Chapter 6: Clean Up the Mess

Tyler Kezter Rosier

"Gisingin ang gago."

Narinig ko ang pamilyar at malamig na boses na iyon na pumutol sa napakasarap kong tulog. Bago ko pa man maidilat ang mga mata ko, naramdaman ko ang marahas na paghila ng kumot ko. Ang malamig na hangin ng aircon sa penthouse ay biglang humalik sa hubad kong katawan.

"Fucking hell..." mura ko habang napaupo ako sa kama, pilit na dinidilat ang nag-aalab kong mga mata.

Pagtingin ko sa paanan ng dambuhala kong kama, sinalubong ako ng apat na lalaking may magkakahawig na panga at matatayog na tindig. My brothers. Ang Rosier brothers na akala mo ay laging handang pumatay ng tao.

Nakatayo si Malcolm na naka-suit pa habang nakapamewang, seryoso ang mukha tulad ng dati bilang panganay. Sa tabi niya ay si Lucien na umiinom ng kape ko—mismo sa paborito kong baso—habang may nakakalokong ngisi. Si Caspian naman ay nakasandal sa pader, tahimik at mukhang may sariling problemang pasan tulad ng dati. At si Kieran? Ang gago ay may hawak na tablet at iyon ang iwinawagayway sa harap ng mukha ko.

"Anong ginagawa niyo sa penthouse ko? At paano kayo nakapasok?" singhal ko sa kanila habang hinahawakan ang ulo ko dahil sa nagsisimulang migraine.

"Duh. Rosier building ito, Ty. Lahat kami may master key," asar ni Lucien sabay higop ng kape. "At mas magandang tanong... nasaan ang babae?"

Awtomatikong lumingon ang tingin ko sa kaliwang bahagi ng kama. Doon ko lang napansin na wala na si Kiana. Ang unan ay may bango pa ng kanyang honeysuckle na shampoo, pero ang kumot ay malamig na. Umalis siya. Nag-sneak out ang babaeng nagbigay sa akin ng pinakamasarap na gabi ng buhay ko nang hindi man lang nag-iiwan ng text.

"She’s gone," mahina kong sabi, may halo ng panghihinayang na hindi ko naitago sa boses ko.

"Good. Dahil kung andito siya, baka masakal ko siya o ikaw," seryosong sabi ni Malcolm habang humahakbang pasulong. "Tyler, ano 'tong kalokohan na 'to? Anong pumasok sa utak mo at nag-propose ka sa isang reunion?"

"Hindi ako nag-propose—"

"Oh, talaga ba?" Pinatong ni Kieran ang tablet sa hita ko. "Basahin mo ang headlines, 'Charming One.' trending ka sa buong bansa. At ang mas malala? Tumawag si Mom kaninang alas-singko ng umaga. Umiiyak sa tuwa dahil sa wakas daw ay may mapapangasawa ka na bago siya sumailalim sa susunod na chemotherapy."

Natigilan ako. Pakiramdam ko ay binuhusan ako ng yelo. "Tumawag si Mom?"

"Oo," sabi ni Caspian mula sa gilid, ang boses ay mababa ngunit puno ng bigat. "Alam mo kung gaano kahina ang puso at katawan ni Mom ngayon dahil sa cancer. Tuwang-tuwa siya, Ty. Sabi niya, gusto niya raw makita ang fiancée mo sa hapunan bukas."

Napasabunot ako sa buhok ko. Masyadong mabilis ang mga pangyayari. Kagabi, akala ko harmless prank lang ang lahat para tulungan si Kiana laban sa mga bullies at para tantanan na ako ni Nora. Hindi ko inasahang may kukuha ng litrato, magba-viral ito, at makakarating kay Mom.

"Sino ba ang babaeng 'yan?" tanong ni Malcolm. "Kiana Devereaux. Isang nurse? Baon sa utang? Tyler, mukha siyang gold-digger na sinamantala ang pagkakataon."

