LOGINSTELLA LUNA
"Who is Caleb Stella Luna?" I gulp at what Christian asked me. Dapat ko bang sabihin sa kanya, kung sino si Caleb? But he might think that I'm out of my mind for hiring a man just to be with me! Well fine I find that Caleb guy attractive well sino ba namang hindi maaattract sa kanya. When I first saw his photo I was so shock like his a perfect adonis! His level is like Christian Grey so freaking good looking and effin hot!
Hindi naman siya gaanong sikat pero makikita mo talaga na he can get anyone attention. He has this strong charisma, but do i'm just attracted to him cause he is hot that's it!
He has a lot of client that he was first on the ranking at their website at isa pa kahit sino ay mamamahalan sa presyo nito. You will spend millions for a month just like Victoria, pero kung worth it naman di ba sulit ang bayad sa kanya. They are even making out in public, ayun siguro ang kapalit ng mga damit na binili ni Victoria rito.
But me? No effin way I would be such gay when I fall to someone! My money is mine, and I won't even given him even a penny.
"Its nothing Christian, I suppose to say your name. I don't know who's Caleb is nasabi ko lang bigla. Let's go outside baka may makahalata sa atin" kinuha ko ang kamay nito at hihilain na sana palabas pero mas malakas ito sa akin.
"Tell Loo who is he?" His voice is full of authority isa iyon sa kinaiinisan ko sa kanya. He likes to bossy me around pero hindi na iyon uubra sa akin he knows it. Ayoko na sasabihin sa akin ang mga bagay na dapat ay ginagawa ko. And he knows I don't like bossy type call me toxic but I prefer to bossy someone around that's why karamihan ng tao ay tinatawag akong black sheep of the family or spoiled brat. Pero wala akong pakialam sa sasabihin nila, this is my life and they shouldn't meddle on someone's life.
"It's none of your business, Christian. Please, leave it alone, ayaw ko na mag-away tayo dahil lang dito Christian," I said with authority, furrowing my brows in frustration. Deep down, I knew he only meant well, but I couldn't bring myself to disclose the truth, not when it could jeopardize everything.
"I'm just worried about you Loo, kilala kita hindi ka basta basta nagtitiwala sa mga lalaki. Even just his last name tell me" napairap na lamang ako sa ere dahil sa kakulitan nito.
"How many times do I have to tell you this Christian, its none of your business at huwag kang paulit-ulit naririndi ako"
"Fine your majesty. I won't push it and respect your privacy" he let a heavy sigh at hinila na ako palabas mukhang sumuko na ito. Ng makalabas kami sa fitting room ay may sumalubong sa aming sales lady, mukhang kanina pa ito roon. I just rolled my eyes at her, isipin nya ang gusto niyang isipin.
"I'm hungry already Loo, can you go with me" agad ko itong tinanguan ito ang nagbayad ng mga binili ko. Hay sayang naman ang pera niyang kinita sa Paris kung hindi nya gagastusin di ba.
"What do you want Loo?" Abala ito sa pagtingin sa menu.
"Just a fries I already eat a while ago" inangat nito ang paningin at tinaasan ako ng kilay and ofcourse I am Stella Luna I also raise my brows at him.
"Feisty, kaya ang payat payat mo eh ang hirap mong pakainin kaya siguro laging nagrarant sa akin si Tita Keisha you are so stubborn----ouch that hurts Loo!" Agad ko kasing hinila ang buhok nito at pinitik ang noo dahil sa sinabi nito. Yea I am stubborn but no matter how stubborn I am mahal nila ako. Tsaka hindi ko naman na gaanong pinapasakit ang ulo ni Mom at Dad dahil panigurado baka hindi talaga nila ako payagan na bumukod.
Damien already move last year and they agreed but just this year when I asked my Mom she said no, kaya medyo nagtampo ako at pumunta kay Kuya Noah. I'd rather go on his place that Damien place dahil panigurado aalilain lang nya ako! Not like Kuya Noah he treat me like a princess, he cook for me before he leave and even gave me his card, what a good brother right.
"Can you just order and shut your mouth, di ba gutom ka na. Go order now" ang aga-aga pinapainit nya talaga ang ulo ko. Hindi ko talaga alam at bakit sya pa ang naging kaibigan ko lalo na at lagi nya akong inaasar.
