LOGINJACQUELINE POV Ayaw pa sanang umalis nina Tita Norma at Aimee, pero nang muling tingnan sila ni Daddy nang masama, wala silang nagawa kundi sumunod. Sumunod din si Daddy palabas, kaya’t naiwan ako sa silid kasama si Manang Esther. Agad namang lumapit si Manang Esther sa akin. Marahan niyang hinawakan ang kamay ko, may ngiti sa labi ngunit bakas ang lungkot sa kanyang mga mata. “Mukhang mabait ang asawa mo. Masaya ako para sa iyo. Sa wakas, makakaalis ka na rin sa poder nila.” Nakangiti niyang wika sa akin. “Manang…” napangiti ako kahit may luha sa mga mata. “Salamat po. Simula bata pa ako, nandiyan na kayo. Kayo ang nag-alaga sa akin kahit pakiramdam ko, iniwan na ako ng lahat.” “Naku, wala iyon. Hindi ka na iba sa akin. At ngayong may sarili ka nang pamilya, panatag na rin ang loob ko.” Nakangiti niyang sambit. “Manang, basta, kayo pa rin po ang palagi kong tagapagtanggol at kahit na wala na akong balak na umapak ulit sa bahay na ito, magkikita pa rin tayo. Promise
JACQUELINE POV "Ayos na ako dito....hintayin mo na lang ako sa living room. SAndali lang naman ito eh, nandito naman si Manang para tulungan ako sa mga gamit ko." seryosong wika ko dito Napansin ko ang pag-aalangan sa mga mata niya. Na para bang ayaw niya na akong iiwan dito sa silid "Russell, iho, tama si Jackie. Ang mabuti pa, sa living room na lang tayo. Para naman makapag-usap din tayo ng maayos." sabat naman ni Daddy. Seryoso ang matang tumitig muna sa akin si Russell bago pabulong na nagsalita "Kapag may hindi kaaya-ayang mangyari, huwag kang mag-atubili na sumigaw. Maririnig kita." seryoso niyang sambit. Nakangiti naman akong tumango "Oo naman, tsaka, huwag kang mag-aalala, kaya ko ito. Alam kong hindi na ako nag-iisa kaya hindi na ako matatakot." nakangiting sambit ko Tumango naman siya at ilang saglit lang nagpatiuna na siyang naglakad palabas ng silid Bago lumabas si DAddy, seryoso ang mga matang tumitig ito kay Aimee "Ano pa ng ginagawa mo diyan? Bumali
JACQUELINE POV "ANAK, Jackie, ano ba iyang sinasabi mo? Hindi ganoon iyun? Mahal kita, anak kita at pareho ang trato ko sa inyong dalawa ni Aimee." wika naman ni DAddy Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. Pagkatapos noon, inilibot ko ang paningin ko sa buong silid. Ang mga sinasabi ni Daddy ay walang basehan. kitang kita naman iyun sa loob nitong kwarto ko. Hindi niya pwedeng ipagkaila iyun. Dahil kahit saang anggulo tingnan, alam kong hindi anak ang naging turing niya sa akin. "Dad! Talaga bang anak ang turing niyo sa akin? Nakikita mo po ba itong kwarto ko? Ang mga gamit dito sa loob? Ang mga lagayan ko ng mga damit? Sabihin niyo sa akin, pantay ba ang turing niyo sa aming dalawa ni Aimee?" seryosong sagot ko sa kanya Napansin kong natameme naman siya .Biglang nanahimik at pagkatapos noon, pasimple ding inilibot ang paningin sa buong paligid "Tingnan niyo ang higaan ko, DAd, punit-punit na mga beddings dahil imbes na ibigay nyo sa akin ang kahit na pinaglumaan na m
JACQUELINE POV "WALANG hiya ka talaga! Akala mo uurungan kita ha!" galit na sigaw ni Aimee habang mas lalo niyang hinihigpitan ang hawak sa buhok ko. Hindi ako nagpatalo. Walang gustong bumitaw sa amin. Pareho kaming naglalaban, parang dalawang bagyong nagsalpukan. Ang bawat sabunot, bawat tulak, bawat kalmot ay may kasamang galit na matagal nang kinikimkim. Wala rin akong balak na sumuko. Mas lamang ako ngayon, ramdam ko iyon sa bawat pag-igtad niya. Nakailang sampal na ako at ilang beses ko na rin siyang nakalmot. Kahit mahapdi ang anit ko, hindi ako magpapatalo. "BITAW!" sigaw niya, pero lalo ko lang hinila ang buhok niya. "Ikaw ang bumitaw!" ganting sigaw ko, sabay tulak. Halos magkabuhol na kami sa sahig nang bigla na lang dumating si Daddy. "Ano ang nangyayari dito?" galit niyang sigaw. Umaningaw ang galit na boses ni Daddy sa buong bahay. Para bang naputol ang oras. Naramdaman ko ang bahagyang pagbitaw ni Aimee sa buhok ko, isang pagkakamaling hindi ko pinalamp
