MasukNakatayo lamang si Adrian na tila naging rebulto sa kinatatayuan niya. Hindi maalis ang tingin niya sa p***ong bahagyang nakabukas, kung saan ilang sandali lamang ang nakalipas ay nakita niyang inilalayo ni Jaelan si Fierra mula sa kanya. Tumagos ang liwanag mula sa pasilyo sa makitid na siwang ng p
Iba na ang lahat ngayon.Noon, sa tuwing nagtatalo sila o nagkakaroon ng tampuhan, nagagalit si Fierra, umiiyak, at kung minsan ay hindi siya kinakausap nang ilang araw. Ngunit kahit gaano ito kagalit, palagi pa ring may ningning sa mga mata nito, isang uri ng pagtitiwala at pag-asa na nagsasabing a
Pagdating ni Jaelan sa tapat ng silid ni Fierra, agad niyang napansin ang bahagyang nakabukas na p***o. Ngunit nang sumilip siya sa loob at makita ang nangyayari, biglang nagdilim ang kanyang mukha. Sa isang iglap, nawala ang natitirang pagpipigil sa kanyang ekspresyon.Mahigpit na nakayakap si Adri
“Adrian.” Mahinahon ang tinig niya, ngunit malamig at walang puwang para sa pag-asa. “Sinabi ko na sa iyo, may asawa na ako.”“Alam ko.” Hindi nagpatinag si Adrian. Nanatili ang mga mata niya sa mukha ni Fierra, na para bang pilit niyang hinahanap doon ang anumang palatandaang magpapatunay na nagsis
Maraming beses na niyang naisip kung ano ang magiging reaksiyon niya kapag muli niyang nakita si Adrian. Magagalit ba siya? Makakaramdam ba siya ng matinding poot? Mananatili ba siyang walang pakialam, o tuluyan niya itong hindi papansinin na para bang isa lamang itong estranghero?Ngunit ngayong ka
‘May asawa raw siya?’Mapait siyang napatawa sa isip, bagaman walang anumang saya sa kaniyang ekspresyon.Gusto niyang malaman kung sino ang tinutukoy nitong asawa. Gusto niyang makita kung sino ang babaeng iyon na tila sapat ang kapangyarihan upang tanggihan siya ni Jaelan nang walang pag-aalinlang
“Wala,” sagot ni Avi, pilit magaan ang tono para mapanatag siya. “Kinulong lang niya ako rito. Sinigawan ko siya, binasag ko ang buong kwarto, wala rin siyang nagawa.”Para mas mapaluwag ang loob ni Kerstyn, tinawag pa ni Avi ang helper at nagpa-prepare ng pagkain.Wala talagang gana si Kerstyn, ngu
Napakalapit nila, halos magdikit ang hininga. Bigla niyang naalala ang sinabi nito noon.Sa sandaling iyon, mas naunawaan niya ang uri ng pagmamahal ni Kian. Gusto nitong umasa siya sa kanya. Kahit magtampo, magalit, o magpabebe, basta totoo ang emosyon niya, tatanggapin niya lahat.Kaya tumango siy
Sa isang sulyap lang, nakilala na agad ni Kerstyn kung sinu-sino ang mga taong iyon.Si Christine, ang tinatawag na first love ni Dwyn, ang babaeng minsang minahal at hindi kailanman lubusang nakalimutan. At ang lalaking kasama niya, walang iba kundi ang kapatid niyang si Christian.Ang hindi mainti
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini







