Chapter 2: Fake Fiancée for a Night

Kiana Cathryss Devereaux

Kahit gaano karami ang na-check ko sa listahan ko bago umalis ng bahay, wala talagang makakapaghanda sa akin para sa gabing ito. Pero noong mga oras na iyon, bago ako pumasok sa hotel, ang mga preparasyong iyon ang nagbigay sa akin ng false sense of security.

Long red hair na may thick glossy waves? Check.

Makeup na medyo matapang pero flawless naman? Check.

Black dress na sobrang sikip, medyo maikli, at walang back? Check.

Sexy, sophisticated, confident goddess? Check.

Well, ganoon ang feeling ko hanggang sa ibinaon ni Avery Hartwell ang mga kuko niya sa akin sa registration desk. Alam na alam niya kung saan tatama at kung gaano kalakas. Siya at ang kanyang pack of vultures, parang hobby na nilang ituring akong parang roadkill noong high school. Pinapabagsak ako, lalo na kapag alam nilang nakapanood lang ako sa gilid bilang isang kawawang scholarship kid.

Sa loob ng ilang segundo kanina, parang bumalik ako sa pagiging labing-apat na taong gulang na takot na takot magsalita o lumaban.

Hindi ko naman talaga planong pumunta. Umalis ako sa Wilchester Prep sampung taon na ang nakalilipas at hindi na lumingon. Hell, halos tumakbo na nga ako palabas noong hawak ko na ang diploma ko. Pero pinilit ako ng 14 years old kong kapatid na si Leila. Sabi niya, masyado na akong subsob sa trabaho bilang nurse, nalulunod sa utang, at parang single parent na nagpapalaki sa kanya. Sinayangan namin ang pera na wala naman ako para lang sa dress na ito at sa heels na sky-high para lang mapatunayan sa mga bullies na hindi nila ako natalo.

At ngayon, heto ako. Nakatayo sa madilim na bahagi ng hallway ng hotel, nakatitig sa platinum diamond ring na dahan-dahang ipinasok ng nag-iisang Tyler Kezter Rosier sa daliri ko.

"Wanna be my fiancée for the night?" bulong niya ulit. Ang mabaong boses niya ay nagpadala ng kakaibang kuryente sa buong katawan ko.

"Jesus, Tyler..." Napahawak ako sa braso niya, ramdam na ramdam ang matitigas na kalamnan nito sa ilalim ng suit niya. "Sobra naman ito. Hindi mo ako kilala tapos ipapasuot mo sa akin ang singsing na 'yan na mas mahal pa sa kikitain ko habambuhay? Bakit mo gagawin ito?"

Humigpit ang hawak niya sa braso ko, hinila ako ng ilang pulgada pa-lapit sa kanya hanggang sa maamoy ko ang nakakabaliw niyang cologne. Tinitigan ko ang green eyes niya na parang may hipnotismo.

“Dahil walang makakahawak sayo, Kiana," seryoso niyang sabi, walang bakas ng biro. "Don’t you see? You will be invincible. Walang mangangahas na mag-inarte dahil kasama mo ako. My fiancée. Gagamitin natin ang pagiging popular ko to our advantage.”

"It’s a lie, Tyler. All of it," paalala ko sa kanya, pilit na ibinabalik ang wisyo ko kahit na sumasayaw na ang puso ko sa sobrang kaba.

"I know," sagot niya habang ang daliri niya ay dumaan sa panga ko, marahan akong pinatingala sa kanya. "But it’s just for tonight. Beautiful, smart, funny... you’re the whole package, Kiana. At sorry kung naging malupit sila sa iyo noon. Hindi nila nakita kung gaano ka ka-special."

Napalunok ako. Goddamn, he was good. Mula noong twelve years old ako, siya na ang nag-iisang crush ko. At kahit dalawang dosenang salita lang ang nagpalitan sa amin noong high school, hindi ko nakalimutan ang bawat sandaling tinitingnan niya ako.

"Sino pa ba ang nakakaalam na narito ka?" tanong ko, sinusubukang maging lohikal. "Baka malaman ng mga kaibigan mo."

"Si Ysha lang at ang fiancé niya ang nakakaalam, at hindi sila magsasalita," sagot niya nang mabilis.

"Pero ikaw si Tyler Kezter Rosier," giit ko pa rin habang nakatingin sa dambuhalang brilyante sa kamay ko. "Everyone knows you. Ang media, parang Kardashian ang tingin sa pamilya niyo. Baka iisipin ng mga tao na gold-digger ako."

Isang pilyo at mabilis na kindat ang ibinigay niya sa akin. "Nah. Iisipin nila, baliw na baliw ka sa akin."

Hindi ako nakasagot agad. Ang dambuhalang brilyante sa daliri ko ay tila bumigat ng sandaang kilo, at kasabay niyon ang unti-unting pagkapos ng hininga ko. Baliw na baliw sa kanya? Sino ba naman ang hindi mababaliw sa isang Tyler Rosier? Pero sa mundong ginagalawan niya, ang isang katulad ko ay madaling mapagkamalang manggagamit.