"Ok fine your majesty" sa tuwing nagtatalo kami ay ako lagi ang panalo. But of course when it's my fault I do say sorry kahit papaano naman ay kaya kong ibaba ang pride ko. Pagkatapos namin kumain ay ipinasyal ko siya, since its been a long time since he didn't visit Philippines at isa pa namiss ko talaga siya.
"How was your business here so far?" Nakahawak ako sa braso nito habang papunta kami sa parke. Kanina pa kasi kami palakadlakad rito at pagod na rin ako, I wanted to take a seat already. Hindi pa naman ako sanay na naglalakad and I was wearing a heels.
"Well its doing fine, and I think I don't have any regret on taking a rest. At isa pa sobrang suportado nila Mommy at Daddy, ikaw kailan ka ba magpapahinga?" natawa ito dahil sa sinabi ko. What? Did I say something wrong?
"Damn, gusto mo na ba akong mamatay" kahit ako ay natawa sa sinabi nito. Kahit kailan talaga ay napakapilosopo nya.
"What I mean is, in modeling industry the toxicity sucks, it seems like your agency hold you on your neck. Like you start to lost your privacy and freedom. Samantalang pag may sarili kang business you can hold your time just like me. Its not like I criticize your work huh, and beside we are not getting any younger" may balak rin naman akong pasukin ang industry pero habang iumatagal ay umaatras ako cause as the time flies the dark side of it are starting to got unveil.
"I know right, this would be the last time don't worry" I had fun talking to Christian again cause its been so long. Matagal tagal rin siyang na sa Paris at ang hirap lang sa parte nito na hindi man lang sya payagan ng agency niya na mkaauwi even on Christmas and New Year that was so suck huh.
Hinatid ako nito sa bahay, ng makauwi ako sa bahay ay wala sila Mommy at Daddy panigurado na nag date nanaman ang mga ito. Well I can't blame my parent's at isa pa sobrang bilib ako sa pagmamahalan nila. They are going so strong dahil na rin siguro sa pagiging maintindihin ni Daddy at pag-aalaga ni Mommy. Dumiretso ako sa kwarto ko, i'm gonna take a bath and i'm feeling so tired.
As I readied the tub for a relaxing soak, I paid close attention to every detail to make it just right. The warm water filled the tub, immediately soothing my senses. I delicately scattered rose petals on the surface, filling the air with their gentle fragrance and creating a serene atmosphere.
Pouring myself a glass of smooth red wine, my favorite way to unwind, I admired how its deep color contrasted with the soft petals in the water, setting the scene for a luxurious experience. Sobrang kumakalma talaga ako kapag malapit sa tubig or a nature's view. Kaya madalas akong bumisita sa mga beaches especially the beach where Mom and Dad use to go at sa ilog sa Nueva Ecija where Lola reside.
My hobbies; visiting beaches, hiking, something that is extraordinary yung merong adrenaline rush kumbaga. I am only in my wardrobe. I let it slip on my body as I remove it hanggang sa mahulog ito sa floor. I was totally naked and let my self got soak in the warm water in the bath tub. While sipping a red wine I reach for the remote of the tv here in my bathroom.
His face appear on the screen, teasing me. He was doing a tease strip, hindi na ako makapag-antay na makita siya. Tomorrow he will be mine. Napangisi ako at s******p sa wine glass ko na may lamang red wine. Ipinatong ko ang glass ko sa gilid and start to rub my breast with soap as I watch him to remove his boxer until his c*ck sprung like a weapon, so ready on the battle. Hindi ko alam pero nag-iinit ako sa tuwing nakikita ko siya, I want to confirm this when I met him tomorrow. It is just lust or I also do like him? Base kasi sa resources ko ay gentleman naman pala siya kahit papaano.
I sleep naked on that evening, letting the night enveloped me until I didn't notice that I already fall asleep.
Nagising ako dahil sa malakas na tunog ng alarm clock ko, agad kong tinanggal ang eye mask ko pero hindi pa rin ako umuupo nanatili pa rin akong nakahiga sa malambot kong kama. The bedsheet was in my waist I didn't even notice that my boobs is already revealing.
If there's something that is endowed on me beside from my pretty face it was my boobs and booty. Well Christian even said that I have a big and in good shape boobies which I feel proud about. Its already 7:00 am in the morning and I need to get ready kahit na ang call time ng meet up namin ni Caleb ay 10:00 am. It just that I feel so excited to today and energetic.
