MasukJACQUELINE POV “Huh?” “Let’s go. Nasa second floor ang kwarto mo,” muli niyang wika sabay talikod sa akin. Naglakad siya papunta sa hagdan nang hindi na lumilingon. Saglit akong natigilan bago sumunod. Habang paakyat kami, wala akong ibang naririnig kundi ang mahina naming yapak. Tahimik kaming dalawa pero hindi ko mapigilan ang pakatitigan siya mula sa kanyang likod. Malaking tao si Russell, matangkad, malapad ang balikat at higit sa lahat gwapo. Hindi ko tuloy mapigilan ang mapabuntong-hininga. Sa pagkakataon na ito, ayaw ko nang humiling pa pero parang gusto kong tanungin ang sarili ko kung ano kaya ang feeling kapag mahalin ng isang lalaking kagaya ni Russell Nagkaroon na ako ng nobyo sa katauhan ni Romnick Martin na hiniwalayan ako dahil ipinagpalit ako kay Aimee. Pero, hindi masakit ang paghihiwalay namin. Oo, nanghihinayang ako sa halos dalawang taon na din naming relasyon pero dapat ko nang ibaon sa limot ang lahat. Lalo na at ayaw ko sa lalaking manluluko.
JACQUELINE POV "So, dito na tayo titira? Totoo ba?" wala sa sariing tanong ko. Hindi ako materialistic na tao pero ang tumira sa ganito kagandang bahay ay parang dream come true para sa akin. Feeling ko tuloy, nang sandaling ito, nasa loob ako ng isang fairy tale. Na si Russell ang aking prince charming na kaya niyang ibigay lahat ng nais ko Hindi ko na nga namalayan ang tuluyang paghinto ng sasakyan at pagbaba ni Russell. eh. Nakatitig pa rin ako sa napakagandang bahay na nakikita ko sa may unahan ko lang "Hey, don't tell me na uupo ka na lang diyan? Let's go?" nakangiti niyang wika. Napakurap ako ng makailang ulit bago dahan-dahan na tumango. Pagkababa ko ng kotse, magkaagapay kaming dalawa ni Russell na naglakad papasok sa bahay.. Pagkapasok namin sa loob, mas lalo akong humanga sa aking mga nakikita. ****** “Wow… grabe, ang ganda,” hindi ko mapigilang bulong habang nakatingala sa napakalaking chandelier na nakasabit sa kisame. Kumikinang iyon sa bawat galaw ng il
JACQUELINE POV 'IHA, MAG-INGAT KAYO!" maluha-luhang wika ni Daddy habang pasakay ako sa kotse ni Russell. Si Manang, nasa loob na ng sasakyan. Hindi ko na pinansin ang sinabi niya. Hindi din naman ako sigurado kung bukal ba sa kalooban ang katagang binitiwan niya eh. Siguro naman, hindi ako maging masamang anak kung ayaw kong paniwalaan ang mga sinasabi niya ngayun eh. Baka nga pakitang tao lang lalo na at kasama ko si Russell. At kung gusto niya mang maging mabuting ama sa akin, mukhang huli na yata. Gayunpaman, ayaw ko nang pagtoonan ng pansin ang lahat ng iyun. Nandito na ako sa sandaling malaya na ako. At kahit papaano, masaya na ako dahil ito na ang umpisa nang pagbabago ng buhay ko. Hindi na ako gigising sa umaga na bunganga ni Tita Norma ang palagi kong naririnig. Malayo na din ako sa pambubully ni Aimee. "Salamat, kayo din po, mag-ingat!" seryoso kong sagot at pagkatapos noon, tuluyan na din akong sumakay ng sasakyan. Naupo ako sa tabi ng driver's seat. Katab
JACQUELINE POV Ayaw pa sanang umalis nina Tita Norma at Aimee, pero nang muling tingnan sila ni Daddy nang masama, wala silang nagawa kundi sumunod. Sumunod din si Daddy palabas, kaya’t naiwan ako sa silid kasama si Manang Esther. Agad namang lumapit si Manang Esther sa akin. Marahan niyang hinawakan ang kamay ko, may ngiti sa labi ngunit bakas ang lungkot sa kanyang mga mata. “Mukhang mabait ang asawa mo. Masaya ako para sa iyo. Sa wakas, makakaalis ka na rin sa poder nila.” Nakangiti niyang wika sa akin. “Manang…” napangiti ako kahit may luha sa mga mata. “Salamat po. Simula bata pa ako, nandiyan na kayo. Kayo ang nag-alaga sa akin kahit pakiramdam ko, iniwan na ako ng lahat.” “Naku, wala iyon. Hindi ka na iba sa akin. At ngayong may sarili ka nang pamilya, panatag na rin ang loob ko.” Nakangiti niyang sambit. “Manang, basta, kayo pa rin po ang palagi kong tagapagtanggol at kahit na wala na akong balak na umapak ulit sa bahay na ito, magkikita pa rin tayo. Promise
