LOGINNakatayo lamang si Adrian na tila naging rebulto sa kinatatayuan niya. Hindi maalis ang tingin niya sa p***ong bahagyang nakabukas, kung saan ilang sandali lamang ang nakalipas ay nakita niyang inilalayo ni Jaelan si Fierra mula sa kanya. Tumagos ang liwanag mula sa pasilyo sa makitid na siwang ng p
Iba na ang lahat ngayon.Noon, sa tuwing nagtatalo sila o nagkakaroon ng tampuhan, nagagalit si Fierra, umiiyak, at kung minsan ay hindi siya kinakausap nang ilang araw. Ngunit kahit gaano ito kagalit, palagi pa ring may ningning sa mga mata nito, isang uri ng pagtitiwala at pag-asa na nagsasabing a
Pagdating ni Jaelan sa tapat ng silid ni Fierra, agad niyang napansin ang bahagyang nakabukas na p***o. Ngunit nang sumilip siya sa loob at makita ang nangyayari, biglang nagdilim ang kanyang mukha. Sa isang iglap, nawala ang natitirang pagpipigil sa kanyang ekspresyon.Mahigpit na nakayakap si Adri
“Adrian.” Mahinahon ang tinig niya, ngunit malamig at walang puwang para sa pag-asa. “Sinabi ko na sa iyo, may asawa na ako.”“Alam ko.” Hindi nagpatinag si Adrian. Nanatili ang mga mata niya sa mukha ni Fierra, na para bang pilit niyang hinahanap doon ang anumang palatandaang magpapatunay na nagsis
Maraming beses na niyang naisip kung ano ang magiging reaksiyon niya kapag muli niyang nakita si Adrian. Magagalit ba siya? Makakaramdam ba siya ng matinding poot? Mananatili ba siyang walang pakialam, o tuluyan niya itong hindi papansinin na para bang isa lamang itong estranghero?Ngunit ngayong ka
‘May asawa raw siya?’Mapait siyang napatawa sa isip, bagaman walang anumang saya sa kaniyang ekspresyon.Gusto niyang malaman kung sino ang tinutukoy nitong asawa. Gusto niyang makita kung sino ang babaeng iyon na tila sapat ang kapangyarihan upang tanggihan siya ni Jaelan nang walang pag-aalinlang
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na
Tumango si Kian. “Stay at the villa. Hihintayin niyo ang pagdating ko.”“Opo, Mr. Villareal.”Pagkaalis ng doktor, tahimik na nakatitig si Kerstyn sa screen, may luha pa rin sa mga mata. Diretso siyang tumingin kay Kian, ang mga matang tila naghahanap ng sandigan. “Natakot talaga ako kanina. Ikinulo
Pagkalabas pa lamang ng sasakyan sa loob ng villa compound, biglang nag-vibrate ang cellphone ni Kerstyn sa tabi niya. Isang hindi pamilyar na numero ang lumitaw sa screen.Bahagya siyang napakunot-noo bago ito sinagot. “Hello?”“Dear Miss Kerstyn,” malamig ngunit mapanukso ang tinig sa kabilang lin







