ログインJILLIAN SANTILLAN POV "Tsk, siyempre mahal ka ng Mommy at Daddy mo kaya lahat ng gusto nilang alam nilang makakapag- pasaya sa iyo ay gusto nilang ibigay. Pero alam mo, deep inside, nag-aalala din sila sa iyo. Lalo na ngayun, anong oras na ba tapos wala ka pa sa bahay. sure ako na hangang ngayun, hindi pa rin nakakatulog si Tita Arabella at hinihintay ang pag-uwi mo." seryosong wika nito Well, tinamaan ko doon ha lalo na feeling ko, hinihintay nga nila Mommy ang pag-uwi ko. Pero, pumayag sila eh at alam naman nila Mommy na sila Nelly lang nag mga kasama ko. Baka naman sadyang OA lang itong si Kuya Ralph at gusto lang ako nitong konsensyahin? "Bihira lang naman akong lumabas ng gabi kasama ng mga friends ko tapos umuuwi din naman ako sa amin bago maghating -gabi. Malaki ang tiwala nila Daddy at Mommy sa akin kaya alam kong panatag ang loob nila." nakalabi kong sagot. Simula noong tumuntong ako sa edad na daisy otso, halos bilang pa lang naman sa daliri ng aking mga kamay na
JILLIAN SANTILLAN POV ANG iba't ibang kulay ng ilaw na nakikita s buong paligid ay biglang naglaho kasama ng malakas na tugtugin. Lumiwanag ang buong paligid at ang mga nagkakasayahan kanina sa saliw ng musika ay kaagad na dumistansya. Makikita sa sahig ang lalaking bugbog saralo, halos hindi makabangon at nanginginig sa takot "Oh my God, si Ralph Alexander Villarama!" narinig kong sambit ng isa sa mga guest. Hindi naman ako makapaniwala sa aking nasaksihan. Pinsan ko si Kuya Ralph pero hindi ko akalain na kaya nitong mambugbog at halos pumatay ng tao dahil sa galit. "Are you okay? Ano ba kasi ang ginagawa mo sa magulong lugar na ito?" yamot nitong tanong sa akin. Ang mga bouncer at manager ng bar, nagsipag-lapitan pero hindi man lang nila nagawang kastiguhin si Kuya Ralph. "Ahh, Ku-kuya--ano ang ginagawa mo dito? Tsaka, bakit mo ginawa iyun?" "Ang alin? Ang pagbugbog ko sa gagong iyan? Tama lang iyan, binastos ka niya at kung totoosin, mabait pa nga ako eh. Kulang p
JILLIAN SANTILLAN POV '"HI JILLIAN!" nakangiting bati sa akin ng isa sa mga kaibigan/ka-classmate ko na si Nerry. Kakatapos lang ng unang subject namin at hinihintay na lang namin ang aming professor para sa susunod na subect nang bigla na lang ako nitong lapitan. Kaagad din naman akong napatingala dito ""Yes?" "Ahmm, birthday ko ngayun at gusto sana kitang i-invite para sumama sa amin na i-celebrate ang party ko. Actually, biglaan lang naman ito eh lalo na at wala akong balak na mag celebrate talaga." nakangiting wika nito sa akin "Ha? GAnoon ba? Naku, happy birtday. Wish you all the best, Nelly. Hindi ba nakakahiya na sumama, hindi man lang ako nakabili ng regalo para sa iyo?." nakangiting sagot ko din dito "Naku, ayos lang. HIndi naman importante ang regalo eh. Ang importante sana makasama ka." nakangiting sagot nito Si Nelly ay kilala ko na simula noong high School pa lang kami. Palibhasa kasi pareho kami ng School at pareho din kami ng kurso na kinukuha kaya naman m
JILLIAN SANTILLAN POV Sa wakas, natapos din ang bakasyon na feeling ko, hindi ko din naman na-enjoy. Bumalik kami ng Manila na magulo pa rin ang aking puso at isipan. Hangang ngayun kasi, hindi pa rin mawala sa isiapn ko ang mga nangyari sa pagitan naming dalawa ni Kuya Ralph eh It's just a kiss at minsan, iniisip ko na lang na baka naman nadala lang si Kuya Ralph sa ganda ng mga tanawin sa lugar na iyun kaya napagkakamalan akong nobya nito. At kapag nandito na ulit kami sa Manila, parang wala na din. Kumabaga, bugso lang ng damdamin ang lahat Kaya lang, alam kong hindi ganoon iyun. Isa pa, kay hirap din talagang iwaglit sa isipan eh. First kiss ko iyun! Palaging lumilitaw sa balintataw ko ang halik na iyun at kahit na ano ang gawin ko, hindi talaga mawaglit sa isipan ko ang lahat-lahat Feeling ko, ako yata ang may problema eh. "Kumusta ang bakasyon niyo ng mga pinsan at pamangkin mo? Ayos ba? Nag-enjoy ka ba kahit na balita ko nagkasakit ka daw ah?" nakangiting tanong n
JILLIAN SANTILLAN POV DALAWANG araw din masama ang panahon kaya dalawang araw din kaming walang ginagawa kundi ang magkulong lang sa bahay bakasyonan. Kaya lang, habang lumilipas ang maghapon at buong gabi na wala naman kaming ginagawa kundi ang magkwentuhan lang, hindi ko mapigilan ang makaramdam ng lungkot Bigla kasing hinahanap ng puso ko ang presensya ni Kuya Ralph eh. Simula noong bigla na lang itong umalis ng bahay bakasyonan at nauna nang bumalik ng Manila, feeling ko may kulang sa bakasyon na ito. Na para bang hindi na masaya lalo na at wala si Kuya Halos gabi-gabi kong napapanaginipan ang halik nito. Kahit sa panaginip, ramdam ko ang labi nito na nakadikit sa labi ko. Kapag nagigising naman ako, palagi kong kinakastigo ang sarili ko. Lalo na at bawal nga! Hindi maaari kasi magkamag-anak kaming dalawa n Kuya Ralph. Hindi ako dapat ma-inlove or kahit na magkaka-crush man lang dito TAma, ito ang tamang paglalarawan sa nararamdaman ko ngayun. Feeling ko kasi talaga,
JILLIAN SANTILLAN POV "KU-Kuya ayos na po. Pwede bang--pwede bang bitawan mo na ako? Para kasing------" hindi ko na natuloy pa ang saabihin ko nang bigla na lang nitong inangkin ang labi ko. Hindi ko inaasahan ang mabilis na pagkilos ni Kuya Ralph. Hindi ko inaasahan na hahalikan niya ako! Pakiramdam ko, biglang tumigil ang pag-inog ng mundo. Lalo na at hindi lang simpleng halik sa labi ang ginagawa nito ngayun. Mapusok, mapanghanap at ramdam ko ang dila nito na pilit na ibinubuka ang lips ko Pero ang hindi ko maintidihan sa aking sarili ay hindi ko man lang nagawang magprotesta. Na para bang bigla na lang akong naistatwa at hindi makakilos. Ni hindi ko man lang namalayan sa aking sarili na kusa ko na palang naipikit ang aking mga mata upang mas damhin ang labi nito na walang pakundangan na ginagalugad ang aking bibig. "Jillian----" Narinig kong sambit ni Kuya Ralph gamit ang malambing nitong boses. Dahan-dahan akong nagmulat ng aking mga mata at hindi ko mapigilan an



![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



