LOGINEliana Grace Herrera"Yes Theo, Emma is yours, she is your daughter," pahayag ko habang patuloy na umaagos ang mga luha sa aking magkabilang mata.There’s no use in hiding it from him. Bukod sa DNA test result na kanyang hawak ay alam din naman ni Tito Elias ang buong katotohanan. Sooner or later, Theo will still discover it, saka, kahit naman hindi niya alam noong una ang relasyon niya kay Emma ay pangalan pa rin naman niya ang dala ng anak ko. She is still a Martines not only by blood but in all legal aspect."Why… Why did you lie? Why did you tell me that she is Roa’s child? Bakit hindi mo nagawang sabihin sa akin noong mga panahong pinagbubuntis mo pa lang siya?” may bahid ng hinanakit na sabi pa ni Theo habang katulad ko ay hindi na rin tumitigil pa ang kanyang mga luha.Isang payak na tawa naman ang isinagot ko sa kanya bago siya tinalikuran.“What’s the use? Eh noong mga panahong pinagbubuntis ko si Emma ay ang panahon rin na pinagtatabuyan mo ako, panahon na pinagtataguan mo a
Madilim na nang magising ako. Tulog pa si Eliana sa aking tabi kaya naman hindi ko napigilan ang aking sarili na haplusin ang kanyang mukha.“I’m sorry, babe. I’m really sorry for all that I’ve done to you. Pangako babawi ako sa iyo, babawi ako hanggang sa mapatawad mo na uli ako at tanggapin mo na uli ako sa buhay mo,” bulong ko pa sa kanya habang marahang inaalis ang ilang hibla ng buhok na nakatabing sa kanyang mukha.Ilang sandali pa ang lumipas, isang tawag naman ang natanggap ko mula kay Miko. “Boss, nagre-request ang board ng RS Bank para sa isang meeting. Gusto sana nila bukas na bukas ay makaharap kayo,” paliwanag pa niya sa akin.Hindi ko naman napigilan ang mapapikit nang madiin dahil sa aking narinig. Akala ko noon ay naayos ko na ang lahat ng problema ko sa RS Bank ngunit tila ba nagkamali ako. Even though I owned 70 percent of the said bank, hindi naman maalis na malaki pa rin ang impluwensya ng dating may-ari sa marami. It is also the reason why I can’t let someone hand
“No, no, no… Don’t say that, Eliana. Ethan is yours, anak natin siya. I know I was wrong and I promise I will fix everything as soon as possible, just don’t say such things,” mahinahon kong sabi pa sa kanya habang inaalis ang ilang butil ng luhang hindi na rin niya napigilan pang kumawala sa kanyang mga mata.Isang pilit na ngiti naman ang kanyang ibinigay sa akin bago lakas-loob na sinalubong ang aking tingin. “It’s okay. Naiintindihan ko naman,” wika pa niya bago bahagyang lumayo sa akin at bumalik sa kanyang kama at naupo roon. “That night when you pushed me away, I realized at that moment my position in your life, sa buhay ninyo ni Ethan. Narealize ko na kahit anong gawin ko, hindi talaga siya magiging akin. Siguro ito yung karma ko kasi hindi pa man siya nabubuo, ibinenta ko na siya sa iyo,” malungkot at lumuluhang patuloy pa niya.Mabilis naman ang aking naging pagkilos at agad na lumapit sa kanyang pwesto. “Don’t say that, Eliana, please! It’s all my fault, okay. Ako ang lumapi
“Mommy, look, I already know how to write my name.” Proud na sabi ni Ethan habang tumatakbo. Hawak pa rin nito ang isang papel kung saan niya isinulat ang kanyang pangalan, habang kami naman ni Emma ay nakasalampak lang sa sahig habang naglalaro ng kanyang mga Barbie doll.It happens that Eliana also has a working from home setup today while Roa needs to go to the hospital, kaya naman kaming apat lang ang magkakasama ngayon. Nasa eskwela rin kasi ang mga kapatid ni Eliana.We didn’t teach Ethan to write or read at a very young age.Mag-aapat na taon pa lang naman ang bata kaya naman hangga't maaari ay gusto kong i-enjoy niya muna ang paglalaro habang hindi pa siya pumapasok sa eskuwela. Pero sadyang matalino lang siguro ang anak namin dahil sa pamamagitan lang ng panonood at pag-oobserba ay natututunan niya ang ilang mga bagay gaya na lang ng kanyang pagsusulat. Kaya naman pala ilang beses siyang nagtanong sa akin kanina kung ano ba ang buo niyang pangalan. Even though I didn’t see what
