THE BILLIONAIRE'S OBSESSION

NAKASIMANGOT akong naglalakad habang nakatitig sa cellphone kong malo-lowbat na. Susunduin ko kasi sana ang kaibigan kong nasa bar pero nang dumating ako ay nasundo na raw ito ng boyfriend niya.

Naghihintay ako ng taxi na masasakyan ngunit wala talagang dumadaan dahil pasado alas-dos na rin kasi ng madaling araw.

Napabuntong hininga ako at wala nang nagawa kundi ang maglakad nalang hanggat may makitang masasakya.

I stopped walking when a car suddenly honked behind me. I looked back and saw a white SUV had stopped a short distance away from me. Ilang segundo ko pa 'yung tinitigan bago nagpatuloy sa paglalakad.

Kumunot ang noo ko nang mag busina ulit ito. Nilingon ko ulit iyon at nakitang mahina na iyong umaandar palapit sa akin.

I swallowed and walked faster because of the nervousness I felt. The horn is getting louder so I feel the car is getting closer to me.

Nang marinig na bumukas ang p***o no'n ay tatakbo na sana ako nang biglang may tumakip na panyo sa ilong ko. Dahil sa bigla at gulat ay nalanghap ko ang matapang na amoy no'n na nagpahilo sa akin. Unti-unti kong naramdaman ang panghihina ng katawan ko.

Naramdaman kong may bumuhat sa akin at pinasok ako sa loob ng sasakyan. Gustuhin ko mang pumiglas ay hindi na kaya ng katawan ko.

Though I was weak, I forced my eyes to open. My vision was blurry, but I saw three men looking at me.

"Nakuha na namin siya boss."

That was the last thing I heard before I lost my consciousness.

SAKIT ng ulo ang bumungad sa akin sa pag-gising ko. Hawak ko ang kumikirot na ulo at marahang dumilat. I slowly looked around and frowned as I was not familiar with the place.

Agad akong napabalikwas ng bangon nang maalala ang nangyari kagabi.

Oh, mother! Talagang hindi ako magiging pamilyar sa kuwartong 'to dahil hindi naman sa akin 'to at bukod sa lahat ay na-kidnapped ako kagabi.

I was kidnapped!

Nilibot ko ang tingin. Malaki ang kuwarto, pero walang kahit isang bintana at halos wala ring kagamit-gamit ang loob. Ang tanging gamit lang ay ang kamang hinihigaan ko at maliit na table sa tabi ng kama.

Nasaan ba ako?

Kahit iniinda ang sakit ng ulo ko ay marahan akong tumayo at lumapit sa p***o. Nakaramdam ako ng tuwa nang mapihit ko ang seradura.

Hindi nila ako nilock.

Maingat ang pagbukas ko sa p***o at paglabas. I was also barefoot because I didn't see any slippers inside that I could wear.

I looked around again. Sobrang laki ng bahay. I see some doors that I think are rooms. On my left side was the stairs.

I was about to walk towards the stairs when suddenly I heard voices coming. Napaatras ako dahil sa kabang naramdaman.

"Pauwi na si boss at kanina pa nagtatanong kung kamusta na 'yung babae." Boses 'yon ng lalaki.

"Oh, anong sinabi mo?" panibagong boses ng lalaki.

"Sinabi kong tulog pa rin hanggang ngayon. Dito raw siya didiretso, eh."

"Gago ka kasi, naparami 'ata ang lagay mo sa panyo kaya hanggang ngayon ay tulog pa."

Dalawang boses ng lalaki ang naririnig ko.

I heard every step they took and their voices got louder. Mabilis akong umatras at bumalik sa kwartong pinanggalingan ko kanina at muling humiga.

Narinig ko ang pagbukas ng p***o kaya mabilis kong pinikit ang mata ko at nagkunwaring tulog.

"Tulog pa rin," rinig kong sabi ng isang lalaki. "Mapapatay tayo ni boss kapag may nangyaring masama riyan. Ano ba kasing ginawa mo, Elian?"

"Naparami nga 'yung lagay ko. Nagmamadali kasi kayo, hayop kayo." Sagot nang sa tingin ko ay 'yung Elian.

"Kasalanan pa namin? Ang kupad mo kasing kumilos, hayop na 'to."

"Hayop ka rin, Lando."

"Ulul."

I could hear the two of them arguing. May narinig akong panibagong yapak na palapit. Nakabukas malamang ang p***o kaya rinig na rinig iyon.

"Nandito na si boss." I heard another male voice.

"Gago. Dalawang araw na, hindi pa rin nagigising 'yung babae. Anong sasabihin natin Caulum?" tanong ng boses nu'ng tinawag na Lando kanina.

"Sabihin nalang natin ang katangahan ng isa diyan."

"Tangina niyo talaga." Bakas ang kaba at inis sa boses nu'ng Elian.

"Si boss," mahina ngunit rinig kong sabi nu'ng Caulum.

"She's still sleeping?"

I don't know why, but my heart suddenly raced at the new voice I heard. Ngayon ako mas nakaramdam ng kaba at takot.

"O-opo, Boss. Hindi pa rin po siya nagigising."

"It's been two days," the cold voice said.

Narinig ko ang papalapit nitong yapak sa akin. Napahigpit ang kapit ko sa damit ko. Hindi naman kita ang kamay ko dahil may kumot na nakapatong sa akin.

"Wake her up."

Pinigilan kong mapalunok sa narinig. Muli kong naramdaman ang paglapit nila sa akin.

"Miss, Miss," marahang alog sa braso ang naramdaman ko.

I ignored it and continued pretending to sleep.

That's what three men did to me. They tried to wake me up several times but I didn't open my eyes.

"Wake up, woman. I know you're awake."

Hindi ko na napigilan ang paglunok ko sa malamig at nakakatakot na boses na iyon. Bigla namang nanahimik ang boses ng tatlo.

Pinanindigan ko ang pagtulog-tulugan ko at nanatili pa rin akong nakapikit.

"Give me cold water," the man with the cold voice suddenly ordered.

"B-boss?"

The way he commands, I know he really can pour cold water on me. I didn't want that to happen, kung mababasa ako ay anong pamalit nalang ang susuotin ko? So I had no choice but to slowly open my eyes and still act like I just woke up.

I opened my eyes slowly, pretending they were still heavy. When my vision cleared, it landed right on a man who had a green eyes. His forehead was furrowed while his arms were crossed as he faced me.

"Who's this woman?"