ログインMatangkad at balingkinitan si Jaelan, at lalong lumitaw ang tindig nitong elegante sa suot na itim na suit na bumagay sa malapad nitong mga balikat at makitid na baywang. Matatalas ang mga guhit ng kaniyang mukha, at taglay pa rin niya ang malamig na awtoridad na tila likas na nitong dala saanman ma
“Maayos naman ang lahat,” sagot ni Fierra, bahagyang umiiwas sa mga tanong. “Nakapagpahinga naman ako.”Hindi na siya nagdagdag pa ng paliwanag. Hindi niya kayang sabihin kay Jaena na hindi lamang ang sakit ng kaniyang braso ang dahilan kung bakit nahirapan siyang matulog, ni hindi niya kayang ikuwe
Kahit nakapikit, taglay pa rin ni Jaelan ang matinding presensiyang madalas magbigay ng distansiya sa mga taong nakapaligid sa kaniya. Isa siyang lalaking hindi basta-basta nilalapitan, lalo na kapag ipinakikita nito ang malamig at walang-pakialam na pakikitungo sa iba.Ngunit sa kabila ng lahat, na
Pagkaalis nina Jaena at Jaelan, unti-unting nanumbalik ang katahimikan sa pasilyo ng ospital. Naiwang mag-isa si Fierra sa kaniyang silid, nakahiga sa kama habang matagal na nakatitig sa kisame. Pagkaraan ng ilang sandali, ipinikit na rin niya ang mga mata at pinilit ang sariling matulog, umaasang k
Natigilan si Jaena. Matagal niyang tinitigan si Fierra, habang unti-unting naglalaho ang galit sa kaniyang mukha at napapalitan iyon ng magkahalong awa at sakit ng loob. Sa halip na magalit, bigla niyang naalala si Adrian, ang lalaking naging bahagi ng buhay ni Fierra sa loob ng dalawampung taon.Na
Nang tuluyang magsara ang p***o, silang dalawa na lamang ang naiwan sa silid.Tumayo si Jaelan at lumapit sa kama. Yumuko siya upang maayos na isuksok ang kumot sa paligid ng katawan ni Fierra, maingat na itinatakip iyon hanggang sa kanyang mga bisig. Natural at sanay ang mga kilos niya, na para ban
“H-hindi,” sagot niya habang hinahaplos ang leeg at pisngi. Normal ang init ng balat niya, ngunit hindi siya mapalagay. “Pero… I think nilagyan ng gamot ni Shayne ’yong juice.”“Drugged? Anong klase? I’ll call a doctor—”“No need. Isang higop lang naman ang nainom ko.”Ang ganitong mga gamot, karani
Unti-unting bumigat ang dibdib niya.May mga taong tulad ni Dwyn, ang mga pribilehiyong tinatapon na parang walang halaga.At may mga tulad nila…ang hindi man lang makaabot kahit sa anino ng ganoong kapangyarihan.Tulad niya. ***Kinabukasan, pagpasok ni Kerstyn sa isang pribadong silid sa dating
Mabilis ang galaw ni Avi, mabigat at walang pag-aalinlangan. Sa tindi ng hampas, napalingon si Dwyn sa kabilang direksiyon, para bang may kumidlat sa loob ng private box.Nanlaki ang mga mata ni Ruiz. “Avi, are you insane? Bakit ka nananakit?”Nag-angat ng baba si Avi, tamad ang ngiti pero matalim a
Ang suot niyang suit ay kapareho ng kulay ng silid, malinis ang linya, mamahalin, at lalong pinatingkad ang mala-ukit na kaguwapuhan ng lalaki.Narinig ni Kian ang bahagyang ingay sa pagpasok ni Kerstyn, pero hindi niya tinaas ang tingin. Tahimik niyang tinapos ang pirmda sa dokumentong nasa harap n







