LOGINNgunit nang mapunta ang kaniyang tingin sa mismong harapan, bigla siyang natigilan.Isang napakalaking oil painting ang nakasabit sa gitna ng dingding. At ang babaeng nakalarawan doon ay si Liddy.Nanlaki ang mga mata ni Sylvie.Maging ang bahagyang kurba ng labi ng kaniyang ina, ang mahabang buhok
Sa sandaling lumapag ang eroplano, sinalubong sila ng pamilyar na sikat ng araw. Matagal nang hindi nakabalik si Sylvie sa lugar na iyon, ngunit sapat ang tanawin upang bumalik sa kanyang isipan ang napakaraming alaala ng nakaraan.Tumingin si Caelan sa kanya at napansin ang bahagyang pagbabago sa k
Pagkalabas ni Sylvie sa detention center, dumiretso siya sa Palma Group. Matapos ang sunod-sunod na kaguluhang yumanig sa pamilya at sa kumpanya, halos hindi na makilala ang dating maayos na operasyon ng kompanya. Mabigat ang sitwasyon, at kahit saan siya tumingin ay kapansin-pansin ang tensiyon sa
Huminga siya nang malalim bago muling tumingin kay Sylvie."Ang Black Star Organization sa Amerika."Nanigas si Sylvie."Ang nanay mo ay dating partner sa ilalim ng organisasyong iyon."Napatitig lamang siya kay Marlon."Ngunit hindi niya kinaya ang mga ginagawa nila. Gumagawa sila ng mga eksperimen
Umupo si Sylvie sa kabilang panig ng salamin.Matalim ang kanyang tingin habang pinagmamasdan ang lalaking minsang naging bahagi ng kanyang buhay."Marlon," malamig niyang sambit, "hindi ko akalaing darating ang araw na makikita kitang ganito."Napatingin si Marlon sa kanya.Sa sandaling iyon, tila
Kinabukasan matapos maaresto si Cynthia, agad na hinanap ng ina nito si Sylvie.Pagkakita pa lamang niya rito, tila tuluyan nang sumabog ang galit na matagal niyang kinikimkim. Walang pakundangan siyang mabilis na lumapit at itinaas ang kamay upang sampalin si Sylvie. Ngunit bago pa man ito tuluyang
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na