"Tyler, sandali lang," pigil ko sa kanya nang maramdaman kong nagsimula na siyang humakbang patungo sa dambuhalang pinto ng ballroom. Hinigpitan ko ang kapit sa braso niya, dahilan para mapatigil siya at muling humarap sa akin.

"Hey," malambot niyang gabi, ang boses ay tila isang haplos sa nagpapanic kong sistema. "What's wrong?"

"Natatakot ako," pag-amin ko, sa wakas ay ibinaba ang pader ko sa harap niya. Ramdam ko ang pamamasa ng mga palad ko at ang marahas na pagbayo ng dibdib ko sa ilalim ng masikip kong dress. "Ang mga tao sa loob... hindi mo alam kung paano nila ako tratuhin noon. Kung paano nila ako iparamdam na basura ako dahil lang wala akong pera. At kapag pumasok ako kasama ka, suot ang singsing na 'to, lalo lang nila akong rururukin."

Tinitigan ako ni Tyler. Ang kaniyang mga berdeng mata na kanina ay puno ng kapilyuhan ay biglang napalitan ng isang seryoso at malalim na emosyon. Hindi siya nagsalita, sa halip ay binitawan niya ang kamay ko para dahan-dahang ihawak ang dalawa niyang palad sa aking mga pisngi.

Ang init ng mga kamay niya ay tila sumunog sa lamig na nararamdaman ko. Napasinghap ako sa gulat, pero hindi ako lumayo.

"Look at me, Kiana," utos niya, marahan niyang inilapit ang mukha niya sa akin hanggang sa ang dulo ng mga ilong namin ay mag-abot na. Ang nakalalasing niyang bango ay tuluyang binuwal ang natitira kong wisyo. "Noong high school, masyado akong naging duwag para mapansin ang ginagawa nila sa iyo. Abala ako sa sarili kong mundo, sa pamilya ko, at sa maling tao. I can't change the past. Pero ngayong gabi? Hawak kita."

Hinaplos ng mga hinlalaki niya ang gilid ng aking panga, at ang bawat haplos na iyon ay nag-iwan ng kuryenteng nagpatindig sa balahibo ko. Ang paningin niya ay bumaba sa aking labi bago muling bumalik sa mga mata ko, at ang init ng kaniyang hininga ay dumampi sa mukha ko.

"Walang sinumang hahawak o sasakit sa iyo sa loob, maliwanag?" dugtong niya, ang boses ay naging mas mabaon at tila isang pangako. "Ako ang magiging kalasag mo. Gagamitin mo ako, gagamitin kita. We are partners in crime tonight, Red Hot."

Napalunok ako, ang puso ko ay parang sasabog na sa tindi ng bilis. Ang sekswal na tensyon sa pagitan naming dalawa sa madilim na hallway na iyon ay naging sobrang bigat, parang isang spark na konting-konti na lang ay magpapasiklab na ng malaking apoy.

"Partners in crime," ulit ko nang mahina, pilit na ibinabalik ang tapang sa aking boses.

"That's my girl," nakangiting sabi niya. Ibinaba niya ang kaniyang mga kamay mula sa mukha ko at muling pinagsalikop ang aming mga daliri. Ramdam ko ang kaniyang malalaking palad na pumrotekta sa akin, pinipiga ang kamay ko para iparamdam na hindi ako mag-isa.

Nang makuha na niya ang buong kompyansa ko, doon na niya tuluyang itinulak ang naglalakihang pinto ng ballroom.

Shit. This is it.

Sa isang iglap, parang huminto ang musika sa loob ng ballroom. Ang marangyang liwanag mula sa mga chandelier ay tumama sa amin. Sabay-sabay na lumingon ang mga tao. Bawat high-society girl, bawat dating nambu-bully sa akin, at higit sa lahat—si Avery Hartwell na nasa likod pa lang namin—ay sabay-sabay na napaawang ang labi. Ang mga mata ng mga babae sa loob ay tila naging mga patalim na handang sumaksak sa akin.

"Have you ever seen the movie Carrie?" bulong ko kay Tyler, halos hindi ko na maigalaw ang labi ko sa ngiti habang naglalakad kami sa gitna ng karamihan. "'Yung prom scene?"

Narinig ko ang mahina at maseksing tawa ni Tyler sa tabi ko. "Walang magbubuhos ng dugo sa iyo, Red Hot. Kung sakaling may gagawa, may permission kang mag-Carrie sa kanila. Hell, tutulungan pa kita."

Hinarap niya ako nang bahagya at marahang pinisil ang bewang ko para pakalmahin ako.

"Just smile. You look gorgeous. Sirena ka sa dagat ng mga boring na tao. We’ve got this. Fun, remember? Try to relax."

Huminga ako nang malalim, itininaas ang aking panga, at ibinigay ang pinakamaganda kong ngiti sa harap ng mapanghusgang mundo ng mga mayayaman.

Right. Fun. Relax. Kaya ko 'to. Hayaan nating magsimula ang palabas.