LOGINJILLIAN POV "CONGRATULATIONS, SIS!" nandito na kami sa reception party at hindi ko akalain na bigla na lang akong lapitan nila Charmaine at Penelope para i-congratulate. At ngayun, hindi na Jillian ang tawag nila sa akin kundi 'Sis' na. "Thank you." nakangiting sambit ko. Kaagad din namang hinawakan ni Penelope ang kamay ko "SAbi ko kay Charamine, dapat Ate na din ang itawag niya sa iyo. Sa akin naman, Sis na lang tutal, hindi naman tayo nagkakalayo ng edad eh." nakangiting wika niya sa akin "Ha, naku, kayo talaga! Kahit ano, pwede niyong itawag sa akin. Kahit Jillian na nga lang, ayos lang eh." sambit ko "Hindi pwede iyan. Magkapatid tayo at dapat lang naman siguro na may tawagan tayo para malaman kung sino ang panganay at bunso." nakangiting sambit naman ni Charmaine. Hinawakan din ako nito sa isa ko pang kamay at muling nagsalita "Ate Jillian, congratulations. Alam mo, noon ko pa nahahalata na may gusto talaga iyang si Uncle Ralph sa iyo eh. Kaya lang, ayaw lang ami
JILLIAN POV Nag-umpisa nang tumugtog ang wedding march habang unti-unting bumukas ang malalaking pintuan ng simbahan. Napatigil ang lahat. Lahat ng mata ay nakatutok sa akin. Ramdam ko ang panginginig ng mga kamay ko habang hawak ko ang bouquet. Parang akong lumulutang sa alapaap, pero kasabay noon ay ang kabog ng puso kong hindi ko mapigilan, hindi sa takot… kundi sa labis na saya at pananabik. “Ang ganda mo, anak…” mahina ngunit malinaw kong narinig ang bulong ni Mama sa tabi ko Napangiti ako kahit nangingilid ang luha ko. Nag give way ang mga adopted parents ko at hinayaan nila na si Mama Maureen ang maghahatid sa akin sa altar. At hindi lang siya dahil sa kabilang side ko ay nakatayo ang walang iba kundi ang biological father ko na si Kuya Peanut. Hindi ko alam kung pinayagan ba ito ni Ate Charlotte pero bahala na sila. Basta ang importante, masaya ako ngayun habang nakatutok ang paningin ko sa aking groom. Si Ralph---- Sa dulo ng altar, nakita ko si Ralph.
JILLIAN POV Mabilisang ligo lang naman ang ginawa ko. Suot ang bathrobe, lumabas ako ng banyo, at napahinto ako sa kinatatayuan nang hindi lang si Mommy ang nadatnan ko sa silid. May iba pang mga taong hindi ko kilala, abalang-abala sa kung anu-anong dala nila. “Ma, ano ito?” nagtataka kong tanong. Napalingon ako sa pinto. Nasaan na ba si Ralph? Bakit may mga estranghero sa loob ng silid na ito? “Mga staff ko sila. Si Clara, hairstylist ko, si----” “Ma----” putol ko agad. Hindi na kailangang ipakilala pa. Halata namang mga staff niya ang mga ito. Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit nandito sila. “Nasaan po ba si Ralph?” tanong ko, bahagyang naiirita na. Hindi pa kasi talaga ako ready na humarap sa kahit kani-kanino eh. Wala akong gana. Ang gusto lang naman sana ay mapag-isa at wala akong ibang gustong makita at makasama kundi si Ralph lang. Pero nasaan nga ba ang lalaking iyun? “Nasa labas. At kung ayaw mong ma-late sa pupuntahan natin, maupo ka na diyan para mas
JILLIAN POV Hindi ko inaasahan na mabubusog ako sa simpleng dinner na pinagsaluhan naming dalawa ni Ralph. Hindi ko din akalain na sa simpleng pag-uusap namin, kahit papaano, gumaan ang puso ko Mas masarap pala ang ganito at ngayun ko lang tuluyang napatunayan na mas okay pala na huwag magkulong sa silid kapag masama ang loob. Mas lalong nakaka-depress iyun "What do you want for your dessert, Sweetheart?" malambing na tanong nitong si Ralph sa akin. Kunwari, saglit akong nag-isip bago tumingin sa dessert counter "Strawberry cheesecake." sambit ko. "Alright, dito ka lang at ikukuha kita.." sambit nito at mabilis na itong naglakad patungo doon Nang mag-isa na lang ako sa table hindi ko maiwasan na magulat nang mula sa pintuan ng restaurant, napansin kong naglalakad papasok ang walang iba kundi si Donnabelle Davis. Anak siya nila Ate Jeann at Kuya Drake. Kapatid ni Russell Davis. Naglalakad ito palapit sa akin kaya naman, wala sa sariling napatayo ako., "Donna." mahina ko
