LOGIN"Hmm...namiss kita." mahina niyang bulong malapit sa tenga ko. Bigla namang kumabog nang malakas ang puso ko lalo na at ramdam ko na ang mainit niyang hininga na dumadampi sa balat ko. "Para namang buong araw tayong hindi nagkita." natatawa kong sagot kahit ramdam kong kinikilig ako. Miss na kaagad ako? Eh ilang oras lang kaming hindi nagkita, miss niya na kaagad ako? Haysst, nakakakilig. Sana ganito na lang palagi itong si Russell. Sana, palagi na lang kaming masaya. "Pareho lang iyun at kahit buong araw kitang kasama, nami-miss pa rin kita." malambing niyang wika. Lalo tuloy lumuwang ang pagkakangiti ko. Ewan ko ba pero sa tuwing nagsasalita siya nang ganoon, parang kusang lumalambot ang puso ko. "Drama mo naman." natatawa kong saad. Ngunit sa halip na sumagot, mas lalo lang siyang yumuko para magtama ang mga noo namin. "Hindi ako nagda-drama." bulong niya habang diretso ang tingin sa mga mata ko. "Masaya lang talaga ako kasi nandito ka." Hindi ko alam kung bak
JACQUELINE POV "Dyan na lang po sa tabi, Manong." utos ko sa taxi driver. Pagkatapos noon, naglabas ako ng ilang tiglilibuhing papel at iniabot ko sa kay Jezzie. "Gusto ko sanang imbitahan kayo sa loob ng bahay pero, tsaka na lang siguro." nakangiti kong wika sa dalawa kong friends. Kitang kita ko kasi na tulala silang nakatitig sa bahay. "Jackie, grabe ang laki pala ng bahay niyo ni Russell?" nakangiting wika ni Lilia "HMmm, bahay niya lang iyan, at ako naman nakikitira lang." tatawa-tawa kong wika at pagkatapos noon mabilis na akong bumaba KUmaway pa ako sa mga kaibigan ko bago umarangkada ang taxi paalis at pagkatapos noon, pumasok na ako sa loob ng bahay kung saan kaagad din akong sinalubong ni Manang Esther "Manang." nakangiti kong tawag sa kanya at buong paglalambing na humawak sa braso niya Si Manang naman, napapangiti na lang "Pagod ka siguro noh? Teka lang, ipinagluto kita ng paborito mong miryenda kaya dumaan ka muna ng dining area para matikman mo." sago
JACQUELINE POV HINDI na ako pumayag pang hintayin ako ni Russell para lang idaan sa School. Sinabi ko na lang sa kanya na mauna na siya at magta-taxi na lang ako mamaya Noong una, ayaw niya pang pumayag pero nang makita niyang nagagalit na ako, tatawa-tawang sinunod niya na lang ang nais ko First day niya ngayun sa dati niyang work at ayaw kong ako ang magiging hadlang para ma-late siya. Si Russell ay may sariling buhay at obligasyon. May karera siya na dapat pagtoonan ng pansin "Mag-ingat ka ha? Mamayang hapon, titingnan ko kung masusundo kita sa School." nakangiti niya pang wika sa akin Kaagad din naman akong tumango "Don't worry, kapag hindi talaga kaya ng sched mo, huwag mo na lang pilitin. Uuwi ka naman dito mamaya after ng work mo diba?" nakangiti kong tanong sa kanya "Of course, uuwi ako. Well, paano ba iyan, mauuna na ako sa iyo?" nakangiting wika niya. Kaagad din naman akong tumango "Mag-iingat ka ha?" bigkas ko. Tanging pagngiti lang ang naging tugon niya at
JACQUELINE POV "We're here." wala sa sariling napaayos ako ng upo nang marinig kong biglang nagsalita si Russell Feeling ko, habang nasa biyahe kami, naka-idlip ako. Ni hindi ko nga namalayan na nakahinto na pala itong kotse na sinasakyan namin at nandito na kami sa harap ng bahay kung saan kami nakatira. "Teka lang, nandito na tayo?" nagtataka kong tanong "Yes, nandito na tayo...sa bahay natin. Since late na so, nagpasya na lang akong dito na lang tayo didirecho. Tutal, tulog na din naman sila Mommy.'" nakangiti niyang wika Pagkatapos noon, nagpatiuna na siyang bumaba ng kotse at umikot patungo sa gawi ko at pinabuksan ako ng pintuan Nakaalalay din siya sa akin habang pababa ako "Baka naman magtampo niyan si Mommy kapag malaman niya na hindi tayo natulog doon." wika ko pa nga dito kay Russell. Naalala ko kasi ang bilin ni Mommy na kung pwede sa bahay nila kami matulog. Pero, hindi nangyari kaya kahit papaano, nag-aalala ako sa magiging reaction ni Mommy kinabukasan kapa
