Chapter 2

Sa gabing Yun, malinaw sa lahat na hindi bastang binata si Clavio, mahirap tumbahin ang lalaking may paninindigan at prinsipyo.

Ang dalaga namay ang dati niyang tapang ay biglang napalitan ng kaba at pangamba para sa sarili niya.

Na para bang unti-unting lumulubog ang kanyang dibdib sa sobrang panghihina ng kanyang katawan. Ang yabang niya kaninay parang yelong natunaw ng makaharap na niya si clavio, sobrang naiiba nga ito kisa sa dating mga lalaking binabastos siya at nagkakandarapang pantasyahan siya, na sa simula palamang ay alam niyang katawan lang ang habol ng mga ito sa kanya.

Iniisip niya kung paano din siya makatakas sa mga Oras nato. Pero parang pinagkaitan siya ng Tadhana. 'Dibali na, saka na ako iisip kung paano buwagin ang engagement nato. Makakateyempo din huwag muna sa ngayon.' bulong ni Rica sa kanyang sarili.

Tumitig siya sa binata, mas lalo lamang siyang naguguluhan sa kanyang nararamdaman, may kaba at takot na namumuo sa kanyang puso pero ipinagsawalang bahala na Lang niya ito.

***

Nakarating sila sa bahay ng matiwasay, nagpresinta kasi ang kanyang Ina na kung pwede sa pagkakataon ito ay gusto niyang siya ang maghatid sa kanyang anak sa kanilang titirhan na mansyon ni clavio para madalaw parin niya ito kung mangungulila siya sa kanyang anak.

Nang naka baba na sila sa sasakyan, mabilis silang nag-paalam sa isat-isa, mangiyak iyak pa si Doña Celeste habang nagpapaalam. 

"Tawagan mo lang ako anak ha kung may problema ka, andito lang si mommy mo ok?" Ang Ina ni Rica ay kabaliktaran sa ugali ng kanyang ama, maalalahanin ito sa kanya at hindi strikto. 

Ngumiti siya ng pilit, "opo mommy, don't worry about me po. Sige na baka hinahanap kana ni daddy, pagpasok narin ako."

Hinatid niya ng tingin ang sasakyang papalayo, saka napabuntong hinga siya at daghan dahang pumasok sa mansyon.

Nang tumapak na ang kanyang mga paa sa loob ng mansyon, bumalot agad ang katahimikan. Malawak ang mansyon at puno ng mga antigong kagamitan, bawat sulok ay kumikintab sa kayamanan.

Ngunit sa halip na humanga, may kakaibang kaba na namumuo sa dibdib ng dalaga. Parang bawat hakbang niya sa marmol na sahig ay mas nagdidikit sa kanya sa Mundo ng lalaking iyon, Isang buhay na kailanman ay hindi niya ginusto para sa kanyang sarili.

Nakita niyang umakyat si clavio sa second floor, Hindi man lang lumingon, at walang mga salitang 'you can sit and just relax for a while.' kahit ganyang mga katagang na galing sa lalaki ay wala man lang sinabi. Ano nga ba ang aasahan niya? Halikan siya at yakapin? 

Embes na mag-isip ng kung ano ay naupo na lamang siya sa malambot na malaking sofa, pinagmasdan niya ang paligid. "Ang linis naman Dito, lalaki ba talaga siya?" Bulong niya sa kanyang sarili at medyo namangha sa kalinisang ipinamalas sa loob ng malaking bahay.

Ilang sandali pay bumukas ang pinto sa itaas ng hagdan, bumababa ang binata, halatang bagong ligo dahil basa pa ang buhok nito, may tuwalyang nakapulupot sa bewang at malamig ang tingin nito sa kanya. Napalunok siya at pilit na iniwas ang tingin, subalit naramdaman niya ang presenyang papalit na ito sa gawi niya.

"Why? Ngayon kapa ba natakot?" Malamig na sabi ni clavio, boses nitong mababa lang ang tono ngunit mabigat pakinggan.

Hindi siya makasagot, nanginginig ang kanyang mga kamay pero hindi siya nagpapahalata. "I'm not scared of you," mariin niyang sagot kahit na kumakabog ang kanyang kalooban.

Ngumisi sa kanya ang binata, mapait na may halong panunuya. "Oh really? Eh bakit parang- gusto mo nang tumakbo."

Nilapitan siya kaya kusa ding napapatras ang dalaga, Hanggang sa naramdaman niya ang lamig ng pader sa kanyang likuran. Napasinghap siya at ramdam ang lalim ng titig ng binata tungo sa kanya, titig na parang gusto siyang basahin Hanggang kaluluwa.

"Alam mo ba kung ano ang pinasok mo? Hmn?" Bulong nito sa kanyang tinga kaya mas lalo siyang nabato sa kanyang pwesto.

"Prepare for the worst Ms. Ordiza," 

Saka pabalibag na hinila ng lalaki ang dalaga tungo sa second floor, nanlalaki ang mga mata ni Rica at hindi niya malaman kung ano ang kanyang gagawin. Kaya pumiglas siya ng paulit ulit subalit parang bato naman sa tigas ang katawan ng binata. Halos maiyak siya sa sobrang higpit ng hawak sa kanya ni clavio.

"That's your role from now on Brat!" Malalim na turan ng lalaki sa dalaga, she's not dumb para hindi niya agad maintindihan kung ano ang binabalak sa kanya ng binata. 

Kaya sa sobrang inis at pagkabalisa niya'y kinagat niya ang braso ni Clavio. "Let me go! You maniac pervert! Sigaw niya dito ng dumaing ito sa sakit.

Tiningnan siya nito ng masama at matalim ang mga tinging ibinato sa kanya. Umigting ang panga ni clavio sa sobrang inis at mabilis na binuhat ang babae na parang sako tungo sa kanyang kwarto.

Pagkasarado ng pinto, narinig ni Rica ang mabigat na tunog ng lock na parang hatol sa kanyang pandama. Nilingon niya ang lalaki na matalim parin ang tingin na pinukol sa kanya. 

Hinagis siya nito tungo sa malaking kama kaya napatili sa sobrang gulat.

"a- nong ibig sabihin nito clavio, wala pa sa usapan natin to Diba? Pakawalan mo ko dito!"

Dahan dahan Itong lumalapit tungo sa kanya, ang bawat galaw nitoy mabigat at parang kalkulado niya ang kanyang mga kilos.

"Are you done shouting?" Kalmadong tugon nito sa kanya, ang mga mata ng binata ay parang namumungay sa lasing, Hindi dahil sa nakainom siya ng alak. Kundi ibang kalasingan na tawag sa laman ang kanyang nakikita Mula sa mga mata ng binata. 

"Say it again, and you'll regret every word that comes out of that pretty mouth of yours." 

Mas lalong natakot si Rica, yung kaba niya abot Hanggang langit. Mas lalong lumapit ang lalaki sa kanya kaya nagdikit na ang kanilang mga katawan. 

Sobrang init, na para bang pinapaso ng apoy ang kanyang mga balat. 

"Remember this night, Brat. Its start of your reeducation." Kasabay sa mga salitang Yun ay pinunit ni clavio ang kanyang damit, kaya ang tanging nagawa niya ay humiyaw ng malakas.

"You will regret this asshole!"