JILLIAN POV AKALA ko, magiging okay na ako pero hindi pala. Habang lumilipas ang mga araw, alam kong hindi pa rin ako nakaka-moved-on sa matinding dagok na nangyari sa buhay ko. Hindi ganoon kadaling mawala ang sakit dulot ng pagkawala ng baby sa sinapupunan ko pero kahit ano ang kumbinsi ko sa sarili ko na magiging okay ako, alam kong hindi eh. "Jillian, umiiyak ka na naman? Sinabi sa akin kanina ni Mommy na hindi ka na naman daw kumain na lunch?" malambing ang tono ng boses na tanong ni Ralph sa akin Kakarating lang nito galing sa trabaho at nadatnan niya akong nakasandal sa headboard ng kama. Tahimik na lumuluha "Ralph, sorry....hindi kasi ganoon kadali ang lahat na tangapin ang katotohanan eh." mahina kong sambit. "Sweetheart, I know pero isang buwan na ang lumapas. Masakit, oo, pero kailangan na nating tangapin iyun." seryoso nitong sambit. Hindi naman ako nakaimik. Tahimik kong pinunasan ang luha mula sa aking mga mata. Naiintindihan ko naman na hindi lang ako n
JILLIAN POV Kagaya ng plano, sa mansion Villarama ako umuwi. Tinabla ko muna ang paanyaya ni Kuya Peanut. Oo, siya ang ama ko pero hindi naman ibig sabihin noon na mapagbibigyan ko kaagad ito sa hiling nito. Lalo na at masyado pang magulo ang lahat Ang gusto lang ngayun ay manahimik na muna. Na makasama sa palagi si Ralph dahil sa kanya lang talaga ako kumukuha ng lakas sa ngayun. Ang pagtatalo sa pagitan nina Mama Maureen, Kuya Peanut, at Ate Charlotte, hindi ko na alam kung saan humantong. Basta ang malinaw sa akin, hanggang sa makalabas kami ng ospital, nananatiling mabigat ang hangin sa pagitan nila. Bahala na sila lalo na at nasa tamang edad na sila para malaman kung ano ang tama at mali. Pagdating sa mansion, agad akong sinalubong ng mother-in-law ko. Mahigpit niya akong niyakap, parang nais iparamdam ang pagdamay sa nangyari sa amin. “Kamusta ka na, hija?” malumanay na tanong ni Mommy Veronica habang hinahaplos ang likod ko. “Huwag kang mag-alala… everything wil
BARBARA POV “Sino iyun?” hindi ko mapigilang tanong kay Charles. Nandito na kami ngayun sa loob ng kotse at hindi ko alam kung saan ako nito balak na ipasyal. Kapag kami lang kasing dalawa ni Mona ang namamasyal, palagi lang naman kaming naglalakad-lakad sa paligid. Tapos kapag magsawa sa kakalak
BARBARA NAPAPAKAPIT na lang si Barbara sa sapin ng higaan niya sabay pikit ng kanyang mga mata habang naramdaman niya ang marahang paglalagay ni Sir Charles na gamot sa kanyang pwerta. Sa bawat pagdampi ng daliri nito sa balat niya, kakaibang damdamin ang nararamdaman niya sa kanyang kaibuturan.
BARBARA “Enjoying the view?” narinig niyang bigkas ni Sir Charles. Wala sa sariling mabilis siyang napaayos ng upo. Napahawak siya sa makapal na parang kumot na basta na lang nitong ibinalabal sa katawan niya habang nakatitig siya sa malawak na tubig ng swimming pool “Sir, ang ganda pala dito.
BARBARA POV NAGISING AKO na sobrang bigat ng pakiramdam ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa akin pero labis akong nakakaramdam ng panghihina. Dahan-dahan akong bumangon mula sa pagkakahiga ng kama pero muli ding napahiga nang nakaramdam ako ng matinding pagkahilo “Ahhh, ano ang nangyar




![Captured By Ninong Hades [SPG]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