"Huwag mo siyang pagsalitaan ng ganyan," bulyaw ko kay Malcolm, biglang nag-aapoy ang galit sa dibdib ko. "Hindi niyo siya kilala. Hindi siya ganyang uri ng babae. Ako ang may kasalanan. Ako ang naglagay ng singsing sa daliri niya."

Ngumisi si Kieran, isang nakakairitang ngisi. "Bayaran mo na lang siya para maglaho. Give her a few millions, sabihin niyo nagka-misunderstanding kayo."

"Hindi siya p****k, Kieran!" sigaw ko sa kanya, tuluyan nang tumayo mula sa kama. "Hindi ko siya babayaran para lang talikuran ang kahihiyan na ginawa ko sa buhay niya."

"Hindi ko naman sinabing ganun, kapatid," depensa ni Kieran habang itinataas ang dalawang kamay. "Pero kailangan mong ayusin 'tong gulo na 'to nang walang scandal. Besides, halata namang gusto mo siya, kaya hindi magiging mahirap na kumbinsihin siya. You’re known as the charming one."

"Yeah, and you’re the asshole," ganti ko.

"No," sabi ni Lucien habang ibinababa ang baso ng kape ko. "Ako 'yun. Si Kieran ay dick lang. Si Malcolm ang seryoso. Si Caspian ang broken. Pero ikaw ang mabait. The charmer."

"Whatever," umiling ako habang naglalakad patungo sa banyo para maghilamos. "Hindi ko kaya. Kagabi, akala ko harmless lang lahat."

"Right. Ang gulo ay nagawa na," wika ni Malcolm habang tinitingnan ang orasan niya. "Ngayon, kailangan nating linisin nang hindi nakakasakit ng iba. Lalo na si Mom. Ano naman ang masama kung hayaan nating maging masaya si Mom ng ilang buwan habang nagpapagaling siya?"

Napatigil ako sa may pinto ng banyo. Lumingon ako sa kanila. "Ano ang ibig mong sabihin?"

"Panindigan mo," direktang sagot ni Malcolm. "Kumbinsihin mo ang babaeng 'yan na panatilihin ang laro. Magpanggap kayong engaged sa harap ni Mom. At sa harap ng media."

"At paano kung ayaw niya?" tanong ko. "Matalinong babae si Kiana. At siguradong galit siya ngayon dahil sa viral photos."

"Hanapin siya," sabi ni Lucien, "kaya namin 'yun sa loob ng limang minuto gamit ang mga tauhan natin. Pero ang kumbinsihin siya na mag-stay bilang fake fiancée mo? No. You’re on your own, bro."

"Thanks, dick," asar kong sagot.

"Sure. What are brothers for?" sagot ni Lucien sabay kindat.

Napahawak ako sa ulo ko habang nakatitig sa kawalan. Hindi ko alam kung paano ko haharapin si Kiana matapos ang nangyari kagabi, at mas lalong hindi ko alam kung paano ko siya hihilingan na magsinungaling—hindi lang sa media, kundi sa isang matandang may sakit na nag-aagaw-buhay.

"How will we ever get away with this?" bulong ko sa sarili ko.

"You’ll have to figure out a way," sabi ni Kieran habang papalabas na sila ng kwarto ko. "Dahil kung hindi, ikaw ang sasagot kay Mom kapag nalaman niyang fake ang lahat."

Naiwan akong mag-isa sa penthouse, hawak ang phone ko kung saan nakabukas ang profile ni Kiana. Kailangan ko siyang balikan. Kailangan ko siyang pilitin. Dahil ngayon... wala na kaming balikan.

“She lives in Mission Hill, so if you want to convince your new fiancée to say yes to you, you better go shower and get a move on. You’re expected at the compound before five. Oh, and Tyler” I meet Malcolm’s brown eyes. “Don’t forget the ring.”