LOGINHindi na pinansin ni Fierra ang mga tao sa likuran niya. Ayaw na niyang manatili roon kahit isang segundo pa. Tahimik siyang dumaan sa pagitan ng mga bodyguard at diretsong naglakad palabas ng villa.“Fierra, wait!”Wala siyang pakialam.Kasunod niya, agad ding naglakad si Jaelan. Hindi siya nag-aks
Ang dark gray na suit ay akmang-akma sa malapad niyang balikat, makitid na baywang, at mahahabang binti. Dahil nakatalikod sa liwanag, bahagyang natatabingan ng anino ang kanyang mukha, kaya hindi agad makita nang malinaw ang kanyang mga katangian.Ngunit hindi iyon naging hadlang upang maramdaman n
Nagkunwari si Fiona na hindi niya narinig ang pangungutya sa tinig ng kapatid. Sa halip, ngumiti siya nang malumanay at pilit na pinanatili ang inosenteng ekspresyon sa mukha.“Ate kita. Natural lang na may gawin din ako para sa’yo.”Hindi na hinintay ni Fardo na makasagot si Fierra. Agad niyang sin
Para sa kanila, hindi siya anak. Isa lamang siyang piyesa sa isang kasunduang maaaring pagkakitaan.Mabuti na lamang at matagal nang nawala kay Fierra ang anumang inaasahan niya mula sa pamilyang ito. Kung hindi, baka sa isang iglap ay bumalik na naman ang bigat na matagal niyang pinilit takasan, an
Napangiwi si Fierra sa sakit nang lalong humigpit ang kamay sa kanyang pulso. Ngunit hindi siya umimik. Alam niyang kahit sumigaw siya sa sakit, wala rin itong maidudulot.Sa paningin ng kanyang ama, ang pag-iyak niya ay kahinaan lamang. At ayaw niyang bigyan ito ng kasiyahang makita siyang nasasakt
“May gana ka pang magtanong?!”Sa sandaling mabanggit ang tungkol sa nangyari, tuluyang sumiklab ang galit ni Fardo. Namula ang kanyang mukha habang nanginginig ang kamay na mariing itinuro kay Fierra.“Kaninang madaling-araw, dumating dito si Gloria kasama ang ilang tao! Pinagalitan niya ako at ang
Nanigas si Tina sa kinatatayuan niya matapos marinig ang sinabi ni Kienna.Parang may bombang sumabog sa loob ng CR. Saglit na natahimik ang paligid, tanging mahinang lagaslas ng tubig mula sa gripo lang ang naririnig. Unti-unting tumigas ang panga ni Tina, at sa isang iglap, nag-iba ang ekspresyon
Ngumiti si Vaiana. “You’re welcome anytime, hijo. Next time, you stay for dinner.”“Of course,” sabat ni Lola Anna. “At siguruhin mong kasama mo pa rin si Kienna ha? Hindi puwedeng mawala ‘yang tour guide mo.”Napangiti si Kienna, ngunit may halong hiya. “Lola…” reklamo niya, pero natawa lang ang mg
“Dad, no! Kaya ko naman po. At saka, gabi na rin po. Bukas po ay makakauwi na ako, magpahinga na po kayo. Hindi niyo na po kailangan akong samahan. Hindi ko rin po pwedeng iwanan si Oliver dito,” mahaba niyang paliwanag. Si Oliver naman ay tila naputol ang buntot, hindi niya alam ang sasabihin lalo
Chapter 37:***Habang binabagtas ng kotse ang kalsada, halos hindi mapakali si Kienna. Kanina pa siya nakatitig kay Oliver na seryosong nagmamaneho, pero imbes na lumamig ang loob niya, lalo lamang siyang uminit sa inis.“Oliver! Where are you taking me?” madiin niyang tanong, halos gusto niyang su