JACQUELINE POV "Ayos na ako dito....hintayin mo na lang ako sa living room. SAndali lang naman ito eh, nandito naman si Manang para tulungan ako sa mga gamit ko." seryosong wika ko dito Napansin ko ang pag-aalangan sa mga mata niya. Na para bang ayaw niya na akong iiwan dito sa silid "Russell, iho, tama si Jackie. Ang mabuti pa, sa living room na lang tayo. Para naman makapag-usap din tayo ng maayos." sabat naman ni Daddy. Seryoso ang matang tumitig muna sa akin si Russell bago pabulong na nagsalita "Kapag may hindi kaaya-ayang mangyari, huwag kang mag-atubili na sumigaw. Maririnig kita." seryoso niyang sambit. Nakangiti naman akong tumango "Oo naman, tsaka, huwag kang mag-aalala, kaya ko ito. Alam kong hindi na ako nag-iisa kaya hindi na ako matatakot." nakangiting sambit ko Tumango naman siya at ilang saglit lang nagpatiuna na siyang naglakad palabas ng silid Bago lumabas si DAddy, seryoso ang mga matang tumitig ito kay Aimee "Ano pa ng ginagawa mo diyan? Bumali
JACQUELINE POV "ANAK, Jackie, ano ba iyang sinasabi mo? Hindi ganoon iyun? Mahal kita, anak kita at pareho ang trato ko sa inyong dalawa ni Aimee." wika naman ni DAddy Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. Pagkatapos noon, inilibot ko ang paningin ko sa buong silid. Ang mga sinasabi ni Daddy ay walang basehan. kitang kita naman iyun sa loob nitong kwarto ko. Hindi niya pwedeng ipagkaila iyun. Dahil kahit saang anggulo tingnan, alam kong hindi anak ang naging turing niya sa akin. "Dad! Talaga bang anak ang turing niyo sa akin? Nakikita mo po ba itong kwarto ko? Ang mga gamit dito sa loob? Ang mga lagayan ko ng mga damit? Sabihin niyo sa akin, pantay ba ang turing niyo sa aming dalawa ni Aimee?" seryosong sagot ko sa kanya Napansin kong natameme naman siya .Biglang nanahimik at pagkatapos noon, pasimple ding inilibot ang paningin sa buong paligid "Tingnan niyo ang higaan ko, DAd, punit-punit na mga beddings dahil imbes na ibigay nyo sa akin ang kahit na pinaglumaan na m
JENNIFER POV (MIA) Sa totoo lang, sobrang naguguluhan ako! Wala akong maalala at lahat ng mga nakikita ng mga mata ko ay hindi familiar sa akin. Lalo na si Luis! Hindi ko alam kung epekto lang ba ng pagkakaaksidente ko ang lahat pero wala talaga akong mararamdaman na kahit na ano sa kanya! Clu
ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV '"TINATANONG KITA ETHEL, saan mo nakuha ng imporamasyon na may lalaki ang asawa ko?" nanlilisik ang mga matang tanong ko sa kanya! Dahan-dahan akong naglakad palapit sa kanya habang kitang kita ko naman sa mga mata nito ang takot habang napapaatras sa tuwing nilalapita
ELIJAH VILARAMA VALDEZ POV KASALUKUYAN akong abala sa mga pinipirmahan kong mga papeles nang bigla akong natigilan. Muli na namang sinalakay ng lungkot ang puso ko nang maalala ko si Jennifer. Hangang ngayun hindi pa rin matangap ng puso at isipan ko na wala na siya. Imposible! Feeling ko ta
ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV HINDI ko na mabilang kung ilang beses na akong humikab! antok na antok na talaga ako at gusto ko nang ipikit ang aking mga mata! Alas nwebe pa ang meeting ko kay Mr. Sey pero feeling ko gusto ko nang i-cancel muna iyun para matulog! Kakaibang antok talaga ang nararam