JACQUELINE POV Kaagad naman akong umupo kahit hindi pa rin mawala ang hiya na nararamdaman ko sa kanila. "Grabe, mas maganda ka pala talaga nsa malapitan. ," biglang wika ni Kara habang nakatitig sa akin. Agad akong natahimik. "H-Ha?" "Totoo naman," sabat ni Sofia "Simple ka lang pero ang fresh mo tingnan." "At saka bagay kayo ni Kuya Russell," dagdag pa ni Tania na ikinangiti ng iba. Pakiramdam ko tuloy, lalong uminit ang pisngi ko. Hindi kasi ako sanay makatanggap ng ganoong klaseng papuri, lalo na mula sa mga babaeng sobrang gaganda at sosyal. Kasi, para sa akin, pakiramdam ko ordinaryong babae lang ako na aksidenteng napasok sa mundo nila. Napansin yata ni Moira Kristina na nahihiya at naiilang pa rin ako sa kanila kaya naman, muli siyang nagsalita. "Naiilang ka pa rin sa amin?" malambing nitong tanong. "Hindi naman po... nakakapanibago lang." sagot ko din naman kaagad. "Normal lang iyan," natatawang sabat ni Penelope habang humihigop ng kape. "True!"
JACQUELINE POV "Donna...mukhang ang mahal dito." naiilang kong wika. Ang akala ko talaga sa star café lang kami pupunta pero hindi pala. Sa isang sosyal na lugar na feeling ko, tanging mga taong nasa mataas lang ng Lipunan ang pwedeng umapak. "Relax ka lang, kahit na magdamag pa tayong tatambay diyan, walang problema." natatawang wika nito habang hinihila ako papasok. Pagkapasok namin, kaagad kong napansin ang grupo ng mga babae sa pinakadulong bahagi ng café. Lahat sila ay magaganda, makikinis, at halatang galing sa alta sociedad na pamilya. Pero, hindi ito ang unang pagkakataon na nakita ko ang iba sa kanila. Noong kinasal kami ni Russell, ang ilan sa kanila ay isa sa mga bridesmaid ko. Ang gaganda nila! Nagkakatawanan at halatang masaya sa buhay. At nang tuluyan kaming makalapit ni Donna sa table nila, mas lalong lumakas ang kabog ng dibdib lalo na nang sabay-sabay na napabaling ang tingin ila sa amin. “Hi, Donna! Sa wakas dumating ka din and thanks God at sa wakas, na
THIRD PERSON POV SOBRANG laking kahihiyan para kay Rebecca ang ginawang iyun ni Elias sa kanya. Hindi niya akalain na hihilahin siya ni Elias palabas ng bahay na hubo't hubad. Sa loob ng tatlong taon na nakasama niya ito sa iisang bubong ngayun lang din niya ito nakita na nagalit ng sobra.
AMERY HEART POV PAGKAALIS ni Elias, tinawagan ko din kaagad si Mommy Miracle at tinanong ko dito kung alam niya na ba ang tungkol sa malungkot na balita. Alam niya na daw dahil pati siya ay tinawagan din ng Doctor ni Liam kanina pa. "Mom, nag-aalala po ako kay Elias. Sana magiging okay din siya
ELIAS POV MABILISANG ligo lang din naman ang ginawa ko at pagkalabas ko ng banyo, naabutan kong may nakalatag na mattress, unan at kumot sa mismong ibaba ng kama ni Amery. Hindi ko tuloy mapigilan ang pagsilay ng ngiti sa labi ko Kahit na hindi okay ang pagsasama naming dalawa ni Amery, at leas
ELIAS VILLARAMA VALDEZ POV "Ano na ba ang nangyayari sa mag-ina ko? Bakit hindi pa rin tumatawag ang mga kidnappers?" puno ng pagkadismaya sa boses na tanong ko sa mga kaharap ko. Nandito na sa bahay ang mga pinsan kong sila Christopher at Charles at ang kakambal kong si Elijah. Nagsanib pwersa







