Chapter 6

Chapter 6

Asaran with the Delivery Boy

"Mama, wake up na! Maga na po, may pasok ka sa work. Kailangan natin ng pera dahil matakaw kami kumain po," malakas na sambit ni Jan.

"Yung promise mo, Mama, na kakain tayo kay pareng Jabebe," dagdag naman ni Jon.

What? Pareng Jabebe? Gusto kong tumawa sa sinasabi ng mga anak ko. Gusto ko na sanang magkunwaring tulog, kaya lang may pasok pala ako sa trabaho ngayon. Pero mamaya pa naman iyon.

"Mama, gugutom na kami. Gusto na naming kumain po," sabi rin ng aking babae na anak. Naramdaman ko na humalik pa ito sa pisngi ko. Sumunod naman ang dalawang lalaki kong anak na humalik sa akin.

Kaya nagmulat na ako ng aking mga mata. "Good morning, mga anak," ngiti ko.

Pero ang mga anak ko ay nagtakip agad ng kanilang mga ilong. Napasimangot naman ako.

"Mumog ka muna, Mama, bago mag-talk," sabi agad ng anak kong si Jan sabay takip ulit sa kanyang ilong. Humagikhik naman ang dalawa ko pang anak.

"Mga bully na bata," sabay kiliti sa mga bewang nilang tatlo. Bigla silang sumigaw sa pagkagulat.

"AHHHH!" sigaw nilang tatlo at nagkatawanan kaming lahat.

Nagkulitan muna kami bago bumangon mula sa higaan. Nagtulong-tulong kaming tinupi ang higaan namin bago kami nagtungo sa kusina.

Inakay ko na sila sa kusina para makapagluto na ako ng almusal naming apat. Nagmumog na muna ako bago naghanda ng lulutuin ko.

Nang tapos na kaming kumain, naligo na ako.

Palabas na ako ng banyo nang nagsisigaw ang tatlo kong anak. Kahit sakit sa ulo ang kaingayan at kakulitan nila, mapagpasensya ko pa rin silang sinasabihan.

"MAMA! MAMAAAAA!" sigaw ng tatlong bata.

Nagmadali naman akong lumabas ng banyo dahil sa sigaw nila.

"Mama, may lisad, may lisad po!" sigaw ni Jon sabay turo sa ilalim ng mesa namin.

"No! It's a baby Crocodel, Mama!" sigaw ni Jan.

"It's butikiki, hindi baby Crocodel o lisad. Butikiki ang tawag diyan!" singit ni Jam.

"Ewan ko sa inyo, mga anak," sabi ko naman.

"It's a baby Crocodel, Mama, tingnan mo po sa ilalim ng mesa," sabi pa ni Jan.

Englesero talaga ng anak kong ito. Ang cute nila, nakakagigil. Nakalimutan kong takot pala sila sa butiki. Kaya hinuli ko na muna ito at tinapon sa labas bago magbihis.

"Magbibihis pa si Mama, ma-late na ako sa work ko. Wala tayong pang-Jabebe," sabi ko pa.

"Sige po, bihis na po, Mama, bilis po, bihis na po," tulak pa sa akin ni Jon. Excited ito palagi na kakain sa fast food restaurant kaya ganito siya.

Nagluto na muna ako ng tanghalian nila bago ako pumasok sa trabaho. Iniiwan ko ang mga bata sa landlady ng tinutuluyan naming apartment. Mabait ito kaya imbes na kumuha ako ng kasama nila, nagpresenta si Aling Eda. Kaya siya na ang sinasahuran ko.

"Hey! Miss Rider! Long time no see, huh! Did you miss me?" kindat pa ng gago.

"Huwag mong sirain ang maganda kong aura ngayon. Baka mabalibag kita!" biro ko lang naman.

"Miss Sungit pa rin pala talaga ang bagay na pangalan mo," tumawa pa talaga.

"Ano na naman ang ginagawa mo dito?" tanong ko.

"May hinatid lang akong delivery. Tara, kain tayo," yaya nito.

"Oras na ng duty ko. Kaya sa iba ka na lang mag-aya. Hindi tayo bati!" ingos ko sabay lakad na paalis.

"Ang ganda pa naman ng aura mo ngayon."

"Please try again later. Wala ako sa mood," irap ko.

Humalakhak naman ito. "Gaganda ka pa lalo kapag ako ang kasama mo," nagtaas-baba pa talaga ang kilay nito. Imbes na ngumiti, sumimangot na lang ako para hindi na niya ako asarin pa.

"WHOAH!" sigaw nito na ikinalingon ko. "Huwag kang sumimangot, nagmumukha kang itik!"

Hinampas ko agad siya sa dibdib. Malakas naman itong tumawa. Walang pakialam sa paligid kung may nakakarinig o wala. Pasaway na lalaki eh.

"The person you are talking right now is currently unattended. Please don't talk to the person again," seryoso kong sagot na ginaya pa ang boses ng tagapagsalita sa cellphone.

Humagalpak naman ito ng tawa. Buhay na buhay ang tawa niya at nakakadala. Kaya lang ayokong tumawa.

Nagulat ako sa panghihila niya. "Let's go, treat kita. Bayad ko na sa pagliligtas mo sa buhay ko," mahinahon na sabi ng lalaki.

"May trabaho ako, gago! Pang-hapon ang trabaho ko kaya hindi ako makakasama sa'yo!" inis na sambit ko.

"Akong bahala. Swerte mo nga kasi ako na ang nagyaya, ako pa ang lilibre sa'yo. Aba, san ka pa!" hila niya sa akin.

"Kapag ako nasesante dito dahil sa'yo, humanda kang h*******k ka!" bulyaw ko na.

Pinagtitinginan na kami ng mga tao at ilan sa mga katrabaho ko. Nakita ko pa ang kaibigan kong si Rosey na nakangiti sa sulok. Kumaway pa nga ito sa akin na parang kinikilig pa. Umirap ako.

"Hindi ka masesesante. Mabait ang may-ari ng mall na ito. Kaya relax, okay?" baliwala ang pagsusungit ko.

"Alam ko! Pero paano ang manager sa department store, huh? Paano kung gawan ako ng memo at ipasa sa nakakataas sa HR? Gago ka eh!" hampas ko pa sa braso niya.

"Hindi ka lang masungit at mahilig magmura. Amasona ka pa!" pag-iiba nito sa usapan.

Nasa canteen na silang dalawa.

"Just sit here, ako na ang mag-order ng pagkain natin. Huwag kang aalis sa upuan mo, Miss Sungit na gumanda dahil kasama niya ako," paalala pa nito.

Umirap lang ako!