Mag-log inBago pa siya makapagsalita muli, malakas na ibinagsak ni Madam Donela ang palad sa mesa.“Sinabi kong lumabas ka. Hindi mo ba ako narinig?”Natigilan si Vince. Nang makita niyang totoong galit na ang kaniyang lola, wala na siyang nagawa kundi sumunod. Mariin siyang napabuntong-hininga at tumalikod,
“Sino ang nagsabing puwede kang tumayo? Lumuhod ka.”Napangiwi si Vince at pilit na pinipigilan ang inis.“Grandma, hindi naman kailangan. Nasa tabi mo na siya. Hindi ako luluhod sa harap niya.”May katigasan ang kanyang boses. Kaya niyang lumuhod sa harap ng kanyang lola bilang paggalang, ngunit pa
Kinabukasan, pagdating ni Sylvie sa department, una niyang pinuntahan si Mr. Lucas upang personal na tingnan ang kondisyon nito. Mas maayos na ang kalagayan ng matanda kumpara kahapon. Kaya na nitong kumain nang mag-isa, maayos ang pagkakalagay ng stent, wala ring nakitang senyales ng thrombosis, at
“Kasama ko siya sa department. Colleague ko.”“May gusto siya sa’yo?”Napataas ang kilay ni Sylvie. Hindi niya agad sinagot ang tanong. Kung tutuusin, iba ang pakikitungo ni Adrian sa kanya kumpara sa ibang kasamahan, pero hindi niya masasabi kung gusto nga ba siya nito. Marahil ay may kaunting pagh
Matapos nilang kumain, tumayo si Caelan at hinubad ang kanyang jacket bago magtungo sa restroom upang maghugas ng kamay. Naiwan kay Sylvie ang itim na blazer nito, kaya hinawakan niya iyon habang naghihintay sa labas.Ngunit hindi niya inaasahang may makikilala siya roon.“Dra. Solis? Hindi ko akala
Ang pinakamataas na restaurant sa buong syudad ay ang Mariot, na matatagpuan sa layong halos limang daang metro mula sa lupa. Pagsapit ng gabi at isa-isang pag-ilaw ng mga ilaw sa buong lungsod, para bang isang napakalaking diamante ang syudad na nakalatag sa ilalim ng kanilang mga paa. Mula sa gano
Napakalapit nila, halos magdikit ang hininga. Bigla niyang naalala ang sinabi nito noon.Sa sandaling iyon, mas naunawaan niya ang uri ng pagmamahal ni Kian. Gusto nitong umasa siya sa kanya. Kahit magtampo, magalit, o magpabebe, basta totoo ang emosyon niya, tatanggapin niya lahat.Kaya tumango siy
Sa isang sulyap lang, nakilala na agad ni Kerstyn kung sinu-sino ang mga taong iyon.Si Christine, ang tinatawag na first love ni Dwyn, ang babaeng minsang minahal at hindi kailanman lubusang nakalimutan. At ang lalaking kasama niya, walang iba kundi ang kapatid niyang si Christian.Ang hindi mainti
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to







