LOGINMasakit. Isang salita pero sapat na para ilarawan ang nararamdaman ko sa mga oras na ito. I feel pain physically and emotionally. I feel pain and dirty because of what Theo do to me. Pero wala naman akong karapatang magreklamo, ginusto ko ang bagay na ito kaya wala akong pedeng idahilan.Hindi ko alam kung bakit na lang biglang nagbago ang pakikitungo sa akin ni Theo ng ganun na lang. Hindi ko rin naman siya magawang makausap dahil alam ko, kahit anong sabihin ko ay hindi rin naman siya makikinig sa akin.Sa kabila ng pananakit ng aking katawan ay nagawa ko pa ring bumangon ng maaga. Nananatiling tulog pa rin si Theo marahil dahil sa kanyang ginawa kagabi sa akin kaya naman marahan akong umalis sa kama.Bawat kilos at hakbang ko ay dama ko ang hapdi at sakit sa pagitan ng aking hita. Mabuti na lang din at may heater sa unit ni Theo kaya naman saglit kong pinadaanan ng maligamgam na tubig ang aking hinaharap bago ako tuluyang nag-ayos sa aking sarili.Paglabas ko sa banyo ay nananatili
Eliana Grace HerreraHindi ko maiwasan ang kabahan dahil sa dilim ng mukhang ipinapakita ni Theo ngayon. Magmula kasi kanina sa ospital nang bigla na lang niya akong hilahin palabas ay hindi na maipinta ang kanyang itsura at nanatiling walang imik.Nakababa na kami at lahat mula sa kanyang sasakyan at ngayon nga ay kasalukuyan nang nasa elevator ngunit si Theo ay nananatili pa ring tahimik.Marahan ko namang hinawakan ang kanyang braso nang sumara ang elevator at bahagya pa siyang hinarap."Theo, okay ka lang ba? May problema ba?" kinakabahang tanong ko pa sa lalaki. Ngunit kung noon ay ang maamo niyang mga mata ang sumasalubong sa akin, ngayon ay ang kanyang madilim na mga mata ang agad na tumuon sa akin. Sakto naman na bumukas na rin ang elevator na aming sinasakyan kaya naman imbis na sagutin ang aking tanong ay mapwersa niya akong hinila hanggang sa marating namin ang unit na aking tinutuluyan."Theo… Ano bang problema? Nasasaktan ako," may takot na daing ko pa sa lalaki dahil sa
"Bilib na talaga ako sa'yo Ja, pambihira isang buwan pa lang mula nang makunan si Eliana, nalagyan mo na naman siya ng laman sa tiyan. Sigurado ka bang wala ka pang ibang anak sa ibang babaeng ginalaw mo noon?" tatawa-tawang sabi ni Anton matapos akong makaupo sa harap ng kanyang mesa. Si Eliana naman ay kasalukuyan ngayong tinutulungan ng isang nurse para sa gagawing ultra sound sa kanya.Gaya kagabi ay pinagamit uli siya ni Anton ng PT upang masigurado kung tunay nga siyang nagdadalang-tao at gaya rin kahapon ay dalawang pulang linya ang lumabas doon, dahilan upang sumailalim muli si Eliana sa ultrasound para mas higit pa kaming makasigurado."What can I do eh sa healthy talaga ang mga sperm ko," proud na wika ko pa sa aking kaibigan."Baka naman kasi inaraw-araw mo si Eliana kaya ganoon," tukso pa niya na hindi ko naman tinanggihan."Hindi lang araw-araw, three times a day pa kamo minsan sobra pa," ganting biro ko naman."G*go ka talaga, ginawa mo pang gamot ang sex, three time a d
Halos paliparin ko na ang aking sasakyan makauwi lang agad sa bahay nila Eliana. Even though she said that she's still not sure if she's pregnant or not because she is irregular ever since, but I can't help myself but to be excited."Theo," pagkuha pa ni Eliana sa aking atensyon matapos ang ilang sandali. Mabilis ko naman itong tiningnan at inaantay ang kanyang sasabihin."We're still not sure ha. I know you really want to have a child now, pero 'wag muna sana tayong umasa nang sobra. Baka kasi mali lang ang akala natin," may kahinaan pang wika nito ngunit sapat na para aking marinig."I know," tanging sagot ko na lang sa kanya kahit pa sa loob ko ay sobra na ang excitement na aking nararamdaman.Nang makarating kami sa kanilang bahay ay hindi agad nagawa ni Eliana na mag-test dahil na rin sa pag-aasikaso sa kanyang mga kapatid. Tinulungan nito ang kambal na maglinis ng katawan at magpalit ng damit habang si Eric naman ay si Gasper ang binihisan."Ate, dito po ba kayo tutulog ni Kuya
Mahigit isang buwan na rin mula nang mawala ang baby namin ni Eliana. Hindi man namin napag-uusapan ang tungkol doon ay alam kong labis pa rin siyang nalulungkot dahil sa nangyari. May oras pa nga na nagigising na lang ako sa mga impit na hikbi niya habang hawak ang kwintas kung saan nakalagay ang abo ng baby namin. Sabi ni Anton, normal lang daw iyon at dapat ko raw palaging ipaalala kay Eliana na nandito ako para mabawasan kahit papaano ang iniisip niya. Sa aming dalawa kasi ay mas higit siyang nasasaktan dahil siya ang nakaramdam ng paglaki ng baby namin sa loob niya.Alas-sais na ng umaga ngunit mahimbing pa rin ang pagkakatulog ni Eliana. Dahil Sabado naman at wala kaming pasok sa opisina ay hinayaan ko na lang din siyang magpahinga lalo na at alam kong sobra rin naman siyang napagod dahil sa akin kagabi.We decided to bring her siblings out in the nearest amusement park since today is the birthday of the twins. Alas-diyes pa naman ang napag-usapan namin na susunduin ang mga bata
"May problema ba, Theo?" alanganing tanong ni Eliana sa akin nang makapasok na kami sa loob ng aking sasakyan."Nothing, I just really want to go home now. I'm starving and I want to eat my dinner now," simpleng sagot ko naman sa kanya habang binubuhay ang makina ng aking sasakyan."Starving ka diyan, eh kakatapos lang nating kumain sa loob," wika pa nito.Nilingon ko naman ito at hinawakan ang nakalantad niyang hita. "But I didn't eat any, Eliana. I just stayed there because that's what you want," ani ko pa habang pinapasadahan ng tingin ang kanyang mukha, partikular na ang kanyang labi na kanina ko pa gustong halikan, maybe it's the lipstick that she's wearing that's why, and because of that I want to buy that company for creating a master piece product."Bakit hindi ka kasi kumain kanina? Ang daming pagkain ang inordere ng daddy mo kaso puro wine naman ang tinira mo," pagalit pa nito sa akin na hindi ko na lang pinansin."Because I told you, I don't want to eat that. I prefer to ea