Napangiti ako ng makita ang dress na gagamitin ko, kakabili ko lang nito kahapon at si Christian ang namili sabi nya it suit on my skin color. It was a red wine dress that has slit that show my right long leg. Nakahanda na ang lahat kung kaya't maliligo na ako isa pa medyo mabagal kasi ako kumilos kung kaya't kinakailangan kong gumayak ng maaga baka kasi mahuli pa ako if I will woke up at 9:00 am so obviously 7:00 am is a perfect time for me.
Pgakatapos kong maligo ay inayos ko na ang mga gagamitin ko, I did really prepared for this event to happen. Hindi maalis ang ngiti sa labi ko habang isinusuot ang dress, it really suit me. Pumunta ako sa full length mirror upang tignan ang hitsura ko at masasabi ko na it looks good. Tila isa akong greek goddess na bumaba sa lupa like Venus and Athena.
Pagkatapos kung makuha ang bag ko ay isinukbit ko ito sa balikta ko. I'm gonna use my red car as well. Red means happiness, I need to attract positive vibes only for today. Sakto ang pagdating ko sa restaurant dahil it was already 9:50 am I still have 10 minutes to retouch. Habang nagreretouch ako sa harap ng salamin ng restroom ng restaurant ay tumunog ang cellphone ko. Agad ko itong kinuha, I receive a message from unknown number but I still open it.
From Unknown:
Do you still have plan on showing up Miss Eleazar? This is Caleb I am wearing a white polo with a collar. I'm already here at the table you reserve.Napatili ako ng wala sa tunog ng mabasa ang message nya. Sinave ko na rin ang number nito sa phone ko. Tumingin pa muli ako sa salamin to check myself before I go out of the restroom.
This is it Luna, wala nang atrasan!
STELLA LUNAPinagmasdan ko si Nina na palapit sa gawi namin habang dahan-dahang humihina ang ingay ng paligid. Halos lahat ng trabahante ay napalingon nang huminto ang motorsiklo sa di kalayuan at bumaba mula roon ang dalaga.Suot nito ang puti at asul na uniporme ng kolehiyo habang mahigpit na yakap ang maliit na paper bag na dala. Hapit na hapit ang suot nitong uniporme na nagpatingkad sa kaseksihan nito. Bahagyang nilipad ng hangin ang mahaba nitong buhok dahilan para mas mapansin ang maamo nitong mukha. Mukha itong inosente at mahinhin sa unang tingin, pero matagal ko nang napapansin na may kakaiba sa paraan ng pagtitig nito sa kambal ko.At hindi ako nagkamali.Bago pa nito hanapin ang kasintahan niyang si Nicco, una nitong sinulyapan si Damien.Mabilis lang iyon ngunit malinaw sa akin.Tahimik na kumakain ang kapatid ko ngunit agad itong umiwas ng tingin na tila walang interes. Gayunpaman, bilang kambal niya, kabisado ko ang bawat kilos ni Damien. Kapag ganiyan siya kabilis umiw
STELLA LUNAHindi na naalis sa isip ni Loo ang mga sinabi ni Manang Rosa kahit makalipas ang ilang minuto. Habang pinagmamasdan niya si Caleb mula sa veranda, pakiramdam niya ay mas lalo niyang nauunawaan kung bakit unti-unti siyang nahuhulog dito nang ganito kalalim.Hindi ito iyong tipo ng lalaking puro matatamis na salita lang.Mas madalas pa ngang tahimik si Caleb kaysa madaldal. Ngunit sa bawat simpleng kilos nito—sa paraan ng pagtulong nito sa mga tao sa hacienda, sa tahimik nitong pag-aalala sa kanya, at sa paraan ng pagtitig nito na tila siya lang ang nakikita—doon niya nakikita ang klase ng pagmamahal na hindi kailangang ipagsigawan para maramdaman.Napansin niyang abala pa rin sina Damien at Caleb sa bukirin kasama ang ilang trabahante. Ngunit tulad ng dati, hindi halos nag-uusap ang dalawa.Tahimik lamang silang kumikilos sa kani-kanilang gawain.Kapag may kailangang sabihin si Damien, isa lang itong tango o maikling salita. Ganun din si Caleb. Walang sigawan. Walang biruan
