Chapter 1

PROLOGO

Ang buong silid ay amoy mamahaling alak at bagong imprenta ng papel- Isang amoy na karaniwang naaamoy ni Rica Skye Ordiza tuwing may pagpupulong ang kanyang ama.

Ngunit ngayong gabi, Hindi lang negosyo ang pinag-usapan, kundi ang kapalaran niya.

Sa gitna ng mahabang mesa, nakaupo ang dalawang pamilya, ang Ordiza at ang Del Rio family. Sa gitna nila ay ang abogado, nakasalamin at seryosong nagbubuklat ng makapal na dokumento.

"Ngayon ay pormal nating pipirmahan ang kasunduang ito," wika ng abogado.

"Ang pagsasanib ng Ordiza Holdings at Del Rio Enterprises ay maisasakatuparan sa pamamagitan kasunduang engagement Nina Señorita Rica  at Señor Clavio."

Napataas ng kilay si Rica, sabay pikit. "You've got to be kidding me," bulong niya na halos hindi marinig ng iba.

Ngunit si Don Emilio, ang kanyang ama ay agad siyang sinenyasan saka pinandidilatan siya ng mga mata.

"Enough, Rica," malamig nitong sabi. "Wala kang karapatang tumutol. Ito ang aming desisyon sayo bilang magulang mo,"

"Desisyon ng magulang?" Tumawa siya ng mapakla. "O desisyon mo lang Dad?"

Tahimik ang buong silid. Napatingin sa kanya ang binata, tahimik lang ito at walang paki sa kanyang mga pinagsasabi. Kung ibang lalaki iyon, baka natakot na sa kanyang ka malditahan at kakaripas ng takbo. Pero ang binatang kaharap niya ay hindi manlang kumurap.

"Iha, Anak." Muling wika ng ama, "ito ang paraan para hindi tuluyang malugi ang kumpanya natin. Alam mong bumabagsak na Ang market sales ng negosyo. At tanging ito nalang ang paraang natira."

"So kailangan Kong ma engage kay Mr. Clavio?  Para lang iligtas ang negosyo mo? Great plan, dad."

Bago pa siya makapagsalita ulit, mariing tinapik ng ama ang mesa. "Tama na. Pirmahan mo nayan."

Ang mga mata ng dalaga'y nag-aalab sa inis, pero alam niyang wala siyang magagawa. Kahit anong pagtutol, alam niyang sa huli siya parin ang matatalo. 

Huminga siya ng malalim, kinuha ang ballpen at nilagdaan ang dokumento. Kasabay nito ang binata naman ay tahimik lang, at walang bakas ng pag-alinlangan. Para bang isa lang Itong pirma sa isang business company at hindi isang kasumnduan sa pagkakatali habang buhay.

"Magaling," wika ng abogado. "From now on, pormal nang nakatali sa kasunduan ang dalawang kumpanya- at ang sino mang lalabag sa kasunduang ito ay maaring hahantong sa pagkawalang bisa at kahit na kusing ng shares na manggaling sa magkabilaang panig ay mapawalang bisa. Pwera nalang kung opisyal silang magpapakasal ay iyon ang patunay na ang pag-aari ng isa ay pag-aari nadin ng Isang panig." Nagpaalam ang abogado sa kanila at nakipagkamay Pagkatapos saka umalis.

Habang nagsasaya ang kanilang mga magulang, si Rica naman ay natahimik at napa-isip ng malalim. Parang nakaramdam siya ng kabang Hindi niya maipaliwanag.

Ilang araw ang nakalipas, ginanap ang secret engagement ng dalawa sa Villa ng mga Del Rio. Natapos ang kasunduan, walang romantic music, walang mga bisita at walang damdaming nagmamahalan. Tanging sila at ang dokumento lang na nagpapatunay na confidiantial ang mga inpormasyong kanilang pinanghawakan.

