila.

Kasama niya si Claire na sumundo sa kanya mula sa school.

“Daddy!”

Agad nitong niyakap si Adrian.

Napangiti si Adrian at kusang binuhat ang bata.

“Kamusta ang school?”

“I got a star today!”

“Really?”

“Yes!”

“Proud ka ba sa akin?”

Ngumiti si Adrian.

“Very proud.”

Mas lalong lumiwanag ang mukha ni Lily.

Hindi niya alam na sa simpleng salitang iyon…

May isang puwang sa puso niya ang napunan.

⸻

Habang masayang nag-uusap ang mag-ama, may isang babaeng nakatingin sa kanila mula sa kabilang bahagi ng café.

Naka-designer dress ito at mamahaling handbag.

Mahigpit ang pagkakahawak niya sa coffee cup.

Galit ang mga mata niya.

Hindi siya makapaniwala sa nakikita.

“Adrian…”

Mahina niyang bulong.

“Who’s that child?”

Ang babae ay si Vanessa Villamor.

Daughter ng isa sa pinakamalaking business partners ng Montenegro Family.

At ang babaeng matagal nang gustong ipakasal kay Adrian.

⸻

Kinagabihan…

Dumating ang resulta ng imbestigasyon ni Claire.

Kumatok siya sa opisina ni Adrian.

“Sir.”

“Come in.”

“Inimbestigahan ko po si Ms. Sophia.”

“At?”

Ibinigay niya ang folder.

Tahimik na binuklat iyon ni Adrian.

Nakita niya ang records ng mga trabahong pinasukan ni Sophia.

Mga bayarin sa ospital.

Renta.

Tuition ni Lily.

At isang detalye ang nagpahinto sa kanya.

Father’s Name: Unknown.

Napapikit siya.

Hindi kailanman ginamit ni Sophia ang apelyido niya.

Hindi rin siya nito hinabol para sa pera.

Hindi siya kinasuhan.

Hindi siya hiningan ng sustento.

Mag-isa nitong pinalaki ang anak nila.

Unti-unting sumikip ang dibdib ni Adrian.

Mahina niyang isinara ang folder.

“I failed them…”

Mahinang sabi niya sa sarili.

Pero hindi niya alam…

Sa kabilang bahagi ng siyudad…

May isang lalaki ang nakatingin sa litrato nina Adrian, Sophia, at Lily.

Ngumiti ito habang pinapaikot ang baso ng whiskey sa kanyang kamay.

“Interesting…”

Mahina niyang sambit.

“Akala ko hindi na kayo magkikita.”

Tumayo siya at tumingin sa bintana.

“Pero mas exciting ito.”

Kinuha niya ang cellphone at tumawag.

“Prepare everything.”

“I want Adrian Montenegro…”

“…to lose everything he loves.”