STELLA LUNALumipas ang isang linggo matapos ang ginawang pag-amin ni Caleb tungkol sa tunay nitong nararamdaman at sa pagre-resign nito sa CHC, ngunit hanggang ngayon ay sariwa pa rin iyon sa isip niya. Sa tuwing naaalala niya ang araw na iyon, kusa pa ring sumisibol ang kilig sa kanyang dibdib. Hindi niya inakalang darating ang pagkakataong maririnig niya mula mismo kay Caleb ang mga salitang matagal na niyang gustong marinig.Mabilis mang dumaan ang bagyo, nag-iwan naman ito ng matinding pinsala sa loob ng tatlong araw na pananalasa nito. Maraming pananim ang nasira at ilang matatandang puno ang bumagsak dahil sa malalakas na hangin at walang tigil na ulan. Halos hindi sila nakalabas ng bahay noong mga panahong iyon dahil sa lakas ng unos.Kaya naman maagang umalis sina Damien at Caleb ngayong araw upang asikasuhin ang bukirin at tingnan ang lawak ng pinsala. Marami silang kailangang ayusin at iligtas na mga tanim bago pa tuluyang masira ang mga iyon.Tahimik siyang humigop ng kany
STELLA LUNAA loud thunder cracked across the entire hacienda, so strong it felt like the walls themselves trembled. Outside, the trees swayed violently under the force of the wind, their branches whipping back and forth like shadows dancing against the storm. The rain hadn't stopped the entire night—it only grew heavier, more relentless, as if the sky refused to calm down.Inside the room, the atmosphere was still heavy with warmth and silence, but the storm outside made everything feel more intense.I shifted slightly.And immediately, I froze.A sharp pang of discomfort hit her lower body, subtle at first, then clearer as she moved again. Her eyes widened slightly, and heat rushed up to her cheeks—not from fever, but from sudden realization.She slowly turned her head toward Caleb.He was still asleep.Peaceful.Too peaceful compared to everything that happened—the fear, the emotions, the closeness they shared, the way the night blurred everything in between comfort and chaos.Her
STELLA LUNABiglang lumamon ang buong silid sa dilim.Walang ilaw. Walang kahit anong liwanag mula sa labas dahil sa sobrang kapal ng ulap at ulan. Tanging ang mahina at unti-unting humihinang apoy sa fireplace ang nagbibigay ng kaunting anino sa paligid—sumasayaw, nanginginig, parang buhay na unti-unting inuubos ng hangin."Caleb?" agad kong tawag, nanginginig ang boses ko habang pilit siyang hinahanap sa dilim. Parang bawat segundo na hindi ko siya makita ay mas lalo lang nagpapalakas ng kaba sa dibdib ko."Here..." paos niyang sagot.Hindi malinaw kung saan nanggaling ang boses niya, pero sapat na iyon para sundan ko. Sa gitna ng lamig at dilim, naramdaman ko ang galaw ng hangin sa tabi ko, kasunod ang init ng kamay niya nang tuluyan kong mahawakan.Mabilis ang paghinga ko nang magdikit ang mga daliri namin.Mainit siya—sobrang init—parang may lagnat na matagal nang hindi bumababa. Pero mas kapansin-pansin kaysa doon ang higpit ng kapit niya sa akin. Hindi ito tulad ng dati na main
STELLA LUNATahimik ang buong silid.Tanging ang mahina at mabigat na paghinga ni Caleb, ang pagpitik ng apoy mula sa fireplace, at ang walang tigil na pagbuhos ng ulan sa labas ang maririnig sa paligid. Paminsan-minsan ay dumadagundong ang kulog dahilan upang bahagyang manginig ang mga bintana ng aking kwarto.Katatapos lamang umalis ni Damien ilang minuto ang nakalipas matapos siguraduhing maayos na ang kalagayan ni Caleb."Puntahan ko muna ang mga tao sa baba," sabi niya bago lumabas. "Magpahinga ka rin kahit kaunti."Ngunit paano ako magpapahinga gayong ganito ang kalagayan ni Caleb?Tahimik akong nakaupo sa gilid ng kama habang pinagmamasdan siya. Hindi ko namalayang matagal ko na palang hawak ang malamig niyang kamay.Hindi ko alam kung bakit hindi ko ito mabitawan.Marahil dahil natatakot ako.Natatakot na baka paggising ko ay mawala siya.Napabuntong-hininga ako habang dahan-dahang pinapalitan ang bimpo sa noo niya. Mainit pa rin ang kanyang katawan. Kahit natutulog siya ay ba







