登入Dahan-dahan nitong pinunasan ang mga luhang patuloy na dumadaloy sa kaniyang pisngi, saka marahang hinaplos ang kaniyang buhok. Hindi na nito kailangang magpanggap na matatag sa harap niya.“Kung alam mo lang ang lahat... siguradong magbabago na ang tingin mo sa akin, hindi ba?” nanginginig na tanon
“Na-record ko ang usapan.”Napatigil si Rona.“Kung gayon, sa presinto na lang natin ipagpatuloy ang pag-uusap.”Tuluyang nawala ang kulay sa mukha ni Rona. Agad siyang lumapit at desperadong hinawakan ang braso ni Ashton.“Please, huwag! Ginawa ko lang iyon dahil mahal kita. Hindi ko naman gustong
Unti-unting namula ang mga mata ni Elena habang hawak niya nang mahigpit ang telepono. Pinipigilan niyang humagulgol, ngunit nanginginig na ang boses niya sa tindi ng sakit na pilit niyang kinikimkim. Alam niyang kapag narinig niya pa nang matagal ang boses ni Ashton, mawawala ang lahat ng determina
Hindi na siya karapat-dapat kay Ashton. "Sorry..." mahinang sambit niya habang pinipigilan ang paghikbi. "Maghiwalay na tayo." Parang huminto ang mundo ni Ashton. "Elena, huwag mong sabihin 'yan." Agad siyang tumayo mula sa sofa, halatang hindi makapaniwala sa narinig. "May nangyari ba sa'yo? May
"Sa ngayon, bawasan muna natin ang pakikipag-ugnayan sa isa't isa. Ayokong may maiwan tayong bakas na maaaring pagdugtung-dugtungin nila." Bahagya siyang tumawa bago idinagdag, "Huwag kang mag-alala. Kapag natapos na ang lahat, sabay nating mawawala sa buhay natin ang taong parehong ayaw nating maki
Maya-maya, muling bumukas ang p***o. Malaki na ang ipinagbago ni Rona kumpara kanina. Maayos na ang pagkakasuklay ng kanyang buhok at nakapagpalit na siya ng kaswal na damit. Hindi na siya mukhang bagong gising; sa halip, mukha na siyang maingat na naghanda bago humarap kay Ashton. "Halika, Ashton
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis
“Halos ganoon na nga,” sabi ni Avi habang tila may kung anong tinitingnan sa phone, halatang kuntento matapos makipagtawaran. Umupo siya nang maayos at mayabang na suminghot bago biglang nag-seryoso ang tono. “Kerstyn, let me tell you ha, you really have to be careful. Ngayon, mas tuso na ang mga la