JACQUELINE POV "HERE!" padabog na inilapag ni Tita Norma ang isang jewelry box sa harapan ko. Alam kong masama ng loob nito na ibigay sa akin ang mga bagay na pag-aari ng aking Ina. Pero, wala siyang magagawa. Ang usapan ay usapan na hindi dapat baliin "Check it, Jackie. Kapag may kulang, sabihin mo lang sa akin." seryosong wika naman ni Russel. Gamit ang nangnginig kong mga kamay, dahan-dahan kong binuksan ang jewelry box. Ni hindi ko pa nga mapigilan ang maluha nang makita ko ang mga alahas sa loob. Kay tagal na panahon na ipinagkait sa akin ni Daddy ang mga bagay na pag-aari ng aking Ina. At minsan, nakikita kong ginagamit ito nila tita Norma at Aimee. Noon, pumapalag ako, pero imbes na pakingan ako ni Daddy, sampal lang ang natatangap ko sa kanya. Palagi niyang sinasabi sa akin na wala daw akong pakialam. Gamit ang nangingig kong mga kamay, isa-isa kong hinawakan ang mga alahas na nandito sa loob ng jewelry box. Ito iyung mga gamit ni Mommy noong nabubuhay pa ito a
JACQUELINE POV "I know pero, I think hindi ito ang tamang oras para pag-usapan natin ang tungkol sa pera." May halong lambing sa tono ng boses na wika ni Tita Norma. Kung umasta siya ngayon, parang naging mabuti siyang madrasta. “Tama ang Tita Norma mo,” sabat ni Daddy, pilit pa ring kalmado. “First time ng asawa mo dito sa bahay natin. Huwag na muna nating pag-usapan ‘yan. Ibibigay ko rin naman sa tamang panahon.” Hindi ko mapigilan ang maikuyom ang kamao ko. Tamang panahon? Tsk, sino nag maniniwala? Simula bata pa ako, hindi ko naalala na binigyan or binilhan niya ako ng maayos na gamit. Ang mga gamit na nasa payak kong silid ay puro mga pinaglumaan nitong si Aimee. “Tamang panahon.” Kailan ba ‘yon? Kapag wala na ulit akong lakas lumaban? “I’m sorry, Mr. Torres,” malamig na sabat ni Russell. “Pero iyon ang sadya namin. Hindi porket anak niyo siya, pwede niyo nang ipagkait ang para sa kanya.” Napatingin ako sa kanya. Ang malamig at seryosong boses ni Russell ay sapa
“She’s very beautiful.” Sambit ni Christopher habang nakatitig sa bahay ng pinsan niyang si Elias. Nasa loob si Katrina at kanina pa niya gustong bumaba ng kotse para sundan ito. Kaya lang wala siyang lakas ng loob para harapin ito. Natatakot siya sa mga salita na pwede niyang marinig mula kay Katr
KATRINA (JULLIANNE) PAGKATAPOS makausap ng Ate niya si Philip, muli na itong bumalik ng opisina. Samantalang nagpaalam naman siya dito na may pupuntahan lang siya. Noong una ayaw nitong pumayag. Nag-aalala kasi ito na baka maulit na naman daw ang nangyari sa coffee shop eh. Pero noong sinabi ni
JULLIANNE Naging maayos naman ang biyahe nila patungo sa beach resort. Pagkalapag pa lang ng private jet na sinakyan nila, hindi maiwasan ni Katrina/Jullianne na humanga sa kanyang mga nakita. Sobrang ganda ng buong paligid na akala niya nasa isa siyang paraiso Mala-kristal ang linaw ng tubig.
Mablis na lumipas ang mga araw. Matagumpay ang naging biyahe ni Katrina patungo sa Japan. Isang linggo lang silang namahinga at nag-umpisa na kaagad ang pictorial tungkol sa produkto na i-endorse niya. First time gawin ni Katrina ang ganitong bagay pero hindi naman siya nahirapan dahil palaging n