Hindi ako mapalagay habang inaantay si Davos dito sa may hotel. Hawak ko ngayon ang hibla ng buhok ni Emma maging ang isang cotton swab na ginamit ko kanina sa pagkuha ng specimen ng laway niya habang nililinis ko siya. Mabuti na lang rin at walang ibang tao sa bahay kanina at bago pa dumating si Eliana ay nagawa ko na ang lahat ng kailangan ko. I take two specimen para sa gagawin naming DNA test para na rin mas makasigurado.“Boss, pasensya na may dinaanan pa ako kanina,” hinging paumanhin ni Davos nang makalapit sa akin.“It’s okay,” simpleng tugon ko naman sa kanya. I also push towards him the things that we need in the DNA test kaya naman kahit wala pa akong sabihin ay batid na rin niya ang gagawin.“I want you to bring this to US. Mas mabilis ang proseso nila doon na tatagal lang ng halos ilang araw kaysa dito sa bansa,” bilin ko pa sa kanya.“Masusunod boss. Meron ka pa bang ibang bilin?” tanong pa niya.“Keep it a secret between the two of us. Gusto ko lang lumipad ka na ngayon
Elijah Theodore MartinezSinusubukan kong alamin sa isip ko ang tagpong iyon sa mall, kung saan tinawag ako ni Emma na daddy, pero kahit anong pilit ko ay hindi pa rin ito mawala sa isip ko. Somehow, I feel happy, and I want to believe that she is really mine, even though there’s part of me still saying that she is Roa’s.“Boss…” pagkuha ni Davos sa aking atensyon matapos itong pumunta sa bar kung saan ako naroon ngayon. I left Ethan to Eliana right after we got home earlier. Gusto rin ng anak namin na makatabi si Eliana sa pagtulog kaya naman pinayagan ko na lang din, at dahil wala naman si Ethan sa akin ngayon kaya naman mas minabuti ko na lang din ang lumabas ng bahay para na rin makapag-isip-isip.“Seat, let’s have a drink,” sabi ko naman sa kanya sabay abot ng isang baso at bote ng alak.“Problem?” usisa naman niya habang nagsasalin ng alak sa kanyang baso.Inikot-ikot ko naman nang marahan ang alak sa basong aking hawak habang nakatuon ang aking atensyon doon.“Ilang taon na nga
Sumakay si Tito Elias sa kanyang kotse, habang ako naman ay sakay kay Theo na hanggang ngayon ay tahimik pa ring nagmamaneho."Saan tayo pupunta?" usisa ko sa lalaki matapos ang ilang sandali ng katahimikan sa pagitan naming dalawa.Isang mabilis na sulyap naman ang ibinigay nito sa akin bago mulin
Elijah Theodore MartinezKung ako lang ang masusunod, ayaw ko na talagang ituloy ang dinner na ito, pero dahil sa hiling ni Eliana, nanatili kami, kahit halos hindi ko na rin magalaw ang aking pagkain."By the way hija, I want to use this opportunity to apologize for what happened to you and to you
Chapter 58: His Dad"Ayos ah, pumasok ka sa loob ng opisina ni big boss isang oras bago mag-lunch time tapos ngayon ka lang lumabas, isang oras pagkatapos ng tanghalian," tuksong puna sa akin ni Ate Vina nang muli akong maupo sa aking lamesa. Kakabalik lang din kasi niya galing sa cafeteria at sakt
It was past ten in the evening when I and Eliana decided to go home. Ayaw pa nga kaming paalisin ng mga kapatid ni Eliana, but when she explains that she needs to go now because she still has work tomorrow, even though they are sad, they still let her go. Mabuti na lang at kahit mayroon pang malili