Samantala, si Rica ay gusto niyang manapak at sabihin ang katagang 'no' a thousand times, pero sa gilid ng kanyang paningin nakita niya ang malamig na titig ng kanyang ama. Kaya pinilit niyang ngumiti at maging kalmado sa paningin ng kanyang Ina na busy rin sa pakikipag usap.

Tumingin siya sa kanyang daliri habang minamasdan ang suot na sing-sing, Isang diamond silver  na bawat gilid at sulok nitoy puno ng mamahaling bato.

'Sayang ka kung hindi kita mabenta sa malaking halaga' hilim siyang napangiti sa kanyang masamang binabalak.

Pinilig niya ang kanyang ulo sa kalokuhang naisip, at nagawi ang kanyang paningin sa binatang deritso lang ang mga matang nakatingin sa kanya, parang ang hirap niyang pasayahin at wala manlang kahit na katiting na ngiting ipinakita niya.

'Well, that makes two of us' she shrugged her shoulder, dahil para sa kanya mas mabuti na siguro yung Hindi sila magkibuan sa isat-isa. Mas panatag ang kanyang loob ron.

Nagsiupan sila sa mahabang lamesa at walang nagtangkang maunang bumasag sa katahimikan na namayani sa mga Oras na dumaan. Buntong hinga ang pinakawalan ng Don ng mapagtantong wala talagang may balak magsalita.

"Ok, lets start to talk our personal matter here, its not about business. Its all about this two how they will handle their marriage after this? Una ng nagsalita si Dona Celeste.

Tumikhim naman si Don Emilio saka dinugtungan ang mga katagang binigkas ng kanyang asawa.

"Ngayong opisyal na ang engagement, maari na silang manirahan sa bahay na ibibigay namin sa kanila. Ang mag-asawa ay kailangang bumuo ng sariling pamilya, at pagkakaisa."

"Unity, huh?" Sarkastikong bigkas ng dalaga.

"Huwag mong ubusin pasensya ko Rica, talagang sumusobra kana sa ugali mong yan." 

"No need for that Don Emilio, I can provide my own home and also- my wife." Sa unang pagkakataon ay sumabat si clavio, natigilan silang lahat. 

Nahinto si Don Emilio sa kanyang pagsasalita, saka nabato sa kanyang kinaupuan na parang nilagyan ng stick glue para Hindi siya maka kibo sa sobrang kaba. Malalim at malamig ang tinig ng binata, yung salita niya'y parang may ibang pahiwatig para sa dalagang namamawis sa kaba. Sa buong buhay niya ngayon pa sya minalas ng sobra at kung sinuswerti ba naman ay sa bilyonaryo pang sobrang lamig ng pakikitungo sa kanya. At bakas sa namamawis niyang noo ang labis na pagkailang.

Tahimik ang buong silid na Tila pati ang hangin ay natigilan sa bigat ng sinabi ng binata. Alam ng lahat na bihira Itong magsalita, ngunit kapag nagsalita naman ito ay walang pag-alinlangan ang pagtanggi nito kung hindi niya gusto. 

"Kung 'yan ang inyong kagustuhan Iho." Mahinang usul ng Don at pilit pinapakalma ang sitwasyon. At alam ng lahat na kung ano ang kanyang desisyon ay hindi nayun babawiin ni clavio. 

Si Clavio Javier Del Rio ay hindi ordinaryong lalaki, binte-dos anyos pa lamang siya ay naturingan na siyang pinaka batang naging bilyonaryo sa buong ka maynilaan, dumagdag pang lumaki siya sa pamilya ng kapangyarihan.        

At sa ganyang edad niya ay kung gusto mong lagpasan siya ay para Kang nangangarap ng gising na imposible mo din namang marating.

Hindi kailanman umasa sa kanilang pangalan at yaman upang magtagumpay. Matalim siya mag-isip, at matigas ang kanyang loob. Higit sa lahat ayaw niyang may nagdidikta sa kanya kahit pa ang sarili niyang magulang.