LOGINHindi sumagot si Vince. Nanatili lamang siyang nakatayo, bahagyang nakayuko."At huwag mong kalimutan na buntis si Cynthia sa anak mo!" madiing dagdag ng kanyang ama. "May responsibilidad kang dapat harapin. Hindi puwedeng tumakas ka na lang sa problema mo!"Sa pagkarinig sa salitang anak, napahinto
Lalong bumigat ang pakiramdam sa dibdib ni Sylvie."Matagal silang nag-usap," pagpapatuloy ni Aling Sita. "Hanggang sa tuluyan nang tumayo ang lalaki at umalis. Pero pagkatapos niyang mawala sa paningin ko, napansin kong nagbago ang mukha ng Mama mo."Napatigil si Sylvie sa paghinga nang ilang segun
Isa sa mga litrato ang matagal niyang pinagmasdan. Naroon ang kanyang ina, nakangiti nang banayad sa harap ng kamera. Maganda pa rin ang ngiti nito, ngunit kapag tinitigan nang mabuti, may kakaibang pagod sa mga mata nito, isang uri ng pagod na tila may tinatagong kuwento na hindi kailanman naisulat
“Aling Sita…” nanginginig ang boses ni Sylvie habang unti-unting bumabagsak ang mga luha sa kanyang pisngi. “Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin?”Bahagya siyang napailing, at hindi na niya napigilang humagulgol.“Sa loob ng lahat ng mga taon na iyon, akala ko ako ang pumatay kay Mama. Araw-araw ako
Ngunit sa kabila ng malabong liwanag ng dapithapon, agad na nakilala ni Sylvie ang taong iyon.Nanigas siya.“Aling Sita…”Simple lamang ang suot ng matanda. Nakasuot ito ng lumang asul na coat na halatang ilang beses nang nalabhan, dahilan upang tuluyan nang kumupas ang dating kulay nito. Pumuti na
Pagkatapos nilang kumain, magkasamang sumakay sina Sylvie at Caelan sa kotse. Tahimik na hinawakan ni Caelan ang manibela habang unti-unting umaandar ang sasakyan palabas. Sa simula, pamilyar pa sa kanila ang tanawin, matataas na gusali, mataong kalsada, at mga establisimyentong sunod-sunod na nagla
Sumunod agad si Francine, “Ah, okay po.” Ngunit bago siya makalayo, muling nagsalita si Kyro. Matalim ang kanyang tingin habang pinipigil ang sarili. “I’m not used to drinking coffee made by someone else.” Biglang napatigil si Francine, nakabitin sa ere ang kilos. Ngunit si Vaiana, hindi natinag.
Patuloy pa rin ang ngiti sa mukha ng lalaki. Magaan ang kanyang boses habang nagsalita."Napadaan lang ako. Dinala ko ito para sa’yo."Mabilis namang sumimangot si Liddy at sinuklian siya ng malamig na tawa. "Ang tinatawag mong nadaanan lang ay bulaklak?""Oo," walang pag-aalinlangang sagot ng lalaki
Matapos iyon, bigla niyang binawi ang braso at iniwan si Kyro nang hindi man lang lumilingon.Hindi siya hinabol ni Kyro. Pero hanggang sa likod niya, nakadikit pa rin ang tingin ni Kyro, tigin ng damdaming hindi niya maipaliwanag.Kakabukas pa lang ni Kyro ng sigarilyo nang biglang tumunog ang cell
Sa bawat kataga ni Vaiana, parang kinakaladkad si Lucille pababa sa alikabok ng kabiguan. Nag-bleach ang mukha ni Lucille at ang kanyang galit ay namutawi. Ngunit muli niyang pinipilit na magpigil, nagsalita siya ng malamig, “You don’t have to be happy. Even you are his wife, he has never recognize






